9828 resultaten.
Als ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
609 Donkere momenten en pijn
van zo heel lang geleden,
ik kan die vragen niet ontwijken.
Met pen en papier schrijf
ik me door herinneringen
verwoord zo mijn gevoelens.
Trek mezelf naar het licht waar
ik de zon ontmoet die me met
een knipoog en een lach begroet.…
Mogelijkerwijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 Het gaat om het scheppen van mogelijkheden
het zelf op vele manieren te zijn
Je herkent het aan de pijn van steeds
opnieuw afscheid nemen en niet tevreden
met wat is en zich schept in het heden
Weer terug te komen en het voelen
alsof je niet bent weggeweest
Jij blijft maar in een toekomst geloven
ik houd me bij het nu en wat voorbij is
schuilt…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
soms wacht ik nog op J
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.066 zo kortzichtig kan ik zijn
en geweld is onzichtbaar
maar het blijft hangen de pijn
te laat wij namen het niet waar
wie het laatst lacht, lacht het
beste en het gaat je goed
zo zoet op versleten knieën
wie goed doet
wie goed ontmoet?…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Ontbonden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.095 Mijn pijn zit zo diep
Net zo diep als mijn liefde
toen ik me verbonden had
met jou
Me gegeven had
aan jou
Jij aan mij
Dit kan niet los
Nu niet
Misschien later losser
Het is achter me
en in me
in het nu
in het niet nu
in het nu niet meer
ontbonden, gespleten in me
Het niet is zwart
ik voel het komen
dat wat er niet was
is er…
Ik was een kind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 Ik kende ze
de blinde vertrekken
als kind had ik angst
ik kende ze niet
verborgen inzichten
de voorraden van mijn ziel
ik ging tree na tree
de balken van mijn
gedachten na
en
ontsluierde het raadsel
van mijn bestaan
als kabbelend geheel
ik werd blij
niet meer alleen
te hoeven zijn
en begreep de angst
van mijn verlangen
de pijn om…
gan eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ze proeft zijn stem
klanken liggen
ongeopend op haar hart
luidkeels smaakt het
naar bittere pijn
dat geschel besluipt haar
zonder argwaan
slangerig vindt hij zijn weg
draait zijn smekend lijf
om haar heen
tastende vingers ontvouwen
woord na woord
het groene monster
bijtend in haar enkels
het gif tot aan haar lippen…
Verbonden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 De afstand
het fysiek
de hand die er niet is
Afhankelijk
kwetsbaar
Die ander
een stuk van mij
al die anderen
stukken van mij
Van mijn zelf
Ik snij ze niet los
van me af
Ik zou dood bloeden
Eén rivier
vele takken in de delta
naar de zee van het
één zijn
Water draagt de kern van onze ziel
Verbonden zijn in de pijn van…
Voorbij
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.212 In zijn ogen lees ik niets meer
Vroeger waren ze vol leven
Met een twinkeling voor mij
Maar dat ligt allemaal in het verleden
Zijn gevoelens voor mij zijn er niet meer
Zijn hart klopt niet meer voor mij
In zijn gedachten kom ik niet meer voor
Onze liefde is echt voorbij
Maar beide durven we het niet hardop te zeggen
Bang voor de pijn
Dus we…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Je bent vrij
Voor eeuwig verlost van je leed en pijn
Maar niets zou ooit nog hetzelfde zijn
En ik zal altijd aan je denken
Kost wat kost
Nee, ik laat je niet vallen
Ik laat je los…
Dag van het Geluk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 .
------------------------------------------------
U moet en zal die dag gelukkig zijn,
Dat wordt de mens nu dwingend voorgeschreven,
Het is een feest om die dag te “beleven”,
Voor niemand op die dag één centje pijn.
En straks ook nog de “Dag van domme Pech”.
