Alle inzendingen over individu / actualiteit / emoties

4156 resultaten.

Sorteren op:

O zo blij en o zo verdrietig.

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 871
Alle emoties schoten door me heen. Maar lucht het op? Nee, want ik had het gevoel dat het je niks deed..…

brokkenpiloot - senryu

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 717
gekscherend vloog hij over de top maar vergat op tijd te dalen…

in de boom - senryu

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.199
als kerstverlichting slingeren warme wensen tussen engelhaar…

Onbegrijpelijk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 690
waar zijn de kleintjes van wie hun onschuld werd gestolen wiens kleren zienderogen vergrijsden bij het opspelden van een ster werd het licht in hun ogen gedoofd toen angst zich meester maakte was het leven nog speels de ene minuut werden ze weggerukt bij de volgende vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie die de wereld verstilde…
LadyLove27 december 2010Lees meer >

Nog voor de laatste snik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
we zagen water van de rotsen druipen in ondergrondse meren door de regen buiten het monotoon getik zwol aan tot een geruis de vlakke spiegels rimpelden een schuimend witte kuif de lampen doofden ons geschreeuw door het flauwe schijnen werd de ruimte alsmaar kleiner pas in totale duisternis hoorden we na uren weer het monotoon…
wil melker6 januari 2011Lees meer >

Mijn vader

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Mijn vader die ik altijd respecteerde. Mijn vader waarvan ik dacht, dat ook mijn mening belangrijk was. Mijn vader die zegt wat hij denkt, daarin geen blad voor de mond neemt, ongeacht wat anderen ervan vinden. Mijn vader die het geluk van vreemde belangrijker vind, dan het geluk van zijn eigen kinderen. Mijn vader die denkt te weten wat voor…

Voor mijn Peter

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 783
Totaal onverwachts kwam je in mijn leven. Ik het vertrouwen een beetje kwijt, overrompelde jij me met je stem, je prachtige donkere ogen, die mij zoveel gevoel doen geven. Je leert me om anders te kijken naar mijzelf. Je laat me weer geloven. Langzaam begin ik weer te leven, mijn allerliefste schat. Jouw laat ik toe, om voor mij te zorgen…

Uitgestorte liefde en Meer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ik liet je liefde uitvloeien over de duinen vanaf mijn duin Verzamelde vuil uit mijn leven mijn tranen bleven steken in mijn koele hart hangen in de duinovergang voor het zilveren licht over de blauw grijze golven gekamt met witte koppen Tot ik eerst achteruit dan vooruit dit water verliet mijn eigen water de ruimte gunde Me liet…
Hans Nusink19 januari 2011Lees meer >

Ontheemd

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 512
je hebt mijn woorden afgenomen langzaam aan mijn zijn ontvreemd hoe ben je daar zo toe gekomen ben van nu af aan ontheemd nu jouw kleuren zijn verdwenen mij dit leed is aangedaan zeker wetend dat datgene jou duur zal komen te staan laat me niet meer onderdrukken voor spijt betuigen ben je laf nu zal ik de vruchten plukken voor eeuwig…
LadyLove7 februari 2011Lees meer >

genageld

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 834
wind speelt met haar gewillig valt het langs een glimlach m’ n schoenen knellen…

meermin

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 552
met een mooie kraag van schuim schenk ik jou de zee meer kan ik je niet minnen…

glimlach vol blaren

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
bezwete romantiek trekt diepe scheuren in het gepoetste, zelfs tot ver na sluitingstijd de dans kijkt dood al vertellen zweetsokken en kapotte panty’s morgen toch wel weer de perfecte tango asbakken vol…

voorjaarszonnetje

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
bescheiden warmt zij tussen wimperharen door langzaam kleurt het hart…

devotie

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
vol overgave vouwen dames in zwart-wit hun handen samen senryu foto:Martien Montanus…

