8109 resultaten.
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Bedwelmend rankte de winde
naar zijn gezicht.
Hij ijlde over
welvende zomervelden.
Onbegrijpelijk brandden de tranen
in zijn keel.
Hij droomde van
wouden en wolken.
Vanwaar de wind en
zou de zon zo purper elders schijnen,
blikten zijn ogen langs het waaien der bomen.
Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Geblakerde wouden en strakblauwe stranden.
Eén eenzaam huiverende palm.
Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met…
aarde (elfje)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.116 oker
dalende zon
in Afrikaanse woestijn
giraffen zoeken de horizon
magisch…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
Nocturne
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
817 De vijver glanst van verlangen.
Dode kikkers drijven,
Het wit van hun buiken
Sterwaarts gericht, voorbij.
Met oeroud gekwaak van zomernacht
Zwelt de maan
En een glazige lis strekt het blad
Naar haar licht.
Alles dwaalt.
Veel donkere vlinders
Glijden langzaam dooreen.
Alles dwaalt vannacht.
Uit het slaapdronken riet
Stijgt een lied…
Disparu
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
808 ergens moet je beginnen
met verdwijnen
in geschriften
ik probeer mijn tuin
waar de hondsdraf
aardbeien vergaloppeert
er is echter altijd
dat stokje
omringd door
narcissen dit jaar
en uitgerekend nu
loopt het zaad
van mijn koffieboontje voorbij
met zijn vriendin
ik ben nog niet beneden
of ik wil alweer naar boven
naar binnen…
De jongen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
834 Geel waart de jongen
door de heide.
Smeulende wolken,
aandachtig de vogelroep
der bomen
en wit en wit
de aronskelken buigen
voor zijn tred.
Nooit,
misschien véél later,
vond men het
onrustige skelet, vibrerende
nachtegaalsroep.…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
Klapwiek
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.393 Iedere avond als het schemert
Staat hij helemaal alleen
Aan de kant van zijn domein
Te wachten op één been
Ik twijfel altijd na een tijdje
Of hij nog wel leeft
En weet het pas echt zeker
Als hij Vis te pakken heeft
Tegen schemerdonker vliegt hij op
Zijn kunstje weer gedaan
Met opgeheven hoofd kan Reiger
In ’t Nest te ruste gaan…
liet mij landen op fluweel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
636 ik vlinderde
rond kleuren bruin en geel
en zocht je honing
jij liet mij
landen op fluweel
bij jou was ik de koning
je kelkte dieper
dan ik dacht
maar wist je schat
ik nam je stuifmeel mee
elkaar bevruchten was voor ons
nog meer dan Gods beloning…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…
Ik luisterde aandachtig
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.920 natuurlijk schat; zei ik met een glimlach
jij luistert toch ook altijd naar mij?…
Andalucía
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
630 De bomen glanzen oranje en geel,
insekten blauwe juwelen.
Een trage beek overwoekerd met winde
koestert diepgroen water
en rode karpers.
De hemel indigo, de zon violet.
Andalucía de regenboog.…
je takt haar nest
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
670 je waterhoent
in vliegend vaart en
galoppeert over de golven
bent verbolgen om
de aanval op je altijd
weer zo zeer beminde maagd
je takt haar nest
duikt dieper dan de meesten
geeft haar het leven op zijn best
ook jij wilt ouder worden
als de schalen breken weet jij
in jouw domein alles weer op orde…
Langzame opwarmer
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
857 Ieder jaar is anders.
Nu ben ik zelfs het
voorjaar vóór. Ha!
Had je maar eerder
moeten beginnen!
Brandnetels beheers
ik, zelfs bomen kan ik
voorkomen, paarse
hemabollen rollebollen
tussen lieve vrouwe -
Zal ik voortaan wat
meer in de pas, wacht
even, straks smeed ik
nog sonnetten, nee
het moet niet gekker…
Bosgedicht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.064 De bomen.
De hangende bomen
zwaardonker
de halsreikende bomen
zeefzonnend.
Het bospad.
De grazende zon
de strelende bermen
wiegende struiken
de aarde zo geworteld.
De lucht.
Verstrooide vlinders
harsbrokjes gloeiende bladerknoppen
het geluid van vleugels
blauwbleke splinterogen.
Dit bos.
Lichtgeurig deinend
schaamteloos ademend…
Siësta
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.213 In de schaduw
van de olijfbomen
drinken de herders
zomerwijn
terwijl hun schapen
uitgeteld
tussen de klaprozen liggen.…
Siësta
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.144 In de schaduw
van de olijfbomen
drinken de herders
zomerwijn
terwijl hun schapen
uitgeteld
tussen de klaprozen liggen.…
Groen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 grappig
geestdriftige groenvinkjes
geweldig
gemaaide gazons
geven godengeluk
gerieflijk
genietend gewoon…
Plejade van cyclische luchtkastelen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
861 Als een reveil van gerecycleerde vergankelijkheid, somptueus in idiotie maar sober vol onbegrepen gratie, als een vicieus vibrato van
dolgedraaide stilte, smachten zeven - ja, zeven! – gracieuze gratiën
naar een streling, een onooglijke blik.
Naar een aai van onverholen bewondering,
vol verwondering.
Het aftandse tandwiel grijpt de ketting…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.
Tijd vertraagt,
rekt zich geeuwend uit
en legt zich te slapen…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Je was toch de Koningin
van mijn veerkracht?
En nu
mijn mooie witte vogel
drijf je
aan de oever van het leven
plat op je rug
waar die verdomde
kankerkraai je pikt
op zoek naar zijn Duivelsei.
Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 In de namiddag hoor ik,
als het kloppen van mijn hart,
de klokken
en het is geen bloed
maar ijs dat door
mijn aderen stroomt.
Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?
Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 de berk beziet ons leven
is met ons samenzijn verweven
het achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken…
een kind gevangen in je ogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
742 ik zie hoe in je mond
de stenen rollen en
de woorden dollen in
bezwering van de zee
ik golf in gedachten mee
aan iedere hand een kind
gevangen in je ogen
taal geeft slechts in
blikken mededogen want
liefde waait als wind
je hebt de rots omvat
en weet de generaties
te traceren, voelt geluk
en pijn ziet in het spel
van kinderen…