Op beide dagen ben ik héél ver weg!…
magazijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 je laat zoveel achter
als een storm gaat verstillen
het meeste
omdat je dat wilt
maar
ook veel
dat je hart doet verkillen
en
je neemt zoveel pijn
met je mee
het is pas echt voorbij
als je voelsprietjes
zich hebben teruggeveerd
in een nieuw gevormde rij
de rust daarna van binnen
is als een magazijn
waar de herinneringen
gesorteerd…
Je lieve lach
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 in een zachte wind
daalt lichte glans
op het natte gras
ik zag
je lieve lach
in rouwende gedachten
ogen die
in milde wijsheid
ons weer begeleiden
nog altijd in
een warm aanwezig zijn
nu zonder zorg en pijn
jij die alles wilde delen
hebt het aardse terug gegeven
maar je lach en ogen zijn gebleven…
de kleur van je ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
837 ik na jaren nog exact
de kleur van je ogen
kan oproepen, in een vingerknip
niemand treft schuld,
dat we niet meer samen zijn
mijn hart voelde licht
je woonde er dag en nacht
je was liefde,
gratie… maar ook verwarring
en als ik nu droom
dan mis ik je, vergeten kan ik niet
dan denk ik
aan je prachtige ogen, met daarin
mijn eigen pijn…
De valkuil
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
463 verbazing
hoor ik dingen hun
verleidelijke liedjes zingen
in kleur en boodschap
raken zij bewust
mijn geest en hart
heb ze verwacht
maar in ontwaken
zou ik ze moeten haten
zij spelen met
mijn aandacht en begeren
het onbewuste is niet te negeren
verleid worden voelt fijn
maar belanden in de valkuil
van een ander doet echt pijn…
Venus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 Je was in de rouw
van de vrouw
met je zwarte t-shirt en broek,
nooit was ontgoocheling zo diep
je kwam en kreeg
medeleven
ik ving je meer dan
moedig,
in mijn hart nog steeds
een plaatsje vrij
kan de vrouw je blijven boeien
na zoveel pijn
door het spel van
venus
die plaats vraagt
geneest als haar rol juist
is gespeeld…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
radio
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de radio
is vol stemmen
ze zingen of
zeggen iets over
het weer of over
de erbarmloze wereld
ik wil mooi weer
en mededogen in deze wereld
heb nu wat pijn
in mijn rug en in m'n ziel
de zon zal weer opkomen
en weer ondergaan terwijl
we weten dat ook dat
gewoon niet waar is
en dat hoor ik op de radio
in al die vrolijke en wanhopige…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.785 Er ontbreekt een stukje
van mijn hart
Het zat er al die tijd
Ik kan het niet meer vinden
Zoeken heb ik wel gedaan
Ook heb ik het geroepen
maar het blijft weg
Ik voel nog precies waar het zat
Want daar doet het pijn
Het voelt niet leeg
of stuk, of gebroken
Het voelt als iets wat heel was,
iets wat er was, en er nu niet meer is
Ik had het…
Bovenmenselijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Met pijn in mijn hart.
De ziel vroeg
dit van me.
Voor nieuw leven
te geven
en te gaan beleven.
Een zielsmatig streven:
stérker dan het lichaam,
krachtiger dan de mens...
bijna bovenmenselijk, ja,
geheel bóvenmenselijk...…
Intimiteit voor beiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit…
opnieuw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
643 Die sprong had veel gevolgen ..we deden elkaar pijn
Toch is het goed afgelopen
we maakten opnieuw de sprong
Omdat we bij elkaar willen zijn
Die nieuwe sprong in het diepe
heeft ons dichter bij elkaar gebracht
en daarvoor ben ik dankbaar ....dag en nacht…
Geluk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
786 Hoe gelukkig kan je zijn
Ondanks heel veel pijn
Ik vind dit geluk een zegen
Die ik in mijn leven heb gekregen
En dat is een geweldig gezin
Niets is hun te min
Ik vind dat ik faal als moeder en vrouw
Maar zij blijven mij eeuwig trouw
En zelfs mijn kleinkinderen weten als het even niet gaat
Dat is toch een dankbaar resultaat
En dat…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn
die je de adem benam?…
Beter dan ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
598 De wind blaast verbetener dan ooit,
Zo hard, zo zonder pardon,
Zo zonder mededogen -
Ook al heb ik nog zo veel pijn
Van het schrijnend verdriet,
De leegte die jij achterliet,
De krater in mijn bestaan
Die nooit meer dichten zal
En mijn ik gevoellozer heeft
Gemaakt dan ooit tevoren -
Toch smaken deze mandarijnen
Mij door alle ellende…
Aanvallen van geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Af en toe doet het bijna pijn.
Onaangekondigd.
Wanneer mijn kleinkinderen om me lachen,
omdat opa probeert om kind te zijn.
Af en toe valt het me hevig aan.
Zomaar.
Dat gevoel van dankbaarheid,
voor de zin van mijn bestaan.
Soms valt het me zomaar toe.
Dat plotseling geluk.
Waar ik niets voor heb gedaan,
en waar ik niets voor doe.…
Falen en vinden, zij aan zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 In gewassen inkt
Probeer ik nog
Iets van mijn leven
Te maken, de levenslijnen die
Stijf staan van
Het eindeloos proberen
Wat te verlichten
Door met een extra
Penseelstreek de pijn
Die ik doorgaans voel
Wat te verdunnen -
Een verwaterd beeld
Waar mee te leven valt -
Zo is het, in de zoektocht
Die inhoud wil geven aan
Het…
Cirkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 In de verstikkende nacht
smoor ik de schreeuw van mijn hart
de kou die in mijn botten is getrokken
laat mij huiveren
Ik wil jou niet meer kennen
want weten doet pijn
herkenning van het niet herkennen
jouw ziel die valse tonen speelt
Ik wil het niet horen
want dan moet ik toegeven
dat ik jou voorgoed kwijt ben
schreeuwt mijn hart en begint…
(kanker 3) galgenhumor
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 je lacht een scheve lach
jouw ogen glanzen om
de grap
ik neem een hap
van zout en zoet en moet
ook meegenieten
in mijn glas glanst op de maat
een slok verworven wijn
en pijn zet zich voortdurend
om
in positiever kwaad
mijn angst
latent aanwezig geeft me slechts
de aller-slechtste raad…