6044 resultaten.
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
Als zelfs jouw glimlach
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
553 Als niets meer
Echt is, als
Alle natuur tot
Kunststof is
Verworden in
De maalstroom
Van deze maatschappij -
En niet alleen
Jouw tranen maar
Ook je glimlach
In plastic is gestold
Dan weet ik zeker
Dat alles dat voor mij tot
Dusver waarde had
Voorgoed is uitgehold…
Wrang schaakspel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Binnen een dag
Verworden tot
Een machteloze
Pion in een
Wrang schaakspel
Nadat jij je
Tweeëntwintig jaar
Als geen ander
Voor de zieke
Had ingezet,
Zieke die voor
Jou, dokter, vooral
Medemens was -
En in je ijver
Om deze zieke
Nog meer onnodig
Leed te besparen hem
Op eigen verzoek
In stervensnood
Naar de hemel…
Die spint als een poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Weggestopt in de
Uithoeken van het
Amazonegebied hebben
We je gevonden,
Lief aapje dat
Laat merken als
Je je gelukkig
En tevreden voelt -
Als jij het naar
Je zin hebt begin
Je te spinnen
Als was je een kat,
Die ook al is hij
Tot zwerver verworden
Zo maar op mijn
Schoot springt en
Met de pootjes
Omhoog en het kopje…
verlaten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
598 soms is mijn aarde
niet groter dan twee voeten
en mijn hoofd het heelal
anderen zijn de schimmen
die onaantastbaar wroeten;
innerlijke duivels die de schaduw
in mij willen beminnen,
en al doende licht doen dimmen
dan heb ik weer echt weet
hoe naakt ik staar naar dromen;
en dat ik enkel door te sterven
bij jou, de onzichtbare
andere mens…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Een vorm van zwijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Regels die als
Vanzelf opwellen
Uit de diepste
Krochten van
Mijn ziel -
Die uiting geven
Aan wat er werkelijk
In mij omgaat -
Maar als ik
Mijn eigen verzen
Teruglees merk
Ik dat ik tussen
De versregels door
Ook heel veel
Dat er wel was,
Wel is, en altijd
Zijn zal,
Verzwegen heb -
Poezie is, merk ik,
Voor mij…
De diepste afgronden heb ik gezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Toen ik jou
Niet langer
Vast kon houden,
Je niet terug
Kon trekken
Het leven in -
En toen jij
Er voor koos
Er niet meer
Te zijn, op te
Gaan in je eigen
Luchtledigheid
Waar je onvermoed
Al zo lang in
Was opgegaan
Bleef ik alleen
Achter met de
Beide kinderen
Die we samen kregen -
De diepste afgronden
Heb ik gezien…
voor de maan langs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 in de donkerte een koppel
smienten, ruggelings gekeerd naar licht
mijn zicht getrokken tot het wit
hun buikjes glanzend en gericht
naar mij
de aardling, die slechts ziet
dat aarden aan mijn voeten ligt
in zichtloos duister, nu de zon haar
weggetrokken werk verricht
maar waar ze is…
ik weet het niet…
Indachtig het idee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Indachtig het
Idee dat ik
Altijd van
Je houden zou,
Mijn leven lang
Voor jou zou
Zorgen, in goede
En minder goede
Tijden -
Besef ik dat
Ik binnenkort
Een kleine vijfendertig
Jaar met je samen ben,
Daarom heb ik
Mijn liefde voor
Jou niet alleen
Met woorden, maar
Ook met diepdoorleefde
Kleuren vormgegeven:
Deze…
Waar de diepte niet meer is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Voor Jeannet
Ik zwijg want
Ik weet de waarheid
Woorden die zichzelf
Afbreken al voor
Ze gevormd zijn
Zwangerschap die
Plotseling ophoudt
Zonder reden
Want alles was
Toch goed, zeiden
De specialisten,
En zij konden het
Weten want ze
Hadden er voor
Doorgeleerd -
Maar wij wisten
Wel beter - daar
Hoef je geen…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Zo veel vragen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Kijk in de spiegel
En zie ogen dof
Van levenspijn -
Zo veel vragen
Heb ik, antwoorden
Die moeilijk te
Verkrijgen zijn,
Sta zo vaak
Versteld van
De ongerijmdheid
Van dit leven,
Voel me zo arm en naakt
Dat ik alleen
Nog maar jouw
Ogen zie waarin
Ik de mens ontdek
Die ik al haast
Was kwijtgeraakt…
Tunnelvisie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Hulpverleners
Buitelen over
Elkaar heen
Om ouders
Die van elkaar
Af willen
Te ondersteunen
In de heftigheid
Van de vechtscheiding
Waarin ze zijn
Verwikkeld -
Ieder in zijn eigen
Tunnel, met de
Beste bedoelingen
Maar het totaalplaatje
Al lang niet meer
Overziend
Niet beseffend dat
Papa en de jongens
Buiten de…
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ben vergroeid
Met de natuur
En alle schoonheid
Die zij meebrengt
In het dik pak
Sneeuw ben ik
Die ene vlok
Die onzichtbaar
Met de andere
Vervlochten is
In de felle
Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal…
't Is maar dat je het weet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Aso verpakt in het
Anonieme blik
Dubbele knalpijp
Immens lawaai
Tien kratten Amstel
In de kofferbak
Luidsprekers die
Dwars door glas
En blik honderden
Overbodige decibels in
De ruimte lanceren
De diepe bas die
Mij het denken
Onmogelijk maakt
Doet dat op
Een vaste dreun
Die is gemaakt, zo
Lijkt het op het oog,
Voor…
Levensvragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
625 Hoe hard is het hart
van de houthakker?
