Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Later

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.941
De aarde wordt te oud en ijziger, haar korst zakt rimpelig in onderzeese troggen ineen, snel bezig te vergaan. De majesteit der bergen niets dan vlucht voor het gewelf der uitgebluste vuren, wanhoopssein aan steeds doodswittere maan. Later worden wij weergevonden, kille afgietsels van vreemde oerreptielen. Vliesvleugeligen trof men zelden…

Zomer

gedicht
4.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 8.279
Open deuren en ramen laat binnen de wind, die piepkleine vogels neertuimelt uit nesten gevlochten met dode welvaartsresten van verre seizoenen verbleekt door de tijd. Laat binnen de regen die bollen doet groeien en bloesems vernevelt - confetti pastel, voor doldronken bruiloft waar voorjaarstrouw zingt die duurt tot de zomer de lente…

Pluk voor mij...

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Pluk voor mij een bloem op het mooiste middaguur Geen gekweekte uit een winkel maar een bloem uit de natuur Geniet van alles wat je ziet Kijk en hoor en proef en ruik Kijk naar alle mooie kleuren Zoek voor mij de mooiste uit Zoek de bloem die bij mij past met de mooiste vorm en kleur Niet te groot en niet te klein met een zachte zoete…

Onze toekomst....?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
De aarde is moe gestreden wordt geen rust gegund Ze heeft al teveel geleden maar wordt nog steeds verkeerd gerund Vervuiling heerst alom vooruitzichten op beter? Ach, waarom...? dan wordt het maar wat heter! Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het…

Onze toekomst....?

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
De aarde is moe gestreden wordt geen rust gegund Ze heeft al teveel geleden maar wordt nog steeds verkeerd gerund Vervuiling heerst alom vooruitzichten op beter? Ach, waarom...? dan wordt het maar wat heter! Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het…

wind heeft je gestreeld

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
waai maar weg mijn bladeren de witte zijden kennen nog geen licht gestreeld door zon werd groen de kleur je groeide lentegroot tot de zomer naakte alleen de onderkant moest nog ontwaken het verlegen draaien zal volwassen maken wind heeft je gestreeld met je gespeeld de wereld laten zien in zijdelings passeren de eerste zomerdag…

wolken en wat strand

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
ik pak wind voel zonnewarmte in mij stromen geluk glijdt langs mijn lijf, met jou ga ik weer zomer dromen witte wolken en wat strand, branding zingt verkoeling zand is heet ogen in vervoering als ik over liefde spreek in schelpen horen we de golven het bulderen van de zee de mooiste heb je al gekozen, je geeft me die met je…

Kamperfoelie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
Bloem gemaakt van lastertong en gestold rundvet pas geurend bij het begin van de schemering. De honing diep verborgen Achter de te lang doorgegroeide bleke neusharen. De hoornaar daast. De klimmende hangt en steunt Op alles Wat dragen kan En niet hard wegloopt. Taaihouten spiralen Wirwar van karig hout. Een gespikkelde borst Verstijfd…

Biologische klok

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
of te laat hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat weet gehaast ons steeds op te zwepen Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur raakt niet van slag als wij op hem letten terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat maar wie stoort zich niet aan zijn verraad en zou hem niet eeuwig stil willen zetten om te keren naar het ritme van de natuur…

Weg der wilgen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 782
Ik meet de schaduw van een eenzame wilg, het silhouet trekt langzaam door de dag en ik volg hem op de voet. Er is rust in de bladeren waar de wind zijn vrije gang kan gaan. Ik verblijf graag in zijn levenspad maar volg mijn eigen weg.…

Polder

gedicht
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.560
Je ziet zo'n polder denken aan het grijzig-groen beweeg van wilgentwijgen, het snelle rijgen van signalen langs het riet, de simpele overdracht van sloten op kanalen, het vastleggen van breedbeeld luchten in de weke delen van een plas en aan het bedachtzame omspelen van getande dijken. ----------------------------------------------…

je wiegt in wind

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
je was een knop die lente nodig had de winter al ontloken de groene bladeren nog niet gebroken wachtend op de zon ik zie je opengaan voor het eerst spontaan jezelf gevend in wat al die tijd verborgen is gebleven het wordt hoogzomer in de geur van eigen leven je wiegt in wind van warme woorden schrikt van het gevoel dat je ook anderen…

Komkommertijd

snelsonnet
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.420
Een tuinder zou komkommers telen Maar faalt daarin door louter pech Al zijn komkommers rotten weg Het lot kan wrede spellen spelen Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd Als tuinder blijft hij onbekommerd…

