6466 resultaten.
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Het finale schijnsel van de dag
werpt lange schaduwen
terwijl de herfst
nog één keer wordt aangelicht
verkleurt hemelsblauw
naar zwart geaderd oranje
de wereld staat in brand.
Zo maar een dag
als in een droom
waar sterven mooier lijkt
gemis voor heel even
op afstand blijft
ik gloei tevreden na
als het donker wordt……
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 De zomer verwelkt
in genoeglijke oprisping
naar weergaloos
vlammend kleurboeket.
In nevel gedempte
zonnestralen ontvouwen
zich lang gestrekte
najaarsschaduwen.
Geur van verrotting
als stille getuige van
het leven dat
zo sprankelend begon.
Het intens besef
van eindige aardsheid
rilt huiverend
langs levenslust.
De tijdelijke bevriezing…
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 In bedeesde verbijstering
proef ik de zilte dauw
op mijn lippen,
die als kristallijne,
bevroren korrels smelten
in d' ochtend-dans van de herfst.
Verlammende zachte warmte
laat mij verdrinken
in gewichtloosheid,
wanneer berijmde vingertoppen
sluipend op mijn huid reiken
en mijn stem doen breken.…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Een onbestemde vaalheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
440 jij dacht in
het korter lichten
van de dagen
de zomer nog
te kunnen vangen
maar tussen
lagere zonnestralen
blijft al langer
een onbestemde
vaalheid hangen
de wind
die warm en
aromatisch was
geeft nu zijn eerste
ochtendfrisheid af
je lach blijft
zomers vol hoewel
het warme rood
al herfstig donkerde
toen je mij je lippen bood…
Onomkeerbaar september
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
881 De scholen zijn nu állemaal begonnen
Het laatste staartje van vakantiepret
Maakt plaats voor de vertrouwde vaste tred
Plichtmatig wordt de weerzin overwonnen
Naar school of werk sjokt héél het peloton
Bij regen, hagel of de laatste zon…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 de bosrand
staat nog vlammend
in rood krijt bij het
afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de…
Intrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Een bruin blad valt neer
op een nazomerse dag
door een zachte bries.…
Een warme winter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 je bloeide bloemen
toen je binnenkwam
de zon nog in je haren
ogen straalden
blij verrast met
zachte lentekleuren
een vleugje wind
bracht fris aroma binnen
van een spelend buitenkind
ik wist dat jij
zou komen om samen
de zomer te verdromen
herfstbuien keuren nu
de rijpheid van de oogst
ons is een warme winter beloofd…
Wat zou ik graag
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
728 Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals de spin die werkt aan weer
een nieuw, een ander web dat morgen
toch misschien niet meer bestaat
omdat de mensen het vernielden.
Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het gras dat tijden van
een lange droogte kan doorstaan
en dat ineens toch weer kan groeien
omdat er regen viel na 't wachten.
Wat zou…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Ik ken geen schoner luchten
Dan waar de herfst mee praalt,
Als 't zonlicht nederdaalt
En dorpen en gehuchten
In goud en kleuren maalt.
Dan rijzen blanke rotsen
En donkre bergen op,
Begroeid met ruige bossen,
Verguld aan rand en top.…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Kleine regenbogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 ik bladerde door
wat bladmuziek
zag in herkenning je lach
wist waar je aan dacht
die liefelijke herfstsonate
vol rust en serene pracht
ik bespeelde zwart wit
in een nog zomers begin
liet bloemen bloeien
pas later kwamen
de vruchten en oogst
groeiden bladertapijten in rood
in die volheid van tonen
zag ik de tranen komen met
in je…
Eikels
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
900 De blaadjes vallen langzaam van de bomen
De schemerlamp moet steeds iets vroeger aan
De rookworst kan weer in de stamppot staan
De tijd om bij de haard wat weg te dromen
En de regering...ach nu geen misbaar
Zoals gezegd...een zeer goed eikeljaar…
Gezanten... van kleur en licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
459 Nog fladdert
kleur
tussen bloem en blad
blad en tak
Door een wak
in de wolkenlucht
schijnt mager
de zon
Valt
het schamel licht
op een spin
die z'n web spon
aan de rand
van het dak
met de regenpijp
verbonden
Vlinders?
ze zijn naar
elders gezonden
gezanten zijn 't
van kleur en licht.…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang te snel groeide
nog kaalt geen meter van de top
maar in het ruisen van de bladeren
zingt mijn herfst…
Herfstblad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Een rood blad dwarrelt
als de stilte voor een storm
en verlaat de straat.…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Stilte rond de bomen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 Stilte rond de bomen
die zich klaarmaken voor de winter
en alle bladeren één na één laten gaan
zonder verwijt of verdriet.
Hier helpt veel uitleg niet
maar enkel een dieper verstaan
kan zo laten gaan.…
Aan wie seizoenen ook horen kan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 In mij zwelt de herfstwind aan
en fluit aardse kleuren,
door de krochten en kieren
van dit alles hier.
Zij weerkaatst schraal
van gleuven,
om golvend neer te gaan.
Het stormt in mij, maar vederzacht
resoneert het rood,
hoor je de kracht,
van noten, guur gestreden,
in de tragiek van
toon verslijten?
Haar waaiend lied stuwt echos…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....
glimlach je…
Euforisch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Grenzeloos gekleurd
door windvlagen langs het hoofd
als een zachte bries
gaat elk herfstblad zuurstofloos
alleen zweven door drijfveer.…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Een bleke hemel buigt naar de rivier
verlicht de stille feesten van november.
Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.
De stemmen in het riet…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 Als de zon moeite krijgt met klimmen
en het licht geheimzinnig wordt
als elfen druppels dauw
gaan gooien naar elkaar
als kabouters hun
paddestoelen bestijgen
als wind zich
even rustig houdt
als vogels vergeefs
proberen de stilte
stuk te zingen
als verwachting hangt
tussen de stammen
dan, ja dan zou het kunnen zijn
dat het novembermeisje…
Woudtinten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 Wanneer blad verkleurt
Van groen naar geel,
naar rood, dan bruin.
Lees ik weemoed
in de nerven
van het leven.
Hun kleurrijk afscheid
vult het bos
met regenbogen.
Een laatste groet
glinstert na,
nog heel even.…