640 resultaten.
De leegte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag
hoe jij in
flitsjes licht
het donker
voorzichtig
wilde pakken
hoe het
langzaam
bleef plakken
aan de
stukjes hemel
boven jou
die zich
vulden met
pastellen kleuren
in de nog
open plekjes
blauw en
met de warmte
van een kloppend
hart dat liefde
en interesse had
voor een wereld
die leven bezat
nooit heb jij
de leegte…
Narcisten zonder ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
636 ik heb ze
zien acteren
narcisten
zonder ziel
wat zij ook
proberen er
is een lek in het
algoritme om tegen
aan te hikken
steeds hetzelfde
marionettenbeeld
dat van die ander
die zichzelf totaal
vergeet in het
jagen naar de titel
verdwaasde gek maar
er is niemand die
dat van zichzelf vindt
ja de stukjes namaak
de geplakte resten…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
Dat duurt nog lang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 nog heeft
de wereld
zijn schatten
niet verloren
nog steeds
worden er
kinderen geboren
gebeuren
kleine wondertjes
waar je over
struikelt zonder
ze te zien omdat
het zo gewoon is
stukjes hemel
tegen te komen
in eigen dromen
toch zijn vele
jaren vergleden
hebben ernstig
onder desinteresse
geleden omdat
wij ze niet hebben
geprofileerd…
Toverpracht
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.029 laten een straal van
Zonlicht door die flitsend tussen takken
Het gebladerte verwarmt
Met de stappen die ik zet
Voel ik de schaduw dan de zon
Mijn ogen toegeknepen
Laat ik mij als een kind zo vrij
Weer draaien in de wind en droom
Een toverpracht van kleuren
Doen al mijn twijfels die ik heb
Verdwijnen, ik zal wel zien
Zonlicht valt in stukjes…
onderweg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
924 Mijn ogenblik is opgegaan
in ’t hemelsblauw gewelf
en ‘k zag zo: onderweg
verloor ik stukjes van mezelf.…
aankijken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.476 verbaasd, verdwaasd compleet tot
een standbeeld verstard
sta ik in uw aangezicht te kijken
kleine golfjes hoop stralen
van mijn erts de hemel in
nu aangewakkerde hoop het lood
smeltenswarm geworden is
jouw ogen openen me een boek
waarin onbekende tekens
over zijden bladen dansen
de grote boten moed drijven
me in kleine stukjes gehakt…
de echo vraagt
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.785 tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar fluister stukjes…
Cecilia
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.615 steeds las hij de eerste
bladzij, verloor zijn hoofd
geruisloos alle woorden
wat later las ik hem nog
kleine stukjes voor,
stamelde hij soms zacht
bewogen: mooi, heel mooi
na zijn dood heb ik het oude
boek weemoedig uitgelezen
zag hem samen met Cecilia
lopen, weer fluitend langs
zomergroene dreven gaan
(n.a.v…
gestrikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 september, er is kou en vocht
met zorg de draden uitgezocht
ik weef ze tot een stevig web
waarin ik je gevangen zet
geen nood, de kou zal jou niet deren
geen reden om het hoofd te keren
ik knoop en vlecht en span het touw
in kleurig jacquard rondom jou
vermeng wat haren en wat zweet
met stukjes weefsel van mijn kleed
ik zorg…
Parlevinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 In het winkelcentrum wonen
heel veel witte vogels
divers gekleurd dat zie je zo
de zitting is niet in de boom
waar zij het hooglied zingen
over leven dat achter hen ligt
hun bomen is het land van ooit
op iedere hoek van de straat
stukjes brood die ze missen
er staan nu banken die kreunen
dat het allemaal zo moeilijk gaat
voordat steun…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
Uit verwaaide sporen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 heb altijd geschreven
kijk naar de mensen om mij heen
waar zijn mijn boodschappen gebleven
de stukjes hemel
die ik gretig deelde
voel ik soms in een warme hand
de schouderklop en tranen
lees ik in verhalen
uit verwaaide sporen op het strand
veelzeggend blijft de stilte
die in dialoog nog echoot
nadat wij al lang uitgesproken zijn…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 De puzzel is gelegd
Alle stukjes aan elkaar
Gehecht, het echtpaar
Heeft weinig gezegd
Tijdens het spel, dat
Begon met een kus
En op een tel van rust
Met kroost daar, was
Het gedaan.…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 heb stukjes drama geraapt
uit het toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 de matheid van de dag
breekt licht in donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone…
WAARIN DE DUIVEL WAART
