Alle inzendingen over filosofie/bezieling/geroepen/liefde

28897 resultaten.

Sorteren op:

Het verste vers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Voorbij dit vers kan ik niet lezen. Ik leef terug naar het begin. De eerste en de laatste zin. Ik weef mijn eigen exegese.…

uit er waarde

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
in het koude licht van een zonloze dag verraadt de vaart toch glans geen vogel, die de lucht verplaatst slechts een zuchtje oude wind dat niet verjongt, maar korte windsels spint rond ’t vroegste en het laatste maar aan de waterkant vergroeit het riet met onze metaforen, van te voren al gespiegeld aan een blauw vergeet-me-niet van…

Spielerei

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Woorden dansen op een slap koord, in de nok van een circusoord, uitgespuwd en verguist door publiek belust op kijkgenot in rampgebied. Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

omzien (voor Sri)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
op een droge dag zie ik in het ochtendlicht een glinsterend spinnenweb die dag win ik water in de woestijn op een lege dichte dag open ik mijn handen ik vang regen zoveel ik kan ik maak de zeilen kleiner als de storm komt een heldere klaarlichte dag breekt aan als ik een vergrootglas vind en ik leer om van buiten naar binnen te…
J.Bakx6 september 2015Lees meer >

analyses

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Er zijn veel analyses maar 'het zijn' was er rijkelijk voor die tijd dus hoe knap ook geanalyseerd het is wellicht toch en hoe jammer iets tijdelijks zeker handig om te berekenen ook mooie formules waarvoor je flauw wilt vallen in de ruimtetijd denk je aan je dood dank je wel ruimtetijd day after day alone on a hill…

Vergiffenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Vergeven is het “ver-leden”: het leed ontnemen in het leven. Hij die vergeeft, verkrijgt een grootse zegen. De verloste kan nog een toekomst betreden. Het is een schip dat de woeste baren inruilt voor het zacht wiegende water, in de avondzon van later en waarop het de haven kan binnenvaren. Wat is het wonderbaarlijk dat beiden opgelucht…
Marcus Dehond21 augustus 2020Lees meer >

deuren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
een deur een dichtgeklapte val een ondoordringbare bunker een uitgesloten ontsnapping een deur de afzondering de opening om te schuilen een deur op een kier bestaat zo nu en dan uit droomweefsel een deur ontsluit de wereld verbindt me met jou en jou…
J.Bakx25 november 2015Lees meer >

nieuwe dagen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
wie nieuwe dagen wil scheppen zet de zakken met oude ideeën op straat gezichten die je niet kunt zien zijn altijd vol van mogelijkheden wie voortdurend in en uitzoomt zoekt naar het mooiste perspectief harten die in slowmotion kloppen vinden een mooi moment om op te houden…
J.Bakx28 januari 2016Lees meer >

verbinding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
ik reisde dagen om met jou te praten je wilde niets zeggen je dwaalde met me langs de oever van de meanderende rivier toen het duister daalde hoefde ik niet meer om woorden te vragen…
J.Bakx30 januari 2016Lees meer >

bewegen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
het springt van de schommel af het kind een fractie van een tel in het luchtledige ze veegt de dagen bij elkaar de vrouw met de bezem over de uitgesleten straat de man schrikt van de donkere schaduw van de glorie zonder los te laten hoe kom je in beweging zonder te weten waarheen je gaat of je aan zult komen?…
J.Bakx2 februari 2016Lees meer >

langzaam haasten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
het was in een vlinderloze tijd dat een onafzienbare woordenvloed zich vastklonk aan de werkelijkheid en onze wereld vastliep tussen twee traagstromende haperende wateren het was in de tijd dat we te elfder ure de kracht van de zachtheid van de verbeelding vonden het was in deze tijd dat vlinders tussen palmvarens fladderden…
J.Bakx7 februari 2016Lees meer >

zijden draden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
de zinnen komen lichtvoetig voorbij de stilte hangt aan weerhaakjes de stilte waarin we ooit ontstonden ontsnapte als de geest uit de fles als waterverf vervloeiden de opgeraapte verhalen van toen nu en ooit vlekkeloos met elkaar de broze hechting aan doorzichtige vleugels verstrikt in zijden draden van toeval en noodlot…
J.Bakx20 februari 2016Lees meer >

gedachte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ten eerste moet je en dan ten tweede zeg iets wat hout snijdt je staat met een mes bij een stam die heel oud is en je snijdt met je mes in het hout de splinters zet je tegen elkaar en je geeft een vuurtje dat brandt terwijl je je handen warmt aan de eeuwen oude vlammen…

horen vallen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
kan een hard woord zacht vallen als het in steen gebeiteld staat kan men harde woorden bezweren met wierook totempaal of amulet hoe vallen woorden als men door een onbekend landschap reist kun je de zachtheid horen als ze aarzelend sluimeren in het harde woord…
J.Bakx6 oktober 2016Lees meer >

broos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
hart en handen gemaakt van dunne huid met tijdelijkheid gevuld bang soms bedroefd soms beide tegelijk soms overrompeld soms door een mooi uur een broos moment van evenwicht met zachte voeten tasten naar mogelijk misschien en wellicht omhels haar de broze alledaagsheid het is alles wat je beleeft…
J.Bakx2 januari 2017Lees meer >

