6044 resultaten.
De moede
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.778 Mijn lijf is mat,
Mijn ogen zoeken
In alle hoeken -
Ik weet niet wat.
Een zwakke lach
Valt van mijn wangen,
Ik ben gevangen
Met een slag.
Alles verstomt,
Alles wordt duister,
0 luister, luister:
De wanhoop komt!
De wanhoop sart
Me en wil 't beslechten,
Help gij mij vechten
Mijn dapper hart!
Steun gij mij weer,
Keer…
Verdronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Goudgeel gerstenat
Van rijke kraag
Voorzien, hemels
Goud op aarde,
Smaakt naar meer,
Meer, meer, veel
Meer, natte sporen
Op wang en kin,
Is toch normaal
Want ik heb zo'n zin
Om alle sores die
Me kwellen weg te
Drinken, zodat ze -
In ieder geval even-
Niet meer bestaan
Nu zie ik pas
Hoe diep ik ben
Gezonken, nu niet…
Doorgebriefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Geliefd was hij
Bij zijn parochianen
Gewaardeerd ook buiten
De gemeenschap van de kerk
Stond voor ieder klaar,
Was er als hij er moest zijn
En niet alleen bij het
Avondmaal en de wijn -
Tot hij eigenhandig
Besloot de gebedsformule
In te korten, met een
Woord of vier,
Waar hij niet op gereked
Had was dat zijn collega hier -…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte…
vaarwater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 een slagschip vaart langszij
in zeilen bolt de woede van een oud verhaal
en dichterbij
de kielzog van de tijd
voor de zoveelste maal
verdrink ik, in azijn
geleden pijn heropent wat ver weg
had moeten zijn
ik slik en hik mijn woorden op
nog even
staat het zuur op kop
in naar de waarheid streven…
Vroeg of laat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ik zie je tranen
de worsteling met leven
dat zo zwaar kan zijn
de weg, die moet je zelf gaan
hem duiden kan ik niet
want elk pad is uniek
luisteren kan ik wel
vertellen hoe het was
toen ik in duister liep
vroeg of laat valt iedereen
meestal komt er hulp
als je vraag oprecht is…
In je vel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Vreemd is dat toch,
Mensen die menen
Te weten dat zware
Depressie hetzelfde
Is als niet lekker
In je vel zitten -
Geen benul hebben
Ze van de vraag
Die ik mij stel
Leven of niet leven? -
Dat is heel iets anders
Dan dat jij me vraagt:
Hoe zit je in je vel?…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zo ga jij langs
Je nieuw gekregen
Dag, met de dood
In de hand van
Je soortgenoten
Die zojuist het
Leven verloren, ben jij
Vandaag opnieuw geboren,
In een prachtig kleed gehuld
Van rood met witte stippen
Toon jij je aan 's Heren wegen
Als toonbeeld van schoonheid
Met eindeloos geduld…
Vergankelijkheid-3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 lastiger dan beloften aan de ander
is afspraken nakomen met jezelf
te schrijnend om te negeren
te moeilijk om mee om te gaan
wie kent zich zelf beter dan de ander
de ander nog beter dan zich zelf
te weinig om mee door te leven
te veel om nu al weg te gaan
een kille wind schraalt je tegen
daar is hij toch, dat straaltje zon
te kort om…
Die mij niet meer kent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Meer dan zeventig
Jaar heb ik gewoond
In jou, naadloos
Met elkaar verbonden,
Maar nu de elementen
Hebben toegeslagen
En de natuur jou
Op de bebouwde
Wereld heeft herwonnen,
Lijkt het alsof jij
Mij nooit gekend
Hebt, groene wildernis
Die mij niet meer kent
Zoals ik jou altijd gekend heb…
Tandenloze energie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Die in onmacht gevangen,
Alle kracht geblust
In ongebluste kalk
Zich met het leven
Meten wil maar niet
Verder komt dan
Maximale inzet van
Tandeloze energie,
Houdt zich vast
Aan de zekerheid
Dat Jij het bent
Die bepaalt wie
De laatste horizon
Bereiken kan…
Uit het donkere bomen bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 In het donker
Gerijpt tot
Hout van grote
Klasse, heldere
Overgangen naar
Smal, schoon spinthout,
Op de houtstek
Blijkt pas hoe
Kolossaal de kwaliteit
Van het leven is dat
In het donker
Groot werd,
Het donker dat
Naast dood ook
Leven schiep…
Het nieuwe goud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Nu de zomer
Voorbij is,
De koperkleurige
Herfst het stokje
Overneemt,
Zie ik pas
Hoe de groene
Plantenkleur
In goud verandert,
Een paar blaadjes
Hier even verderop
Lopen alvast voorop
En tonen het
Nieuwe goud
Op zijn allermooist -
Opmaat naar het
Nieuwe leven,
Leven dat uit de
Neergang geboren wordt…
Muizenissen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je vak is het
Om je medemens
Te helpen in
Het reine te
Komen met zijn ziel,
Vooral hij die
Al zo vaak viel
Over de doornen
Op zijn levenspad -
Als ik dat andermans
Muizenissen noem
Reageer je verontwaardigd,
Bijna kwaad - want jij
Vindt dat dit is waar het
Leven ten diepste over gaat…
Droomgedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Droom intensief
En langdurig,
Word al slapend
Ongedurig over
De kwellende vraag
Wie ik dan
Wel zou zijn -
Probeer op het
Nippertje mijn
Eigen ik te
Achterhalen
Hoewel dat moeilijk
Wordt, telkens
Als ik mezelf lijk
Aan te raken zit ik
Er doorheen, ben ik door
Mijzelf heen naar beneden
Gevallen…
Angst en beven
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.100 Angst is latent, dus zelden openbaar,
maar is ieder uiteindelijk gegeven.
