8109 resultaten.
Beerschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Zo kreupel als hout
zwoeg ik door het bos
de boomkronen kreunen
dissonant mijn gezucht.
Dennennaalden prikken
mijn zenuwen door
verbijt zure lippen
wansmaak kin op borst.
Oefening staalt spieren
schuurt erosie weg
ik zweet stofwolken
korrels zout in zand.
En zie een reebok
spichtig wegschieten
een onbewaakt moment
valt op slag dood…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Tuin in het voorjaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
956 Dat we door
de tuin lopen
Dat we er
hand in hand lopen
Dat bloemen ons
verbaasd aankijken
De voorjaarszon op
onze schouders gloeit
Wij weten van
geen wijken
Het is aan
lente wennen
Willen het pad terug
naar de tuindeur
niet kennen
Knopen het zingen
van merels
in ons oor.…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb…
Notitie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
508 Kijk voor de vorm eens mee
daar zit de zwarte vogel
op de roze bloesem
of zeg voor de vorm eens nee…
KOOLZAAD.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
876 Langs de weg stond een bloem.
"Ach, koolzaad", zei ik.
Ik zei zo maar "koolzaad"
tegen Miss Brassica napus.
En nochtans haar knalgele bloemen
bloeiden en bloeiden en bloeiden!
Hoe dom van mij
Miss Brassica te willen kerkeren
in acht letters.
NOOIT, NOOIT OF TE NOOIT
ZEG IK NOG KOOLZAAD
tegen zo'n ongekende schoonheid.…
gevoel van ruimte
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.000 we hoorden haar golven
roken reeds de zilte lucht
bovenop de laatste duin
lag zij daar beneden
onstuimig
oneindig
met de wind
strak om ons hoofd
renden we haar
tegemoet
blij gevoel
vrij gevoel
ruimte en wind
geur en golven…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 Heel bemoedigend natuurlijk
al die therapeutische sparren:
de een begrijpt je, een ander
peinst met je mee, een derde
slaat wat takken om je heen
maar allemaal met dat sombere
smoelwerk. Alles druppelt,
druipt, snottert, wasemt, sopt.
Hout dat wil verzoenen, helen,
meeleeft, meewaait, maar vooral
meemiezert.…
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Als des avonds de lichten uitgaan
en de vogels steken hun bek in de veren,
dan zal ik den trap opgaan
en uittrekken mijne kleren.
Na de wekker te hebben gezet,
sla ‘k een kruis en vouw m’n handen,
dan spreek ik tot god, heel nauwgezet,
de volgende woorden mijner verlangen:
God, lieven heer, als ik morgen ontwaak,
Zie dat het gras dauw op…
OVER EN IN HAAR TUIN
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.126 Zij leidde mij
om de tuin
Om haar tuin
leidde ze mij
Het gras geplet
van vele lijven
Zij vroeg me:
ga je over mijn tuin
Een poeem
schrijven?
Nee, was m'n antwoord
in zo'n woestenij
kan ik niet blijven
Aan schrijven
kom ik echt niet toe.…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
parallel met de A44
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
882 Niet helemaal met mezelf en de wereld tevreden
Stap ik na zeven kilometer te hebben gereden
Van mijn fiets en schakel over naar beschouwen
Me in mijn malaise houen zou me zwaar berouwen
Ik bevind mij op de parallelweg oost van de A44
Tussen Wassenaar en de provinciestad Leiden
Ik kijk om me heen en laat me door natuur verleiden
Naar links zie…
Bokito
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.518 wat kijken ze toch naar mij
die apen achter het raam
wat dragen ze voor stoffen
zie waarin hun voeten staan
kijk eens naar die ruimte
wat is hun wereld groot
zal ik de sprong eens wagen
dat moet lukken met die sloot
ik zal ze eens flink op stang jagen
"de boom in" zogezegd
heb geduld mijn apenvrienden
wat ik denk meen ik echt…
De Geelgors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 Boven op de mast,
altijd even enthousiast,
zingt hij: "Tsssie! tsssie! tsssieééé!
En soms, om zijn lied te rekken
een lange "tsièèèèh!!!"
Zonder complexen
dreunt die virtuoos, monotoon
die ene toon
die ene noot
In HIFI
Een blote si.
Mercièèèèh!!!…
beukenboom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.031 de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
La mer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 De uitgestrekte vlakte,
van een oeverloos gelaat.
De rimpels in het zand,
een ruw zeeklimaat.
Een zilte landtong,
waait de wind.
Een golf,
kust, bemint.
Laag water,
eb in dit geval.
Poseidon
komt aan wal.…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
een vrije dag voor de ziel
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.266 Meander, beekje !
Mee drijft een dansend scheepje,
Mee stroomt vrij mijn ziel…
Ab imo pectore
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;
voorbije klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.
Waar de mensen
elkaar goedemorgen
groeten en
kennen bij naam.
Alles blijft
zoals het was,
de tijd lijkt
stil te staan.
Daar waar het ritme
van het water,
in alle mensen
lijkt…
Cumulus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 Mijn hoofd in de wolken,
en windkracht
acht.
Eén hand uit het raam,
wil uit vliegen
gaan.
Een luchtig verlangen,
vandaag heb ik getracht
de wind te vangen.…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 Want elke dag breekt weer een prille morgen aan
spant het hemels laken strak zonder één vouw
klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten
lijkt de natuur op levenskracht te proosten
met helder sprankelende druppels dauw
de vogels kwetteren luidkeels een samenzang
als vederzachte stralen warmte spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien…
Verstedelijking
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
932 Een vale zon
weerspiegelt
de groene dood.
Schuldig
kleurt de
avond rood.
Kinderstemmen
door smog
gesmoord.
't ochtendgloren
gisteren
vermoord.
De stad
komt
op gang.
Maar er is geen haan
die er nog
kraaien kan.…
Vraag
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
836 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
De Biesbosch wilgt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
739 Nog even ongeknot
tenen wilgen fraai
zo smal op hun karkas
dreigen om te waaien
bij iets meer dan wind
kijken je knoestig aan
als wezens uit een fantasy
of uit een ver verleden
leg ze vast voor ze vallen
en verdwijnen in de tijd…