8157 resultaten.
Seinen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
443 Steeds opnieuw komt er iets bij
of gaat er wat verdwijnen,
is een mens wel echt zo vrij
of zijn wij net als seinen,
die aan en uitgaan telkens weer,
totdat een lampje het begeeft.
Ik vraag mij toch weer telkens af,
of ik het ben die leeft.…
Cirkelgang
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
748 heel
voldaan is de mens
voor zijn geboorte
daarna staat hij alleen
als een
verloren
god
hoe omstandig
hij tracht te voldoen
grenzen te slechten
terwijl hij zich aan materie hecht
hij weert en wringt
zich ongewild in bochten
de gezochte vervulling blijft weg
zijn bereik ver te buiten
tot hij ooit oprecht
liefde kan uiten…
Goede oude tijd?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
800 wat is seks
ze leest het in het
opa en oma boekje
je zou er liefdesverdriet
van kunnen krijgen
of hoofdpijn
de hunker naar die knuffel
in het donker
die alleen is voorbestemd
voor de voorplanting van de mens
ach ja en boven in de kast
lagen in een donkerhoekje
de doodshemden
ooit geborduurd voor later
voor in de kist
zodat men zou…
Vrede
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.684 Geen strijd meer of verschil
tussen blank en zwart, arm of rijk,
ieder mens is toch gelijk!
Vrede, is dus maar een woord
al te vaak gehoord!
VREDE…
Lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 welft zich
op de zondagochtend
over de gracht
daartussen
is de zwerver zichtbaar
scheuren in de kleding
een verwarde baard
hij tuurt hij naar de wandelaars
uit alle landen
houdt de hand op
neigt dankend het hoofd
tot de klokken beieren
voor het middaguur
dan gaat hij weer
langzaam sloffend
naar de nieuwe majoor
een mens…
Het vuur van de tongen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
539 in naar de hemel reiken
dacht de mens met de toren
van babel god te bereiken
door verwarring in horen
en spreken kwam men niet
verder dan slechts halverwege
god zag het falen
liet in de pinkster zijn
geest naar de aarde afdalen
maakte met vuur alle tongen
verstaanbaar zo werd zijn liefde
door ieder gehoord en bezongen…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
Symbolen van geven
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
792 Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis…
Reclame
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
923 Met zoveel boodschap dat je er niet uitkomt
Gemak dient de mens.
Maar zoveel gemak was niet de wens.…
Vrede
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
686 Wat zou de wereld mooier zijn
als de mensen vreemdzaam
zouden leven met elkaar
geen strijd meer of verschil
tussen blank en zwart, arm of rijk,
ieder mens is toch gelijk!
Vrede, is dus maar een woord
al te vaak gehoord!
VREDE...…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Een moment in tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 Een moment in tijd
Niets meer dan alleen een in moment in de tijd
Gedreven door leegte in secondes van strijd
De stille storm vreest een nietszeggend krijsen
maar de wereld leert de mens te zwijgen
De wereld is een moment in de tijd
in zeurende minuten van helderheid
Tot levenloos dwalen naar uren van rust
in momenten en tijden van spanning…
Fladderend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Zo alleen
Zo onbegrepen, 16 jaar geworden
1994, het leven gegeven
Anders ja, maar een bijzonder mens
Rechte lijnen, structuur
Geen compromissen
Humor, absurdisme
Hand in hand
Niets moet zoeter zijn dan de kinderjaren
Toen alles nog mocht
En niets moest
Voorbij, altoos voorbij
Niets is meer zoals het was
Zo alleen
Zo onbegrepen…
Jonas D. Meijerplein
gedicht
2.9 met 9 stemmen
4.358 In je trekken staat
de geschiedenis van je volk geschreven
fascinerend, jouw volk
almaar verloren en weer teruggevonden
wij staan aan een angstige oever
wachten op de mensen eindelijk mens geworden
de jouwe en de onze eindelijk verzoend
Is de grote Barouch niet
in deze straatjes opgegroeid?…
Klacht van een ongelovige dierenvriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 'Geen dier is zo zot
als de mens', luidt d'r klacht,
'want de sportvis en God
zijn door mensen bedacht.'…
Georges Braque
gedicht
2.4 met 24 stemmen
7.053 het kamerlandschap breekt
zich in de broze dingen
van dit 4-dimensionaal bestaan
de doden die ons tevergeefs omringen
zijn hier schoorvoetend langsgegaan
en hebben ons hun kleur gelaten
o vormen die een mens moet haten
o grijze daden in een vreemd beheer
de ruimte door geen kracht meer in te halen
o braque o dwazen die een volkslied…
Individueel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Mijn huis staat niet zover
van de bewoonde wereld
vanuit mijn raam
kan ik in straten
mensen zien lopen
als ik mijn deur open
kan ieder mens naar binnen
kunnen ze zien
dat ik niet zover woon
van de bewoonde wereld
in de straat die ik zie
vanuit mijn raam
blijven mensen liever buiten
dan dat ze binnenkomen
door mijn geopende deur.…
Boogkromme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 Aan de rand van verlangen
daagt een sluimerwens,
aan het zicht onttrokken
door de inpandige mens.