Het wereldleed, mislukking, kinderschaar...
Ja, iedereen heeft wat om voor te beven.
---------------------------------------------
uit: Uit de gelijknamige bundel (1992)…
Eenzijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 We vergeten niet
hoe licht we wegen
hoe de sterren lonken
naar de glans van onzichtbaarheid.
We raden niet
naar ons evenwicht
de lichtvoetige dans
van onze oorsprong.
We staan op
en ergens raakt onze passie
verstrengeld.…
Tapdanser ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 Herpak de vruchten in
een valies als ik naar
het onbekende noorden reis
laat mij zwerven over
een rijke appelzee, ik
neem alleen het klokhuis mee
naar een groene morgen van de overkant
laat mij daar van je malse loten eten
indien ik heb getwijfeld om me
te laten zaaien in een vergeten oord
geen idee hoe die dag zal heten
als ik…
bloot gegeven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 ze gaf een koele hand
-het deerde niet-
ik had het land aan onvolwaardigheid
met wat ze doorgaf in haar lach
raakte ze zichzelf al kwijt
wetend
dat ik meer zag
dan wat vals geïllustreerd verdriet
‘nu dan’
dacht ik en vertrok geen spier
haar vaste grond verdween
omdat haar voet slechts zonder zwier
naakt en waardeloos
aan mij verscheen…
Ontwapenend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Zo treed ik
Je tegemoet
Die mij zo graag
Met woorden kwelt,
Hopend mij voorgoed
Te kunnen raken
Daar waar ik het
Meest kwetsbaar ben,
En ik die slechts
Bewapend met met
Woorden van liefde
En verdraagzaamheid,
Jou verdragen kan,
Die jou het leven
Gunt zoals jij mij
Het mijne vooral
Misgunt en mij hooguit
Gedogen wil…
Dichter bij de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Woorden die langs
De ruggengraat
Van wie ik ben
Tot mij komen,
En zo dicht bij mij
Komen, dichter en
Dichter bij de
Persoon die
Ik ten diepste
Ben, de dichter
Die dichter bij
Mijzelf staat,
Helderder dan
Ik het zelf
Ooit zeggen kan…
Van onrust naar rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Vele flarden opgeschreven,
maar te lang van deze site weggebleven.
Onrustige tijden met pieken en dalen,
emoties die door het hoofd bleven malen,
gedachtes die door het brein bleven schieten,
lieten zich niet in een rijmvorm gieten.
Maar de drukte is nu wel genoeg geweest,
eindelijk terug, de rust in mijn geest.…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…
Niet aan de kant geveegd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Voor Jeannet
Zo hebben we
Het toch geleerd,
Nietwaar?
Alles netjes
Schoon in huis,
De kastjes, de
Deurtjes niet te
Vergeten -
En toch hou ik
Van die ene vlek
Op het deurtje links
Van de keukenkast -
Een afdruk van de vingers
Van jouw rechterhand
Vervult mij van mijn
Liefde voor jou,
Het bewijs dat ik zielsveel
Van…
roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
598 zij draait
oog in oog met de stilte
schreit namen
waardoor doornen uit het zwijgen
vallen
een bloemblad blijft liggen
verderaf
er is geen wederkeer
ongeschonden…
Over de badgasten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 Wie dit plaatje ziet,
Stelt toch niet zulke vragen,
Het is een natuurlijke drang
Je zo in zee te wagen.
Het geheim achter deze vraag
Kan ik wel vertellen,
Het is gewoon een gegeven feit,
Dat de zee maar tot twee kan tellen.…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Uit het dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Terwijl de markt
Langzaam wat
Aantrekt,
Er geleidelijk
Aan weer keukens
En huizen verkocht
Worden, Nederland
Na vijf crisisjaren
Uit het dal
Klimt en net
Als ik de kop
Boven het maaiveld
Uitsteek, zie ik
Dat mijn jongste zoon
In die gewenste
Ontwikkeling voorop liep
En vanuit mijn
Langzaam opgaande lijn
Uit mijn…
Van oost naar west
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
472 U die er bent
Van de late
Avond, als ik
Slapen ga, en mij
Het volle zicht
Gunt op die
Grote ronde maan
In het oosten,
En mij weer
Verwelkomt in
Het westen als
Ik 's morgens
Wakker word -
U die er bent
Ook als ik
De aarde heb
Losgelaten…
Over mentaliteit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
446 Het is altijd het feit
Van je mentaliteit.
De manier waarop je denkt,
Je aandacht schenkt,
Is wat je handelen leidt.
Mentaliteit,
Op tijd.…