8109 resultaten.
Hemel op aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 Als een sluier hangt de nevel
trots over de maagdelijke grond
niet van plan op te geven
wat de gretige wolk op aarde vond
Droevig, neerslachtig
geeft de aarde haar bezit
al haar prachtige juwelen
opgeslokt in oneindig wit…
Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 De aarde is voor eeuwig
gehuld in het kleed
van de seizoenen
en haar blik
doorboort wolken,
ze is bezaaid
met de bloesems
der lente en
ze bestaat uit
regenbogen en nachtegalen.
Deze bewondereing
wordt gekruid door
haar schoonheid
zoals die van
een bergkristal en
op haar lichaam
staat een proza
van liefde geschreven
die te vergelijken…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 De zon scheen koestrend op het kruid,
De Lente was gekomen,
En alle knopjes liepen uit,
Als waar'* er niets te schromen;
Ze dachten, dat de Wintervorst
Bij zonneschijn niet keren dorst.*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood…
Van knop tot lotusbloem
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.726 ze mengen duizend
hartslagen
in een paradijs
van kleuren
verdwalen
in een oceaan
van tedere warmte
een ander leven
voor even
twee in een
sierlijke dans
van haar in zijn
masseren de nacht
de zon tegemoet
en begroeten
elkaar weer
in de schoot
van zomer…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
Gekooide vogel
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.274 Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vluchten
Heerlijk vrijuit buitelen in
Helderblauwe luchten
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vliegen
Bessen plukken uit een struik
Op een takje wiegen
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen zweven
Gedragen door de wind
Zoals je hoort te leven?…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Op het gezicht van trekkende kraanvogels
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.917 Laatst, als ik, op mijn eenzaam pad,
Door Wijnmaands bleke lovers trad,
Zo kwam van ver een vreemd gerucht;
Zo kwam een lange kranenvlucht,
En hield naar 't wijkend avondlicht
Het spitse van heur schaar gericht.
Ontging ze 't volgend oog weldra,
Ze liet me een diep gepeinzen na.
Ik dacht: wat hier omlaag geschiedt,
Des kreunt zich ginds…
BUITEN.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.428 De grootste schatten vind je buiten
zomaar in Gods vrije natuur
we mogen er allemaal van profiteren
iedere seconde, ja ook ieder uur.…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
spinnetje
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.470 werk
Maakt de mooiste mozaïeken met je spinnentouw
Je web zo fijntjes en met zorg verkregen
Met kleine insecten en vliegjes behangen
Met je prachtige kunstwerk tussen de struiken
Weet jij zorgvuldig je prooi te vangen
Klein grappig spinnetje werk maar rustig door
Onbegrijpelijk dat er mensen bang voor je zijn
Je bent een wonder van de natuur…
Na regen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
916 Geconcentreerd gebogen over zijn werk,
met de pen in zijn hand,
zet hij keer op keer
woorden neer, op het perk-
ament, over de olifant
en de besmette biosfeer.
Het broeikaseffect wordt aangehaald,
evenals de pesticiden
en hun grote giftigheid.
Hij maalt en maalt:
Hoe kan de mens de aarde nou verzieken?
Die pracht en praal en heerlijkheid…
Schijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
718 de spinnenwebben
zitten vol berkenzaadjes
pseudo insecten…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij schreven motorblok, carburateur
en hoe haal je hem door de keuring heen,
gingen lassen, autogeen, electrisch,
vlamboog trekken. Wij verbogen geloof, hoop,
liefde in het Russisch - hoe onregelmatig is liefde -
bestudeerden Kants praktisch vernuft.
Wij vonden houtkachels, open vuren en daken
met gaten van sterrennacht, in onze onbetreden…
Geluk in het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
920 als lentebloesem over het land heen strijkt
komen vlinders met rijk aan kleuren
een heerlijk bestaan wordt hun aangereikt
met al die verleidelijke geuren
aan een rand van een meer
zit een zwaan haar toekomst uit te broeden
omgeven met een romantische sfeer
zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden
op een bankje langs de waterkant…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Ik hoor de zee
zoals ze tussen mijn handen reikt,
stroomt met haar uitgestrekte adem
door vingers van verlangen.
Er is een droge bedding gevuld
met overvloedige gedachten
gedragen door een golf
van zingende stormmeeuwen.
Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.172 Zonnestralen door de druppels,
al snel ontstaat een regenboog,
in verrukking gaat ze naar buiten,
stralend kijkt ze naar omhoog.
Druppels vallen op haar lippen,
maar de zon schijnt in haar haar,
even voelt ze zich compleet,
valt alles weer in elkaar.
Haar handen omhoog naar de regen,
de zon streelt haar in het gezicht,
door alle regenwolken…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Het waait, de wind is oost,
de herfst is aangebroken.
Het zwerk is blauw dan wel bewolkt
het bos met zwammen dicht bevolkt.
Prachtig zijn ze om te zien,
soms ook lekker bovendien.
Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.
Zoek daarom paddestoelen met verstand…
Een egel.
gedicht
3.9 met 22 stemmen
11.268 Een egel die, gestart te Smilde,
naar Hindelopen lopen wilde,
zeeg halverwege in elkaar
met een aanmerkelijke blaar.
Ach had ik, hoorde men hem snikken,
maar iets om die mee door te prikken.…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?
Ik ben alleen
met de rest,
ons vroege hart
stuurt wegen afgelegen
Vlinders…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 Als je voorbij ging verkleurden perken jonge rozen
schitterde ’t licht in je ogen als het Loosbroeks Diep
wanneer je sprak leek elk woord voor mij gekozen
je gezicht waarvan ik droomde als ik naast je sliep
en ik prees Hem die met de lucht en ‘t water jou schiep
want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen
de ochtenden liepen over van…
De boom met de moeilijke naam
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.896 "Hé, kom eens kijken!" roept Laura.
"Ik heb een hut gebouwd."
"Een hut?" vraag ik.
"En waar mag dat wel zijn?"
Ze wijst wat vaag naar achteren
En troont mij mee de boomgaard in.
"Kijk, hier," zegt ze,
"Hier in de wipselboom."
"De mis-pel-boom zul je bedoelen,"
Wijs ik haar snel terecht.
"Ja, ja," zegt ze, "dat weet…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 Ik zag Margrietje in het gras
gezeten staren naar iets kleins
ze had de knieën opgetrokken
onder rond uitstaande rokken
op d’r gezichtje glom een grijns
Haar blik zei me hoe blij ze was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 bevroren
Een keiharde schreeuw, die niemand zal horen
Statige bomen, bewegend door de wind
Soldaten die komen, onder streng bewind
Vogels die vliegen, hoog in de lucht
Elkaar bedriegen, alleen maar door hebzucht
Kolkende golven, neerkomend op het strand
Mensen als wolven, zichzelf niet meer in de hand
Van oorsprong gegeven, een mooie natuur…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij…
blijven buien waterdicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.314 mijn jas
die past maar net
schudt de wind aan panden
beven binnendijkse landen
blijven buien waterdicht
ik breek rotsen
splijt de bergen
jaag met grof geweld
massa's water door de perken
tot de kruin van jonge berken
ik barst van energie
maar moet zo
af en toe meanderen
de richting iets veranderen
door jouw granieten wil
ik vloedgolf…