28272 resultaten.
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen mug meer die wil zoemen
als vroeger toen ik veilig lag
in dat ver bed en ik de kamer
gevuld met droom en sprookjes zag.
Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach…
De deur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.424 Die deur hoort open of dicht,
leerde je me in jouw huis.
Dicht, als ik er ben,
en open wanneer niet.
Ik leerde de routine
van open en dicht.
Tot het moment
van verdwenen begrip.
Met mij nog op de bank,
deed je de deur dicht,
maar je was er niet.…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 ik doezel samen weg met haar
mijn dromen worden waar
tussen de bloemen, hier in de zon
is 't waar onze liefde begon
herinneringen keren
ik zal ze niet weren
gloeiende wangen
in heimelijk verlangen
de geuren in mijn tuin
maken me steeds lomer
ik heb geen haast, ze zijn er
de hele zomer...
de avond valt,
de schemer streelt zacht
ze…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Ik dwaal rond
in dit doodstille hart
waar een schommel
enkel in dromen voorbeweegt.
Ik speel met dronken gedachten,
por in vergeten as
terwijl een beverige vinger
doelloos levenslijnen brailleert
in een poging klaarte te voelen.
Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.
Eens hield ik de goudene uren te goed
voor klachten,
eens vulde ik de…
Blikschade
snelsonnet
3.3 met 24 stemmen
2.047 Wie leest, zo laat ons een professor weten,
Verknoeit zijn ogen en moet aan de bril
En er is een aanzienlijk groot verschil
Met veel gezondere analfabeten.
Vandaar dat straks verplicht in elk boek staat
Dat lezen de gezondheid ernstig schaadt.…
Onwerkelijkheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.032 Ik zal mij knijpen in mijn ziel
totdat het pijn doet: leven,
dan weet ik weer
en stop ik even.
Maar alles komt altijd opnieuw.
Ik adem door een kieuw voorbij.
Ik glibber tussen dwingen door.
Herinneringen die ik hoor.…
Vliegangst
snelsonnet
3.1 met 26 stemmen
2.492 Van vliegangst ben ik nou dan wel verlost,
Maar wat te denken van de mensenstromen
Die op Schiphol luidruchtig gaan en komen,
Te zwaar bepakt en stuitend uitgedost?
Voor vliegen was ik bang, maar nog veel banger
Ben ik nog steeds voor de vakantieganger.…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
De populier
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
949 Als afgekeurde stek
Vanwege krom en veel te spichtig
Bij toeval in de tuin beland
En daar voorlopig ingekuild,
Was ik hem even uit het oog verloren.
Nu,
Dertig zomers later
En nog meer meters hoger,
Kan ik er moeilijk nog omheen:
Ik denk dat hij hier blijven zal
Op deze plek
Waar ook ik wortel heb geschoten.
Ik vraag me enkel af
Wie…
Nachtpassage
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 Er gaat een flakkering van wind
over de nachtkaars uit. Ik blaas
mijn gedachten weg
en bewonder de maangeest in het duister.
Ik volg een zilverspoor
door een stralend mozaïek
van magische sterrenbeelden
en dwaal langs een hemelsbreed spectrum.
Gesluierde geheimen zweven
in het fluorescerende licht.
Verwonderd blijf ik steken
in de…
Piekervaring
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
791 Langzaam schuiven
doorzichtige wolken
langs het dunne licht
van ’n sikkelvormige maan,
die mijn door ranken
omzoomde raam
als kader koos voor
een toverachtige prent
Voorbij gedachten
vang ik de stilte
in dit levende moment
het is te kort, te kort…
Kracht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.243 Trillingen van binnen
Warmte stromend door aderen
Niemand kan verliezen, noch winnen
Zolang men door gedachten kan bladeren
Denken is niet iets wat je kunt
Maar wat je leren kan
Het is hoeveel rust je jezelf gunt
En hoe kritisch je het bekijken kan
Maar als je jezelf leert kennen
Bewust kan relativeren op je gedachten
Is negativiteit is…
Weg der wilgen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
782 Ik meet de schaduw
van een eenzame wilg,
het silhouet trekt langzaam
door de dag en ik volg hem op de voet.
Er is rust in de bladeren
waar de wind zijn vrije gang kan gaan.
Ik verblijf graag in zijn levenspad
maar volg mijn eigen weg.…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Engelenzang
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
892 Zelden begroette ik zo enthousiast
de stemmen van de achtergrond
wier resonante klanken mij inspireerden
in hart en ziel tot hemelsfeer
naar beheerste pennenstreken
in ganzenvlucht.
