1560 resultaten.
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen…
(ik ben) gothic !
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.262 wat maakt het uit,
als vrienden je zo niet accepteren,
want dan besef je pas,
dat ze je niet waarderen.
is het dan niet belangrijk,
wat ik zelf ervan vind,
en wat maakt het uit,
ik ben geen klein kind.
ik ben wie ik ben,
daar kan ik niks aan doen,
ik verander er niks aan,
al geef je een miljoen!!!…
DE NACHT VAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.261 Wanneer de nacht valt,
en jij niet meer bij me bent,
dan pas besef ik echt,
hoeveel ik van je hou,
dan denk ik aan alles,
alles wat we samen doorstonden,
het goede en het slechte,
het geluk en het verdriet,
wat de nacht ook doet of laat,
ik weet dat ik jou nooit verlaat.…
waarheen ?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.321 Nu na zoveel jaar de twijfel
ik wil terug maar besef dat dat niet meer gaat
Nu na zoveel jaar de twijfel
geen enkel ideaal wat nog overeind staat
Nu na zoveel jaar zoekend naar meer
de verkeerde keuzes gemaakt ?
Nu na zoveel jaar zoekend naar meer
Zoveel fouten en nu ontwaakt…
Half op weg
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.044 Half op weg
besef ik
waar ik sta
half op weg
zie ik
mijn grenzen
half op weg
voel ik
waar 't om draait
half op weg
weet ik
haarscherp wie ik ben
half op weg
kijk ik om
en ga dan fier vooruit…
Uit evenwicht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.263 Nu pas
besef ik
duizend waarden,
die hij jou gaf
voor niemendal.…
Sterrenhemel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Ik kan er wel uren naar blijven kijken,
maar dan besef ik dat ik
naar je ogen staar.…
laatste levensteken
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.341 ik ben als de dood
voor de dood, het besef
van geen weg terug
liggend
levenloos op mijn rug
zes planken gevoerd met zijde
de dood lijdt, leidt mij
naar een luxe
die ik nooit gekend heb
u zult het voortaan
met mijn vriendin moeten doen
postuum zend ik u
mijn scheldkanonnade.......…
BEDE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
618 Eens was ook ik
het leven zat
ik hield het voor gezien
niets nieuws
dat mij nog boeien kon
ik had het al gehad
maar nu na jaren
besef ik pas
het is niet aan ons
wij doen maar wat
en toch, wij komen altijd uit
waar u ons hebben wilt
dat is bepaald!!…
mi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 mi lanct
naar het land
mijner jeugd
waar ik ongestraft
blaaskaak kon zijn
verkondigend
wat waarheid was
of had moeten zijn
mijns inziens
vandaag is het
al omzichtigheid
wat de schrale klok nog slaat
het besef van
falen
en
ongelijk
gelukkig gaat het nog maar
om een paar jaar…
AFSLACHTEND KRACHTSBEJAG
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
759 Tandenknarsend in het heelal
staalvretende monsterproleet
suisend in de ruimte
ontstuitbaar
geluidloos brok
geladen angstaanjagend
radioactief
verpletterend
verterend element
gespleten kracht
begrensde macht
opbiedend "ëïgen ik" besef
genadeloos
afslachtend krachtsbejag…
Vlinder
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
918 Bij het licht van de maan
kwam het besef de vlinder
in mijn hart ontpopt zich.
Ik had hem gekoesterd
met liefde gedragen
en hem ook verwarmd.
Was het een naïef gedrag
werkelijkheid vermijden
dat het niet voor altijd was.
In de morgen ontvouwde
hij zijn vleugels vloog weg
uit mijn leven, wat achter
blijft is tijd voor bezinning.…
ik heb dat, soms
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
547 op weg naar de supermarkt
hoh-gehakt in de aanbieding
tweewielerend, rood asfalt
ingehaald door buslijn 25
besef de macht als ik mij
voor het openbaar vervoer
slinger, gehakt maak van
mezelf
ik heb dat, soms
en dan zie ik van opzij
dat iedereen op weg is
naar de supermarkt…
volle maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
451 ik probeer wel eens
het begin van ons denken
te achterhalen in
wat ik zelf nu nog denk
een soort archeologie
in je eigen gedachten
zo lang geleden
maar vreselijk dichtbij
besef je de geschiedenis
zwaar en licht in je hoofd
zoals je danst om het vuur
en huilt bij de volle maan…
Zoals de dag begint
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Dagelijks, elke dag opnieuw,
besef ik dat mijn leven eindigt,
maar vandaag opnieuw begon.
