Netgedichten over actualiteit

Te weinig zegels, ik heb net geteld En zondag is de actie afgelopen Ik moet met nog meer tassen krom gaan lopen En ook weer bijbetalen, voor geen geld! Je raakt als klant gewoonweg overspannen En Appie is allang onder de pannen.…

altijd schemert je warme lach als zon en maan spelen tussen verblekende sterren aan het begin van de dag jij die in kristal van de ochtendrijp de eerste stralen ziet breken in kleuren van onvergetelijke pracht nog dromerig uit de nacht ontdooi jij de vorst in een voorzichtig verkennen van lente vogels fluiten uitbundig concert…

waar zoekend de wereld roept om vrijheid gelijkheid ook en broederschap schallen luid ons slogans toe hartstochtelijk spreken de harten van mensen tot ieders verbeelding maar het lukt hen niet van de doof denkenden de blinde muur neer te halen zelfs de grootsten die bruggen willen slaan strijden tevergeefs met verspilde woorden…

vroeger was alles vlak maar waar wij nu lopen zie ik vaak een gat een afgrond waar ik niet in wil kijken uit angst voor verborgen lijken zij ontstaan in een steeds sneller leven als anderen geen hulp geven je komt ze altijd tegen op een ongelegen moment voelt dan hoe alleen je bent in dit wankel perspectief openen zelfs valkuilen…

Een wolf in maatpak, keizer zonder kleren Die muren bouwt en vluchtelingen weert Het ooit zo liberale land onteert De waarheid steeds in leugen doet verkeren De straten stromen vol, men schreeuwt: 'Jij bent Een ongewenst verklaarde president!'…

In een ver land vol vreemde mensen is de noodtoestand van kracht. Dit door een strijd tussen geloven en een strijd om de macht. De gewone man ziet het gebeuren en kan er niets aan doen. Bommen en raketten vervormen het straatbeeld men verlangt terug naar toen. Toen, toen het leven een sleur leek kinderen speelden op straat. Dit was toen…

Bij het sturen van de toekomst Was de postzegel vergeten Wij betalen nu de strafport En dat zullen we weten…

Ik wil, hoor je overal ik moet, nog meer! Ik zal, hoor je meer daar dan hier ik moet- en zal! Ik zou zo graag, hoor je zelden meer de dwang naar hoogtes worden steeds vaker weer Aangehoord en goed bevonden.…

je schemerde stilzwijgend grijs alleen je blik uit vochtige ogen kleurde zwart wit schouders licht gebogen je zachte stem sprak over hem met ondertonen van verdriet hij was er niet al maanden geen bericht en niemand die ook maar iets van zijn verblijfplaats wist na duizend handen en gezichten ben jij hier beland wachtend…

ik heb veel los gelaten gelukkig kon het me toen niet meer raken ladderde wat voorzichtig naar maatschappelijke hoogte zonder ellebooggebruik pas in hogere regionen werd een netwerk vereist om op de juiste plaats te komen mijn ambitie is abrupt gestopt door een corrupte top in volslagen egotripperij ben afgehaakt in bezinning…

hij is geen god maar zijn sporen vlammen op in het landschap van verbleken zijn warmte is lente brengend na een zoektocht vol miskenning en afbrokkelend respect door wegen die zij hebben afgelegd in de dorheid van niet begrijpen na het misoogsten van jeugd hen is geen deugd gedaan maar hij heeft hart en hand gegeven om hen…

We hadden toch dat spreekwoord met die leugen? Hij is de laatste dagen reuze snel De waarheid ook, ze achterhaalt hem wel En zou na Trump nu Rutte weer niet deugen? Hij jokkebrokt en kronkelt als een aal Dus roepen we: 'Hé Joh, doe 's normaal!'…

Kom mij niet aan met je paniekverhalen Die bobo's van de schaatsbond? Niet goed wijs Wat ligt er op die plas, is dat geen IJS?! Laat mij dat nou eens lekker zelf bepalen 'N zonnetje, m'n schaatsen, veters strak Ik zie het al van mijlenver zo'n w..…

We leven met de nukken van de pluim De weerman kan ons ijs en sneeuw beloven Maar op zijn woord kun je hem niet geloven Zodat ik al zijn praatjes niet meer pruim De vorst is weer een keertje weggebleven Die Hiemstra kan ik echt geen pluimpje geven!…

We leven in een tijd van innovatie Zo is er nu een wasmasjien gebouwd Die alles droogt en ook nog netjes vouwt En op de Tech Beurs was het een sensatie Een staaltje futuristische know-how Ze noemen het de nieuwe 'Miele Vrouw'...…

