Hartenkreten over familie

over het groene gras bij de brug waar ik jouw schittering las zittend rondom jouw bloeiende weelde kleuren mijn gedachten waar je mij een wijze les leerde groen gras niet langer bruin vijver van geluk achter in mijn eigen tuin…

wij schaatsten met vijven machtige tuinderslijven vier broers mijn vader was nog op en top om beurten ieder aan de kop op de gantel holle watering via poeldijk naar de heul naaldwijk 's gravenzande vijf zwierende schouders benen breeduit klappend zwijgend ogen dicht geknepen mijn vader schaatste hij was een schaatsmeneer wij konden op…

Jarenlang vertrouw je erop Je ziet bescherming, liefde en vertrouwen Maar dan kijk je iets verderop En je ziet dat je er niet op kan bouwen Achterbakse leugens en voortrekkerij Maar ook waarlijke trotsheid Maar niet bij mij, niet bij mij Ik blijf achter in eenzaamheid Ik ben te complex voor begrip Een daarom het buitenbeentje Het stemt…

Een man in een uniform en met pet, achter een bureau, hij kijkt in de lens, de fotograaf heeft hem in die pose gezet, de glimlach duidelijk niet z'n eigen wens. Die man daar in dat kleine kantoor is mijn opa, maar niet die ik heb gekend; vier was ik slechts toen ik hem verloor: hij was veel ouder dan de man op de prent. Het lijstje was…

Hij lag vredig Zijn herinneringen dreven in een ogenblik hem te boven Hij dacht aan vroeger aan zijn wilde dagen en arbeidersjaren Hij dwaalde verder in zijn gedachtes rond denkend aan zijn geliefden die zijn handen vasthouden In hun ogen tranen die hem smeekten hen niet te verlaten Hij sloot zijn ogen maar zijn handen liet hij…

wat is een broer? wat is een zus? buikdelers uit het verleden gewoond in dezelfde schoot die niet meer bestaat - verstrooid boven de Noordzee. vage herkenning van gewoonten en uiterlijk een woord, een hand een gebaar gedeelde herinneringen blijken verdeeld ieder zijn eigen verhaal zijn eigen bril buikdelers van vroeger er ligt een…

Het is door niemand te ontkennen dat de band van broers en zussen onvergelijkbaar is met banden tussen kinderen en ouders ook de banden met je vrienden die met jou lachten, speelden, grienden deelden niet jouw eerste stappen naar wat het leven voor jou is. Als een broer of zus mij uitsluit door oud zeer uit vroeger jaren niet in staat is…

Heimwee naar een vader Een fantasie vader Mijn vader Gemist Een leven lang Heel even mogen zien Mogen aanraken Mijn vader Gepraat Geluisterd Verkeerde dingen gezegd Verkeerde dingen gehoord Mag ik dan geen fouten maken Ik met het gevoel van een kind Ik ben nog kind Met een verlangen Zo een groot verlangen Dag in dag uit Mijn…

je woorden komen zo vreemd voor ben je niet een deel van mij? ik kan niet geloven wat ik hoor weet je nou wel wat je zei ? je zo te zien doet me verdriet ik troost me: één zo’n mensenleven opgeofferd. Dat is ook een streven maar je kennen? Nee, dat niet…

vandaag ging ik op visite bij mijn ouders heb de roos gesnoeid, dode bladeren verwijderd de onvermijdbare buren gedag gezegd, water geven was niet nodig het had geregend afgelopen nacht zij aan zij, hij aan hij hier wordt bewust gerust ik ga weer op huis aan…

van heimwee naar de vermicellisoep met selderij balletjes gehakt heel zout stomme vieze sliertjes verder helemaal niks uren getrokken afgespateld het grijze schuim zo ontzettend geel die soep hij haatte hij moest ze wel eten precies ja net als de karnemelkse pap de bitterkoekjespudding die was lekker…

Weer voel ik warm mijn vaders hand en hoor zijn stem in mijn gedachten, als ik de geur van spijkers in een roestig blikje ruik, die lang vergeten in een schuurtje wachtten…

Je kruipt met haar weg op de bank zij op jouw schoot geborgen jij je arm om haar tengere lijf veilig beeld spreekt voor zich mijn papa mijn dochter ontroerend moment van twee eenheid.…

Soms zou ik hem in willen ruilen Hem willen krabben, schoppen of slaan Soms zou ik hem willen vergeten Hem in de kou willen laten staan Op momenten dat ik niet meer weet Of als ik razend op hem ben Op momenten dat hij mijn hart weer breekt Zou ik willen dat ik hem niet meer ken Maar hij is en blijft m'n broertje Hoe lastig hij het ook…

Achterover leunend in mijn stoel sluit ik voor de zon mijn ogen laat even mijn gedachten gaan naar een tijd zo lang vervlogen. Ik zat eens in mijn vaders stoel pakte stiekem toen zijn pijp kreeg van hem een vermanend standje want ik was voor roken nog niet rijp. 'k Zie ook weer mijn moeder zitten sokken stoppen, of een breiwerk in haar…

