8758 resultaten.
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Even
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.384 voorbij
met of zonder reden
Wat er eens was
is slechts verleden
Alles gaat voorbij
is plots gedaan
Loslaten een must
om verder te gaan
Alles gaat voorbij
de jaren in tijd
Herinneringen…
die blijven altijd
Alles gaat voorbij
zo is het bestaan
Afscheid nemen
nieuwe weg inslaan
Alles gaat voorbij
En we groeten elkaar
Staan stil…
rechtspraak
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
971 stil
haast doods
spiedt het verdict
de kamer binnen
de deur knarst
ogen open en schroeft
leugens dicht tot eed
in het geweten
alleenspraak weegt
vleugels, steeds kleiner
zwaarder
in grijze gestaltes
en in het zwijgen van muren
worden gezichten oud
onder de glans
van waarheid
- De internis non iudicat praetor -…
loopvocht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.128 de woonkamer ligt er
onverlicht bij, de gordijnen
gesloten, de woorden stil
uitgesproken, heb je het gehoord
van de zeven, de zeven
de mensen op straat
haasten zich blauw verijsd
in wel zeven sloten tegelijk
al is het eerder er op
met kermende handen en knieën
ergens duister verscholen
haalt een man zijn gram
op, net zoals zijn neus…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing
wachtend op vergroening
en al wandelend sta ik stil…
Democratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.080 Als de feiten spreken wordt het stil.
Als realisten praten is het duidelijk.
Dromen en idealen horen erbij.
Denkers helpen soms een beetje.
Zonder doeners gebeurt er niets.
Het volk doet maar wat.…
Ik draag je mee in mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.371 Terwijl je slaapt kijk ik naar je
het licht van de straatlantaarn
laat zien dat de rimpeltjes
op je voorhoofd
zijn glad gestreken
je snurkt zachtjes
ik druk een kus op je wang
je mompelt iets
er welt een traan
in mijn ogen
dit moment vast kunnen houden
stil blijf ik kijken
een moment van geluk
en de wind fluistert
de glans van je…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
miauw...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.685 als ik me soms zo eenzaam voel,
zo leeg van binnen zonder doel,
dan kom je zachtjes dichterbij,
en lig je stil heel dicht bij mij...
jouw ogen kijken mij dan aan,
alsof ze die van mij verstaan,
zo kijken we rustig naar elkaar,
ik streel je zachte zwarte haar...…
Oude mensen vertellen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.098 De tijden herleven
als zij het hebben verwoord,
ik heb stil zitten luisteren
en alles, echt alles gehoord.…
Zwart glas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 Raak het aan,
Lach naar de koele lucht
Eigenaar van het zwart
Het lacht stil terug
Onverwacht, toch
Aangenaam
Steek me in brand
Felle rode strepen
Merken zich op mijn lichaam
Mijn huid verdeeld in repen
Ik laat geen traan, heb me allang
Vermand…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.
Ze weten wie ik ben.
----------------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2000.…
de waargenomen wereld of niet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
561 het is stil
ik ontdoe het verlorene
van tijd, van alles wat zomaar is
en in elk voorbijgelopen decor keer ik
het kleinste naar liefde om;
als reisgenoot
wanneer dagen zich werpen in jaren
blauwe kruinen, op heuveltoppen
om jou te zien, wat jij zocht
naar dat
dat zal herleven
staar ik naar wie je bent
en naar alles wat ogen…
Lees mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
690 Ik zou graag samensmelten met mijn woorden
Gesmeden van het puurste ijzer
Aambeeld dicht bij de hand,
daar gaan zoeken en stil kunnen zijn.
In een tussenhaven,
een station waar niets vertrekt.