Het ligt zeer voor de hand
om verlichting te vragen
aan de zielsgetrouwen
die al het gewicht dragen.…
tuinrijmpje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 hij is tevreden met zijn kapster
niet te kort, niet te lang
zo maaide zij met lentezang
het karmijnen kraagje van een aster
het mos maiorum riep echter uit:
ik ben een ongeschreven wet
daarom heeft de coiffeuse
wat paardenbloemen
op zijn hoofd gezet
zij boog zich naar beneden
en zei: je hebt niets meer te vrezen
je werd gekroond, geen mens…
MIJN DROOMPLEK....2
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.438 Verlangen naar een stukje rust
geheel alleen je eigen plek
voor elk mens een ware must
dromen van een mooie stek
een waar je geheel jezelf kunt zijn
die rust waar je zo naar verlangt
in tijden van angst, verdriet, of pijn
'n plek waar je je hart graag mee behangt.…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
En nu groet ik jullie.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 verwelkom mezelf terug
dichtkunst van mijn hand
als een reïncarnatie
de lezers begroetend
daar ben ik weer
maanden vervlogen
weken waarin letters
geen woorden vormden
ik spin nieuwe woorden
in de kleuren van de herfst
beginnend aan het pad
van inspiratie
hallo welkom terug
in mijn wereld
welkom, welkom
prachtig mens…
Bevestiging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
747 Een mens kan haar of zijn lot
niet afdwingen.
Hij of zij kan het enkel
dienstbaar volgen.
Ik weet dat wat ik schrijf
alleen vanuit mij komt; anders kon ik
het niet zó schrijven.
Ik weet ook, dat ik altijd op jou bouw:
in stilte en spreken.
Daarom heb ik mijn geluk en glans behouden!
Wat er ook komt.…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
MEI 2014
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
De meimaand is begonnen
Een kind loopt met ballonnen
Een V- vlucht schreeuwt het uit
Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
Het bloed raakt niet geronnen
Er bulderen kanonnen
De mens heeft het verbruid
Het goddelijke wezen
In hem is hij vergeten
Dat wordt bedekt met ruis
Hem wordt de les gelezen
Door wijzen…
HEK & DAM....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 het staat er nog
Het hek
al stokoud
maar de dagen
nog niet zat
Het hek
houdt afstand
tussen mens
en dier
Van rundvee
en schaap
de lange stoeten
Het hek
houdt veiligheid
in het oog
schrik voor schrikdraad
Het is de dam
die het water
van de rivier
niet toelaat
Wij zijn toch
allen bang
voor
natte voeten.…
Luisteren naar de zwijgende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik leg mijn hand
In die van jou,
Mens die met stomheid
Geslagen is, het hoofd
Vol onrustige gedachten
En ontelbaar vele woorden -
En niet één die de uitweg
Weet naar je mond, je stem
Die zelfs niet de zachtste
Klank weet voort te brengen,
Ik laat mijn hand
In die van jou,
En lees zonder taal
Al jouw ongesproken woorden…
Armer en rijker worden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Van verliezen wordt een mens armer.
Maar vaak, wanneer we iets verliezen,
ontvangen we een geschenk, en,
besef ik dat ik niet armer,
maar wel veel rijker ben.…
MEER IN DINGEN DAN IN MENSEN
gedicht
3.5 met 4 stemmen
3.854 Omdat de dood in mensen huist
de buitenkant van dingen is
kan ik alleen in dingen leven zien
Hun stug en tegendraads bestaan
hun onverminderd staren in het zicht
van de mij toegemeten jaren
Daarom zie ik meer in dingen dan in mensen
die een mens die in mij groeit
in richting en in zwijgen naar hen toe.
--------------------------------…
Nu op dit moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Aan de duistere kant van deze dag
in de schaduw van een leven
heb ik de wens dat ieder mens vermag
elkaar broodnodige liefde te geven.…