7480 resultaten.
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Kleurcode
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
751 De kleurencodes zijn niet aan te slepen,
Dat gaat van pimpelpaars naar donkerrood.
Hoe donkerder hoe dichter bij de dood,
Begin uw dagen dan maar af te strepen.
Onnodig ingewikkeld doen is mode,
Wat vroeger IJZEL was krijgt nu een code.…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 Een drukte van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak…
IJstijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Wie wil er niet zijn hele leven
Lekker lopen in de sneeuw
Op de vlokken, net gevallen
Voor mij valt nooit teveel
Sneeuwpoppen kunnen bouwen
1 voor ieder uur
Vernikkeld thuis te komen
Je warmend aan het vuur
Lekker snert gaan eten
De soep staat voor je klaar
Sneeuwpret, hele dagen
En dat dan duizend jaar…
Rijm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Bevangen
door de vorst,
rinkelen sprieten
bij een zuchtje wind,
en kleurt de winter
bleek van schrik.…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Uniek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 In winterdagen
ademt zachte lucht rondom
het koude lichaam
een vitrage van warmte
als verlichte stofwisseling.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Winterslaap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
439 Toe maar, ik neem ze,
die koude toppen
en tenen.
Steek ze in me
en laat mij je
verwarmen,
geen afgrond
voor verlangen
mag hier bestaan.
Ik neem ze voor lief
en versla
de kilte in jou.
Kom tot mij,
kruip dicht
tegen mij aan.…
Koude kussen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
476 Vandaag is het koud,
nog geen vogel
aan de lucht.
Pluimende warmte
wolkt zich
naar buiten,
alwaar een bleke
zon, het opkomen
uitstelt
tot de vorst zich
krabben laat,
die zich vlijde
over gras en ramen,
waardoor de nacht
zich zoenen liet
en witte kussen
hun heimelijk
samen zijn verried.…
Weken na de winterdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Nog broos door de winterkou
spreidde zij haar bed met rozenbladeren
met vlinders in haar buik die ontpopt waren
door de zachte winterdagen.
Haar oneindige droom wekte controle
die ze voor het speciale pad had uitgekozen
door in een warm nest te oogsten
om hem weken na de winterdagen te ontdooien.…
elfsteden(af)tocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 schaatsen ging prima
maar zakte toch door het ijs
tijdens het klunen
[senryu]…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 In de muiskleurige vaalheid van een bidprentje
hangen bevroren tijdsdruppels
als ijspegels onder takken en arduinsteen,
de tristesse in verbijstering verstard.
Hemelpluis heeft het herkenbare ontvormd,
alsof na een poedersuikeroorlog
de wereld herschapen werd
tot een collectie vreemdsoortige meringues.
Het winteroffensief
hanteert de stilte…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen voor kerst
winter…
Noordereiland
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.201 Toch hoorde ik in al dat leven
de leeuwerikjes van de winter.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2012.…
Vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Vaart zit er
niet in
geen rimpelingen
geen kikker kwaakt
Ik hoor
geen merel, lijster
zelfs geen rietzanger
...............zingen
Het is winters stil
en wij lopen een pad
op ons gemakje
pad, dat geen naam heeft
Het is deze wandeling
door slapende velden
en geeuwende akkers
die me raakt
De zon ook
doet die middag
......…
hongerige ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
680 er zit een koolmees
op het vinkentouw
ietwat ongedurig te
wachten op zijn kans
soms is klein geluk
een snavel pindakaas
meegepikt uit de pot
van het overleven…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Wintertijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 ‘t Is wintertijd! De deuren gaan vroeg op slot!
en gordijntjes dicht, als ‘t vriest achter de ruiten.
Ik drink warme thee en zet zachte muziek op
’t is wintertijd! De deuren gaan vroeg op slot!
ik neem ‘n boek dat ik lang geleden eens kocht
om mijn dag in rust en schoonheid af te sluiten.
’t is wintertijd! De deuren gaan vroeg op slot!…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 een wandeling in ochtendgloren
is zo gezond voor lichaam en geest
wat kan ik de natuur bekoren
en de winter nog het meest
ik trek mijn longen vol met vrieslucht
zodat alle bacteriën kunnen sterven
wees gerust dit is geen klucht
want gezond kom je van zwerven
ik slenter doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een…
Vorst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
626 Zijne majesteit
wipt verwoed met zijn staartje
we krijgen weer vorst…
Onderhuidse stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 zacht droeg
ik jou op warme
handen van verlangen
ogen wisselden
woorden waarvan zinnen
met liefde beginnen
ik kende het
onderhuidse stromen van
dromen die teder uitkomen
tot jij mij
voorzichtig raakte
de spanning zich ontlaadde
en wij blij lachten over
dit onverwachte lentegevoel
terwijl wij nog op de winter pasten…
de lente priemt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
581 wanneer de zon straalt in mijn kamer
en de vogels zingen hun mooiste lied
dan weet ik dat de winter mij verlaat
omdat lente voluit bloeien gaat
dan open ik alle ramen en deuren
en zing ik uit volle borst mijn… lied
terwijl ik volop kan genieten
van een jonge lente die priemt...
in al zijn geuren en kleuren…