Netgedichten over humor

zit ik daar lekker te plassen verschijnt er opeens een agent die zegt: ga jij maar verkassen je bent geen vrouw maar wel een vent ik zeg: dat lijkt misschien wel zo maar toch is het niet waar want mijn voornaam is Marjo en ik heb toch ook lang haar? hij zegt: dat maakt niets uit en begin maar niet met zeuren volgens mij heb jij een fluit…

vandaag ben ik weer jarig maar toch geef ik geen feest dat lijkt me wat voorbarig want eens geef ik de geest wellicht is dat al morgen maar misschien ook wel wat later toch wil ik ervoor zorgen niet te sterven met een kater…

tijdens mijn reis naar Assen liep de treinwagon zo vol dat ik maar ging verkassen want het werd me echt te dol maar de trein bleek veel te kort er was geen plek meer vrij het had iets van een veetransport er kon geen mens meer bij ik kon het echt niet snappen het leek de derde wereld wel ik liep zowaar naar lucht te happen en stond daarbij…

lieve haai, het spijt mij echt dat ik uw rust zo wreed verstoor 'k hoop dat u niet mijn lot beslecht omdat ik hier niet thuis behoor 'k zou graag nog even verder leven dus als u mij kunt verstaan smeek ik u mij genade te geven en mij heelhuids te laten gaan…

terwijl ik lekker lag te zonnen op het drukbevolkte strand kreeg ik van een agent twee bonnen want ik had niets aan de bovenkant hij zei: ik moet u wel bekeuren want wat u doet is illegaal en begin maar niet met zeuren want zo is het nu eenmaal ik zei: agent mag ik u vragen waarom u mij twee bonnen geeft? waarvoor zijn die bedragen? dat…

beste dokter mijn handen trillen en mijn hoofd doet heel erg pijn misschien heeft u voor mij wat pillen of een ander soort medicijn de dokter zei: laat ik eens kijken want voordat ik iets kan geven zal toch echt eerst moeten blijken welke problemen er bij u leven hij zette zijn bril op, zuchtte diep en keek mij rustig in de ogen zei toen…

is hier soms ergens een toilet? ik moet zo nodig pissen met instappen niet goed opgelet maar kon de trein niet missen de conducteur zei: nee, dat is te duur maar het volgende station is Assen dat duurt nog ongeveer een half uur daar kunt u naar believen plassen ik stond op punt van knappen en zei: ik moet nu echt ... dat zou hij toch wel…

dit land van sloten en dijken is in één ding kampioen oeverloos over het weer zeiken en dat in elk seizoen het is te heet of het is te koud echt tevreden zijn er weinig te veel wind of te benauwd bijna iedereen is chagrijnig nu komt er weer een zware storm zo is het ons gegeven we zijn hier niet in Benidorm en moeten er maar mee leven…

Geen mens, is zonder fouten, geen individu, zonder een min geen enkel persoon is meer dan 'n ander breng daar maar iets tegenin. Want: we komen allen op dezelfde wijze op aarde, daar valt niets aan te tornen, en zij, die denken te bewijzen zullen van een koude kermis thuiskomen!…

Ga nooit midden in de kring staan, dit is te vaak fout gegaan. Volgens de familieberichten op pagina twee, word je er 'geheel onverwachts' uit weggerukt en doe je niet meer mee.…

Mijn vrouw vindt mij een zwartkijker, als ze leest in mijn arsenaal, of als ik voorlees voor haar luisterend oor, de kat mijzelf, kortom, ons allemaal. Zij vindt het soms zo somber, morbide, spiegelend, vaak banaal. Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont en duikt met haar koptelefoon op in de Franse taal. Zo zitten wij dan aan de…

Oom is bezeten van de scheve kruissteek alle onderwerpen zijn al afgekruist in het bejaardenhuis is hij al verguisd vijf sonnetten gaat men naaien deze week de oudjes vallen over het borduren aan elkaar gebreid vindt de directrice de hele boel is naar de gallemieze men voelt zich genaaid door vergane uren bewoners zijn de hele dag aan tellen…

natuurlijk is het soms wat schrikken wanneer je in de spiegel kijkt dan moet je even twee keer slikken omdat er bijna niets op vroeger lijkt je mondhoeken hangen naar beneden ook je borsten staan niet meer zo strak over je voorhoofd is iets heen gereden en je billen zijn inmiddels vlak je hebt de onderkin van een kalkoen je buik toont onregelmatigheden…

Wat als ik een biefstuk was Werd ik dan opgegeten? En als ik in de koeling lag Zou ik dat dan al weten? Wat als ik een biefstuk was Werd ik dan ook gebakken? Lig ik met olie in een pan Mag ik niet blijven plakken? Wat als ik een biefstuk was Werd in mij dan gesneden? En als ik in de maag beland Ben ik dan echt verleden? Wat als ik…

