12647 resultaten.
het pad knerpt steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
787 ze wandelen
het gras is groener
dan de schoenen
van de wandelaars
het pad knerpt steentjes
omzoomd met asfalt
kanten borders
hun éénjarigen
verlopend tot de rand
van bomen, opgeschoten
kinderen die rennen voor
een leven vol met spel
wandelaars en kinderen
verknerpen grassend asfalt
rennend leven langs een bomenrij
het spel van…
je ademt vlinders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
923 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies van
haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet…
Trage metamorfose
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.042 Onaantastbaar glijden
donzen aquarellen
in trage metamorfose
langs het blauwe linnen
Sierlijk gesluierde bruiden
een witbebaarde reus
hier en daar wat elven
verpozen aan het azuur
De kwast gedoopt in grauw
over wit gestreken
lost pittoreske vormen op
in een stilleven van nevel…
Maandag vier november
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
989 Het najaar dwarrelt uit de lucht
En dekt het grasveld toe
In goud en geel en oker.
De zomer is zo lang voorbij
Alsof hij nooit geweest is.
De winter is nog zo ver weg
Alsof hij nooit zal komen.
En ik,
Ik zit hier in de zon
En wellicht voor het laatst dit jaar
Op maandag vier november.…
herfstwandeling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.092 louter mist en stilte
rond wazige bomen
het water oeverloos
ruisend
slechts de geur van
grond en dwarrelend
blad
van lichte weemoed
en vergankelijkheid…
Vogelverschrikker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
708 jij snaak
je staat daar weer
twee heren dienend
op je staak
je werk voor groen
de zaden en het vogeltje
is liefdewerk veel plezier
de roofvogel
in onvoorspelbaar duiken
de grijpbare prooi
met brede armzwaai
onthouden
is je eigenlijke taak
jij snaak…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 dunner wordt de wind
vlaagt speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Waddencultuur
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.791 Naar een robbengevecht
Die hun geluid rondbazuinen
Zie dit schouwspel is levensecht
Waddenhoppend vervolg ik mijn weg
Langs de vloedstroom
En de geurende algendreg
Zie ik in de verte mijn droom
Een land vol met voedselrijkdom
Een zee met bruisende energie
Het heet je altijd welkom
Het geeft je vrijheid van emotie
Verbonden met de natuur…
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
scheutig knopt al lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 ik zie bomen
in verlies
droefheid
om het vallen
in kleur
rijpt nog de
zomer na van
eindeloos bevallen
scheutig knopt
al lente in het
loslaten van blad
maar winter
hebben we
nog niet gehad…
in zaad weerkiemt het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
793 je loopt
door wilde bloemen
streelt hun kleur
en buigt je om
de geur te ruiken
omvat ze
met je hand
het tere groen
dat bloeit om
hoger op te komen
naar het blauw van
hemel reiken dromen
voor een beter nageslacht
in zaad weerkiemt het leven
dat zij hebben doorgebracht…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
Pepernoten
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
675 Late herfstdag en
luid gesnater over lekker hapjes,
middagdutje, mooie uitstapjes.
Plots stilte.
Enkel nog beeld, want
allen zijn gevlogen richting het hoge blauw.
Kijk die vogellijfjes uitgestrooid, net als
pepernoten in de lucht.…
Regendruppels groot en nat
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
679 Regendruppels groot en nat
het kan me niets, het kan me wat!
Springend dans ik op de straat
omdat ik weet dat alles verder gaat.
Hagel, sneeuw of harde regen
voor mij is het enkel een zegen.
Iedereen binnen, ik lekker buiten
regendruppels, hoor mij eens fluiten!
val maar neer en maak mij nat
het kan me niets, het kan me wat!…
sneeuw in poppen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
930 we zagen ze staan
in onbegaanbaar
trokken ze hun sporen
na stilstaand in de
sneeuw te zijn geboren
de koplamp licht
het leven op
het lijf gerold
en met de hand
plaatst men de kop
we jachten
langs hun
leven heen
ze smelten nu
van kop tot teen
gedenken zacht
de winternacht
die filevormend
sneeuw in poppen
weer tot…
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Terwijl de zon pan voor pan
over de daken klimt
strek ik mijn armen
tot een oogstrelende hoogte:
ontwaken in de luiheid
der dagen. Ik staak
mijn bezigheden voor
een winterse kijk: 3- hoog
maakt echt verschil.
Ik vergeet mijn verkoudheid
en staar pure bewondering uit
over het uitzicht dat dit moment
te bieden heeft.
Nu mag ik sterven…
onontkoombaar in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
836 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is al dood
het gaat
over hopen
de lente
zal ooit
deze winter
gaan slopen…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 moeizaam gaat de adem 's winters
bomen staan te bladerloos
alles slaapt een heel klein beetje
zuigt wat lucht nog
door zijn tanden
met een fluitgeluidje ijzel
met een zinderig toontje regen
me een sneeuwmond stilte.
't lijkt wel nachtelijk slapen
of de diepslaap doodzijn.
is de egel in de takkenbos gekropen?
gingen wurmen diep de grond…
hoe een merel je bezong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
964 je klaarde op
uit de mist je ogen
stralend in vermogen
weer licht te branden
in benauwend zicht
je warmde zacht
in lage zon
en uit de wind verkende
je de lente ik hoorde
hoe een merel je bezong
ik liep je tegemoet
zelfs in het tegenlicht
herkende ik je groet
je groende gras
alsof het ochtend was
heb je hand gevat
en zonder…
Rijk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
2.969 hoog platanisch zomen eiken
dreven, wouddiep eind’loos lang
drijvend mijn rede gedachten
temperend mijn stierse drang
stuivend meel wekt roes, zo rustig
stilte dempt mijn zielekwaal
in ruis deemsteren de sporen
van mijn wereld, hard, brutaal
mag magnolia mij redden
met schoonheid, geur, in glundertaal
ach, ‘k veracht beurzige vrienden…
haiku gedachten
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
735 riethalmen ervoor
water op de achtergrond
wind waait erdoorheen…
hun kop kapot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
804 druppels
vallen niet
ze hangen
in de lucht
gaan dan
weer terug
het water in
ze duiken
met een plop
hun kop kapot
in plassen
op de grond
springen ze op
van sloot
naar beek
dan de rivier
in zee en oceaan
met wolken vlug
dan weer teug
het vallen
is gedaan…