8109 resultaten.
De mollenvanger
gedicht
4.7 met 87 stemmen
8.587 Ik woon vlak bij een lijkenhuis
Je ziet er niets
Ook is er niets te horen
Behalve het gezoem van ventilatoren
En van de doden niets dan goeds.
Daarachter licht het kerkhof
Je ziet er niets
Ook is er niets te merken
Behalve een paar scheefgezakte zerken
Als drempel voor de eeuwigheid.
Een mollenvanger lacht naar mij
In de nabijgelegen…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 mijn droomwereld
Als groene bossen en wateren in de bergen
Als dieren en natuur in de dalen
Waar rust en stilte heerst
Waar vrede en géén oorlog is
Mijn droomwereld is hier
Als witte wolkjes in de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.
Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
PEPPELS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 De peppels
Ze omzoomden
al herfstpad en weg
En lager
het stil en troebel water
Ze staan zo
voor 't vierde jaargetij
Worden dromer
van 'n onvervulde realiteit
Op afscheid
zijn ze toegesneden
Wie maken ze
met hun diepe geuren blij?
Ik ben ze
voorbij gereden
Heimwee naar zomer
op m'n bagagedrager.…
OVERVAREN VAN HET LICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
532 Speels licht
laten we overvaren
Als een voetveer
keer op keer
Eenmaal schipper
schipper andermaal
Van oever
naar wal en terug
Aanleg
zo kortstondig
Zoveel meer
en anders dan een brug
Valt dit
te verklaren:
De terugkeer,dagelijks,
van het licht?…
Tuin
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
743 Kijkend naar mijn groene tuin
Zie ik blad in vele kleuren
Ruik de lucht van fijne geuren
En voel de zachte wind
Als ik door mijn tuintje struin.
Mijn oase is divers
En kent allerhande planten
Duizendknoop en haar verwanten
Voelen zich hier zeer bemind
Naast dijsel, blik en varkenskers.
Slingerroos bedekt de aarde
Spreidt zich alle kanten…
landschap
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.092 we lopen...
over een landschap
van witte bloemen
ik heb je helemaal
voor mijzelf...…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
in naamloze nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 blaas wind
voor je uit
licht de weg op
met zon
in naamloze
nachten komt
duisternis weerom
waarom zou
je wachten
ga maar alleen
het pad van je
eigen gedachten
lach om alles
dat donkert
want ook
in de nacht
is er maan
en een ster
die van ver
het zonlicht
weer flonkert…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 ik heb de herfst gezien
in parachuutjes van het dalen
het gele stuifmeel voor de zaden
maakt alles weer compleet
nog voelt de middag heet
maar in het ochtendkrieken
zie je nevels langzamer
vervliegen in de morgenstond
de grote mond van zon
is niet zo spraakzaam meer
zij dicht haar stralen in
tot een wat winterser begin
de zomer…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Vlinders zijn in vele opzichten knapper
dan mensen. Niet alleen zijn ze kleurrijk,
fladderen ze in uiteenlopende buikholten,
ook hangen ze schijnbaar moeiteloos
aan de bloemkegels van de Buddleya.
Kijk, de Atalanta eet, mediteert stiller dan
het dreigende onweer dat onontkoombaar
als een grijze deken over de zomerse kleuren
schuift.
Twee…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
de zon scheen regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
869 ik sprak je in het gaan
je lachte met me naar
een spaanse halve maan
de zon scheen regen
en een onweersbui
afscheid temperde de hitte
die ons te wachten stond
de reis was nacht en jagen
op een morgenstond die
vakantie straalde in bekomst
krekels spraken met je stem
een onophoudelijk missen
het was geen gissen naar gevoel
want…
het pad knerpt steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
787 ze wandelen
het gras is groener
dan de schoenen
van de wandelaars
het pad knerpt steentjes
omzoomd met asfalt
kanten borders
hun éénjarigen
verlopend tot de rand
van bomen, opgeschoten
kinderen die rennen voor
een leven vol met spel
wandelaars en kinderen
verknerpen grassend asfalt
rennend leven langs een bomenrij
het spel van…
je ademt vlinders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
923 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies van
haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet…
Trage metamorfose
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.042 Onaantastbaar glijden
donzen aquarellen
in trage metamorfose
langs het blauwe linnen
Sierlijk gesluierde bruiden
een witbebaarde reus
hier en daar wat elven
verpozen aan het azuur
De kwast gedoopt in grauw
over wit gestreken
lost pittoreske vormen op
in een stilleven van nevel…
Maandag vier november
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
989 Het najaar dwarrelt uit de lucht
En dekt het grasveld toe
In goud en geel en oker.
De zomer is zo lang voorbij
Alsof hij nooit geweest is.
De winter is nog zo ver weg
Alsof hij nooit zal komen.
En ik,
Ik zit hier in de zon
En wellicht voor het laatst dit jaar
Op maandag vier november.…
herfstwandeling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.092 louter mist en stilte
rond wazige bomen
het water oeverloos
ruisend
slechts de geur van
grond en dwarrelend
blad
van lichte weemoed
en vergankelijkheid…
Vogelverschrikker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
708 jij snaak
je staat daar weer
twee heren dienend
op je staak
je werk voor groen
de zaden en het vogeltje
is liefdewerk veel plezier
de roofvogel
in onvoorspelbaar duiken
de grijpbare prooi
met brede armzwaai
onthouden
is je eigenlijke taak
jij snaak…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 dunner wordt de wind
vlaagt speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…