De zon maakt de eenzamen dwaas, doet voorlopen op wat niet is, zo heb ik laatst ervaren; Gezeten op een bank in het park, ontwaarde ik hoe een vrouw met een kwispelhondje naderde. Ik zag in vooruitgang op de feiten hoe ik mijn hand in de krulvacht van het beestje zou woelen, hoe hij tegen mijn been met blijmoedige oogjes staartwiegend zou…

het geschilderd naakt op het portier van zijn cabine bij lange na niet zó erotisch als de pas ontschorste natte lading boomstammen op de oplegger…

In duzend stukkies vlieg ik door het zwerk. Een hartklep hier, een dijbeen daar, straks leg ik nog het loodje! Een pittig vrachtje plak- en puzzelwerk voor strandwacht, eerste hulp en twintig naaisters, wat een zootje! Zeewaardig, comfortabel, vast van koers en beresterk, beloofde mij die handelaar, m’n grootje! Ik heb me duid’lijk ernstig laten…

Ik wil dit toch nog even kwijt voor we het graf dichtgooien Ik vond hem eigenlijk altijd bij leven al een dooie...…

Zijn gele trui geheel verweerd, is juist uit Frankrijk t’ruggekeerd: de winnaar van de laatste Tour - maar ‘t is dus wel oktober! Veel sportlui zijn niet al te slim, maar dit was wel een héle klim, zo zonder fans of ploegsoigneur, de entourage sober. ‘De mannelijke tegenhanger van het domme blondje’, zo leest hij in de pers, terwijl de…

Ik ben mijn kunstoog kwijt ook al is er nog verbintenis thuis gekomen kijk ik hier tegelijk in het stadskwartier dat tien kilometer verder is…

Amper klanten op de markt Jan de koopman zweet zich lam van boven en onder klam ik zie het al, lachte een dame klopt helemaal en vooral vannacht een tijd als Adam liggen woelen Eva reikte me nog een appel aan ik heb hem geweigerd zegt ze, je lijkt wel een oud paard ach mevrouwtje dat heb ik altijd als dat beest niet steigert. dan ben…

Geachte Peyo, U schrijft erg leuk over uw Smurfen, maar neem die meid eens bij de lurven liefst met bandeloze fantasie, want in dit rolmodel herkennen wij ons niet. Maak er desnoods een snol van die als geen ander flirten kan met haartjes op haar bovenlip en in gebloemde slip heel hip. En die zuigelingendruif die haar de weg verspert…

zoon en lief kochten een huis vroegen, mam, verbouw je mee alleen kunnen we het niet klaren 't duurt echt maar een week of twee nu pleister, plak en paai ik 't plafond in meters hoog meng en boor cement als een volleerde stukaloog gips en gyproc zwoegen zweet schroef en schater vliegen rond als zoonlief vraagt: mam, jouw reet? werk…

De lucht willen we in als vogels op vleugels Losser onze teugels waarmee wij gebonden zijn aan 'deez aard' waar wetten van de zwaartekracht beide voeten aan de grond houden alleen bij wijn en andere alcoholisch vocht Maken we -schijnbaar-een tocht die veel weg heeft van zweven.…

Het was gewoon een appeltje zo'n mooi rood ding het lag gewoon te glanzen op die glazen schaal met zilv'ren ring. Gewoon een ruikend exemplaar wat niemand pakken wilde terwijl de rest van de schaal nou juist om opvulling gilde. Het vreemde van die schaal was dat er verder niks meer lag behalve dan dat appeltje, alsof ie niet goed genoeg…

Ik sta hier sta hier alle dagen Kinderen kijken naar mij daarboven 'als versteend' op die paal In hun taal vragen ze me of ik geen kikkers lust? Nee, ik ben dol op vissen op m'n menu: haring ook nooit weg: 'n garnaal 'De oude Vischmarkt' kende mijn verschijnen -op stelten- Statig liep ik tussen het publiek en prikte…

Alsof ik haar met mijn laatste adem liefhad intens was het spel der liefde, adembenemend tot in de poriën van haar ziel hield ik van haar ik had mijn hospita met haar bedrogen in een vrijage in het hotel aan de kust terwijl tijd ons nauwkeurig in het vizier had er nooit meer een einde aan de nacht zou komen had ik mij met haar hospita…

Wat ga jij vandaag doen? Ik ga vandaag naar langzaam toe. Hu? Waar naartoe? Naar langzaam. Dat ligt ergens tussen hollen en stilstaan in. Juist. En dan? Dan ga ik van langzaam genieten. Langzaam heeft namelijk alle tijd. Om te ruiken, om te lachen, om bang te zijn. En langzaam is de hele dag geopend. Ik ga vandaag naar langzaam lopen:…

Ik ben zo bang dat op een dag - je moet er niet aan denken - het wachtwoord zal besluiten dat het aandacht aan zichzelf wil schenken. ‘Waarop zou ik nog langer wachten? Een ander denkt ook niet aan mij! Nu ben ik nog gezond en fit. Ik voel me eindelijk vrij!’ Jij kunt dan je pc vergeten en ook je smartphone geeft niet thuis. Het woord…

donker of blond licht of een beetje zwaar ik vind ze allemaal lekker echt waar neem ze liever in gezelschap dan alleen ober doet u mij er nog maar één…