959 resultaten.
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
IX -lyceumtijd- 1958
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 bordewijk met bint
en literair taalgevoel
gestaafd met de sint
naar de vierde klas
mijn broertje gaat over
ik ga met hoornik
spijbelend van school
het feest der herkenning
met een bloemlezing
op het lyceum
verliefd op juffrouw wiewel
gouvernante frans
hoe schoon is god
gewassen en gemangeld
op de schoolbanken
zondag verzucht…
Kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 Wat zou er toch met ons gebeuren
als we ze niet meer kunnen herkennen en wij deze kleuren niet meer zijn.
We zouden verdwalen in onze tranen
op paden die leiden naar donker, kil en zwart.
Nee, geef mij dan maar de ware kleuren
die ons doen laten stralen
vanuit het diepste van ons hart..…
Weten wie we zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik passeerde mijn ouders
van veel jonger tot anderhalf
keer ouder dan zij, serieuzer
werd ik, grootmoeder werd ik
Ervaring, mijn leven
herkennen in vrienden
en het terugzien
in de kinderen en kleinkinderen
Samen optrekken
onze lichamen vertrouwd
met mankementen, pijn
en rommelige herinneringen
En nu wil ik naar buiten
weg uit het…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
geheimtaal
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.666 We keken naar de film, er vlijde
zich zoveel herkenning tussenbeide
dat ademloosheid zich ontspon
alsof een eerste liefde aanving. Ik begon
je aan te raken, te verleiden
tot zachte weerstand. Van terzijde
keek ik naar je smalle mond
waaruit ik één voor één verstond,
wat wij wel wisten, maar niet zeiden:
stille geheimtaal, diepste grond.…
Vol erbarmen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.357 Vanuit
Het zonlicht
Kwam jij nader
Zo breekbaar
Zo onzeker
Onbewust van het heden
Slechts met een flard
Van het verleden
En toen
Kwam hij
Jouw teer geliefde
Er kwam een lach
Je straalde
Een warme blik
Vol herkenning
Hij nam je
In zijn armen
Zo teer
Zo vol erbarmen
Hij kuste
Jij kuste
Hoe mooi kan liefde zijn
Zelfs dan
En nog…
Medemenselijkheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik weet
dat op een dag
de mensen
anders zullen zijn
nog heb ik
dat niet ervaren
maar de essentie is
het ontbreken van pijn
door het niet
begrepen worden
van waar je existentie
eigenlijk naar hunkert
bevestiging van wie
je bent in het herkennen
van wat jouw zijn is door
acceptatie van eigen gemis
als wij elkaar echt gaan
ontmoeten…
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 het is de pijn
die ik altijd voel
ook bij anderen
een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug…
In Communicatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie jij
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
in lijden en pijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen…
In Communicatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
427 Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie jij
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
in lijden en pijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen…
wat winter was
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
634 frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was
nu
is daar het jonge volk
zonder herkenning…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 door mij niet te herkennen
Maar tot dat moment
Zoek mij niet op
En mocht ik falen en ten onder gaan
Zoek mij dan niet op…
Eilandgedichten
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.501 Vrouwen van dit eiland
verkenning in kracht
voelbaar in ongelijke strijd
herkenning in geleden tijd.
