Alle inzendingen over actualiteit

ik was vandaag op zoek naar stukjes warmte en liefde in een wereld die enkel kou en kilte tochtte nog hielden mooie herinneringen en intense belevenissen mij als een comfortabele jas op temperatuur ik had die opgelapt met gevonden stukjes geluk waarvan ik de waarde pas in tweede instantie eindelijk zag met passen en meten…

Het kernwoord van de week is “structureel”. Geen doekje voor het bloeden: donder op. Nee “structureel”: waar blijf je Arie Slob. Betekenis: geregeld, meer en veel. Dat krijgt men toch al dacht ik licht verwonderd. Men wordt al jaren “structureel” bedonderd!…

slaap zacht, minister-president we zijn het allemaal toch zo weer vergeten denk maar niet aan de doden die u niet kent ‘we hebben het immers niet geweten’ kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja? ik bedoel een dorp met een naam die iedereen kent dat dorp met die pijnlijke naam die rijmt op Hawija slaap zacht, minister-president…

ik wilde water kneden maar het heden liep langs mijn vingers weg met kou probeerde ik water maar het ijs bewoog al niet meer pas toen de vroegste ochtenddauw water minutieus deelde zag ik het zonneblauw begonnen handen aan het kleurpalet dat luchten weerkaatsten in rimpelen beweging maakten waar het leven langzaam minder…

ik heb nog maar een keer geteld maar ik kom niet in de Quote 500 terwijl het me elke keer verwonderd hoe zwaar hij is, die sok met geld misschien dat ik de sok 500 ooit zal halen hoewel.. heb ik wat dan moet ik weer betalen…

druppels stroomden droomden vroeger in hun grijze ijle vlucht glinsterden de zielenpijn uit een hoog bezwangerde lucht de sluizen van hemel stonden open om alle zielen te dopen voor even weer helemaal alleen in menselijk herkennen zij gleden langzaam versnellend er heen de bekende plek in koesterend contact…

'Voor Feyenoord is het nog niet te laat,' Zegt tussenpaus Ad Interim Vocaat, 'Ik zet mijn woorden altijd om in daden Maar als ik Jaap tot juni moet vervangen Wil ik graag van te voren alles vangen Dat laat zich met mijn staat van dienst wel raden En laat De Kuip De Kuip, niets meer aan doen Ik ga, met roodwit hart, niet voor de poen…

Voor de arme is er het werend loket, waarachter men keihard cijfers noteert, hem de toegang tot goed bestaan belet, met zijn noden steeds op achterstand zet . Hoe inhumaan wordt hem telkens geleerd dat uitsluiting geregeld is bij wet, het niet uitmaakt dat hij kansen ontbeert, omdat onwil nu eenmaal hard regeert. Mensenrechten? Wie wordt…

Net Heintje Davids, hij duikt steeds weer op. Want als je denkt: waar is ie toch gebleven of zou die Dickie überhaupt nog leven, dan zie je boven ´t maaiveld weer die kop Hij trekt weer eens een clubje uit de goot. Nee...Advocaatje is nog lang niet dood…

wind schoonde de noordoosterhoek droogde overtollig vocht in scherpend zicht winter helderde hoog in het diepe blauw waar kou nog amper condenseerde het wit van wolkjes verdween en in de legitieme uitstraling verscheen de eerste vorst hij ijsde zijn doorzichtigheid dicht bij de grond waar dauw zijn druppels vond…

Maak met die wintertijd gauw korte metten, Het klokverzetten vraagt een dik uur tijd, Dat uurtje winst ben ik dus snel weer kwijt, Ik ga mezelf eens principieel verzetten. En nou verzet ik mij een half jaar lang, Want nondeju, ik blijf niet aan de gang.…

die Grand Prix in Zandvoort moet er komen of het nou rechtvaardig is of niet het stikstofprobleem wordt tijdelijk weggenomen en dat PFAS gif, nou, er is toch niemand die dat ziet maar de boer wordt hem zijn beesten afgenomen en de bouw ligt stil, terwijl niemand daar om vroeg de snelheid mag niet meer boven de honderd komen maar op Zandvoort…

de menigte schreeuwde zijn onzichtbare pijn balden de vuisten sloegen met knuisten vol irrationeel venijn zij trotseerde met opgeheven armen en brandende blik de opgekropte ego’s van heethoofdige iks zacht klonk het eerste geklap als applaus voor de breekbare stilte met een ontspannen lach in het aanzwellend geluid luchtten velen…

aan haar hand ben ik uitgetreden samen voor even de wereld vaarwel gezegd natuurlijk is de herinnering gebleven wij hebben nog geen enkele stap gezet zitten naast elkaar afstand te nemen er wordt niets doorgesneden het verdwijnt gewoon daar waar ruimte zichtbaar wordt kunnen wij ons uitstrekken zonder enig identiteitsverlies…

je charisma eiste doodse stilte in het flitsend geweld van je fonkelende ogen armen omhoog handen open vingers gespreid in een aristocratische pose lange benen in de bekende stap voorwaarts klaar om verder te gaan donderend liet jij het gebrul van de massa over je komen als ultieme weerklank van hun dromen jouw trots en…

