Hartenkreten over tijd

De tijd raast aan ons voorbij ik leg mijn klokje maar opzij het gaat allemaal veel te snel hup weg, een seconde die is niet meer in het spel dagen weken door de snelheid bezweken wat is nu een maand of een jaar vergelijk het maar klokje ik draai je het liefst terug je gaat voor mij net even iets te vlug.…

De tijd vliegt voorbij De tijd kun je niet vast houden De tijd glipt zo door je vingers Ook al maak je een vuist Daar verandert niets aan De tijd is alles De tijd is niets De tijd is verstreken De tijd is voorbij De tijd is nu Tijd is razend snel Tijd is onbelangrijk Waar blijft de tijd…

dageraad breekt aan zal deze dag stapvoets of snellend verder gaan? dag, nieuwe dag ik groet je en pak je beide horens of pak jij mij weer in voor de donkere avond valt…

Als ik dacht, me nog eens bedacht, had gewacht totdat mijn chocolade dromen uitkwamen, meestal onverwacht, likte ik mijn lippen af, van wat ik van me af schreef, dichtbij reikend tot veraf. Dan wist ik: God is met mij wil mijn geluk door diepe dalen immens hoge Himalaya bergen, waarin ik mijn chocolade, zoete droom voortaan, voor altijd…

het laatste uur kan zijn geslagen of het eerste van de nieuwe tijd daarom is alles te verdragen zonder wrok en zonder spijt want in het nu bestaan geen vragen…

Nadien wist ik het weer jij was dat meisje met groene ogen bruine haren geheimzinnige lach. Juist mooi maar als ik je zoek zoek ik te lang. En als ik ben waar ik moet zijn ben je er niet. Nog even wachten tot ik 'hoi' hoor of iets wat daarop lijkt...…

De stilte buiten op straat, in huis. Slechts het zachtjes tikken van de klok. Overpeinzend, beschouwend, doch niet wetend wat komen gaat... Telkens dat ene moment dat telt en steeds die rust, niets dat wordt verondersteld. Geen verwachtingen, noch het pogen naar wat dan ook. Dat is geheel uitgeblust, als ware het opgegaan in rook…

Leef je dag alsof het jouw laatste is, leef je dagen, alsof het je diepste adem is, leef je dag, als het je pure liefde is en vergeet nooit hoe diep, intens je jouw dagen leefde en hoe je leeft zo liefdevol jouw leven.…

Hoeveel tijd wordt in dit leven Eigenlijk aan ons gegeven ? Zoals u weet, Is het niet bij de vleet, Het blijft overleven. Daarom moet je proberen, Die tijd goed te investeren.…

bezinning is een moment stilstaan de tijd nemen die je eigenlijk niet bezit... bezinning is oponthoud waarvoor je het geduld niet hebt maar waarvan je diep van binnen weet dat 't onontbeerlijk is…

Al eeuwen verlang ik naar jou om van je te houden om met jou een huis te bouwen om bij jou thuis te komen; kortom: met jou realiseer ik mijn diepste dromen.…

soms ben ik triest over verloop van tijd want alles raakt op soms ben ik moe moe van triestheid omdat ik altijd maar vergeefs en amechtig probeer aan te klampen voor een plek in de trein die eeuwigheid heet hier op het drukke perron van de vergankelijkheid sta ik naamloos tussen passanten…

Dans naar de zon alsof het je laatste dag is en spring in de velden alsof je nooit meer zou kunnen huppelen. Je hebt nu nog kans om te lopen wat er morgen is, is niet bekend. Geniet van elk moment dan kan je je niet schuldig voelen als je bij de hemelpoort staat.…

Verbonden met de geur van het alledaagse wil je vliegen in de wolkenlucht Je wilt weten waarom de winden sterven en waarheen de verhalen gaan In het groots en het klein versnelt of vertraagt het licht niet De wind draagt wat jij niet vatten kan maar toch voor altijd blijven zal Drink het avondrood als antwoord op je vraag en…

Gelukkig 2013 spreek ik thans tegen elk die deze zinnen leest Houdt van elkaar, pak die kans maak van 2013 één groot feest Gelukkig Nieuwjaar gun ik U laat ons met de liefde strooien Help ook het vreemd individu die bezig is alles te vergooien Gelukkig Nieuwjaar nog even op de laatste avond van ’t jaar Schenken, doet gelukkig leven deze…

Wat te doen Verveling slaat toe Muren op me af geel, zwart en groen Stilte alom Niemand om mij heen Helemaal alleen saaiheid slaat stom Red mij van eentonigheid Breek door, breek vrij Verlos mij van mijn eenzaamheid Word wakker uit dit lusteloze bestaan Sta op, beweeg, ga Leef Hee, kom aan…

tijd, mijn vadertje tijd je doet soms rare dingen belevingen die echt zijn en dingen die zo gingen ik weet dat jij in mij leeft en ik in jou leven mag maar mag ik dan ook wel zeggen ik huil soms en ik lach maar vader lieve tijd het gaat me heel erg goed hoe sneller soms de dingen dit had ik nooit vermoed…