Met open armen verwelkom ik
deze zoetgevooisde engelen
in een overgave van openheid
en laat me onderdompelen in een wereld
vol poëtische schoonheid.…
Helios
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.032 Ik zoek het eeuwige vuur
waar de wereld onder valt,
het ongrijpbare goud dat blikken
in een enkele tel versmelt.
Het oog dat het hart verlamt
waagt de eeuwige sprong
naar het beeld dat nimmer vervaagt.
Mijn vleugels wegen zwaarte
de aanloop volgt, het luchtruim
voelt vertrouwt.
Het hoogste goed is nabij.
Nu kan ik alleen nog zweven…
Vroeger
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.171 Ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en jij weer bij mij zit…
Haiku
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
763 Als ik naar haar kijk
tracht zij iets te verbergen.
Haar stof is te kort.…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
946 In mist en achter een waas gezicht
schemeren slaapschaduwen
waar blauwe wilgen de wacht houden
langs de oever van de avond.
Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken
over het bedroefde woud. Tezamen
met een koele wind
rilt ze in de nevel van het dal.
Een zwarte vogel tuurt
in de diepte van de nacht, verscherpt
zijn blik. Een eenzame…
Openbaring
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
957 scherp, het oog op zicht
geopenbaard, doordrongen
nacht geschonken licht
kernachtig, fijn bezongen
behorend bij, beginnen
als een schaduw even lacht
is het wezen enkel binnen
waar het zetelt, stille kracht
veranderingen levensgroot
smaken kunnen wederkeren
als roos, sterk, liefdesrood
waar we zijn, kunnen leren…
In rook op
snelsonnet
3.3 met 31 stemmen
4.097 Eenmalig nieuwsbericht (in plaats van kaarten):
Tot ons verdriet zijn vanaf volgend jaar
De crematoria hier de sigaar
En geven ze massaal de pijp aan Maarten
In januari moet de deur op slot
Want vanaf dan heerst er een rookverbod…
Haastige spoed...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.033 ademen neemt
soms de must
van rennen
in de tijd
die nimmer wacht
of even rust
en telkens
verder glijdt
hoe nietig kan
een mens zijn
die in zichzelf
verdwaald
en tot de
conclusie komt:
ik heb mij ingehaald!…
Stop hier niet bij
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.341 speel je bal maar over
verover vrij het land
dat je tegen stond
hier ligt de grens maar
stop niet bij dit ommuurde
verzonken graniet
ga niet denken dan
verdwaal je hier
geef bewegen aan
de angsten van je
voorgevoel en spring
de diepte in…
Nieuwe taalerupties
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.042 ondergrondse taal verrijst
met diepe klank
versplintert de bodem
in woordbedank
geeft zijn uiting
vol vermaak
zet zijn minnen
kansloos schaak
blaast de stof
van ’t oud geluid
eist de aandacht
voor zich uit
verschreeuwt de fluister
weg van hier
maakt plaats voor
orenstrelend sier…
soms
hartenkreet
3.3 met 74 stemmen
16.050 soms voel je je als een vlinder
soms als een rups in een cocon
soms voel je je als een leeuw
die alles overwon
soms voel je je als een haasje
bang afwachtend voor wat er komen gaat
maar dit alles hoort bij het leven
en leven is toch waar het om gaat…
Werkvrije rookplek
snelsonnet
3.3 met 32 stemmen
3.394 Bij Unox is een staking uitgebroken
En dit was wat de stakingsleider zei:
"De werkplek hier is allerminst rookvrij
Zolang wij al die worsten moeten roken."
Natuurlijk staan de stakers in hun recht
Zodat de rookworst vast het loodje legt.…
Aan Jacob Cats
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.145 U klinkt mijn cither, Hollands bard!
Wiens werk de tand der tijden tart,
O Bron van zoveel schats!
Wie Neêrlands volk zo mint en roemt
En met de naam van Vader noemt,
Terecht, o Jacob Cats!
Gij Vondel, Bredero en Hooft
Waart niet van dichtgenie beroofd,
Dat ziet men aan 't debiet!
En gij ook, Bellamy en Poot
Waart lang niet van talent…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 ... en hoopte dat mijn woorden wensen vonden.
Vanzelf, omarmden, als op nieuwjaarsdag.
Dat ze twee ogen hadden, traan en lach,
dat ze geluk in tijd vertragen konden.
Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.
Bij nacht en ontij…