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 Stukje voor stukje
tracht ik na een woelige nacht
mijn denken te herplaatsen
waarin het landschap dat ik overzag
onthoofd uiteenviel
door duivelse geesten die zich hadden
vermomd als nederig godvruchtige lieden
onder giftig spuwende zwarte schaduwen
van dode akkers zocht ik
naar de laatste stukjes hoop
waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
De flow van duizendschonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 zacht ben je bij mij
gekomen in de flow
van duizendschonen
zij zomerbloeiden lang
in een herfst die wij
nooit zullen vergeten
omdat zij kleuren
deelden in de meest
lieve stukjes van ons leven
hun trossen waren
kleine bosjes schoonheid
hooggesteeld naar zon
wij droomden liefde
volmaakter dan de
werkelijkheid rondom
tot een geluid…
Hij hield van haar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
592 klein van stuk
Zo voelde dus geluk
Hij nam haar mee naar Londen, Parijs
Hij nam haar mee op reis
Zij liet zich leiden aan zijn hand
Ze voelden zich verwant
Toen sloeg bij haar de onrust toe
Iets klopte niet van binnen
Ze viel op vrouwen gaf ze toe
Toen sloeg bij hem het noodlot toe
Iets brak bij hem van binnen
Zijn hart in duizend stukjes…
Lieve lust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik zag in
regenbogen
jouw stukjes
energie hun
kleuren stralen
zij lieten zich
niet verwaaien
door de buiige
wind en donker
jagende wolken
in ontlading
zorgde bliksem
voor vuurwerk op
grote hoogte zonder
donder te gedogen
ogen schitterden
een lieve lust
terwijl je handen
met zon halfronde
banen klaarden
waar bogen
soms…
Haar fluweel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 ik voelde
dat zij bij
mij kwam
uit haar
gebeeldhouwde
gezicht
nog schraapte
ik aan stukjes
steen mijn
handen open
zo ruw was haar
fluweel ingesloten
wij misten
maanden intieme
info door leven
zonder elkaar
in grote lijnen
slechts een paar
we hebben alles
gladgestreken
in de weken
waarin dat wat wij
wisten is bijgepraat…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
Op topsnelheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 ik heb je
geschapen
uit de mooiste
stukjes die
een puzzel
hemels maken
niet in een
zesdaagse en
dan de zevende
dag een
noodzakelijke
rustpauze vragen
maar levenslang
kijken en in die
tijd vergelijken
of de expressie
van leven echt
alles heeft gegeven
geen beeld
maar wel in
het leven staan
met interacties
vol emoties op…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden
herinneringen
aan stukjes…
De brug
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 op je gezicht
wist wie er
kraakte op de trap
jij had een uitstekend
gehoor voor alles
dat leven bezat en
ooit beweging was
jouw nonchalante
streling over
de stenen van
de muur vertelde
van vele jaren vol
avontuur door
jeugdigen die zo het
volwassen traceerden
waar jij alles
alleen deelde
kreeg jij op tal
van manieren
stukjes…
HET LEKKERSTE EI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 In haar verpleeghuisbed
peutert de verlamde vrouw
met beeldhouwvingers
het harde schilletje
tot stukjes en kruimels
lepelt voorzichtig
als een bereider
van geneesmiddelen
in het eigeel en -wit
zonnestralen doen
wanden en beddenlakens
glanzend spreken
geven de kleine spijs
des te meer smaak
langer genot
tong keel en wangen
brengen…
Het stukje eigen
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
406 heerlijk
dat gebaar
als jij iets
door de
vingers laat
glippen
niet gezien
onopgemerkt
een toeval
of gelukje
verloren in
kleine stukjes
je had het
nog net
en nu is het
verdwenen zoiets
doet nauwelijks
pijn maar
verlies is nooit fijn
het stukje eigen
dat jij verzamelde
maakte deel uit van
wat je bezat dat je
zelfvertrouwen…
Existentiële kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 je fonkelde
zonder te verblinden
in bewonderende
blikken van anderen
zij lichtten op
in de aanwezigheid
van warme
belangstelling voor
jouw sprankelende
personaliteit
kleine edelstenen
en parels maakten
zich kenbaar door
hun specifieke setting
en bijzondere glans
in loepzuiver
weerkaatsen kwam
ik stukjes schoonheid
tegen die…
Vriendinnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 heeft geslagen
is niet alleen
gemis maar
loopt als breuk
door alle lagen
in het weten dat
er een andere
werkelijkheid is
snel zal
leegte zich
vullen met
tal van lieve
herinneringen
als vriendinnen
die in jeugd
en later het
leven bekeken
uit een heerlijk
zorgeloos bestaan
nu ben jij
verlost van
pijn en verdriet
maar de stukjes…