Het is de kamer van geboorte en dood. Een onderaardse kamer, aards als het duister van de moederschoot. Het zijn de luchten van geruchtloos leven, kortstondig vlammende wolken, druppend als kaarsvet op ontvankelijke bodem, voor even. Het is de vraag die geen antwoord behoeft, de wekelijkse reis zonder bestemming. Het zijn de schemerplooien…

Met elke dag een draadje heb ik zo door het jaar, bijna niet te geloven, een hemdsmouw bij elkaar. Nu zal ik voor de andere mouw een jaar moeten gaan sparen, zo wist ik door de jaren heen hemdsmouwen te vergaren. Hierdoor kreeg ik een groot probleem, met anderen vergeleken, om toch uit al die mouwen mijn handen te gaan steken.…

de klaarheid van het moment de graagte van de geschiedenis de plek die je van vroeger kent de stilte van de getuigenis het daagt bij vloeiende vlagen een ongeschonden kindverleden van voor de bewuste dagen zo voortschrijdend vermeden wat niemand meer kan horen raakt in rangen kwijt gaat in geheugen verloren in de zomen van de tijd…

waar is de tijd gebleven dat ik buiten speelde en van alles beleefde zonder dat mensen me benadeelden. waar is de tijd gebleven zonder zorgen. die tijd toen we nog als één familie leefden, ik heb het veilig opgeborgen. maar waar is toch de tijd, toen ik was wie ik hoor te zijn. ik ben mezelf kwijt en dat doet ongelofelijk veel pijn.…

Kantelt nu de zomer naar een roestbruine herfst ouderdomsvlekken kruipen door een sproetengezicht purperrode neuzen, kil-rilgevoelens. Gorgelende radiatorgeluiden schemerlampenromantiek op een vroeg aanvangsuur een rappe vleermuisvlucht dringt door het laatste avondlicht. Bob Dylan kreunkrijst kritisch van zich af op 'TEMPEST' Teksten…

ogen zien woorden horen zonder dat ik ben kan ik armen strelen mijn hart voelen in jouw bloed meer dan ik kan kan ik zijn ben ik zonder dat jij bent samen…

zoek woord en het wordt waar je eigen waarheid klaar je weet dat er meer is tussen het licht duisternis station Vinkenoog onderweg Ginsberg blues jazz om je oren tranen zonder scoren alles blijft onherkenbaar dit lijf voor de woeste zee niet bang alles verdwijnt en begint opnieuw…

U allen die mijn versjes lezen, ja alles wat ik schrijf, dikwijls zult u wel denken: hij is maar een oud wijf. Nu wil ik u diep uit mijn hart, en duid`lijk laten weten, dat ik met mijn schrijverij, heb heel veel tijd versleten. Hoewel de tijd, op zich gezien, niet concreet is te pakken, heeft ze toch door de eeuwen heen, ons doen naar…

Ode aan de Tolberter kerkklok Nu eens in het gloren Van de morgenstond - Dan weer bij het Vallen van de avond Maar evengoed als Het eind van de morgen Overgaat in het aanbreken Van de middagtijd Wordt heel mijn wezen Opgetild door machtige Golven van geluid die Geleidelijk aan mijn Gevoelens weg doen ebben - Wordt wie ik…

In de nadagen van mijn leven zijn er stille uren waarin ik overdenk dat ik niet meer de baas ben over mijn lichaam dat een ander het lijkt te sturen. Ik heb me er bij neergelegd maar daarmee is niet gezegd dat ik de geest ook nog weg geef. Met mijn geest gekooid voel ik me eerst echt berooid ik zal daar altijd tegen vechten ik zal me…

Hoe een vrouw te beminnen lief te hebben naar haar smaak? Een leidraad heb ik niet Kan 'k niet geven 't Is doorgaans een kwestie van beleven Net als ik, geef jij je volop Net als jij, laat ik mij gaan Net als ik, waag jij je aan liefde Net als jij, geniet ik jouw lijf Details van jouw mooi lichaam koester ik met liefde Mooie lijnen…

Ik hield altijd al van jou in alle eeuwen: van het begin, het ontstaan van deze aarde, in het grote universum: wij samen! Van de ijstijd, oertijd, prehistorie: de magie tussen ons was reeds vastgelegd! In de oudheid, pas, keek ik, jou in de ogen. In de middeleeuwen hoorde ik jouw hart kloppen, voor het eerst. En in de nieuwe tijd vanaf zeilschepen…

Drie Uur.... De wekker ging, ik moest eruit de klok wordt een uur terug gezet ook ik heb dat vannacht gedaan dus…