914 resultaten.
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Cijfers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 zonovergoten microbiotische middag, dezelfde, met licht geschilderde hoofden die spreken, nog steeds
in onuitspreekbare cijfers,
de klimmende grafieken, de tomeloze val van diagrammen, van de geworvenen, van de verdorvenen
in onuitspreekbare cijfers,
de zorg om de tekorten, om wat verloren wordt en is, om wat nooit aankwam of verdwenen is
in…
De wereld huilt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
681 ’t Is stil en leeg overal buiten
men hoort de vogels nu luid fluiten
de lente bloeit in Nederland
waar corona snoeit met harde hand
ondertussen huilt
heel de wereld alles aan elkaar
waar zoveel zieke mensen sterven
het virus kijkt nergens naar
slaat zijn slag ook hier vlak bij mij
zijn het er zo veel
ik loop mijn dagelijks loopje
bid ondertussen…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 Het was geen tijd.
De lentezon
deed alles openbreken,
de wereld om me heen
bleef leeg en stil.
Nieuwe vogels
hoorde ik zingen.
Vuurwantsen
zag ik het terras veroveren.
Vreemde wezens
vulden dag na dag het scherm.
De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaalden.
Eén ding stond voor mij vast:
die anderhalve…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.
Geen week, tot nu toe,
zonder handen wassen, desinfectie
geen vel meer op je handen
we zijn bang
Elke dag weer talloze doden
gepakt door een onzichtbare vijand
niet tegen te vechten
doodsbang…
Het lied van Pasen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
475 Mijn land, o Nederland
omgord door trieste wolken
en volkeren die lijden
wil ik een lied met u zingen
onder een ijl blauwe hemel
in de stilte die hangt over
de boerderijen en de rij
bloesembomen in
isolatie vanaf mijn balkon
in de vriendelijke
voorjaarszon, een lied van leven
als eertijds met mijn kind dat wij
samen zongen
in de keuken…
Vernuft van vogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 de wereld treurt ligt lockdown
in zuchten en klagen vandaag
ijl en blauw in de warme
voorjaarszon in 't volle zicht
van vogels, ik nestel me op
het balkon en luister met een
hart dat tegen eigen ribben slaat
alles zingt stijgt op naar boven
met warmte binnenin dat uitstraalt
naar de mensen in 't volle zicht
van vogels in het openluchtconcert…
Lockdown op drie hoog achter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 De kamer warmt goed op met volle zon.
Bij 30 graden lijkt het of het kleed,
dat van mijn oma was, van mufheid zweet.
Dus hang ik het maar even op ‘t balkon.
Zoonlief van zestien heeft een bariton,
waarmee hij, zonder dat het hem verveelt,
steeds weer hetzelfde punkrocknummer kweelt.
Ik wijs hem resoluut naar het balkon.
Mijn man bedient…
Verbonden met elkaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 het water slaat schuimig
de glimmende puntige keien
van de rotsen, hongerige
meeuwen vliegen voorbij
boven de onwankelbare bergen
de rode stekende en de
barmhartige
liefdevolle witte zon
tot de einder de zilveren golfjes
verlicht het hoopvol vergezicht
met 't hemelicht op blauwe zeeën
opgenomen in de zuivere lucht
met balsem van de
genezende…
Mongools monster
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
582 Machteloze monologen
van minister-president
manen mensen mensen
in de meer en meer
gemutileerde maatschappij
Malverseren ze massaal,
mateloos en multimediaal,
de merendeels met mondkapjes gemuilkorfde monitoren
Moeiteloos muteren
microcellen van 't monster
Mensbedreigend en mysterieus…
heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 heimwee
naar elke morgen het ontbijt
de vaste tijd voor
lunch, de thee, diner
naar elke dag tegen de wind
naar school, dromen
van de nieuwe leraar Frans
naar fietsen in een lange rij
kletsen tot de schoolbel klinkt
en dan aan ’t werk
naar zorgen over teveel suiker,
slanke lijn, en of hij me ziet
het was nog vrede
en we wisten…
Op al onze wegen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 Laten we de geur
van de rode roos
niet vergeten door
de bijtende
geur van de
desinfecterende
middelen
Op al onze wegen.…
Plegers van lijders
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
579 Neem plaats in de wachtkamer
of op de brancard
fasten your seatbelts
want er heerst gevaar
er komt turbulentie
de lucht wordt zo zwaar
'k Wil klappen voor zorgdragers
dragers van zorgen
broeders van zieken
en zusters van morgen
Plegers van lijders
genezers die zweren
dat geen der patiënten
een bed zal ontberen
Te langen…
Nooit meer alleen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
585 Medemens waarderen
Dichter bij gevaar
Zorgen om jou, mij
Samen, maar toch apart
Leven met Corona
Ministers strijden
Voor ons bestaan.
Angst, verstijfd, verward
Eenzaam, stil, en hulpeloos
Vrijheid ontnomen
In alle regio's
Dood is dichtbij.
