7673 resultaten.
Het Kerstgevoel?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
3.595 De boom in de hoek van de kamer,
Kaarsjes door het hele huis,
Warmte van een haardvuur,
Dat heerlijke geluid klinkend als ruis,
De hele familie bij elkaar,
Gezellig eten gourmet of fondué,
Zachte kerstliedjes op de achtergrond,
Kleine kerstmannetjes volledig in tenué,
Toch mis ik iets,
Een voor mij belangrijke vrouw,
Zonder haar is kerst…
VLUGGER ALS DE WIND DIE VLIEGT (1860)
poëzie
4.0 met 38 stemmen
3.909 Vlugger als de wind die vliegt,
en de losse bomen wiegt,
gaan, mijn kind, gedachten;
dieper als onze oge ‘n kan
peilen, in ‘t wijde uitgespan,
peilen, kind, gedachten;
hoger als de sterren staan,
in de glimmende hemelbaan,
staan, mijn kind, gedachten;
wijder als dat wijde en wak
uitgestrekte watervlak,
strekken, kind, gedachten!…
Weg
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.136 De berusting komt met de ochtend,
rijen bomen wekken me,
dit contante ritme is wat ik hoor.
De opkomende zon brengt een rode gloed,
het valt over de wereld als een deken,
het geeft licht, warmte en nieuwe moed.…
Uruzgan - 20 september
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
577 weer een boom minder
in de rij gegroeid
naar mensleven te meten
een mens minder
met zijn warmte
ofschoon hij lichtjes bevroor
- van angst (als ik ‘t mij goed herinner)
elf graven meer
waar nog het eerste mij
op het gemoed en aan mijn voeten
groot, grauw en vredig lag
onder zoveel verloren jaren
niet de mensen
niet de plaats…
De herfst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
759 Wind die giert tussen
kaal wordende bomen.
Uitgewaaid, met rode wangen
huiswaarts keren
om dan weg te dromen
bij een knetterend haardvuur
verstrengeld bij elkaar.
De herfst is daar.…
Lavendelveld (slot)
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.184 Jij verdween
zwart
voor mij
ik leef
verder
in de wereld
vol kleur
vouwen
mijn vingers
dromen
vogels stijgen
onbewolkt
dagen knippen
lentegaten
zomers zoenen
het licht
zo groot
ik vraag niet meer
tussen rijen bomen
je blik versmalt
bedroeft mijn longen
in lavendelvelden
leef ik
verder
een zacht herinneren…
in kransen van verwachten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.151 je hangt weer
takken aan een stam
die herfst al
heeft kaal gemaakt
en groent vanaf
vandaag je kerstverhaal
schildert nog een
donkergroen advent
in kransen van
verwachten maar hangt
de boom al vol met
verlangens en gedachten
zij schittert
blinkt een lieve lust
en de muziek maant
rust waarin de schapen
weiden en eindelijk…
Rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
875 Zie de traag reizende wolken
Voel het koele, lange gras
Hoor het ruisen van de bomen
En het klotsen van de plas
Ruik de bloemen die verleiden
Voel de zon op je gezicht
Hoor de kleine vogel zingen
Als een sprankelend gedicht
Hoor de geluiden van de stilte
Voel de rust van dit moment
Laat alles zijn zoals het is
En voel dat je hier deel…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
De tijden naar Zijn wil gebogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
628 De tijden naar Zijn wil gebogen
Als jij gaat wordt het herfst en avond
grijsblauw het wild dat onder bomen lacht
eenzaam de vijver glinsterend in de nacht
Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord
als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont
ironisch is de grimas die het leven hoont
God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen
waar sterren…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
8.465 alle kruinen met mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: '…
liedje van verlangen
gedicht
4.1 met 305 stemmen
41.486 ik wou, ik zou, ik droom…
dat ik een elfje werd
of soms en boom.
ik ben, ik zou, ik wou…
wel koningin zijn of mevrouw
van jou!…
blauw
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
883 soms zoek ik
naar de wereld om los
te raken
van het raam
en de hond die luid blaft
wanneer ik de dag vergeet
ook het spreken
met de maan, verdroogd
op mijn knieën, zoals de bomen
die in mijn slaap
sterven
omdat de wind niet durft
te dromen en regen
begraaft
diep onder mijn kamer;
halfdonker en dicht
soms zoek ik…
Ik slam
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
498 ik slam
zonder rem
ik krijs en gil
vrede is wat ik wil
ik spoor
ik spoor
en dender door
langs paal en perk
vuur vrede
sterk
ik schiet
met taal
woorden
als staal
ik denk vooruit
niet achterom
het woord
het woord
is mijn enige bom
ik raas en tier
ingehouden
op papier
een pen en mijn vel
zijn een slagveld
duel…
een leven verder
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
794 ringloze vingers krabben
de weggedroomde uren
van mijn mager gebeente
wanneer ik mezelf zie
langs dode bomen en
het vergezicht nog verder
dan het veld
dat doodstil ademhaalt
of later, de regen
hol door het lachen
van gebroken tijd
tot de avond komt
en zijn tocht voltooien moet
op mijn kromgebogen rug
voor een nacht vol stormen…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
Sla de steen rijp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Sla de steen rijp
vang zijn bloed
en voed de roede
met striem en twijg
van bomen.…
papieren stilte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
751 ik hoor de bomen niet meer
hun zwijgen benadrukt
mijn stilte
wanneer ik
net te laat voor de zomer
word weggeblazen
ik ben alle woorden vergeten
weet niet waarheen de ribben op mijn rug
zullen waaien
de losgeweekte bloemen
het huis vol spiegels of de opgedroogde
gevallen bladeren
ze hebben mij niet lief
de eeuwigheid lijkt te dromen…
Penceel
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.097 na gezoek van toen
gevonden wat ik zoek
kleur in mijn leven
creëren op doek
bomen groener
gras de waterplas
mensen zwart en wit
alles wat daar tussen zit
mooi perfectie streven
menig doek niet af
penceel - 000- zo klein
nodig voor dat éne stipje
karakterlijn
maar nu ik schrijf....…
Gaan we naar de kribbe
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.682 in wit rijpen
van de bomen
ben je gekomen
in sprookjessfeer
de tijd verstilde
wilde niet dat
wij ontdooiden
want jij was daar
ik paddestoelde
vuur in open haard
dichtte de gordijnen
jouw handen in de mijne
buiten wintert het
we hebben samen maar
de kerststal opgezet
ja jozef en maria
zo gaan we
naar de kribbe
het kind als…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 Heb jij de bomen die er rond staan ooit geteld?
Weet jij hoeveel mensen daar ooit zijn geweest?
Was dat voor hen ook steeds een feest?
Wil je weten hoe stil het daar kan zijn?
Doe dan zoals ik,
Nu.
Heel alleen!
Ga erheen!
Dan voel je ook al die dingen om je heen.…
Viooltjes
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.442 Verscholen tussen het kreupelhout
in het uitgestrekte woud
bloeien de viooltjes in hun
uitbundige kleurenpracht
vol van leven, vol van kracht
Temidden van oeroude bomen
wild speels en in stromen
spreiden ze trots hun blaadjes uit
tot de laatste zonnestralen
het viooltje sluit
Maar reeds bij het eerste ochtenlicht
ontvouwt zij haar…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
Spijbelweer revisited
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
694 Het allerliefst met jou
in wuivend gras
en drinken, zittend op jouw jas
uit de fles witte Zuidafrikaan
die in jouw tas was
die wonderwel
perfect op temperatuur was
Lang turen over het kanaal
ver langs de brug
en luisteren wat de bomen ruisen
en zwijgend verder fietsen, want
geluk moet je niet hardop noemen
De rest nippen we thuis, in…
Mijn gids
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.125 ik zal worden beschut
door de bladeren van de bomen,
daar zal ik rust vinden
in nacht'lijke dromen.
De dauw zal mij wekken
en doet mij weer opstaan,
als de zon weer verschijnt
en mijn reis verder zal gaan.…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
dagboek
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.208 meer
een stoemp van onontwarbare dingen
ik weet nog wat ik erin hebt gestopt
om zes uur opgestaan, ontbeten
aan een artikel geschreven over vogelgriep
ik moest aan zigeuners en Joden denken
altijd maar onderweg en nooit bereiken
iemand zal het lezen
wat ik geschreven heb
hier beneden is het windstil
ik hoor het kraken van de hoge bomen…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
Kleuren voor het verleden
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.277 grijp wat groen
van dwarrelende bladeren
tussen kalende bomen
in een herfstseizoen
Schraap een beetje blauw
van de stapelwolken hemel
versierd met slaande vleugels
in de parelende ochtenddauw
proef wat geurig lippenrood
van jouw knuffelende vrouw
met die ongesproken woorden
van liefde intens groot
pluk elke dag
kleur haar onuitwisbaar…
Zo ver van dromen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
910 hoe stil is het gras
zelfs banken en bomen
wanneer ik je zacht
in de treurwind leg
hoe smal zijn je vingers
rond de wilgende vijver
en de witte vogel
van rozenhout
je verhalen zijn
zo traag en
haast vergeten
van dag tot dag
van zon tot zon
geen ster wekt
mijn dromen
zelfs de wolken
liggen dood
toch kan ik
niet verder gaan…