9928 resultaten.
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
Merel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Een merel op een schoorsteenpijp,
geeft een openlucht concert,
waardoor ik mijzelf begrijp.
Brengt zijn lied met de borst vooruit,
't is mijn binnengevoel,
dat hij naar buiten fluit.
O, vogel wat ben ik gek op jou,
als symbool van vrijheid,
neem ik jou in ogenschouw.
Zou je vleugels aan mijn rug willen zien,
ben dan pas vrij,
als een…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
Opruiende takken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 ze hebben je gesnoeid
opruiende takken
onheus besneden naar
gelijkvormigheid in het heden
jij die zo mooi
je kroon had gespreid
in balans met storm en regen
nieuwe loten had gekregen
weer ben je helaas
een van de zovelen
maar diep onderhuids
voel jij je anders dan hen
ook vogels weten
jouw uitloop maximaal
te benutten in beschutte…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Mijn eerste lenteverlangen
mijn eerste lichtstraal
na een lichtloze tijd.
Zij die mijn ziel omkleden
met witte wanden
balsemen mijn winterhanden.
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door 't wintergrauw is gedoofd.
laat uw licht mij doorstromen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.
Witte tulpen
Fris…
Ultiem genot
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Nu het seizoen kleurt
in een verheugd stadium
op verwarmd landschap
waar broedende wereld leeft
tot wonderlijk vooruitzicht.…
Warme kern
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 ik heb schoonheid
zien bloeien uit
het donkere niets
gedachten
kleurden rafels
langzaam tot lied
de melodie van
nieuwe patronen
genereerde het schone
een warme kern
klaarde van binnen
het lichte uit zwart
ik lachte
weer stralend
mijn crisis voorbij
verstrengeld
zongen kleuren
hun liefde voor mij…
Dauwdruppelend gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik streepte
hemel met
wolkeloos licht
kleurde
de tijd in
opklarend zicht
raakte
de dag in het
zien van je lach
je voeten
trokken een spoor
in dauwdruppelend gras
dat in brekend
weerkaatsen
regenboogkristallen gaf
ik zag in het
groengrijs van je ogen
hemel en paradijs tegelijk…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Krokussen in de lentezon
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
691 in ‘t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
in ‘t oog springend tussen zilverwitte berkenstammen
lieten ze hun kleurige kelkjes in de lentezon opengaan
in ’t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
vol hoop keken ze mijn vermoeide winterogen aan
hun gouden hartjes straalden als echte liefdesvlammen
in ’t vroege voorjaar zag…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Op een onverharde weg
met stofwolken achter de rug
bloeit de appelbloesem
tegen de helder blauwe lucht.
Gedartel in het weiland
het ultiem gevoel van vrijheid
met gespartel in het water
bouwen zij met zorg hun verblijf.
Het is een nieuw begin
waar de merel mij ontwaakt
tijdens het blauwe uur
en het eerste zonlicht mijn netvlies…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als de blaadjes
die nu uit 't duister springen
en verhalen van genade onverdiend.
Laat mij zacht zijn als de vogels
die fluiten zonder zorgen
voor de morgen die er komt.
Laat mij zacht zijn als het licht
dat koestert en vertedert
wat hard was door de winterkou.
Laat mij zacht zijn als het water
dat vloeit en zingt…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd in de nek
trots en onbeschaamd
om wat ze in zich heeft:
wederom een geboorte,
lente!…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
voorjaarssonnet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
769 zon verrast met gouden stralen
't landschap wordt innig gekust
'k zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij zeer bewust
wanneer 't voorjaar zich doet gelden
kunnen wij weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
't is de drang van binnenuit
die ik openlijk durf tonen
'n gevoel dat naar verluidt
mij…
LENTELIED.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
910 Al heeft de Lente lang gemard,
Ze is dubbel schoon verschenen:
Geef God, de Heer,
Nu dank en eer;
Uw Winter óok vlood henen!…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.
Elk jaar onvermoeibaar,
steeds opnieuw…
Groen als gras
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Groene sprieten
wurmen tussen tenen,
kriebelen een
jeukende neus.
Vertrapte stengels
onder gillende
kindervoetjes
ontkreuken krom.
Nodigen uit
tot bloot spelen,
een aards verlangen
in een prille lentezon.…
Verrassing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 De trui vol tuinpluis
creëert hij op zijn hurken
een lenteboeket.…
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
Het overwinningslied
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik heb
vanmorgen vroeg
met mijn merel gesproken
hij is van zijn
hoge tak af gedoken
kwam goed in zicht
zag zijn wakkere
ogen vol blijdschap
over het eerste licht
begon mij omstandig
uit te leggen hoe hij zich
tegen indringers verzette
het territorium was
van hem en zijn griet
hun nestje en liefdesgebied
ik begreep hem
draaide…
Geschilderd wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 Eeuwig vertrouwen
verlangend naar bloesem geur
in winter portret.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.257 van groot belang
het wiegje stond gereed, het bedje zacht gespreid
de eerste pakjes in alle haast genaaid en gebreid
ondanks moeheid en misselijkheid in de morgenuren
kon ik de vele ongemakken met blijdschap verduren
we kenden het geslacht en hielden het nog geheim
't moest voor familie en vrienden een verrassing zijn
hadden wij ooit de lente…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig herfsttapijt
weet in afscheid nemen dat
de nieuwe lente…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt lente…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 de kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…