9250 resultaten.
Nacht.
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
817 Ik kom tot rust in deze stille nacht.
Er is niemand, die nu op me wacht.
Misschien, zal morgen de zon weer schijnen
die de sombere gedachten
uit mijn hoofd doet verdwijnen!…
Zo slapen gaan?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
889 Waarom
jij was zo vol streken
gaf me die rust
iets, wat ik niet kon weten.
Waarom,
begroette je zo elke dag
mocht dit niet langer zijn
je was blauw en nog zo klein.
Waarom,
kon je me die kracht geven
moet ik je aandacht missen
waarover in niet kon beslissen.…
Boze inborst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
524 Boze inborst
Klaag’lijk zweeft het geluid
door de ruimte;
rillingen lopen over de rug,
een nachtmerrie
verdwenen, zoekgeraakt
een kind, zoon, dochter
gekeurd en weggehaald,
meegenomen en kwijtgeraakt
Een algemeen gevoel
van ontsteltenis neemt plaats
verdwenen, de veilige rust
een onvolmaakte wereld.…
dubbelzinnig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 december geurt naar het herinneren
proeft naar de smaken van een feest
maar minder zoet
we laten de vervoering toe
door de echo van aloude klanken
zo komt ons weifelend hart tot rust
warmte herstelt eens het verdriet
dat we leerden vergeten
in een nieuw licht
dubbelzinnig geluk…
In hakende kristallen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 mag ik
naar het zachte sneeuwen
in je ogen kijken
de rust begrijpen
die in hakende kristallen
naar beneden glijdt
een witte deken
over het donker
van je ogen vlijt
zodat zij glanzen als het
eerste lentelicht hun nieuwe
kleuren bloeien in je mooi gezicht
wil melker
10/12/2010…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
WELKOM, WELKOM
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
772 Om eeuwige rust
en zaligheid te vinden
voor mij en voor jou.
Wellicht de liefde
voor en van iedere mens
en alles wat is.
Eigenlijk willen
we allen hoogste geluk
voor ons en ieder.
Je bent steeds welkom
om geheel jezelf te zijn
en zo gelukkig.…
clown
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.036 Hij wacht nu op zijn dood
Voor zijn wel verdiende rust.…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
Zoveel meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 er is geen
laatste eer
maar zoveel meer
kan geen afscheid nemen
omdat jij niet uit
mijn blikveld bent verdwenen
zie je ogen
hoor je stem
voel je handen raken
we ademen
samen nog de lucht
genieten stilte en de rust
ik ben niet echt alleen
wij delen wat
het leven ons te geven heeft…
Dromenland
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
893 Geniet en val in een diepe rust.
Zodat de prins zijn prinsesje wakker kust.
Zij ontwaakt, hij is blij.
Wens vervuld, zij is vrij.
Samen zo lief, dromen een huis.
Zij poetst, hij zit voor de buis.…
Het heil van de zondag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 De stilte
die U toezingt Heer
doorademt echo’s
van weleer
de rust
van hemelingen
hier wordt Uw Woord
bezongen
het stilt
in ons de honger
’t verlangen
naar Uw keer.…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
Het witte laken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 gedachten vlokken
jagen zonder
het serene wit
haken tot obstakels
hoge duinen
waar geen uitweg is
warrelwinden kolken
draaien horendol
de geest op hol
in uitgeraasd
herneemt de rust
vermoeid haar stilte
strakke orde
en geen vlokken meer
het witte laken doet zo zeer…
zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 ze stromen en stromen
als wervelend water
ze zijn zo luid
en vervelend
ze betekenen niets
ze kletteren op de grond
en blijven
nadruppelen,
als een echo op het water
stop toch eens, woorden
ik wil stilte
ik wil rust
ik wil het niets
daar
waar woorden
niet meer nodig zijn
niet meer hoeven
en daar
waar de kracht schuilt
zonder…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
In de tijd van nooit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan
Een zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
lenteluw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 (traag rust de tijd in kommen van een zachte winter...)
de ganzentrek duurt voort
ze nemen warmte mee, doch nimmer kou
nog niet - althans –
verbonden aan die ene gans
zijn duizenden gedachten, nagekeken
vanaf hier
zit dit vertier in vleugelslag en nachten
zonder het geroep
waar ik van hou…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Ik sla mijn vleugels uit
en zweef over zonnestralen
op zoek naar 'n glimp
van toevalligheden
dansend in schoonheid
die de natuur ons aanreikt
toch ontbreekt die
ene glimlach
dat liefdevolle gebaar
van open armen
zo uit het niets
nog altijd zwerf
ik rond en
zal niet rusten
voordat ik die blik
weer gevonden heb
om je
uit…
Vrij zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Rust vind ik in het weten,
dat mensen weinig weten.
Lachen leer ik om de waan
van de kwetterende dag.…
Jim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 Jim
ik stapte in bij
Port d'Orléans
Alles was anders
ik was ouder
geworden met jouw woorden
onder m'n schouders
verbergen nog steeds
vleugels in wording
Le père Lachaise
een zonnige dag
tot de volgende regen valt
Lieve Jimmi
rust zacht…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
496 Ik ben een schaduw
wacht op de dag
en verdwijn in de nacht
overdag volg ik de lokroep van mensen
het spel van de kinderen
de ruzies van echtgenoten
s'nachts verberg ik mij ongezien
in haar gesloten ogen
zij geven mij de rust
ik word even zichtbaar
als ze haar nachtlampje aandoet
haar ogen bewegen
en ze slaapt verder.…
Prozagedicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.117 Kerstmis 2010: een blinkend-zilveren Kerstengel houdt mij gezelschap en ik vraag haar:
Kan mijn arme, haveloze ziel, die diep in mij rust
nog opstijgen, kan zij zich nog verheffen en haar vleugels uitslaan
staan de hoogten nog voor haar open,
kan zij nog opstijgen en de verhevenheid proeven, die haar geboorterecht is
en het geboorterecht van…
zeuren en treuren.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 een boer heeft altijd
wel wat te zeuren
is 't niet over de melkprijs
dan wel over de prijs voor 't vlees
vervolgens overvalt bij de
boer dan weer de vrees
komt er nu wel of niet
snel wat regen
akkers staan gortdroog
zon staat hoog aan de hemel
op het boer zijn rust;
kennelijk geen zegen.…
Het kind in mij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 Voor mijn vader
Je ploegt het weerbarstig land
En rust na uren zwoegen
Even uit
Het paard briest
En lucht zijn gemoed
Het kind in mij
Brengt je het brood,
Reikt je de koffie aan
Die de emaillen kan
En mijn hart verwarmt -
De opengevouwen aarde
Ruikt naar vers geploegde
Grond -
Dit is de aarde
Die jou toen en nu
Met…