Wat blijft

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De moed bij elkaar geraapt voor een tocht langs de barre kust. Beukende zee en bijtende wind houden de wereld buiten. De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis. We wachten op een leeg gemoed. Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden. We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen. Wat blijft als woorden ons verlaten…
J.Bakx17 januari 2017Lees meer >

korenveld in onweerslucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
tussen geboorte en dood oefenen we de luchtdans een pas de deux voor die vederlichte vertraging van de val wacht in de schaduw op het verlangen en de verwondering in een lege tussentijd voel de immense stilte van het korenveld in onweerslucht…
J.Bakx28 maart 2017Lees meer >

een streep licht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
de horizon kleurt vaal oranje in het licht van de ondergaande zon aan de hemel verschijnt een donkere dreigende wolk we wachten op het langverwachte kind het vervlogen weemoedige lied de laatste adem in het schaarse licht kan eenzaamheid zonder kloppen binnenkomen kan verdriet uitbotten tot schoonheid in de schaduw…

Verheven droom,

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
Verschrikkingen die eenzame broeders ondergaan, ver van liefde, een onmogelijk leven, wat medelijden wekt in ons hart. Radeloosheid: wat kunnen we geven, buiten droefheid en smart. Is alle hoop gestikt in grauwzwart? Toon mij de mens achter deze mistflard!…
Marcus Dehond19 augustus 2017Lees meer >

verre echo's (1)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
de mensheid moet boven de aarde uitstijgen zo sprak Socrates voorbij de top van de atmosfeer en verder nog alleen dan kunnen we de wereld begrijpen ik weet dat ik niets weet zei hij het zijn de verre echo's van wijze oude doch nooit vervlogen woorden…
J.Bakx2 november 2017Lees meer >

de einder nabij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
als verlaten natuur haar kille kim vertoont dan verdwijnt hoop en taant vaak innerlijk vuur verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koude steen maar legt het in en uitademen wel steeds meer bloot; dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot; dat wat je nodig hebt…

De brief

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Tussen vandaag en morgen, een brief naar de hemel verzonden met stille witte inkt, zonder tekens, zonder zin voorbij gedachten en gevoelens, zoektocht naar ieder begin maagdelijk verweven tussen het sneeuwtapijt ongeschonden. Waarom is hier de hel en waart de dood rijkdom en armoede, slavernij en macht, ongelijke kansen, festijn van bloed en…
Marcus Dehond14 december 2017Lees meer >

De brief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Tussen vandaag en morgen, een brief naar de hemel verzonden met stille witte inkt, zonder tekens, zonder zin voorbij gedachten en gevoelens, zoektocht naar ieder begin maagdelijk verweven tussen het sneeuwtapijt ongeschonden. Waarom is hier de hel en waart de dood rijkdom en armoede, slavernij en macht, ongelijke kansen, festijn van bloed en…
Marcus Dehond14 december 2017Lees meer >

nescio

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
vergeet je iemand als je zijn naam vervalst verzwijgt of verscheurt? denk je aan iemand als je hem verwisselt verwacht of veracht? is iemand weg als je hem verliest verlaat of vervloekt? is iemand er als je hem verbergt verdraagt of verandert?…
J.Bakx12 maart 2018Lees meer >

in het gouden voetspoor

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
nadat we tafel en stoel verschoven de feiten naar fabels verdraaiden de serviezen in de kast veschikten de waarheid naar details verzetten dachten we dat alles wat we aanraakten in iets beters veranderen zou maar onze harten werden grauw en grijs als graniet we verkeken ons op het glanzende goud zoals Midas…

rede

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
Voor Aristoteles… Wanneer filosoferen naar de diepgang van meren peilt en gevoelens beheersen wil, sterft langzaam en tergend stil, een kinderziel zonder zich te verweren. Orpheus staakt zijn tocht en zoeken, Geen Euridike kan hem nog verzoeken.…

ik ben als mens geweest

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.658
ik voelde hoe het landschap mij verliet de aarde zo genadig was me terug te geven aan de ruimte die ik in me had de lucht werd ijler in het ademen van mijn geest handen kenden geen verlangen mijn lichaam voelde hoe ik vroeger was geweest materie loste op in stilte die zacht fluisterde van eeuwigheid aan randen van de tijd ik was…

het paradijs is nooit gevonden

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
ik ben de schepping niet nabij lach om jullie stormen orkanen en de eeuwen averij niet ik stuur meer de zeeën dat doen jullie buiten mij de aarde kraakt in al haar voegen, jullie zwoegen gaat aan mij voorbij het tijdelijke leven is voor jou vermenigvuldig je en gauw zie de sterren, maak de maan raak haar aan, overschrijd eens het…

ik voelde het passeren

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 889
ik wandelde mijn schaduw voorbij hij leek niet op mij ik voelde het passeren liep sneller om hem uit te proberen verstrooide het licht, hij rende vliegensvlug uit zicht ging hem achterna liep de diepste sporen dacht zo te kunnen scoren hij belde aan, een nummer zonder naam mij liet hij niet binnen ik bleef staan, het licht…
wil melker7 februari 2004Lees meer >

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >