9928 resultaten.
Rafels
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
896 je handen strijken
alles glad
rafels blijven
krullen door je lach
ondeugend
knip je er wat af
voor schone schijn
onderhuids
waar draden
nog vervlochten zijn
stoeit het patroon
in vele variaties
op zoek naar de
onmogelijke lijn…
Na ijswit
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.273 struikelt over blote zomerkleren
Hemelwarmte wenkt ons in het ontpopte land
steeds frivoler wuift het geel van voorjaar
ik ontkoppel jouw handen los van verstand
We dartelen rond als het vroegste vee
sneeuwblind met zomerkolder en zonnesteek
duiken en spartelen we in een groene zee
Aangespoeld op het eiland van overmorgen
laat ik de lente…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
in het blauwgroen van je ogen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.134 je brengt structuur
in muren tot gezichten
je ademt liefde in
het ruisen van de wind
in het blauwgroen van je ogen
lees ik dat je mij bemint
ik ga je zien als morgen
woensdag wordt, de nachten
zijn geweest en dagen
zijn gesmoord in wachten
ogen zullen even blikken
schrikken en elkaar verbazen
ik zal je stem herkennen
in de woorden…
LENTETRAGEDIE
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.410 een veld van lichte donsveertjes
openbaart schrijnende lentetragiek
het bloederige woerdkarkas midden
op het fietspad is niet te negeren
mijn peeretende mond verkrampt
mijn maag trekt samen kokhalzend
vervolg ik mijn wandelroute rechtdoor
naar huis waar het toilet uitkomst
biedt uren later hoor ik luid gesnater
zie helder op mijn netvlies…
Lentelied
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.100 De vogels zingen hun eerste melodie
hoog gezeten in een kale boom
omringd door ontwakende natuur.
Bekleed met voorjaarszon die
een einde maakt aan de winterdroom
en steeds warmer wordt met het uur.
Blad ontspringt uit de knop,
wind buigt de takken in de top
van het nieuw ontstane leven.
De hemel zal het water geven
zodat de vogels hun nest…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
hoogpolig wordt het grastapijt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
885 ik weef met zonnestralen
lente in patroon
niets is nog gewoon
kleuren zijn als nieuw
en voegen zich al
beeldend naar mijn droom
hoogpolig wordt
het grastapijt
waarin de madelief
en paardenbloem gedijen
de els dropt katjes als
haar kleine bruine schatjes
met pluisjes wol
komt dadelijk de
kastanje vol als zij
haar kaarsen toont
in…
ploeg me maar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 ploeg me maar
in jouw handen
zal ik je winter
laten bloeien
in warmte samen
met je stoeien in
de lichte lentezon
jij hebt je
zaden al geplant
je hand strooide
de nieuwe sporen
onze kiemkracht
gaat ook dit jaar
niet verloren
ik heb de
herfst gesnoeid
knoppen kans
gegeven te komen
tot hun volle groei en weet
dat jij me eeuwenlang…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 ik zag je dansen
langs de gracht
het waaide kouder
dan ik dacht
de maan scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament…
Buurmeisje hoi buurmeisje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.131 Buurmeisje
Hoi buurmeisje
Je doorbreekt mijn sleur
Kom ik net op mijn saaie dag
Bij mijn droge voordeur
Spring jij tevoorschijn
Vanachter het hekje
Je bent zo blij en vrolijk
Je duwt en trekt en kwebbelt gebekt
Scheld met kleuterwoorden
Met in je mondhoek een chocoladevlekje
Poepie scheetje drollie plas
Gekke Jan dikke bil poepiedrol…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 ik spreek
met wie je
eigenlijk bent
streel wat
je nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
de merels van de prunuslaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
849 ze fluiten mij en ook
de nacht weer uit
de merels van de prunuslaan
een handvol zwart
zingt sterren uit de nacht
roept het komen van de dag
in hoge tonen
vertellen ze hun dromen
het lange wachten zat
ze fluiten een concert
waardoor de maan verbleekt
en zijn gezicht vergeet
met de eerste zonnestralen
die de aarde raken wordt
de…
ik heb me geproefd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
777 en ik,
ik heb me geproefd
in je woorden
ik zag je vingers
me liefhebben
me strelen
me openen
maar ik durfde niet
durf niet omdat ik
niet aaibaar ben
niet geplooid om
gekoesterd te worden
maar jij
je hunkering
naar nieuw
ik zie je de letters
in stomme
verbazing bekijken
de spanning in je
is voelbaar erotisch
nooit…
wat toen bezegeld is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
852 ik voelde
hoe ze naar me keek
met haar gedachten
langs me streek en kleurde
sloeg mijn ogen neer
zocht houvast
en in haar lach
vond ik mezelf toen weer
beantwoordde haar blik
met alles wat ik in me had
en zag voorbij haar ogen
gevoelens die er niet om logen
ik heb haar hand gepakt
zonder woord is er gesproken
wat toen bezegeld is…
je ademt vlinders
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
934 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies
van haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
de bloem
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
39.585 Heb ik jou
de bloem gelaten
nam ik haar
om te behagen
ze was
in knop
ze bloeit
en kleurt
ons ongelijk
haar glimlach
geurt naar drop…
in je stem hing de toon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
927 handen
een zoen, keek om je heen
en leerde te doen
wat anderen deden
de vraag van waarom
had je tot heden gemeden
het ging goed want je
leek op een van die velen
maar in je stem
hing de toon van
ik speel dit gewoon
zelf voelde je anders
ik ken nu je lied en weet
van je eenzaam verdriet
we gaan bloeien tot bloem
uit de verloren lente…
kus me vandaag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.067 kom laat de wind
in je haren spelen
verwaai de gedachten
de rook en drank
de stank van vervelen
de zon is net op
het licht is nog jong
ze schijnt al heel zacht
door wat nevels en breekt
de gesluierde nacht
de dag is voor ons
verbinding met morgen
een gift van de tijd
handenvol uren in
gebruik zonder spijt
kus me vandaag
de honger…
in lichtroze weggedoken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
799 ik zie soms vaag
de hemel in een rode kleur
in lichtroze weggedoken
ben dan in staat
de aarde te verlaten
om met dat rood te praten
er zijn geen woorden voor maar
wel muziek en een meerstemmig koor
ik kan het af en toe voorzichtig raken
is dat het paradijs
waar genen samensmelten of
zet ik nu religies weer op stelten…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
ik zag het neusje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
violen in geelblauw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.006 oren
dansen
op muziek
uit duizenden
violen
in geelblauw
ze wuiven
ogen mee
naar
volle tafels
opgedist in
verzen
parels
in de stem
in zinnen en
toch onzin
woorden
breken
hun betekenis
versnipperen
tot letters
die ze zijn
violen wuiven
geel en blauw…
Zomaar Samen Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
996 Zomaar, in Ardenner land
voorbij de dag van gisteren
ergens in een voorjaars wei
Samen, door de zon geborgen
morgen is nog zo ver weg
met de Ourthe, heel dichtbij
Dromen, aan de waterkant
vandaag voorgoed gekoesterd
heerlijk, 't is weer mei…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
vertrouwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.218 lees me
in de sprankeling
van rode wijn
je mag er zijn
mooie vrouw
je kussen
spreken
lippen vol
afwezig zijn
ik ben je man…