In Memoriam Sonja Pronk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
jouw voetstappen zijn allang onder de voet gelopen het beeld redelijk helder tanen afdrukken in het zand welke de zee dagelijks schoon wast toch raak je me niet meer iedere dag maar op gezette tijden verdwijnen zul je pas wanneer 'n ieder die jou liefheeft dit leven verruilt voor eentje in Zomerland of toch…
LadyLove24 maart 2011Lees meer >

Waar hij lag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
hij viel draaide spiraalde voeten gespreid verwachtte de klap maar die bleef nog uit zag etages passeren fragmenten van leven steeds sneller langs glas de gil uit het gras er bloeien nu bloemen in de kuil waar hij lag…

Kringen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
de kringen die je in 't water zoekt zijn al lang verdronken zo ook de naam die je hem gegeven had vlak boven het natte oppervlak danst 'n libelle sneller dan haar schaduw doch dat ontrafelt haar mysterie zeker niet eenden trekken 'n nieuw spoor hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
LadyLove19 april 2011Lees meer >

proces

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 637
wandelend door zijn gangen stil in gesprek door dagen heen en terug rijpen gedachten van vroeg tot laat, in het licht als vruchten in de zon van druiven tot wijn Schilderij: Hans Montanus Foto: Martien Montanus…

lachen naar de maan

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.003
zoals zij garen spint uit ochtendgloren en weer kan lachen naar de maan verbindt zij draden uit haar midden naar alle dingen die bestaan wordt zij opnieuw geboren zij reikhalst gretig naar de zon en hijst zich uit haar dal omhoog uit nevel van voorbije tijd schildert zij een regenboog van eeuwigheid tot waar 't begon…

tranendal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 894
de dag triest open een zwaan richt zich op en slaat de vijver wakker de wilg kijkt in de al dan niet gestegen spiegel en lijkt steeds dieper te treuren haar lange haren laten het water niet onberoerd * geplaatst in de bundel "reuring in de tent" die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van de site van Dichttalent…

Gracieus omlaag

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 967
O wat is het zwoel vandaag dansen de vingers gracieus en traag haar lichaam naar omlaag lippenrood fluweel gordijn laat zwieren zwiere zwier zwie zw z zwiezwiezwwzwwwwahaha…

dagsluiting

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 546
hoog in een boomtop kwebbelt een late merel vandaag naar morgen [haiku] foto: Martien Montanus…

achter ons

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
kleding en de rest op een hoopje op het strand wij samen in zee [senryu] foto: Martien Montanus…

opgewonden

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 642
met het hoofd op hol vloog hij haar in de armen en nam de benen [senryu]…

kind zijn

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
toen nog geen benul van de complexe wereld heden ten dage [senryu] foto: Martien Montanus…

in lief en pijn kom je voorbij

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.412
lege handen reiken naar nevelige verten waar zich meedogenloos gespleten waarheid openbaart hoor ik je rammen op de toetsen van je vleugel waar rauw en hartverscheurend de klank in schreeuw ontaardt en dan is er het diepe kreunen van genot wanneer nog half in slaap jij onder witte lakens voldaan mijn hand omvat - zo groot en groots in klein…

jij ook hier

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
al wandelend door de uithoeken in m’ n hoofd verbaas ik mij steeds weer over al die bekenden die ik er tegen kom spiegels vol…

schaak - mat

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 985
wij moeten anders kunnen - spreekt de man want jij als enige - met jou alleen is er zoveel te delen laag voor laag legt hij haar voordeel uit - alfabetisch lexicografisch alleen dan- zegt hij- alleen dan andermaal verzamelen zich een voor een zwarte raven in haar haar ze krijsen in haar oor nog eer het startsein is gegeven is het spel opnieuw…

Bekentenis

gedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.941
Met zoveel liefde heb ik van je gehouden dat, nu ik bijna je vergeten ben, het zeggen van je naam mij is gebleven een liefkozing, waar ik dagen op kan leven. En dit is de liefste herinnering: hoe op het plein, een honinglied van linden, vanuit de schaduw over witte straten je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden sloegen de gele zijde van…
Hans Warren24 augustus 2011Lees meer >