967 resultaten.
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 Je ziet waar je kijkt
omdat je zoekt, naar
wat je weet.
In een leeg gestalte
vol geheimen, die we
aan onbekenden
niet doorrijmen.
Alles is van verschillende
kanten te benaderen.
Met verdwijnen niet te
schaden.
Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 ik heb je kleuren
van het doek geschrapt
de jaren laag voor laag
behoedzaam weg gekrast
maar voelde hoe je pijn
me in de vingers sneed
ik weet nog hoe je was
heb je altijd kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
Jouw speelse vormen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
746 de zon
kleurt zacht
jouw speelse vormen
geeft ze kracht
om de illusie
van het doek realiteit
te laten worden
jij stond daar
met die ogen
gedoekt in olie
en acryl toonde
sprankelend je
creatief vermogen
waarvoor de koper viel
ben met je meegegaan
na jouw gedaan
op je mooiste
schilderijen stond
verkocht en ik dank god
ze…
Scheppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 je ogen kijken diep naar binnen
waar een boeiend beeld bevriest;
een penseel staat in je hand
stil, maar zeker te beginnen
je sterft, vóór je het verliest;
raast, bij vlagen buiten zinnen
van wanhopige extase, brandt
je schepping op het linnen…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 weer in
zonder naam
zonder woning
wordt weer mezelf
als ultieme bekroning
voel weer mijn hart
en gevoel
kies een gezicht
zonder smoel
laat weer verstand
door onbewust zijn
verleiden
het goede te scheiden
door kwaad
te vermijden
mijn paletten
staan klaar
kleuren gescheiden
vormen en beelden
zijn nog bescheiden
ik schilder…
Appelkind
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.096 Dat kan je kleine zussie niet!
Als zij groot is, tekent ze
stijve puberpoppen met trutjurken
Niet als deze jongen, die verf kapt,
zwart uit rood haalt
tubes opensnijdt om de inhoud
te bekijken en tegen het doek
te kwakken, krult, kamt
en weer door de war gooit
Die jongen die een bloem zag
en zei: Af!
Daar blijf ik met mijn poten van…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 zet kleuren
op palet
het mes heb ik
maar weggelegd
voor jou is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
Naar Siëna
gedicht
3.2 met 26 stemmen
8.443 Houden, als kind, van zachte lijnen,
van felle kleur: ultramarijnen,
oranje en rood, gelijk een zon;
van warme gelen, rijp als koren
van sluiers blauw, wolkenverloren
van helder wit; sneeuwwater; bron.
Twee eeuwen later, dieper houden
van warme tinten, donker gouden
gebarsten oker, schroeibruin brood.
En met de ogen willen meten,
en met…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig
lijven dun met iets te grote handen
ik schilder…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 Een schilder uit Lisse - een gekke -
had laatst in z'n voortuin een bekken
als vijver onthuld,
niet met water gevuld,
maar met verf om de aandacht te trekken.
Een schoonheid deed stug, toen de schilder
haar aansprak op 't feest, want hij wilde 'r
vereeuwigen, maar
ze vond naakt een bezwaar.
Door het loon dat-ie bood werd ze milder.…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 En hij die de maan schilderde
tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen…
Teniers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 uitbundige boerenbruiloften:
wapperende vaandels
mutsen vlammend rood
tussen het grauw
zogende moeders
plassende boeren
dansend paar
hondje centraal.…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het scherpe oog tekent de hemel
van binnen, een rare machine maakt
indrukken onthoudt kleuren vormen,
hij loopt weg. Van iets maakt hij
later op papier ook iets, maar anders,
het hoofd en hart doen mee en het
verleden speelt mee, tranen en glim-
lachjes, verkeerde en goede ideeën
en eerdere indrukken..
het koperen licht valt door…
Wit
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.081 de winterschilder schildert alles wit
hij laat de deuren, posten en kozijnen
met verve onder hoogglanslak verdwijnen
m'n huis glimt als het reinste melkgebit
z'n laatste werkdag roept hij me apart
meneer wilt u het wit, of liever zwart…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Je ademde pastel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 je ademde pastel
gaf zwarte streken
weer een lichte kleur
diepte schaduw
uit met wit en
vloeibaar transparant
zo dat de zonnekant
weer straalde en
de zomer echt vertaalde
waar ik de fundamenten aard
maakt jouw pastelpalet
het leven meer dan waard…
De scherpte en profile
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb je
op groot doek
met grove streek
de achtergrond
een vage symmetrie
van nacht in
het verdwijnpunt
van de morgenstond
ik licht je op
met titaanwit
als eerste je gezicht
uit donkere schaduwen
de scherpte en profile
je zachtheid met
een klein penseel
aan ronding nooit te veel
helaas ben jij
nooit af want iedere
eerste…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
Vingers beeldhouwden linnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 heb mijn hand overspeeld
vingers beeldhouwden linnen
met beitel en mes
hamerde rood tot
de dood er op volgde bloed
door pigmenten verzwolgen
puntte met mes
naar de ziel en verviel
in historisch polijsten
twee dimensies verspeeld
kon het beeld slechts
vervlakt doen herrijzen…