Waar denkt hij aan
wanneer hij zijn weg zoekt
in het hout?
Is er een geheim
dat onthuld moet worden
in het woud?
Is er liefde,
wederzijds vertrouwen,
dagen zij elkaar uit
om de eindbestemming te ontvouwen?
Ligt er hoop
op onbestemde plaatsen
of is er slechts het zijn?
Hoe krullen nerven…
Naar veilige haven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Voor Alda
' k Wil nog wat zeggen
Maar de woorden die
Zich aan mij opdringen
Blijven onuitgesproken -
Ongeboren blijven ze rusten
In mijn opengevouwen handen
Die deze dagen verlangen
Naar vrede, veiligheid en rust
Om aan te komen op de
Door God geschapen kust
Waar ook jij door
Ruwe stormen heen
Door het vuurtorenlicht…
Zo bitter als zijn bier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Zijn leven zo
Bitter als zijn bier
Vraagt hij zich
Elke dag wel af
Wat doe ik hier
'k Heb toch niks
Misdaan en toch
Keert iedereen zich
Tegen mij
Alleen maar omdat
Ik zei
Dat ik aan niemand
Een hekel heb,
Ik gewoon niet kiezen
Kan tussen
Mensen die mijn
Vrienden zijn,
Die mij beschouwen
Als een van de hunnen…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Reiziger zonder bagage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Loopt doelloos
Door de straten
Van de stad
Op weg naar
Nergens met
Onderweg een
Kop koffie in
De pastorie
Waar hij zijn
Vrienden van de
Straat twee maal
Daags ontmoet
Om daarna verder
Te gaan naar
Nergens, verder
Op zoek naar
Zichzelf die hij
Onderweg is kwijtgeraakt
Hij weet immers zelf
Niet meer wie hij is…
Voel de verf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Die mezelf was
Kwijtgeraakt,
Zelf niet meer
Wist wie ik was
En waar ik
Vandaan kwam
Laat staan dat
Ik wist waarnaar
Ik op weg was,
Breng met dikke
Verf op dit doek
De pijn van mijn
Leven aan -
Elke klodder die
Zichtbaar achterblijft
Is uiting van een
Traan die onzichtbaar
In mij achter bleef
Maar nu voelbaar
Langs…
A Christmas Carol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 mijn feestgewaad bestaat uit glans…
de rood- en gouden schijn
van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn
de haren doen
en onverhoopt
hun schoenen vullen met verwachting
met als klap op dertien pijlen
in haast hun laatste wensen veilen
binnen huiselijke kring
er mocht gezongen worden naast de kerk
(het zwerk, gevuld met wind en…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Seconden gaan te rap om
in uren te sparen, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
een wiel met wit en zwart garen
waarin we ons in vluchtigheid
ontmoeten en misschien dan
zwaaien we wel naar elkaar.
Gehuld in een universele habijt
om niet in het bloed van ongeduld te
verdrinken, vervagen verwachtingen
in onze voetafdruk in de stuifregen…
Ogenblikervaring
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Heb de afgelopen
Vierentwintig uur
Eigenlijk alleen
Maar geslapen omdat
Het niet alleen
Buiten maar ook
In mijn hart
Grijs, nevelig en
Regenachtig was -
Maar nu is het Kerst
En word ik wakker
In een ochtend met
Stralend licht,
Dat sterker is dan
Al het donker op
Deze aarde - en
Krijg ik het leven
Vandaag opnieuw…
Ontspiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Glazen die weliswaar
Ontspiegeld zijn
Maken mij het
Zien gemakkelijker
Maar gelijkertijd
Lijkt het alsof
Ik door matglas
Naar de wereld kijk -
Maar deze dag
Die geboortedag
Van een bijzonder Kind
Genoemd wordt
En waarop het licht
Uitbundig schijnt
Het schitterendste licht
Dat er bestaat
Komt rechtstreeks zonder
Ontspiegeling…
Verder naar nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 De dag is al
In de avond
Opgelost voor
Ze begonnen is
Horizon die zich
Niet meer kennen laat
Blijf alleen achter
Op de stoepen van
De stad, straten
Vol mensen die
Zichtbaar voor
Elkaar onvindbaar
Zijn - winkeldeuren
Die gaan sluiten
Zonder dat ze
Voor mij ook maar
Een ogenblik open
Zijn geweest
Met lege zakken…
Een worsteling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 er woedt 'n gevecht in mijn hoofd
nu mijn hart in duizend stukken
aan mijn voeten ligt
hoe kan ik de onrust in mezelf blussen,
begrijp je dan niet dat deze papieren vrede
voor mij geen vrede is
jullie gewoontes zijn mij vreemd
ook al ben ik nu veilig
brandt de strijd nog altijd binnenin…
Ongesponnen wol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Veel gespin
Om haar heen
En weinig wol
Geen vlees meer
Op de botten
Schaap dat zich
Zinloos scheren laat
Ontdaan van alles
Dat haar eigen was
Starend in de
Kluwen die ze
Zojuist heeft afgestaan
Die ongesponnen blijft
Zoals ook haar leven
Nooit is begonnen…
Elfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Gedichten
Zeggen veel,
Zo niet alles,
Over wie je bent -
Jij…