Nog even verborgen in de sluiers van de morgen De brug bij Grave over de Maas waarover nu grote zorgen Het water gaat er zijn eigen weg geen hinder van schutten De rivier heeft zo zijn eigen grollen,grillen Heeft een winterse honger te stillen Het zomerbed een winterbedding .........geworden. aan oever en wal veel…

Het was geen zaak van dat ze zich vergisten, Maar wat ze deden gaf bepaald geen pas. Ze moesten niet uit hoge nood een plas Toen ze Obama ’s bed eronder pisten. Ik vind dat die bedwaterende meiden Voortaan de pot op kunnen met zijn beiden.…

Het Panda bungalowtje mag er wezen Met stromend water, een Chinese muur Voor Ping en Pong is even niets te duur Gelukkig goedgekeurd door de Chinezen Miljoenen voor twee luie vette beren Die buiten bamboe vreten niets presteren. (Terwijl je in de winkel van Bart Smit Er zo een koopt waar ook een knop op zit)…

Er waaien gure winden door de States Straks huldigt men een nieuwe president Die schimpt, beledigt en de zwakke jent En niet veel anders zijn z'n running mates Daarom raakten haar woorden me zo diep De speech, die waardigheid van Meryl Streep.…

golven rollen om in zand en schelpen kijken gekuifd naar de zon voor zij ondergaan het is geen herhaling want ieder is anders hervinden vorm in een altijd weer nieuwer ervaren delen herinnering door het strelen van nooit gekust strand met het weten van cirkels van leven uit het aards bestaan opgeslagen in het silicium…

Niet enkel een actrice van formaat Die zeer verdiende sporen achterlaat Ze blijkt een vrouw met moed, een vrouw met ballen Die geen genoegen neemt met nare kwallen Misbruik van macht valt niet te tolereren Dat moet de president elect nog leren…

De wereld... is vandaag als stilgevallen Geen grote aantallen auto's, geen motorlawaai alleen kinderstemmen die een glijbaan maken winters genoegen de zinnen verzet louter sneeuw dat wil kraken De wereld is vandaag bedekt met vrede Oorlog, strijd en ruzie een dag lang ver van m'n bed.…

Wie gaat nou een Elfstedentocht herhalen Waarvan bij elk de uitslag is bekend. Voor Angenent kreeg het een happy end, Dat ligt onwrikbaar vast in de annalen. Maar ik zie ook dat ze nog steeds niet snappen Nooit voor zo ‘n film de winnaar te verklappen.…

gevoelsmatig moet januari wel de langste maand van het jaar zijn het feest is geweest en alles is weer bij het oude... wij klampen aan bij de lange stoet van reizigers naar het gindse voorjaar we tellen en passant kilometers de uren dagen en weken en misschien nog een keer…

De fijnste oliebol, het mooiste lied De lijstjes vlogen ons weer om de oren Met films en boeken die het beste scoren Maar miste u het interessantste niet? 'Het leukste op Gedichten punt enel' Nee ik zeg niks, u weet het zelf wel...…

Natuurlijk was ik weer van de partij U zult mij op de foto's wel herkennen Ik ben richting de golven aan het rennen Die Muts is van de worstenmakerij U zag mij niet, teveel die op me leken? Waarschijnlijk heeft u dan niet goed gekeken.…

Wat kan ik u best wensen nu: Gezondheid, vreugde, vrede,… een beetje zon in ‘t heden en warme liefde wens ik u. En warme liefde wens ik u want die doet ons echt groeien. Daarzonder is geen bloeien slechts pover leven hier en nu. Slechts pover leven hier en nu laat nergens plaats voor dromen, geen bloesems aan de bomen maar die ik graag…

nog ben ik niet verdronken in de donkere tonen van de muziek om me heen het duistere galmen maakte me alleen braken bijna de laatste halmen van mijn oogst ik had mezelf een bloementuin beloofd waarin ik uit hoge tonen de mooiste melodieën liet komen die in warme wind jeugd en passie dansten met elkaar sjansten in de meest briljante…

We kijken even achterom nu weer een jaar bijna voorbij is; wat bracht het ons aan lief en leed, aan vreugd en troost, aan droefenis? Maar ja, we kijken al vooruit en hopen echt op 't beste want leven gaat zo snel voorbij en eens komt ook het leste. Mocht toch de vrede het gaan winnen, voor ons en overal op aard. Wat luisteren, echt zien…

ik zag het fonkelen dieper worden in kristal schaduw donkerde tijd vertraagde stilte voelbaar overal licht weerkaatste in ogen die ingetogen het jaar lieten passeren het halve woord of een gebaar in herkenning was het daar hemel hel en weten het was er snel maar ook weer in abrupt vergeten in ons zoeken naar balans gloort…