voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 58.496):

Rijm

Alles ziet wat witjes
om de neus,
als verrast door
de plotse kou.

Even stilgezet
in de vroege uurtjes
en verstijfd
in dit ogenblik.

Het leven door glas
omsloten, wasemt
kleurloos. Bevangen
door de vorst,

rinkelen sprieten
bij een zuchtje wind,
en kleurt de winter
bleek van schrik.


Zie ook: http://www.marijegeerts.nl

Schrijver: Marije Geerts, 18 januari 2016


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

geeraardt , 11 jaar geleden
Wel mooi hoor die winter. Maar niet te lang graag. Sfeervol verwoord.
Dianah, 11 jaar geleden
Eindelijk winter..leuk gedicht!
Guy Aarts, 11 jaar geleden
Prachtig, Marije!

reageer Geef je reactie op deze inzending: