Alle inzendingen over schilderen

967 resultaten.

Sorteren op:

De onderkant in warm rood

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
heb nog even mijn palet gepakt de lentekleuren boven een smalle reep die zomer moest beloven daarna de gelen van de oogst de onderkant in warm rood met tikkeltjes oranjebruine tinten de eerste zwarte randjes dood maar de verf is verdroogd in het landschap van seizoenen na winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
wil melker22 november 2007Lees meer >

Schilderde een opening

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 638
mag ik de nacht verdoeken nu jouw licht mijn waarheid is gaan schijnen ik was alleen kon geen kant meer op jij leek de weg te wijzen schilderde een opening volgde stil jouw pad samen hebben we de wegen afgelegd in kleuren omgezet maar iets bleef onbesproken de spoken van de nacht in zwart zijn er nog steeds elkaar geluk beloven…
wil melker30 november 2007Lees meer >

Fabou opent deuren

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Je ziet waar je kijkt omdat je zoekt, naar wat je weet. In een leeg gestalte vol geheimen, die we aan onbekenden niet doorrijmen. Alles is van verschillende kanten te benaderen. Met verdwijnen niet te schaden. Vaarwel, want ik moet varen op mijn eigen geloof, invloed intuitie en een beetje ervaren. Toch hoop ik je terug te…
Vlorror28 december 2007Lees meer >

klinkt de branding

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.118
ik wolk weer in mijn kleuren schilder bloed uit open wond op je lippen proef ik geuren uit een frisse morgenstond je haar drapeer ik als een lente op het doek in je hemels- blauwe ogen speelt de zon de zomer zoek je stem blijkt een verrassing waait met alle winden mee in haar diepste ondertonen klinkt de branding van de…

we schetsten stukjes leven

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.159
ik heb je kleuren van het doek geschrapt de jaren laag voor laag behoedzaam weg gekrast maar voelde hoe je pijn me in de vingers sneed ik weet nog hoe je was heb je altijd kunnen dromen zag je weer tevoorschijn komen in de speelse lijnen van je jeugd met ogen altijd stralend blikken vonkend van verhalen we schetsten stukjes leven…

je schaduwde ook mij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
je koos het beste haar penseelde met de eigen vingervoering jouw streken brachten mij in een euforische vervoering je mengde lichaamseigen kleuren op een liefdevol palet aromatisch waren ook de geuren waarmee het zacht contouren in harmonie werd aangezet ik zocht je in contrasten je schaduwde ook mij maar in het hart liet…

perspectief blijft in gebreken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
heb ik de horizon verkeerd penseel ik wel de juiste streken de wereld is weer vreemd voor mij herken niet eens mijn eigen schilderij lijnen zijn op maat alleen het perspectief blijft in gebreken ik wilde ruimte ook voor jou het schuintoelopend gaat zich wreken toch zal ik nooit breken in kruisen kennen wij elkaar want…

Jouw speelse vormen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 746
de zon kleurt zacht jouw speelse vormen geeft ze kracht om de illusie van het doek realiteit te laten worden jij stond daar met die ogen gedoekt in olie en acryl toonde sprankelend je creatief vermogen waarvoor de koper viel ben met je meegegaan na jouw gedaan op je mooiste schilderijen stond verkocht en ik dank god ze…
wil melker21 september 2008Lees meer >

Scheppen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
je ogen kijken diep naar binnen waar een boeiend beeld bevriest; een penseel staat in je hand stil, maar zeker te beginnen je sterft, vóór je het verliest; raast, bij vlagen buiten zinnen van wanhopige extase, brandt je schepping op het linnen…
maanjuweel17 november 2008Lees meer >

Mijn paletten staan klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
weer in zonder naam zonder woning wordt weer mezelf als ultieme bekroning voel weer mijn hart en gevoel kies een gezicht zonder smoel laat weer verstand door onbewust zijn verleiden het goede te scheiden door kwaad te vermijden mijn paletten staan klaar kleuren gescheiden vormen en beelden zijn nog bescheiden ik schilder…
wil melker10 december 2008Lees meer >

