6661 resultaten.
Krachten ( K. en M. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Bewust, onbewust en onderbewust
leiden wij, mensen
een bestaan
binnen universele krachten:
je kunt ze niet onderdrukken;
zij vloeien namelijk van gemis
tot invullen,
van verdriet en pijn...
doen zij uiteindelijk
geluk, liefde en vrede ontbloeien!…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter
Intens en dichtbij
Kan de moeite lonen
Liefdesbeet
Bestaan…
Op een voetstuk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
905 'Voetje voor voetje' begin ik te verstaan
waarom er over voeten heel wat uitspraken bestaan.
Waarom iets 'veel voeten in de aarde heeft'
en waarom men iemand 'naar zijn voeten geeft'.
Of waarom men liefst 'op staande voet'
gewoon 'voet bij stuk' houden moet.…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 In welke wereld
bestaan wij ?
Zijn wij dan iets
behalve verlangen ?
behalve schoonheid ?
De schoonheid van een droom ?
Vliegen op vleugels
van sneeuwlicht
naar een ongezien land
diep in het hart...
Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...…
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 ik weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.
In een oerwoud van mensen kiest ieder zijn
weg en al dolend weet men heg noch steg.…
strijkstok
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 zet ze als een stut
onder een wankel dak
ze dragen met gemak de liefde
voor een nieuw bestaan…
De diepste afgronden heb ik gezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Luchtledigheid
Waar je onvermoed
Al zo lang in
Was opgegaan
Bleef ik alleen
Achter met de
Beide kinderen
Die we samen kregen -
De diepste afgronden
Heb ik gezien in
Dit laatste halfjaar
Ben langs de smalste
Richels gegaan
En toch, en toch,
Zie ik de mooiste
Bloemen weer staan
En zal jij voor
Mij altijd in liefde
Blijven bestaan…
Alles slijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 ."
Ik voel me afgesneden van de bron
het trekken en duwen van ons zijn
opkomen en ondergaan van de zon
jij bent er nog, ik wen aan elke pijn
aan de verschijningen van de maan
zo zal het verder met ons gaan
alsof we zonder kunnen bestaan…
Wetten en patronen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Geest die kwetsbaar is
Ziel te gauw geraakt
Geen weerbaarheid
Waar alleen de tegenaanval
Lonen zal -
Enkel agressie tegen
De geest die krassen
Maakt in de ziel
En alles loopt volgens
Een vast patroon dat
Telkens meer beschadigingen
Achterlaat - er lijkt zelfs
Een wetmatigheid te bestaan
In het uitrollen van de loper
Voor…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.458 Zolang geleden is het, dat je koos,
niet in dit aardse bestaan te blijven.
Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb,
bij je beslissing een einde te verkiezen,
wat niemand zou mogen kiezen.…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af op mijn pantser
Een muur van zelfbescherming vormt zich
Vluchten uit de werkelijkheid
Van mijn alledaags bestaan
Ik wil dit niet maar het is de wil
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen te turen
naar mijn dagelijks banaal bestaan…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 een leven lang heb ik
verleidingen weerstaan
het hoofd in deemoed gebogen
als zij te sterk bleken te zijn
nooit berustend geaccepteerd
maar steeds weer geprobeerd
om ongevoeliger te worden
voor de angels in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden…
Jij geloofde echt in boven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
804 ik heb de graven bezocht
urnen vastgehouden van hen
die mij hun dood toevertrouwden
in afscheid nemen
hadden wij het steeds over leven
het samen delen van tijd
de herinneringen zijn gekomen
heftiger dan ooit
terwijl jij hier ligt te dromen
in het jullie missen
ben ik gaan gissen naar
de zin van bestaan en weer gaan
ik weet dat jij…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven
streven naar geluk in bestaan…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 verschrikt dook ik achteruit
wist van je temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen gegaan
waar liefde niet meer kan bestaan…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
In therapie 2 Wees een kind deel 1 & 2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
592 het is een man
gespaard verdriet met
rente over rente in 1x
van de rekening gehaald
& aan geliefden uitbetaald
en zijn opgepotte woede
verast en verstrooid
op de bodem van
een nieuw bestaan…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
817 Deze aarde, dit bestaan,
eindeloos ontmoeten,
liefdevol een ander groeten,
dat zal nooit vergaan.
Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.…
Middelpunt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een publieke relatie, een schaduwloos
Bestaan. Voor het middelpunt telt slechts
De gratie, en het applaus vooral zo verder te gaan.
Schaduwen die jagen, iedere keer maar
Weer. Het succes uit te dagen, te
Overschaduwen zonder eer.
Schaduwen houden van middelmaat
Die behoeven geen excellentie.…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Dat nimmer het
goudstof kon wegen dat
doorsijpelde langs de rode
rozen van het bestaan.
Een enkele dauwdruppel blijft
eens hangen in het spinnenweb
dat zich eens vormen kon; een
transparant geheugen dat
dauwdruppelt in de krachteloze
najaar's zon.…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Is het leven daar net zo als elders – vuil dat de lichamen
van mens en dier verlaat, bestaan dat uitgezeten wordt –
of treft je het bijzondere,
een gevel als geen andere,
een onverwisselbare wolkencombinatie
of een individu – desnoods gespiegeld in een etalage.
----------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…