Netgedichten over moraal

gevierendeeld en dwarsgelegen kom ik jullie overal tegen minkukels die hun lippen likken als ze een viertje kunnen prikken schrijven is mijn lust en mijn leven maar voorlopig niet meer hier dus verlaag jezelf gerust nog even en plemp maar weer die eeuwige vier…

je ligt daar, zij aan zij her en der kauw je na wat je voorgeschoteld werd het rommelt in je onderbuik oprispingen zijn je deel je komt niet uit je woorden er gaat niets aan jou verloren in het voorjaar word je geschoren heb je niets meer te zeggen want je denkt dat je bent bevrijd van gedragen lasten schaapje in de wei wat ben je…

Mag ik je passeren, of er even bij. Mag ik je voorbijgaan of mag ik je in je hemd laten staan?…

Neem tweedejaars Benoni Beheyt reed op het WK op de Weg in Ronse allen incluis de Keizer van Herentals Rik II met milimeters uit het wiel Schande sprak het peloton in koor die eendagsvlieg speelde vals dat sekreet ging zijn baas vóór en niemand gunde de arme ziel ooit nog een plekje onder de zon Wereldwijd gaan veelal aan strijd afspraken…

Een zwarte fiets kleurt goed bij zwijgend water versprak bovenmeester Groen zich bij bio-buitenles. Meester knielde nederig neer naast Neeltje. Pim kreunde bij groen kikkerdril, verstopte zijn handen voor later. Langs baggersloten hangen sindsdien gekleurde hemden, jonge palingvissers dragen daar hun zwemvliezen hoog. Zij happen schaamteloos…

voor wat het waard is de waard en zijn gasten, niet op hun waarde geschat eens doolde een geest, onnavolgbaar in woord en gebaar, vrouwen, drank en gezang, eens hebben we het gehad er waart niets meer, we zijn er geweest…

Hang galgen aan de derde berkenboom spreek gruwelijk maar beslist vanaf de hoogste tak, spring zonder diepzinnige overwegingen maar eerst: eet grote happen vers rood doorregen vlees drink springvloedwijn uit gouden schalen beleef aaimomenten met een domme hond wrijf zeezout rond gebarsten lippen als voorlaatste: draai duimen en…

gaat u maar voor gebaarde ik weids en ik fietste haar glimlach naar de andere kant van de stad ik gaf en kreeg…

Of sport verbroederd? ach zie de farce de mooie opening van de Olympische spelen schijn bedriegt de wereld in de ban van…. sporters draven op ondanks de klamme hitte de smog willen ze hun prestaties tonen opgaan voor een gouden plak de zakenlui knijpen in hun handen goud stroomt in hun zakken geldgeil zijn hun ogen China pakt uit…

morgen zal hij op de markt staan prijst zijn bloemen en brengt ze aan de man om 's avonds met lege handen maar een zak vol geld de hort op te gaan waar straatmadeliefjes en gootviooltjes oogwenkend flaneren langs de baan zij prijzen de liefde en brengen haar aan de man die nu met volle handen maar een lege zak en morgen een illusie…

en dan geef je je zomaar over aan de nacht strijdend lag je de hele dag dwars en nu op je buik of je rug lig je te rusten en droom je de wereld…

Voor hen die voordelig verwijzen wat ze moeten weten Daarbij driemaal verhuizen zonder brand Zich in weelde terugtrekken in een Hollandse kaas Ik ken ze Zonder dat ze me zoeken Ze kunnen zelf(s) niet lachen om hun eigen leugens Ik vind ze Zonder dat ze me zoeken zal ik hun namen noemen Voordelig bewijzen wat ze moesten weten Ze zullen…

Zonder geld of snuisterij dreef hij bleek zijn koperij van pandjeshuis De Wisselwacht gelegen aan de Slapersgracht waar dromers staande in een rij hun allerlaatste dromerij verkochten voor een lege nacht aan Astaroth van nummer acht Zonder appel of een ei trokken zij die nacht onvrij met ogen hol die al hun pracht verloren waren in een…

verwoed zochten ze naar de wolken. niet wetend dat als ze eenmaal zo hoog waren, zo vreselijk hoog, de lucht niet blauw meer was, en de wolken alleen maar gevangen water.…

