12647 resultaten.
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Tertiair, ingesloten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 Een klein insect
door vloeibare hars omgeven
tot in de kleinste details
in zijn oorspronkelijkheid weergegeven.
Door golfstromen verspreid
uit verleden bewaard gebleven
teneinde zich in barnsteen afgezet
en ingebed.
Ergens uit oertijd
wacht een week skelet
misschien in klei of zand
op oog en hand;
een teken van leven.…
Aandacht
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.089 ik beschrijf je
met mijn lippen
verhaal je schoonheid
met mijn stem
groei maar groei maar
ik teken je kleur
met mijn ogen
en noem je mooi
groei maar groei maar
vorm je leven
ik dek je toe
met aarde, met gevoel
op de vensterbank
in het licht
ik geef je aandacht
een gezicht…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Kralen diep verzonken in geschrokken open staren
achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken
een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
Gekreukte japon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
572 Straten geuren naar zoete hemelbloemen
terwijl de zon vredig ondergaat aan een oranje horizon
een aangename bries streelt langs mijn betraande wang
langzaam trek ik dan mijn leed uit… als een gekreukte japon…
Weggewaaid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
857 Als een dor blad
Dat overbodig is
Aan je sterke takken
Dwarrelde ik omlaag
Mijn enige hoop
Was dicht te belanden
Aan je krachtige stam
Totdat ik werd meegevoerd
Door een harteloze
Windvlaag
Over mijn schouder
Wierp ik een laatste blik
Want het hart bleef achter bij jou
Maar jij…jij had je al omgedraaid
Meegevoerd door een harteloze…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
Schapen en bloemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 De zomer is begonnen,
De lente is voorbij
Maar jij...
Jij geeft je bloemetjes water,
die al beginnen te bloeien
Ondertussen lopen de lammetjes in de wei,
die al aardig beginnen te groeien
In een mooi wolig schaap
In de tijd dat ik dit gedicht maak…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Het is heel koud in dit gedicht.
Zo koud - voorzichtig met je netvlies -
dat je blij mag zijn om het alleen
te hoeven lezen.
Het is gemaakt van zwarte vingers
en bevroren inkt. Het staat in gletsjers
om me heen verrezen.
Ik heb er lang in rondgedwaald.
Ten slotte ben ik opgegeven,
door de wind in slaap gefluisterd,
weggedoken in de tijd…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Open deuren en ramen
laat binnen de wind, die
piepkleine vogels
neertuimelt uit nesten
gevlochten met
dode welvaartsresten
van verre seizoenen
verbleekt door de tijd.
Laat binnen de
regen die
bollen doet groeien
en bloesems vernevelt -
confetti pastel,
voor doldronken bruiloft
waar voorjaarstrouw zingt
die duurt tot de zomer
de lente…
Pluk voor mij...
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.594 Pluk voor mij een bloem
op het mooiste middaguur
Geen gekweekte uit een winkel
maar een bloem uit de natuur
Geniet van alles wat je ziet
Kijk en hoor en proef en ruik
Kijk naar alle mooie kleuren
Zoek voor mij de mooiste uit
Zoek de bloem die bij mij past
met de mooiste vorm en kleur
Niet te groot en niet te klein
met een zachte zoete…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!
Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!
Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 Bloem gemaakt van lastertong
en gestold rundvet
pas geurend
bij het begin van de schemering.
De honing diep verborgen
Achter de te lang doorgegroeide
bleke neusharen.
De hoornaar daast.
De klimmende hangt en steunt
Op alles
Wat dragen kan
En niet hard wegloopt.
Taaihouten spiralen
Wirwar van karig hout.
Een gespikkelde borst
Verstijfd…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur
raakt niet van slag als wij op hem letten
terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat
maar wie stoort zich niet aan zijn verraad
en zou hem niet eeuwig stil willen zetten
om te keren naar het ritme van de natuur…
Weg der wilgen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
782 Ik meet de schaduw
van een eenzame wilg,
het silhouet trekt langzaam
door de dag en ik volg hem op de voet.
Er is rust in de bladeren
waar de wind zijn vrije gang kan gaan.
Ik verblijf graag in zijn levenspad
maar volg mijn eigen weg.…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
Komkommertijd
snelsonnet
3.3 met 23 stemmen
2.420 Een tuinder zou komkommers telen
Maar faalt daarin door louter pech
Al zijn komkommers rotten weg
Het lot kan wrede spellen spelen
Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd
Als tuinder blijft hij onbekommerd…
Lied van ooit
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.201 Klaterend zingt de waterval
een oeroud lied over ontstaan
dat klinkend over keien glijdt
door spetters spattend begeleid
in ‘n melodieus ten onder gaan
Het gezang vloeit golvend voort
murmelend malende in stromen
dat zonder aarzelen of schromen
zich voegt bij ‘t natuurlijk woord
De lieflijke akkoorden sterven
in het buld’ren van de oceaan…
December,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.374 schakeringsgewijs
schaak jij het grijs
zonder te kleuren
of te schromen
toon jij de bomen
volkomen naakt
en blaakt
wanneer jouw laatste dagen
het laatste blad - voldaan
de winter binnendragen…