Er wordt gewacht,
Er wordt gezwegen,
Snijdende woorden,
Dringende zinnen,
Smeed het ijzer, ik blaas het glas,
Tussen mijn lippen
En handen.…
Houd me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
806 woorden
struikel over mijn tong in de herhaling
in mijn haast om je te kussen
en ik dans mijn lichaam naakt
- vrij me met je vingers, raak me
raak me aan en houd me
Was het eens een bed te ver
- waar wij bruggen sloegen met
meer lust dan liefde, nu is het bed te ver
zelfs mijn innerlijke stem verstomd
onder jouw handen beef ik slechts
stil…
Omaatje
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
929 Nooit las ik woede in jouw ogen,
nooit klachten of een stil verwijt.
Ik zag alleen maar mededogen
en altijd heel veel tederheid.
Was het soms liefde of ervaring?
Of was het misschien allebei?
Wellicht is dat dan de verklaring
en hopelijk weggelegd voor mij.…
bij jou
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.985 in jouw armen warm en zacht
heb je me geheel in je macht
ik kijk naar je mooie ogen
die ik altijd heb gemogen
ik wens dat de tijd stil staat
en het altijd zo verder gaat
maar dan hoor ik een stem
helaas niet die van hem
een moederfiguur staat voor de deur
en stelt ons diep teleur
we gaan staan
en kijken elkaar nog een keer aan
ooit zijn…
boer in 't water
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
528 je neemt je pet af
een diepe buiging
in het water
dat begint te kringelen
een spirituele reiniging
daarvoor stond ik stil
als een standbeeld
een lantaarnpaal in
het water, waar je niks
anders mee kunt dan
enkel de tijd opheffen,
gloeiende gloeiende was
ik daarvoor maar
ben nu weer wakker
stap uit het water
en laat de wind me…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
Mijn toekomst
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.029 Steeds weer, vraag ik mij af
is dit wel wat ik wil
Wil ik dit wel, achteraf
en waarom sta ik hierbij stil?
Waar zijn mijn dromen gebleven
moet ik deze achterna
Mijn doel nastreven
stel dat ik een fout bega
Het leven is zo kort
terwijl de wereld op mij wacht
Ik mij op een studie stort
had ik dat wel bedacht?…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 kijkt me recht in de ogen
de vrouw draait zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is stil…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 pak, neem, struikel, stap, hinkel, til,
sta niet meer stil.
vort, vooruit daar ligt het,
daar, daar ligt het te wachten,
te wachten in rust.
de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen
die drijven in sloten,
kanalen
en zeeën van tijd.…
De mallemolen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 een stil gepeins boog zich dichter
toen geluk toch, nog heel gewoon was
in een kinderhart
voor twee kindervoetjes
zó blij
als je daar dieper over nadenkt
lopen er bij 'wijze'
allerlei zandverhalen door elkaar
gedachten aan vroegere vreugd
vermaak
dat lieflijk in het geheugen
blijft hangen
langs gouden kriebelende zandkorrels
tussen…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 bleek en stil
het zwarte steile haar
iets voor haar ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Als de zee zilver kleurt
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.099 Als de zon bijna ondergaat
en de zee zilver kleurt
in het late avondlicht
het strand langzaam leegstroomt
de maan al in het zicht
en de vloedlijn een glanzend lint
van schelpen en wier achterlaat
wordt het stil en sereen
Met alleen het ruisen van de golven
om me heen
Dan dooft langzaam het licht van de dag
en omarm ik de nacht
waar de sterren…
Donkere maand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 We stonden er toen niet bij stil, toch was ‘t godgegeven.
Het lachen om de lichtheid, het gezicht nog onbetraand
En toen was het oktober, ik weet nog goed hoe het begon.
De herfst had zich zoals altijd opeens een weg gebaand.
Voorbij die lange dagen, toen ik opstond met de zon.
De warmte is gestolen en het licht verdonkeremaand.…
Ongerust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
713 kijk ze daar nou zitten
wat zijn ze klein geworden
pa en moe
toen wij uit huis gingen
vertrokken zij naar
't platteland
om de drukte te ontlopen
te genieten van wat is
de rust
nu pa ziek is, is de toon
veranderd, hij is stil
en moe zenuwachtig
kijk hem toch liggen
in dat te grote witte bed
dochters aan zijn zij
komen voorzichtig…