Zoals de dag eindigt,
met de ondergang van de zon,
zo eindigt straks mijn leven.…
gemis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Het besef wordt sterker en de pijn steeds meer.
Het gegrief, waarom het zo moest zijn komt terug.....keer op keer.…
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 je zou willen
dat niets menselijks
je vreemd is
maar veel mensen
zijn je vreemd
er zijn raakvlakken
maar ook die
hebben hun grens
voorbij die grens
is ieder mens alleen
op de hoogste top
en in het diepste dal
van je gevoel
is de eenzaamheid
je lotgenoot
en langzaamaan
groeit het besef
dat er maar één is
die op kan treden…
Jouw woorden zijn teveel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
451 Jouw woorden zijn teveel
Als je weg gaat
Dan wordt het hier stil
Is dat wat je wil
Jouw woorden zijn teveel
Ga maar weg als je wilt gaan
Besef wel ík laat een traan
Je nam de benen
Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen
Jouw woorden zijn teveel…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Verliefd
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.851 Je geur prikkelt mijn zinnen
je stem streelt mijn gehoor
je handen tintelen op mijn huid
ik verdrink in je ogen
heb je voor deze drenkeling
een reddingsboei misschien?…
tijdsbesef
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 m'n geheugen laat me in de steek
is het vandaag
een dag
of een maand
of is het een week…
De wegen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.623 Het pad van leven
kruist de weg des doods
Leven is ontnomen
Geluk even verdwenen
Tranen zijn gekomen
Het hart is leeg
gevuld met niets
Herinneringen geven even leven
Maar is een ogenblik
is het besef toch weer daar
De wegen zijn gekruisd gebleven...…
Dwars doch oppervlakkig
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
11.346 Met wat suiker smaakt hij me te goed
Diepgang wordt als zout gemeden
Triest is het besef dat zoetheid moet
Om door te gaan, dwars door dit heden…
Het Glazen Paviljoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
930 Kristal helder het besef,
de erkenning van het weten,
onbeschut in het klare licht -
de waarheid naakt. Onthuld in
de weerspiegelende fragmenten
steeds de tere bloem der liefde.…
De laatste lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de wereld tot
stilstand komen
huilde toen
de laatste lach
stierf in mijn dromen
nog was de
zorg zichtbaar voor
de gebleven mens
in kleine sketches
bloeide liefde
als enige wens
niet de nood
heeft hen toen
samengebracht
wel het besef
dat zij deel waren
van alles wat nog rest…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Opnieuw beminnen.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.012 Ik ben sprakeloos,
ik behoor te zwijgen,
ik besef het, maar woorden stromen,
niet te stuiten,
als een waterval over mijn lippen,
ik snak naar adem nu,
hoor mijn hijgen
het zijn loftuitingen mijn liefste,
ik raak van jou buiten zinnen
ik hou van je, ik bewonder je.
Blijf bij mij,
en ik zal je elke dag
opnieuw beminnen.…
Vlucht 1951
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
870 Aswoensdag,
hoe zwaar het kruis te dragen
op deze dag
wanhoop en tranen
hart getroffen
besef komt in vlagen
zoveel gewonden naast
doden op hun laatste vlucht
de woorden van de man,
die weet dat het einde nadert
leggen de adem stil…
dat je leeft
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 boodschap me niet
over jouw laatste kerst dit jaar
ik wil het, hoor je, toch niet horen
alsof je de dood nu al binnenlaat
begin deze keer niet over het duister
en kom me niet aan met het leed
van oorlog en honger en zorgen
kom alsjeblieft met je warmte
ik kruip dicht tegen je aan
en besef godzijdank dat je leeft…