Alle inzendingen over in onze familie waar

48275 resultaten.

Sorteren op:

Marks geitenpaadje

snelsonnet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Mark Rutte vond weer eens een geitenpaadje en om mij heen hoor ik een woest gemekker Bij tegenstanders zit het echt niet lekker: 'Want NEE = NEE, premier… uw sluwe praatje slaat nergens op en ik vraag keer op keer Waartégen stemde ik nou ook al weer?’…
Aar Noordam18 december 2016Lees meer >

Fabelachtig Orchidee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik wil me ankeren in vrijheid als luchtwortels fabelachtig orchidee…
Cindy Doggen30 augustus 2022Lees meer >

Luizen verlinken

snelsonnet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 831
In tegenspraak met hoe een luis zou leven Is de hoofdmoot van hun dag niet zo relaxed Hun werkterrein wordt steevast uitgemaxed En afgestroopt met zalfjes en met zeven Men broedt op actie op het hoofdkantoor En geeft verkeerde luislocaties door…

arme mensen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Hoeveel doneerde jij zelf al? Ik zie schouders die worden opgehaald, collectebussen die nergens staan en anders genegeerd zouden worden. Denk aan de velen die denken en soms ook zeggen: zullen we ons eerst bezighouden met ons eigen land. Er zijn hier al problemen genoeg, we kunnen de hele wereld niet helpen. Er blijft ook altijd te veel geld…

Zijn zee van zijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Zijn zee van zijn Wat hij in leven dacht te zijn was slechts een druppel schijn wat hij in wezen was was veel méér oceanen vol meer nu koester ik enkel nog de mooiste herinneringen en zijn as…

Eb, geen vloed!

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 118
Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt keek ik naar naar tankers aan de horizon geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend op ijle klanken van een englenkoor dat op het scherm niet nader werd genoemd Doch vloed spoelt in het algemeen nooit zacht de tijd terug, doch veeleer met een kracht die zeehelden trotseerden in de eeuw…
MacZym13 september 2026Lees meer >

Leidsman

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.038
gaan schenk ik je geen zakdoek maar droog tranen met onze prachtige herinneringen nooit zul jij mij meer begrijpen dan nu, de laatste dagen van verlies, deze woorden geschreven vanuit een bloedend hart openen misschien die ene deur, waar onsterfelijk geen sloten nodig heeft en ik jouw sleutel zal zijn ………
metha27 januari 2005Lees meer >

de belofte

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Ooit hebben we elkaar doen beloven in voor en tegenspoed in onze liefde te doen geloven niet voor even maar voorgoed. Jong en onbezonnen niet wetende wat er komen zou waar ik aan was begonnen wilde weer een leven zonder jou.…

Voor altijd jouw vriend

hartenkreet
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.772
denk dan aan onze vriendschap en dat als je nu mijn naam roepen zou ik er dan meteen zou zijn voor jou. Je hoeft alleen maar aan mij te denken en waar ik me op dat moment ook bevind, ik zal snel bij je zijn, mijn lieve vrind. In de herfst, de winter, de lente en zomer... ik zal altijd naar je toekomen, ik ben voor altijd jouw vriend.…

Een dinsdagavond

hartenkreet
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.450
Onze lichamen verwarmden elkander, niemand wist waar het eindigen zou. Ik proef munt. Ik proef parfum. Ik proef beestachtig genot. Machteloos duw jij tegen mijn natte lichaam. Liefkozende woorden bereiken mijn oor. Jouw tong bespeelt mijn zenuwen en handen gaan waar ik me niet voor schaam. Ik zie twee reebruine ogen.…
Joost13 november 2002Lees meer >

Opa

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.319
moest nu eenmaal van de Heer Het leven van een genieter is voorbij de winter is een sombere tijd maar na de winter komt een lente zal alles bloeien opa's bloemen zullen nooit vergaan in onze herinnering zal deze man blijven bestaan Op zijn weg des levens zat 't wel eens tegen maar, kwam hij altijd daar, waar hij moest zijn…

Goud gele zaden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
In die opgeschreven woorden tot wonderen leidende plicht waar we de natuur groeien hoorden? In de zelf vormgegeven tuin vol bloemen, beelden en smalle paden en gestaag opgeruimd bouwpuin ontkiemen onze goud gele zaden…

ons huisje

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Ik ben nog op de plaats waar we kusten, feesten, en tustten, op de plaats waar we vreën en onze eigen dingen deden. Gaf je mij maar even de tijd, dan kwam alles weer goed, gewoon zoals het eigenlijk zijn moet! Ach ja, Jij bent mij vele stappen voor, en ik kan niks anders dan piekeren hoe ik jou uiteindelijk verloor.....…

als een ijsbloem op het raam

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
nog een handvol kruiend ijs op het wad waar men de schreeuw niet kan verstaan, het water koud zilt en grijs de schreeuw om steeds weer het leven te ontdekken diept zich tot de bodem tussen al het levende dood - de dood zonder stem en het leven in de ban van angst termijnen geselen het besef dat de tijd onze verleden doet vergeten…
elze19 februari 2010Lees meer >

Winter warmte...