Appelkind

netgedicht
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Dat kan je kleine zussie niet! Als zij groot is, tekent ze stijve puberpoppen met trutjurken Niet als deze jongen, die verf kapt, zwart uit rood haalt tubes opensnijdt om de inhoud te bekijken en tegen het doek te kwakken, krult, kamt en weer door de war gooit Die jongen die een bloem zag en zei: Af! Daar blijf ik met mijn poten van…

ik paleteer in aquarel

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.316
ik was één met rotsen en spelonken zocht naar een verborgen kras een tekening van hoe het vroeger was voelde je aanwezigzijn in steen, herinneringen schoten door me heen in ontzag voor kracht en opgeslagen macht tijd heeft hier niet stilgestaan is langsgegaan in tal van kleine levens die hun gevoel in kleur hebben…

je slankevingerhand

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
hebt zoveel gegeven in een tijd die je niet eigen was gewoon op voorhand van goed leven ging jij voor alles in gezin en met de kinderen beleven jouw belang was even zwart op het behang en spreekt met wit in een langdurig niet begrijpen blijven was steeds meer vergrijzen je slankevingerhand is wit gebleven in het het schilderen…
wil melker2 augustus 2006Lees meer >

met frivool franse slag

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
je glooide zonnebloemgeel in heuvels omzoomd met het groen van struweel je plooide het ruisende water in dalen vol rots en geklater ik voette de heuvel in pad topte het uitzicht in een palet dat ik nooit heb gehad doekte natuur met frivool franse slag in een uur maar kon haar ziel toch niet grijpen in het daalse café na twee…
wil melker14 augustus 2006Lees meer >

je lach is poëzie

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
zet kleuren op palet het mes heb ik maar weggelegd voor jou is fijn penseel vaak nog te veel je bewoont een warme achtergrond in zachte lijnen schilder ik je mond de rest van je gezicht komt op het doek als een gedicht ogen glanzen al zonder vernis ze spreken aan en zonder woorden je lach is parelende poëzie waaruit jij…
wil melker25 augustus 2006Lees meer >

een horizon voorbij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 842
ik schilder je de bergen op voorbij de rots en de vallei toon je de uitzichten een horizon voorbij zie in blauw de nevels van de morgen even zonder zorgen genieten van de dag ik weet het pad dat je in de verte zag we dalen snel penseel voor jou ravijnen, hun diepte voel je aan mijn hand in samen blikken zal hun dreiging vlug…
wil melker26 augustus 2006Lees meer >

Naar Siëna

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.443
Houden, als kind, van zachte lijnen, van felle kleur: ultramarijnen, oranje en rood, gelijk een zon; van warme gelen, rijp als koren van sluiers blauw, wolkenverloren van helder wit; sneeuwwater; bron. Twee eeuwen later, dieper houden van warme tinten, donker gouden gebarsten oker, schroeibruin brood. En met de ogen willen meten, en met…

Bol is nog te hoekig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
meer pigment omdat gevoelens op mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn de schaduw is te licht ze tracht het duister te vermijden zon speelt sprankelend met zicht maar kan het donker niet verleiden vlakken zijn wel goed verdeeld wit kleurt mooi de randen alleen de mensen ogen houterig lijven dun met iets te grote handen ik schilder…
wil melker4 november 2006Lees meer >

Ons hongerend canvas

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 804
je hebt mijn woord zet de doeken op samen gaan we door de poort van delen geen overstap de eerste streken staan al vast op ons hongerend canvas nog rechtlijnig en verkennend in losse vormen wat onwennig de penselen kalen vast wij beseffen dat alleen realiteit de kleur op toon kan zetten van elkaar opnieuw ontdekken…
wil melker23 januari 2009Lees meer >

Het model van zijn dromen!

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Een schilder uit Lisse - een gekke - had laatst in z'n voortuin een bekken als vijver onthuld, niet met water gevuld, maar met verf om de aandacht te trekken. Een schoonheid deed stug, toen de schilder haar aansprak op 't feest, want hij wilde 'r vereeuwigen, maar ze vond naakt een bezwaar. Door het loon dat-ie bood werd ze milder.…
Aubrey17 februari 2009Lees meer >

Geschilderde maan

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 623
En hij die de maan schilderde tussen wolken, dun vervangen uit stilte van dromen, bijna zonder lippen zoenen zoekend naast nachtgordijnen en lotgenoten vanuit een zolder over de slapende stad konden we slechts rijmen in onze bijzondere gedachten door openhartig iets te zeggen over een stil bodemloos smachten onze lichamen ritmisch bewogen…
mobar8 maart 2009Lees meer >

Teniers

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
uitbundige boerenbruiloften: wapperende vaandels mutsen vlammend rood tussen het grauw zogende moeders plassende boeren dansend paar hondje centraal.…

schilderij

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
het scherpe oog tekent de hemel van binnen, een rare machine maakt indrukken onthoudt kleuren vormen, hij loopt weg. Van iets maakt hij later op papier ook iets, maar anders, het hoofd en hart doen mee en het verleden speelt mee, tranen en glim- lachjes, verkeerde en goede ideeën en eerdere indrukken.. het koperen licht valt door…
c. paris11 september 2009Lees meer >

Wit

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.081
de winterschilder schildert alles wit hij laat de deuren, posten en kozijnen met verve onder hoogglanslak verdwijnen m'n huis glimt als het reinste melkgebit z'n laatste werkdag roept hij me apart meneer wilt u het wit, of liever zwart…
Daan de Ligt18 september 2009Lees meer >

Bloot en onbedekt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 670
er schilfert verf van het uitzicht op gisteren vloeren kraken je de toekomst tegemoet nog nooit heb je de sloten horen vallen de klik is nieuw de deur sluit alles uit je woonde zomaar ergens je trok de muren aan een jas die altijd paste waarheen je ook kon gaan die jas is nu kapot de kou dringt door de gaten je voelt je bloot en…
wil melker24 september 2009Lees meer >

Je ademde pastel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
je ademde pastel gaf zwarte streken weer een lichte kleur diepte schaduw uit met wit en vloeibaar transparant zo dat de zonnekant weer straalde en de zomer echt vertaalde waar ik de fundamenten aard maakt jouw pastelpalet het leven meer dan waard…
wil melker9 oktober 2009Lees meer >

De scherpte en profile

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
ik heb je op groot doek met grove streek de achtergrond een vage symmetrie van nacht in het verdwijnpunt van de morgenstond ik licht je op met titaanwit als eerste je gezicht uit donkere schaduwen de scherpte en profile je zachtheid met een klein penseel aan ronding nooit te veel helaas ben jij nooit af want iedere eerste…
wil melker24 oktober 2009Lees meer >

Het fijn penseel

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
er is geen tijd meer voor het fijn penseel gejaagd meng ik de kleuren tot aanwakkerende wind het dreigend zwart dat grijs ontlaadt in wit vertraagt en stenen hagelt op het doek nog zijn er gouden wolkenranden die licht van zon ontvangen schitteren door de regenboog ik schraap de verf bijeen tot lichte mist die in onweersgeur verdampt…
wil melker19 november 2009Lees meer >

Violen blauwen zacht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
dirigeerstok als penseel het orkest is mijn palet de zaal het linnen waarop het muzikale schilderen kan beginnen violen blauwen zacht de ochtendlucht een harp speelt roze schaapjes op de vlucht slagwerk rolt in schuim de golven om tot de trompet het eerste rood van zon doet stralen een klarinet speelt geel het warme zand als de…

Vingers beeldhouwden linnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
heb mijn hand overspeeld vingers beeldhouwden linnen met beitel en mes hamerde rood tot de dood er op volgde bloed door pigmenten verzwolgen puntte met mes naar de ziel en verviel in historisch polijsten twee dimensies verspeeld kon het beeld slechts vervlakt doen herrijzen…