7023 resultaten.
Deal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
644 Dood had zich al aangekondigd
maar staat nu te wachten op de hoek
hij heeft zich gekleed
als een zakenman iedere ochtend weer
driedelig pak, stropdas, een puike schoen
klaar voor de slag van de dag
alleen de dood gaat nergens heen
als men hem groet kijkt hij snel weg
hij wacht tot de tijd gekomen is
tijd onderverdeeld in secondes
is…
Glorie
gedicht
2.7 met 3 stemmen
3.862 Het is weer helemaal genieten. Zo
zou het altijd moeten zijn: licht
en vredig dus, alsof alles ineens
voor altijd en nooit weer is. Geen
lengte van dagen, geen gevoel van
weg te moeten en te huilen. Nooit
gaat meer iets voorbij.
-------------------------------
Uit: 'Klein Diorama', 1974.…
Muziektent.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Zo'n tent
kon je vroeger
vaak vinden
op het dorpsplein
Muziek....
zou er schallen
zou er zijn
bij festijnen, feesten
Nu weten
de meesten
van niets, niemendal
muziek voor herrie verruild
Heerst hier...
de gevallen stilte
van 'n warme vooravond
de zon bijna schuil.…
Partir c'est mourir un peu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
598 Wij kregen dinsdagmorgen nieuwe buren.
De oude zijn tot op het bot gestrest
Na negentien jaar door ons ‘weggepest’,
Wie naast ons woont krijgt heel wat te verduren.
Ik weet nu al - of ik moet me vergissen,
Dat wij die twee geweldig zullen missen.…
Vrijheid van 't woord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 We hadden
hard gefietst
de bui
nog in het hangen
Eindelijk
een schuilplaats
onder Hollands eiken
hun kroon nog droog
In plaats
van 'praats'
verlangen
naar ernst in ons spreken:
Er wordt gemoord
omwille
van de vrijheid
van het woord
Het hoge woord
komt er uit:
vrijheid....
wordt verkeerd begrepen.…
zomeren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
772 was je maar enkel alvast voorop
op zoek naar een uitgelezen plek
voor een zomerbuffet
met al wie je lief was
je holde vooruit
zoals wolken boven zee
terwijl het eerst
nog zomeren moest…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 Verzonken in gedachte op weg naar jou
met zicht op kenmerken van madeliefjes
en giftige reuzenberenklauwen in de berm
bloeien gelukservaringen in herinnering.
Een horizon gekleurd in het blauwe uur
waar jij vurig voortleeft in je rode jurk
met jouw pirouettes van de paso doble
dat typeerde als de grootste verleiding.
Op weg naar…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 Wij graven
kanalen....
graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....
als brandstof
'eeuwenoud…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Nonnen...
waar zijn ze
-in godsnaam- gebleven?
Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 Zus, als ik langer mocht leven, langer dan
jij en ik samen, zouden onze harten zich
verbinden in het gewaad dat we samen dragen
afschuw is geen pijn maar een vermijding die
de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld
afkomst is als water van de zee, niet te drinken
en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een
handicap als…
Blozen..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Herfst
verblikt, verbloost
verbonden nog
met aan bomen:blad....
'We hebben
het gehad'...
zonneschijnsel
een godsgeschenk
De kleur
van het blad
van bladeren
een stille wenk
van herfstmaanden
nog onbesproken
onvoorspelbaar
de nukken van't weer
De deur....
van winter
op een kier?…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Vervolgens kunnen de dagen erna
zich soms adellijk blauw gedrapeerd ten ruste leggen
alsof niets golven of het afscheid in beweging hebben gezet.
Hoef jij even niets meer te doen buiten ademhalen
en weten, te weten niets is verlost van het verleden
in het nu rest enkel het steeds herboren worden en het heden.…
jou vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 jou vergeten omlijst het geheugen
met kwebbelende lachspiertjes
die iedere wond bedekken met
de jaren die je bij ons woonde
vandaag kwam de echte pleister, het
hechtte aan de tijd die zich laat kennen
in lange baarden en verdwenen momenten
waarvan we dachten dat ze nooit zouden vergrijzen
iets achterlaten in het vergissen in de
daad van…
De kleuren van september
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Sta niet aan mijn graf met je verdriet
Het is vergeefs , ik ben daar niet.
Ik ben het blad dat ritselt in de wind
Ik ben de zoete glimlach van je kind
Geloof me vrij , het is geen droom
Ik ben de bloesem van de appelboom
Ik ben de kleuren van september
De eerste sneeuwvlok in december.
Dus sta niet aan mijn graf met je verdriet
Het is vergeefs…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik luister naar het knirpen van het grind
de wind en haar lange zuchten
beide laten mij ademen
er zingen vogels die ik niet herken.
Ik loop in mijn eigen tempo
begroet de oeroude bomen
de rivier waarin ik denkbeeldig
elke druppel een naam geef.