Lied van ooit

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Klaterend zingt de waterval een oeroud lied over ontstaan dat klinkend over keien glijdt door spetters spattend begeleid in ‘n melodieus ten onder gaan Het gezang vloeit golvend voort murmelend malende in stromen dat zonder aarzelen of schromen zich voegt bij ‘t natuurlijk woord De lieflijke akkoorden sterven in het buld’ren van de oceaan…
sacrajewa19 december 2003Lees meer >

December,

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.374
schakeringsgewijs schaak jij het grijs zonder te kleuren of te schromen toon jij de bomen volkomen naakt en blaakt wanneer jouw laatste dagen het laatste blad - voldaan de winter binnendragen…

Het bankje...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi Prachtige bomen aan de waterkant Trots liet ik mijn schilderij zien…

Dood tij

gedicht
4.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.490
Leeg - de brede lege stilte van het strand. Kriskras ontspoorde vogeltred verspoelt in golfslag de zilte zandloper dicteert opnieuw, opnieuw en eindeloos tot plotseling als laatste ademtocht een vogel opwiekt naar het land terwijl het tij zich keert.…

Ondergang

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…
biba16 januari 2004Lees meer >

januari

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Vanuit de coulissen van de hemel strooit zij haar stralen over de aarde Zij verwarmt nog niet nog bleek is haar licht Licht zo oorverdovend stil en kleurloos bleek stil als het lied van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads…

Lijken

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
o, wat zijn die bomen kaal zo vaal en anorexiaal niet twee - niet twaalf maar abnormaal niet eentje niet maar allemaal lijken ze skelet die geef je hooguit een kwartaal dan gaan ze dood- kalm en massaal voor plantaardig vet…

Lentenimf

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
Heel even maar hoor ik haar koddig lachen dan slokt het woud haar beeld weer weg Nieuw leven ruist er over het veld een tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken de alvast geleende zomertijd voorspelt een bruisende oorsprong van ongeboren ranken Dampend valt de milde voorjaarsregen geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk op…
kees keizer5 februari 2004Lees meer >

Liefdesboeket

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.729
Liefde, sterk als het gras soepel en buigzaam bij elke wind - jij door mij zo bemind nimmer het gevoel van treurwilg jouw regen blijkt later een gouden - ik blijf van je houden zelden tijden van distels de nectar is dan al in zicht - mijn liefde is aan jou gericht wij, verslingerd als kamperfoelie met de zachtheid van mos - ik laat…

Sneeuwklokje

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.118
Schuchter werkt het prille groen vanuit brekend zand naar ’t licht waar het leven tot in volheid knopt als serene schoonheid zich ontpopt dat zich ned’rig naar d’ aarde richt haar pracht buigt zwaar de ranke steel en teer bloemt zij haar blad'ren wijd die puur van kleur het hart ontbloten wit/groen gerokt; de kern omsloten.. zaden voor ‘…
sacrajewa16 februari 2004Lees meer >

SNEEUWKLOKJE

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.077
vers gevallen sneeuw bederft de vroeggeboorte van ons sneeuwklokje…
pietersz27 februari 2004Lees meer >

"Sneeuwigheid"

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Een witte zegen van stilte daalt over het land. In de botten van mijn hand kruipt een tochtige kilte. Volle, grauwe wolken luchten wriemelende witte mieren. Ze feesten en vieren de vlokkendans der zuchten. Miljoenen piepschuimbrokken verliezen het Noorden en landen als klankloze woorden op een grenzeloos kussen van vlokken.…
ORFO27 februari 2004Lees meer >

HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst op muren van beton de krijger en zijn krachtig paard de Indiaan met haviksblik begeeft zich in het groene woud op zoek naar wild en buit familie eeuwig in het vizier vastgelegd om steeds te zien reeds lang niet meer bij ons ongrijpbaar ver, maar liefde blijft natuur…

Vlindervlucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
In de geplooide zoom van het meer waar takken van de treurwilg teer het eigen spiegelbeeld doorkringen en ’t met hun jonge groen omringen dwarrelt een stervende vlinder neer Hij vloog in het hemelruim omhoog ontdaan van beschermende teugels naar de warme stralen van de zon hoger dan hij werk’lijk vliegen kon en verbrandde er z’n frêle vleugels…

Nevelkind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
De wind spint draden van schapenwolken die wervelend door de hemel zweven waar ze zich in het maanlicht baden voor zwaluwen ze tot wazen weven en ze gewikkeld als ragfijn lint draperen in de schemersluiers van het blinde nevelkind dat door regenbogen begeleid lachend langs de zonnestralen zonder aarzelen of dralen zachtjes naar de aarde…