Artsen vechten
Zieken nabij
Verpleging geraakt.…
Om erger te voorkomen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
527 112 Wordt platgebeld
We letten op elkaar
We helpen de overheid
in tijden van gevaar
Hij heeft z’n ster niet op
Daar zit er een op zolder
Ze moeten snel op transport!
Voordat het erger wordt…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 De hemel boven al, en overal op aarde
de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden
De kinderen van China horen van patenten
en van grote mensen
centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt een mand van verdriet
op het strand ontfermen golven zich
over de broze lijnen van de overvloed
uit de diepten van de eenzaamheid,het
leven bedolven in onuitputtelijkheid.
Het draagt de mand van onverzettelijkheid
het lijden begraven we in vruchtbare grond
van aller dromen en met het mos waarmee
de onschuld van de tijden zijn…
Zwarte Lelies?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 De dood heeft ook mij in het vizier
zijn handen lokkend wijdt geopend,
zwarte lelies als een gulzig dier,
een stofkam die de zwaksten treft
die door de wereld waart, selectie
in een overtreffende trap,
de vraag is, is dit eerste of laatste stap
als metafoor, idioom van een slechte
droom, al lang geleden voorspeld?
Wat rauw valt op…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 als het dekbed voor een mooie zomer
door de lente weer wordt klaargelegd
waaien als windmolens de gedachten
van ergernis via berusting naar hoop
mij door het hoofd en het gemoed
waar het nieuwe leven vrolijk dartelt
als de pasgeboren lammetjes in de wei
braken immers gestadig ons de media
de berichten die ons bang benauwen
van de levens die…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 Een fragiel klein grijs vrouwtje
op een veel te lang wit bed
Met de dood voor ogen kijkt ze door de ruit van 't
zuurstofmasker dat haar redt
De hoop nog niet verloren
alles wordt in touw gezet
Wij mensen krijgen wel verdriet
als we onze familie en vrienden die bij ons horen
Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom…
Waarschuwing Cimbalen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
475 toch was
het goed
de intelligente
lockdown
strenge regels
waarschuwing
cimbalen
voor de dood
met een roos
die open
bloeit in de
onsterfelijke harten
vasthouden tot
de avond ochtend wordt…
CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Laat ik het tot mezelf beperken, dat is wel zo
respectvol naar de organist en facebooker Geert Bierling
die met enige schroom schreef over het Corona-Narcisme (zie toelichting)
en dat heeft ie geweten aan de reacties te zien
het was niet te stoppen en heeft mij ook zo
geintrigeerd en tot nadenken en schrijven gezet
de organist wiens geluid…
Stervende Zwaan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 stom zwijgen
de klokken van de tijd
misschien
kunnen we beter sterven
als een zwaan aan het
water
de blauwe
oever
de Jordaan
waar we
leerde vliegen
om weer
op te staan…
Woningsdag, dat wringt voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wat is er allemaal niet gebeurd
zeg maar de afgelopen 40 jaar van
30 april 1980 'geen woning, geen kroning’
tot a.s.
27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’
er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd
inzake de waarborging van een woning voor iedereen
we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander,
de zoon van…
Covid 19
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
494 De dood vermenigvuldigd
Groeit uit van hand tot hand
Leven redders worden gehuldigd
Een volk verbijsterd, niet verslagen
't Zwaard; de anderhalve meter afstand
Om eensgezind met elkaar Corona te verjagen
Och de prevelende lippen, och hoe gênant
Eenzaam in 't heengaan geslagen
Door de Covid negentien plagen
De dode ogen 't grijze…
Mijn Nederland, mijn NEEderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik merk dat ik toch wel wat somberder word
met zoveel zicht elke dag op Covid-19 gestorvenen
ik merk dat ik meer en meer naar binnen keer
met zoveel onzeker nieuws van onzekere deskundigen
ik merk dat het opgeruimde, opgewekte wel weg is
ondanks het dagelijks ‘huis, tuin en keuken’ opruimen
ik merk dat ik af en toe ook angsten heb, bang…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
vasthoudend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ‘k zou zo graag
over iets anders schrijven
iets van tijden geleden
toen we onbezonnen deden
zomaar handen schudden
kennis maken,
in liefde aanraken
‘k zou zo graag het woord niet kennen
de beelden evenmin
‘k heb zo’n onbedwingbaar zin
om net te doen als toen
je zomaar om je hals te vliegen
‘t zou toch zomaar kunnen...…
Sparrencolonnade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Solitaire nomaden
nu honkvast geworteld
klimmen hoog zonder gêne
en voorbehoud
Hoogvliegers tussen
de planken van wambuis
en heide van 't Hoog
Veluwse Deelerwoud
Aangevreten door
zwermen muskieten
waaiend met winden
in de stratosfeer
Door jachtige wolken
verjaagd door de hitte
van bosbrandenvuren
van mediterraan hout…