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Zomerse vurige ontbrandingen, laten mij zijn in wie ik wil zijn, onze liefde puur laten stromen, met jou als spiegelende weerschijn. Veranderlijke intense herfstkleuren, zo dans ik op ons helder liefdeslied, waar verlangende passie onbegrensd is verkennend weer op 'n ander gebied.…

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Waar ook velen op het gras gewoon liggen te liggen zomaar zonder iets te doen.…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

Herrlich Weit

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.114
Onze kinderen noemen wij grut, het zijn precies één jongen en één meisje, zij zijn steeds het zonnetje in huis en wekken bij vrienden afgunst of vertedering.…

Dit tijdperk?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
Is mij om het even hoe geluiden klinken het gaat om de momenten als angst en twijfel worden opgelost verdronken in spitsvondigheid wordt het evenwicht gewogen in het magerste onderscheid op de plek waar we zijn geboren, waar de geest en lijf zijn ingedaald die geen verdere keuzes overlaat tussen de geboorte en de dood het levenslicht…
Pama21 december 2016Lees meer >

Als we toch moeten gaan?

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
In die blauwdruk begint en beëindigen we het leven, het lijkt op zelfmoord waar geen vat op is, het zal eens gebeuren, want wonderen zijn uit de mode maar als ze komen tonen we onze ware aard, geheim wat we tot het laatst hebben bewaard.…
Pama30 maart 2020Lees meer >

Demaskerade

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Maskers zijn vermomde angsten die we medemensen tonen zodat we ons ware gezicht niet te hoeven laten zien. Maskers figureren in het spel dat ons ego met ons speelt. Het toneel waarop mensen vaardig spelen toont ons het valse rollenspel waarmee we ons gedrag maskeren. Zo hoeven we onze ware aard niet te laten zien.…

jij en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
zoals we steeds vervluchten in elkaars verschillen en woorden dan toch blijven hangen aan het korte zinnetje “ ik hou van jou dansen duizend vlinders aan de aaneen geregen jaren waar het lijden eenkennig melodieërde doch, het spel herenigde onze fronten en bracht kennis aan de macht van gewoonte die jij trouw volgde alsof de zomer…
elze23 juli 2020Lees meer >

Zomer in Holland

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 452
klettert en onze ledematen en hersenen weer laat roeren, na al die regen lopen wij de morgen tegen met een koor van vogels in de milde ochtendzon waar de vreedzame dieren grazen Och Hollandse tropische zomerdagen dat ons zuchten doet, ons voor elk druppeltje uit de hemel danken doet…

Gap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Op het Kurhausplein in Pathé met jou mengde zich mijn oog op vier verdieping hoog buiten turend op de lange straat, waar mijn vaders laatste thuis en ik er vaak doorheen het avondlicht oranjig scheen van warme zomeravond, met de Britse kust en klif uit film waarin een man en een vrouw die dichtte tussen hen hun wijze zoon, met onze kust…
Ralameimaar21 augustus 2020Lees meer >

twee erotische parels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 186
passie dit minnespel bezingt met grondtonen waarvan we de akkoorden meenemen naar het punt waar onze melodieën als een canon de stilte van de ochtend verbreken en zij zet koffie…
elze23 augustus 2026Lees meer >

hoeveel herfsten nog

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2
maar als ze toch allen “ dood “ zijn en zich hervonden hebben in een overvloed aan geluk - waarom neem ik dan het geschrei nog waar van die momenten dat onze gesprekken verder gingen dan de beperktheid van een overvloed aan woorden vaak roemden we dat ons zwijgen meer betekende dan alle grenzen uit een oud atlas en dat wat eens was geschied…
elze25 oktober 2026Lees meer >

nachtelijke mijmering

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.221
We hebben onze kinderen zelf wel voortgebracht, maar niet aan de basis van het bestaan. Zit hier geen doelmatig streven achter, een drang om de wereld uiteindelijk beter te maken, één van de wegen langswaar we onze prestaties willen verder leiden dan tot nut van ons eigen bestaan?…

Werk

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Onze baas mag het nu weten, ons werken was aangenaam Bijkletsen en lachen, onze pret had vaak geen naam. Onze job, deden we prima, we vulden elkaar goed aan Bij het ontwaken dacht ik, yep, naar mijn baan! Daar vond ik jou en onze dag was compleet en goed gevuld We deden alles samen, met liefde en geduld.…
sweetje27 februari 2010Lees meer >

Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 641
Dan, tegen beter weten in, speel ik opnieuw met onze schaduwen en omarm het silhouet van samen zijn wegdromend in onze vertrouwde melodie. Ik kijk uit naar onze handen in elkaar de warmte om ons heen de blik in je ogen de lach om je mond het praten, onze woorden. Ik kijk uit naar...…
Katty8 januari 2012Lees meer >

Mijn vluchtige vrijheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
kom geef mij je hand in het samen ontdekken van de lege plekken in onze toch rijke geest ooit was er een intens contact met alles wat leven materie en verschijnen had maar onze werkelijkheid is zintuiglijk verschraald in onze hersenen zijn die talenten nog niet verdwenen voel hoe de eerste stromen door de neuronen van onze vingers…
wil melker25 november 2016Lees meer >

Emoties & Muziek

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Het gaat in muziek niet om emoties an sich, onze gevoelens bevinden zich immers niet daar maar in onze eigen leefwereld. Ze zijn verbonden met onze ervaring en met onze verstandelijke beoordeling van de context waarin emoties zich ophouden.…
Maxim23 april 2020Lees meer >