Hield ik niet juist ook van het leven
de melancholie verweven dageraad
hij vergat mij immers…
De tijd van is gekomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Ze willen vast geen publiek monument
voor het voltooide leven
nu uitzwaaien genaderd uren afsluit
wat jij niet ziet als jij alleen papier leest.
Dus schrijf ik over hun gedachtes
en dat we met te veel zijn op aarde
om alle prachtige kleuren te beschrijven
ook over wandelingen in het park.
Ze vonden het wel grappig
kenden mij niet eens van…
overpeinzing
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
594 wanneer men
mij straks op
de hielen zit
en anderen rijden
in mijn spoor
dan heb ik altijd
nog één troost
ik ging ze
net iets voor…
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
869 in het ritme van onregelmatigheid
pompte jouw hart al enige tijd
met moeite
het hoofd wilde wel
had nog zoveel plannen
maar het lijf
nu jouw ogen zijn gesloten
ben je over naar daar
waar wij geen weet van hebben
nooit meer die guitige lach
de Belgische ondertoon
pretogen wanneer je genoot van het leven
nu verhuis jij naar onze herinnering…
Uit 'n sprookje?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 Decemberlicht
overgiet, rijkelijk,
panden en gracht
Het lijkt me
van 'n ansicht
misschien Anton Pieck?
Naar boven blikkend
aan de lucht
te zien:
't aloude spel
van wolk en wak
schaduw en licht
Hier, in woorden
-ingelijst-
van m'n gedicht.…
Je memo's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Je hebt de liedtekst aangegeven
zelf uitgezocht en draait al deuntjes
de tijd en jezelf om als oudere plaat.
Je graf is in zicht
fluister je met broze lippen
vuur en as heeft geen voorkeur.
Wat zul je gaan doen
al bijna weg van hier
wat worden definieerbare momenten.
De onvoorspelbare aarde lonkt
dit gevoel van mysterie knaagt
jouw…
Verborgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De sneeuw
heeft m'n automobiel
die nacht
verborgen
Kleur,vorm
die galante lijn
't zou zo 'mijn blik'
kunnen zijn
Die ik...
elke nacht op straat
-moederziel- alleen achterlaat.…
Vervlochten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Ze draait haar hoofd zo ver als het wil gaan
naar haar die hier haar hand is komen strelen.
Wat zeg je ook alweer als men iets zegt?
Er rijst een woord, maar dat geeft voorrang aan
een binnenfilm van vroeger taferelen:
hoe zij met vlotte slag twee vlechten vlecht
en hoe zij samen voor de spiegel staan
waarin hun ogen even olijk spelen…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
Verstild
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Bekend
in deze stad
in dit oord
wijd en zijd
Zijn arbeid
verstild
zijn bewegingen
verstomd
Hij, ambachtsman
stokstijf beeld
van ooit.......
van toentertijd.…
Kronenburger park
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 De wijs...
van het lied
komt me
over de lippen
De sfeer
van de zondagmiddag
neemt er
even z'n keer
Ik slenter over
het ingesleten wandelpad
neurie 'n strofe:
'kijk goed rond in ons paradijs'.…
Als je alles wat je lief is, moet laten gaan....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Dag onze lieve hond,
Het moment is aangebroken dat we je moeten laten gaan
maar wat hadden wij een geluk dat jij in ons leven bestond.
Daarom verschijnt er nu door het einde, van verdriet een traan.
Het leven hoort niet te bestaan uit alleen maar pijn.
Als dit er alleen nog maar is om te overleven
kan al dat lijden, natuurlijk niet de bedoeling…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Ze houdt het dienblad als rand van een kwijnende
wereld vast en stapt langzaam in het licht
waar zij met donkervloeiende contouren blijft staan
en thee schenkt. Haar lichaam verstilt om het te stromen.
Ik kijk. Zij kijkt me aan. Recht in een oog
dat zich onmiddellijk terugtrekt. Schaduwen
vluchten over het huis dat mij kan onthouden.
Boomtoppen…
Verdwijning
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
814 Stel dat ik verdwijn
eerst een week, dan een maand,
stel dat ik niet meer verschijn,
wel een jaar lang.
Men vindt wel een vervanger op mijn werk,
mijn vrouw een nieuwe partner,
een nieuwe papa voor mijn kinderen,
men zal nog aan mij denken,
mij misschien zelfs missen,
iets vertellen over vroeger,
toen ik er nog was
maar alles slijt, alles…
De wekker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Ik zet het het alarm in mijn hoofd
elke ochtend bij het gloren uit
dan ontspruiten mijn gedachten
vanuit de vele nachtelijke prachten
schrijf ik met plezier al mijn dromen
op papier en deel ze geïllustreerd hier.
Welke kleur zal vandaag
in de pupil van mijn ogen
tij gedogen, de nacht met de dag
het huidige leven met het even mogen verweven…