Voorbij, streef ik nu Ben mijn eigen parvenu Gedichten, gedachten Geducht draag ik mijn kruis Heel cru durf ik te wachten Ik kom echt wel thuis.…

Mijn zoon zit vol vreugde als papa er weer is, Dan glundert hij van top tot teen Overdag voelt hij toch een gemis, En voelt zich een beetje alleen, Papa, Papa, hij zegt het wel honderd keer, Nee, schat vanavond pas, Vanavond zie je papa weer....... Hij hoort hem al voor ik hem zie, En daar komt papa binnen, Hij gaat bij papa op de knie…

mij begevend op een zoektocht naar de schatten van het leven vaar ik over ruwe zeeën die mij naar het einddoel van mijn vragen moeten brengen geholpen door vlagen van wind die mij roekeloos heen en weer blazen vanuit het oosten naar het westen maar toch komt mijn bestemming langzaam maar zeker in zicht al starend over het glanzende…

Soms vraag ik me wel eens af hoe mijn leven geweest zou zijn als jij nu nog zou leven, als jij nu hier zou zijn. Was ik dan ook verder gegaan met jouw bouwkunde-studie? Of had ik iets anders gedaan in de zorg of in de chemie? Was je getrouwd of weer gescheiden waar was je dan gaan wonen? Had je kinderen gekregen waren het dochters of…

Hij kijkt me aan met pretogen achter het glas van een fotolijst… Zijn naam in mijn hart gepolijst omdat hij weet dat ik nu nét zo ben als toen hij jong was. Door diepe dalen en over bergen ging hij; vaak onder zorgen gebukt maar net als hem is het mij eindelijk ook gelukt. Hij bleef van het leven houden en was met zijn 90 jaar de oude…

Lopen wordt steeds meer schuifelen, de rug is niet meer zo recht, maar als ik naar hem kijk dan is hij het toch echt. Mijn bloedeigen vader die nog helder is van geest, pratend over zijn leven en hoe goed dat is geweest. Niet negatief over het verleden want dat hebben we al gehad en niet te ver vooruit kijken, tja, daar zeg je zo wat.…

hij voelt zich groot omdat hij groter is en toch, nu pas weet ik wat ik mis nooit, nooit heeft hij iets verteld nooit wat hem knelt wat in zijn hart zit wat hem bezighoudt vond mij te klein om dat te weten hij was de grote broer maar alleen omdat ik zijn problemen niet kende een grote broer met problemen is geen grote broer…

Nieuwsgierig kijk je me aan Ik moet lachen om je blik Mijn geluid geeft jou argwaan Maar je bent geen bangerik Ik pak je op Je drukt jouw lijfje tevreden tegen me aan Helemaal ontspannen als een lappenpop Blijven we heel intiem zo even staan Ik zet je neer Je kijkt me aan ontwakend uit je roes Jij verzacht al mijn hartzeer Ik hou van…

Mijn vader gaat zitten en donker worden en zijn handen legt hij open in zijn schoot. Hij durft me niet echt aan te kijken, doet alsof hij slaapt, ik heb van hem gehouden, kocht hem snoepgoed, warme sokken en een dasspeld, later kon hij daar met ongeloof naar staren nu geef ik hem gelijk, wat valt er meer te geven, maar 'k zou nog één…

Ik val in mijn stilte Zink terug in diep gepeins Overdenk al mijn gedachten Beleef gevoelens tot het kleinst. Ik hoor niet meer de stemmen Van hen, voor mij druk pratend Ik reis alleen, graaf dieper De bodem achterlatend. Dan een vraag, aan mij gericht Ik antwoord snel en stug Wanneer men zegt: "Vertel dan meer!" Keer ik hen al de rug…

Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam boven opoe’s bank, de tuin en de regenput snuivend de geur van appel en braam windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op…

Haar oude lichaam overgegeven aan de tijd ogen vol van herkenning lichten op alsof ze wordt bevrijd uit een innerlijke strijd Ik plant me naast haar neer en we luisteren naar elkaar als de ander vertelt luisteren heeft ze altijd al gedaan maar woorden gaan voor haar nu te snel Zij is voor mij de goedheid zelve liefde draagt ze bij…

ik zelf, ik kaf het koren oogst de granen van het land maar mijn broer die speelt met woorden hij bezit een dichtershand ik, ik hak in mei de bomen voor straks een wintervuur maar mijn broer zit stil te dromen en zo zit hij al een uur ik veeg en schep de stallen en ik poets de hele dag maar mijn broer praat over poëzie of wat dat dan…

Moeder in het raam een letterkrant op haar gezicht en op haar borst gespeld: Mijn Naam ontspiegeld én in spiegelschrift Hoe weet ik of zij naast mij zit of in de trein die langs me gaat…

Als ze schamper lachen dan zien ze eigen waanzin als dingen die van jou zijn ze wijzen naar zichzelf verbergen hun gezicht achter stijf geworden grijnzen je bent niet kwetsbaar mensen zien de buitenkant de tranen twinkelen anders dan ze denken ze zien nattigheid niet de bron je hart is afgesloten veilig in je borst diep in je warme…