8109 resultaten.
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Open deuren en ramen
laat binnen de wind, die
piepkleine vogels
neertuimelt uit nesten
gevlochten met
dode welvaartsresten
van verre seizoenen
verbleekt door de tijd.
Laat binnen de
regen die
bollen doet groeien
en bloesems vernevelt -
confetti pastel,
voor doldronken bruiloft
waar voorjaarstrouw zingt
die duurt tot de zomer
de lente…
Pluk voor mij...
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.594 Pluk voor mij een bloem
op het mooiste middaguur
Geen gekweekte uit een winkel
maar een bloem uit de natuur
Geniet van alles wat je ziet
Kijk en hoor en proef en ruik
Kijk naar alle mooie kleuren
Zoek voor mij de mooiste uit
Zoek de bloem die bij mij past
met de mooiste vorm en kleur
Niet te groot en niet te klein
met een zachte zoete…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!
Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!
Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 Bloem gemaakt van lastertong
en gestold rundvet
pas geurend
bij het begin van de schemering.
De honing diep verborgen
Achter de te lang doorgegroeide
bleke neusharen.
De hoornaar daast.
De klimmende hangt en steunt
Op alles
Wat dragen kan
En niet hard wegloopt.
Taaihouten spiralen
Wirwar van karig hout.
Een gespikkelde borst
Verstijfd…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur
raakt niet van slag als wij op hem letten
terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat
maar wie stoort zich niet aan zijn verraad
en zou hem niet eeuwig stil willen zetten
om te keren naar het ritme van de natuur…
Weg der wilgen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
782 Ik meet de schaduw
van een eenzame wilg,
het silhouet trekt langzaam
door de dag en ik volg hem op de voet.
Er is rust in de bladeren
waar de wind zijn vrije gang kan gaan.
Ik verblijf graag in zijn levenspad
maar volg mijn eigen weg.…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
Komkommertijd
snelsonnet
3.3 met 23 stemmen
2.420 Een tuinder zou komkommers telen
Maar faalt daarin door louter pech
Al zijn komkommers rotten weg
Het lot kan wrede spellen spelen
Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd
Als tuinder blijft hij onbekommerd…
Lied van ooit
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.201 Klaterend zingt de waterval
een oeroud lied over ontstaan
dat klinkend over keien glijdt
door spetters spattend begeleid
in ‘n melodieus ten onder gaan
Het gezang vloeit golvend voort
murmelend malende in stromen
dat zonder aarzelen of schromen
zich voegt bij ‘t natuurlijk woord
De lieflijke akkoorden sterven
in het buld’ren van de oceaan…
December,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.374 schakeringsgewijs
schaak jij het grijs
zonder te kleuren
of te schromen
toon jij de bomen
volkomen naakt
en blaakt
wanneer jouw laatste dagen
het laatste blad - voldaan
de winter binnendragen…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten
In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur
Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi
Prachtige bomen aan de waterkant
Trots liet ik mijn schilderij zien…
Dood tij
gedicht
4.2 met 56 stemmen
4.490 Leeg - de brede lege
stilte van het strand.
Kriskras ontspoorde vogeltred
verspoelt in golfslag
de zilte zandloper dicteert
opnieuw, opnieuw
en eindeloos
tot plotseling
als laatste ademtocht
een vogel opwiekt
naar het land terwijl
het tij zich keert.…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 Vanuit de coulissen van de hemel
strooit zij haar stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads…
Lijken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.167 o, wat zijn die bomen kaal
zo vaal en anorexiaal
niet twee - niet twaalf
maar abnormaal
niet eentje niet
maar allemaal
lijken
ze skelet
die geef je hooguit een kwartaal
dan gaan ze dood-
kalm en massaal
voor plantaardig
vet…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 Heel even maar
hoor ik haar koddig lachen
dan slokt het woud haar beeld weer weg
Nieuw leven ruist er over het veld
een tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken
de alvast geleende zomertijd voorspelt
een bruisende oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op…
Natuurvrienden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 Kwijlende kikkers
kwaken een uur in de wind
hoor ze eens stil zijn…
Liefdesboeket
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.729 Liefde, sterk als het gras
soepel en buigzaam bij elke wind
- jij door mij zo bemind
nimmer het gevoel van treurwilg
jouw regen blijkt later een gouden
- ik blijf van je houden
zelden tijden van distels
de nectar is dan al in zicht
- mijn liefde is aan jou gericht
wij, verslingerd als kamperfoelie
met de zachtheid van mos
- ik laat…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..
zaden voor ‘…
SNEEUWKLOKJE
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.077 vers gevallen sneeuw
bederft de vroeggeboorte
van ons sneeuwklokje…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst op muren van beton
de krijger en zijn krachtig paard
de Indiaan met haviksblik
begeeft zich in het groene woud
op zoek naar wild en buit
familie eeuwig in het vizier
vastgelegd om steeds te zien
reeds lang niet meer bij ons
ongrijpbaar ver, maar liefde blijft
natuur…
Haiku (kop op)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.138 kop op, lente haast
heffen alle bolletjes
hun bolletje op…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…