Moeders van dit eiland
gevecht tegen macht
vrouwen van elke kleur
afkomst zonder willekeur.…
De vrouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.763 Zij nadert
ik kijk haar aan
herkenning
In haar ogen zie ik de
beelden
van pijn en angst
Ik herinner mij haar bevende stem
toen ze smeekte te stoppen
Toen was ze klein
nu staat ze daar met ronde
borsten voor me
haar tepels priemen uitdagend naar voren
Haar massale dijen staan in het teken van cellulitis
Een echte vrouw…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 ik zag het
fonkelen dieper
worden in kristal
schaduw donkerde
tijd vertraagde
stilte voelbaar overal
licht weerkaatste
in ogen die ingetogen
het jaar lieten passeren
het halve woord
of een gebaar in
herkenning was het daar
hemel hel en weten
het was er snel maar
ook weer in abrupt vergeten
in ons zoeken
naar balans gloort…
dromen
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
943 ik heb vannacht liggen dromen
en heel wat mensen voorbij zien komen
nog even met ze kunnen praten
stoeien spelletje spelen samen kaarten
een knuffel geven of een zoen
herinneringen ophalen net als toen
luisteren naar hun stemmen
de geuren om hun heen weer herkennen
ik word wakker en alles is weer vanouds en gewoon
wat heb ik genoten van deze…
Die donderdagochtend
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.194 weg meer terug
De draden van het web sponnen
Zich razendsnel tot een mooi
En sterk weefsel, dat
Mits zorgvuldig behandeld
Niet stuk te krijgen zou zijn
Hij de schering, ik de inslag
Ik liet zijn glimlach geboren
Worden, om er elke keer weer
Hulpelozer in onder te gaan
Alleen wij hadden bestaan
Het was het wilde feest
Van de herkenning…
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
914 herhalen en herhalen
Zonder te beseffen
wat we elkaar aandoen
De pijn in gebogen lijven
vertwijfelt over de oorzaak
Zonder te bevatten
wat we elkaar aandoen
De strakgetrokken gezichten
machteloos over het schoonheidsideaal
Zonder te erkennen
wat we elkaar aandoen
Maar wanneer worden we wakker
om de herhaling te doorbreken
Door te herkennen…
dagen als deze
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.351 als ik u mijn schaduw geef
zal u me dan vinden in de diepte
van uw eenzaamheid
of legt u hem
op de handpalm met de vingers uiteen
als een pijnlijk verschil
misschien blijft het antwoord beter verzwegen
want uw herkenning zal me tekenen
als een verschrikkelijk
verlangen
vermoeid en verdoofd tot een fossiel
van de nacht
maar…
Een heengaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
732 Laatst, even nog het klare,
iets dat herkenning bood,
uit lang vervlogen kinderjaren,
een heengaan…zonder dood.…
Dichtershart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
863 Het is wennen, altijd leren kennen
wat de gevoelens nou werkelijk willen herkennen.
Het was, altijd al zo: voorbestemd richting
nieuwe tijd
om onderdrukte onbewuste bewuste
krachten expressief te uiten
in dichterlijk smartelijk gedachte: onverklaarbaar!…
Duurzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Jouw karakteristiek blijf ik herkennen.
Jouw lach illustreert mijn verlichting.
De straal door een wolk aan de horizon.
Voorbij gaat de tijd zolang jij bestaat.
Jou ogenblik ontsteekt de warmtebron.…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Ik zal je herkennen aan het wijnglas
en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik.
Het spel van eb en vloed.
Liefste, ben je er nog ? Ik ben de meeuw die je teruggaf aan de wind.…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
Buiten onweert het
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 hotel oefen ik mijn tekst
buiten onweert het
de regen klettert elke keer
dat de deuren opengaan
Zinnen herhalen
tussendoor steeds kijken
naar het publiekstheater
van de mooie buitenkant
van het bejaarde echtpaar
dat nipt aan een drankje
en ongeduldig op een taxi wacht
napratend over vrienden en kennissen
in wie ze de binnenkanten herkennen…
je ziel en zaligheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
775 ik zag je woorden
spartelen in balans
om tot een goede zin
in uitleg te geraken
punten komma's
hadden echt geen kans
jij kon het mij
niet duidelijker maken
we voelen samen
weten veel maar ogen
uit een andere omgeving
denken dus in eigen overweging
herkennen kleuren
proeven ook de geuren
maar je ziel en zaligheid
was ik…
uit de mist van je hoofd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 je handen
speelden met wolken
uit de mist van je hoofd
boetseerden de kop
met ogen waarin jij
ooit hebt geloofd
vormden lippen
met woorden dat jou
zijn trouw toebehoorde
maar in zijn gezicht
vond de mist geen herkenning
wolken hadden zijn bui als bestemming
hij onweerde slechts
jouw zon mocht niet schijnen
omdat…