8371 resultaten.
persoon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 kleur spreekt samen in kalk
een portret uit duizenden
een steunpilaar, zeg maar balk
woorden doen deze wereld duizelen
selenietsplinter in m`n vinger
en de korst sluit lucht af
een najaarsblad blijft een beginner
maar nooit begonnen. laf
raadzaam als schaatsen
op een ijsbaan, en maar lachen
je kan dit nergens plaatsen
ondoordachtbaar…
De zwarte vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 en veel linten
vandaag vliegt hij uit
nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen
breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht
de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht
de zwarte vogel is gebleven eenzaam in de lucht…
anna
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 alles is betaald
de bussen rijden
nog iedere avond
voorbij het raam
dat is het uitzicht
een herfst
van een Mensch
het zonnelicht
deuren en huizen
een raam
engelgezicht
zomaar
geen goud
geen platina
maar Angelina
de reis is geen prijs
maar mond vol honing
in een dorpje leeft
een koning
jalalalala
te grond is te laag
de lucht…
Verspelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 schaarste kleurt de leegte
dromen hangen in de wind
nu de teugels vieren
verliest je geleidelijk alle grip
nodeloos happend
naar ontnomen lucht
verbreken ogen een pijnlijke stilte
smaakt de regen bitter
lang zijn de gangen
waarin gedachtes dwalen
steken verdichte beelden zichtbaar af
bij de schijnwerkelijkheid…
TELEURSTELLING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
903 Een been op de rand,
een ander in de lucht.
Een arm om een paal geklemd,
de ander trekt strepen
en wist het vuil van het raam.
Ik step verder
mijn hart bonkt in mijn keel.
Verderop
valt een man
door de bladeren van de bomen
In scherven ligt hij op de grond.
Ik step er omheen
Een gevallen engel
is gebleken.…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert met niet meer gerucht,
maar het zal langer blijven....…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
open en gesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 met gesloten ogen
zie je meestal niets
je staat nergens voor open
en als er iemand naar je roept
dan slaat je deur hard dicht
maar eens komt er een moment
dat je ergens diep geraakt wordt
je houdt je ogen niet meer dicht
maar voelt je verplicht
om je hart te luchten
en je kunt je lichaam horen zuchten
jij alleen, jij bent vrij
en niemand…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Zijn handen grijpen
in de lege lucht,
hij kan niets vasthouden.
Alles vervliegt, vervaagt.
Terwijl de toekomst
zich steeds nauwer
om hem sluit.…
Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
737 Iets te snel waardoor ik slip
en nog besta uit losse flodders
in de lucht…
Op verre vlucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 vlieg maar
pak de vrijheid van lucht
ga op verre vlucht
je kijkt me aan
ik zie je denken
terwijl jij daar blijft staan
heb je hand gepakt
we zijn gegaan
in afscheid nemen
op woorden
zijn we weggedreven
keken nog heel even om
twee mensjes liepen daar
maar hun geesten waren vrij
onbelemmerd vlogen wij…
Bruggenbouwer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 Geweest tussen hen wier standpunten
Mijlenver uit elkaar lagen,
Altijd gegaan voor eenheid en compromis -
Eindelijk is het tijd geworden
Een brug te slaan tussen mijn oude
En mijn nieuwe ik;
Het oude ik opgegaan in een
Gevoel van buitengesloten zijn,
Vervuld van wrok en pijn,
En mijn nieuwe, van er zo maar
Mogen zijn, dat zuivere lucht…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Kon je maar
mee met mij
Daar waar
mosgroen mengt
met ijs en karmijnrood
Tot aan een lucht
vol mysterieuze wolken
Zeker twintig tinten
grijs tot ver in zee,
en kleurrijk rhyoliet wat
gelaagd is over dood
of leven..…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.
Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft.
Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.
De traagheid der gedachten
tot vrede brengt, tot moed soms ook.…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
Waardeloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
565 Het meubilair vraagt om vervanging
het behang is volkomen verweerd
de hal is leeg
in de keuken rennen kakkerlakken elkaar achterna
langzaam leven
is er wel sprake van stromend bloed
niets schijnt zich te bewegen
niet voor of achteruit
de lucht is stil en zwaar
ademhalen gaat moeizaam
is leven moeilijk
daar waar mensen zichzelf vergiftigd…
onomstotelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 eindeloos zonder bedoeling
ongebreideld in fantasie
het openen van de derde fles
drink en schenk
rode bessen
luisterrijke herfstbries
hoge vogel en nabije merel
transformerend panorama van luchten
breedbeeldscherm
onuitspreekbaar oneindig breedbeeldscherm
nooit was de hemel zo aanwezig
glorieuze aftocht
onomstotelijk bewijs van niet…
Zeijerveld blues
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de oude hoeve wordt met stempels gestut
de linker zijkant is door lucht vervangen
een gapende muil heette ooit voordeur
vensterglas door tijd gebroken
onbenut, hier woont vergankelijkheid
boerenland vol leven, vee, boterbloemen
in de slootkant een verlaten nest
in de vensterbank landt de oude fazant
luid krijsend om zijn broodheer…
Subtropisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 ik zit hier maar te zitten
luiheid druppelt samen
met het zweet
van mij af
wat een absurde
temperaturen
voor mij is dit
een straf
ik verlang naar twintig graden
blauwe lucht
een zuchtje wind
de zon die mij
zacht toelacht
mijn huid lichtbruin getint
ik zie alleen maar grijs
en regen valt met bakken neer
subtropisch voelt…
Winterzin
gedicht
4.0 met 10 stemmen
3.844 Een grijze lucht die urenlang
op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 bij aankomst
vielen bevroren
tranen uit de lucht
het was een weerzien
van dwarsliggers uit alle hoeken
te midden van borden vol leuzen
stond de kist
erboven prijkte een mooie foto
van Ferry met poes op schoot
ik heb nog nooit zoveel
fotografen gezien Fer
op ’n crematie
zij kwamen allemaal om
Opa Water te groeten…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…