Het was zo na de zesde dag en na het scheppen van de vrouw dat Hij met vergulde lach nagenoot van wat hij zag en nog staande in de kou een heel klein luchtje scheppen wou Het paradijs leek nu echt af en niemand die Hem iets verweet tot de duivel -echt heel laf- aangesneld kwam in een draf en nog steels in God zijn zweet twee muggen bij…

de nachten verstommen in neonrood een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties wat flarden van overkantse muziek rimpels in de tijd blauwe vaandels in de optocht van hebberige dwazen misthorens blazen de aanval dijken angstvallig op deltahoogte slapen de eeuw uit een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd ze zeggen dat het…

Gijs ontmoet haar in 't café herkent haar als escort dame die avond dat Ajax de cup won zij herkent hèm niet ze ziet zich al als landvrouw op zijn statige boerderij geeft zich royaal maandenlang Gijs ploegt in de zevende hemel als ze over de toekomst begint komt 't keerpunt; hij veinst verdriet als haar geheim is onthuld schip strandt…

en dan zit je op je fiets je denkt gewoon aan niets op weg naar het eind van je leven komt daar een vrachtwagen aan moet ik daadwerkelijk een ruk aan mijn stuur geven ?…

Gemeengoed is niet algemeen maar goed, dat is van iedereen.…

Boven op een berg zat hij statig op een rots hij vertelde daar verhalen over de koning en zijn trots Prachtige verhalen over een koninklijke val van een koning die zijn volk met hoogmoedigheid bestal Hij vertelde daar moralen over het knechten van de ziel en hoe door list, bedrog en afgunst toch- het koninkrijk toen viel Hij vertelde…

Vanzelfsprekendheid is niet vanzelf, nog minder sprekend, maar de vanzelfsprekendheid waarmee je me claimt is zo sprekend dat ik zonder te spreken de deur uitloop, vanzelf…

Een tik uitdelen, een tik van de klok een tik van de mallemolen een tik met een stok een tik op het raam een tik er tegenaan het tikt in zijn hoofd en ik had hem beloofd dat tikken uit den boze zou zijn.…

Een damesslip als slecht gemutst verblindt verbaasd mijn zicht de pick-upnaald overslaand als een moker aan het heien totale chaos analyserend is de rooklucht niet te snijden gesuikerde pinda's plakken onder voeten en tussen tenen wijnglazen op het kleed die kleuren en mij vervloeken ik laat bierscheten boeren en harde zuchten zie doffe spiegels…

ik riep ooit de woestijn toe, het bleek aan dovemans oren gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets…

Het moraal van normaal is wel zo abnormaal dat je over weinig moraal hoeft te beschikken normaal te doen, of zou dit de mensen afschrikken?…

de Dalai Lama kijkt bedroefd bij ooit vertrouwde beelden van vader- en van moederland een cultuur wordt vermoord door respectloze barbaren de wereld zwijgt, brood en spelen snoeren de stem van het geweten…

willen we kunnen we het aan van ons broodje paling naar broodjes witvis aan stalletjes overgaan aalscholvers zagen er geen brood in dus restte bij uitdunning van paling steeds giftiger ook in hun gonaden vertrekken of van de honger verrekken senioren stelden keihard onder jeremiade dat hun naam doorging voor bestaansbewijs eenmaal overtuigd…

de waarheid draait en vraagt kromme tenen naar een reden maar stomme tenen zwijgen een steen ligt zelden alleen en net als een stomme teen kan hij geen reden bedenken de waarheid als een kromme op zoek naar bestaansrecht in een voortschrijdende waarschijnlijkheid van stenen en tenen…

Zwijgend kermen onze zielen in het duister van de kolonie terwijl de sneeuw dwarrelt dwaas krast ze kom binnen en onder haar keurig zwarte jas zwarte kousen hoe diep kan je gaan? roekeloos...…

gedroogde halmen zwichten voor versneden kleuren in een gele februariwind een zwarte vogel steelt het laatste zaad het leven is grijpbaar zucht ze en wij nog ongeboren ©anno…