Rob Jetten gaat nu verder zonder bril En dat moet blijkbaar heel de wereld weten We zouden hem maar eens kunnen vergeten En mensen wat een wereld van verschil! Ik moest mijn hele kijk op hem resetten En wreef mijn ogen uit: Verrek, Rob Jetten! Rob Jetten gaat nu verder zonder bril Want mét zou hij misschien kunnen verliezen Als zijn partij…

Op maandag heb ik heus wel wat te doen, Maar maandagavond moet echt alles wijken Om thuis weer ouderwets tv te kijken, Ik kijk dan met mijn vrouw naar Hendrik Groen. Dan zie ik daar wat ik nog lang niet mis, Wel ik ben bang dat dat mijn toekomst is.…

wat is dit nou voor stom geouwehoer: 'hij heeft twee mensen aan zijn mes geregen maar daarvoor een te hoge straf gekregen hij deed het maar uit jeugdige bravoure' hoe krijg je dat als advocaat nou toch verzonnen ik was aan zijn verdediging niet eens begonnen!…

Begerig sloop een wolf op kousenvoetjes door bos en hei en zag de overvloed. Inhalig rook hij reeds het warme bloed van blatend vlees, nu stil, het sliep nog zoetjes. Dat was een kolfje naar de wolf zijn poot, hij beet er zeker veertien schapen dood.…

Dertig duizend mensen wonen in een kamp Geen kleren, geen bed, een regelrechte ramp Kinderen zijn ziek door gebrek aan hygiëne Een deal van Turkije met ons land, zonder gene Mensen ingezet als product en handelswaar Per hoofd wordt betaald, mensenrechten geen bezwaar Een domme beslissing van onze premier Maarja, hij kreeg hier wel zijn…

Welkom in Bistro Mondiale Laten we klinken, schol, tast toe Smakelijk, schep maar op, eet je buik rond Lekkers van overal voor geen geld Bonte teljoren vol warme geuren kunnen de tafels hemels aards kleuren Aandacht en ambacht, tanden en tong Maken schotels spitant pikant We drinken en eten als koningen Onder het juk van staat en kapitaal…

Het schema van de Tour is net verschenen Maar weer niet naar de smaak van Dumoulin De Tourmalet, Ventoux, Aubisque, Boursin Dat geeft maar hongerklop en volle benen Tom zou zich graag beperken tot het dalen En wil ook een verbod hem in te halen.…

Geef mij de schubben van het gulden vlies, deken van visionairs, meer meetbaar dan voorheen, vooruit te lopen in de schreden van kwetsbaarheid, omgord ik het zwaard van woorden als botte bijl, als ik het vege lijf wil redden altijd in eigen vooroordeel? ben ik de groene weiden die door de wereld wordt afgegraasd een onverteerbaar…

“Al barst het van de boeren uit de buurt, Al gaan ze het provinciehuis ook slopen, Voor boeren doen wij hier de deur niet open, Door ons wordt wél met ruggengraat bestuurd. Wij staan voor wat wij met elkaar beslissen: Als kiespijn kunnen we die boeren missen.”…

Een boer beperkt zich meestentijds tot zwijgen Maar staat hem wat Den Haag bepaalt niet aan Dan denkt hij: ‘Zal ik eens de boer op gaan En kijken of ik ze ook om kan krijgen’ Hij gaat dan in colonne met de trekker De snelweg op met al dat spitsverkeer Gezellig met collega’s in de weer Zo’n dagje uit is eigenlijk best lekker En aangekomen…

castraten hoog zong hemel nog de zuiverste tonen van het onschuldigenlied terwijl witte rook de lading dekte van het zeker debet zijn aan openbaring van pijn daar waar lust en gewoontes regeerden overlevering niets nieuws accepteerde waren ze in shock hun heilzame leven vol intriges en uitspattingen is op de schop gegaan evenals…

in feeërieke kleuren wolkt lucht voor je uit waar je ook gaat wordt positieve energie geladen zij die jou raken ervaren de tintelingen die het begin zijn van een nieuw bewustzijnsniveau waar leven zich met liefde in alle facetten bij neer zal leggen daar waar de lach zijn schitteringen al draagt kom jij in het spetterende…

Bij Ethiopië denk je al gauw aan langeafstandslopers in een lijn Aan honger, droogte, stammentwist, woestijn Aan loze arbeid in de akkerbouw Nobelprijs voor de Vrede…goed doordacht en beter nog dat Greta even wacht……

zelfs haar blote voeten smaakten subtiele succesjes in het raken van moeder aarde iedere stap ontbond een stukje contact herstelde dat snel in de volgende trede ritmisch dansten ogen en lach in het zwierig passeren van zoveel vitaliteit met alle gemak zelfs de choreograaf applaudisseerde voor de kunstzinnige interpretatie…

('haiku's') een Turkse tortel een kleine vredesduif is onderweg – te laat ~~~~ de tortel vliegt met zijn wijd gespreide vleugels bezweert de vrede? ~~~~ de tortel schrikt vliegt op redt een leven door het zijne te geven…