1080 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
3.238 Nu heb je nu de rust gevonden,
Laat nu helen al je wonden.
Het leven heeft zijn loop gehad,
Met al zijn toppen en dalen,
Niets valt meer terug te draaien.
Het is over, het is goed, het is voorbij.
Wat voortleeft, is de herinnering in mij.…
wandelen over dezelfde wegen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.396 Ook als u niet meer bij ons bent,
Komen we u dagelijks tegen,
Ja, want u geeft uw leven door,
Wij wandelen over dezelfde wegen
Niet alleen uw beeld en gelijkenis,
Komen we dagelijks tegen,
Maar ook uw levenswijze gaf u door
Wij wandelen over dezelfde wegen
Weinig woorden hadden we nodig
Ja, ook in de stilte komen we u dagelijks tegen
Zo…
Hemelse weg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.642 Het verlichte pad verdwijnt
Op een onbekend terrein
Begeeft zich mijn nieuwe zijn
Zie, een hemelse weg schijnt…
Je was vol levensvreugde
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.628 Je was vol levensvreugde, goede moed
en oeverloos vertrouwen,
al wist je dat de dood, die grote
zwarte dreiging, ook jou belagen zou
en het tenslotte nog zou winnen.
Je kon ook zingen nog vanbinnen
al zag je aan de bomen
hoe hun laatste blad
moest losgelaten
en humus worden voor
een nieuwe lente.
Dag lieve Sarah, wees nu
helder als…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Welke constructie is steviger, heeft langer
standgehouden. En hoe meer er wonen, hoe
minder je wegkomt. Waarheen. Het verlangen
is een zomerhuis zonder kookplaats en zonder
geschiedenis. Hier ben ik omdat ik hier ben.
Vannacht was ik wakker, het waaide, regen
striemde de kastanje terwijl het al licht werd,
de nacht had geen rust gebracht. Ik…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Zomaar vier dagen
die mij nog resten
van het afscheid.
De aarde zal je dragen
terwijl mijn grond nu
is weg geslagen.
Zomaar drie dagen
kaarten verstuurd.
Nu staat op papier
jouw leven, jouw lijden
niet lang geduurd.
Blijf toch maar hier!
Zomaar twee dagen.
Ik mag je nog zien.
Straks ben je er weer.
Of wil ik misschien
uitstellen…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Hoor de stilte kraait. De minnaars dolen
in de nieuwe wouden van de winterslaap
en alle zaaiers, nu vermomd als jagers, doden.
Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van…
Horizonnen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.570 In je ogen zie ik woorden
die je niet met mij kunt delen
omdat je niet geloven wil
dat horizonnen zullen veranderen
je gezicht spreekt dat de dag
gefaald heeft, weer begon met pijn
er niet in zat wat ooit
waarde nog kan hebben
de taal van je lichaam sprak
hier wil ik niet meer zijn
het kan me niets meer schelen
ik vraag je of je nog…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 ik zal je missen,
hevig missen in 't begin,
maar wat ten diepste
ons verbindt zal groeien
door de dagen.
Daarom wil ik niet klagen
maar elders bloeien
waar mijn wortel wordt geplant.
Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.
Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij…
Een zoon van niemendal
gedicht
2.5 met 81 stemmen
30.773 Sterven was het snelste wat je deed:
van zoveel vlees had ik verwacht
dat het kilo per kilo overleed
met veel vertoon en variété.
Een stuip volstond en dat was dat.
Je lichaam was je lievelingsplek.
Het kon heel stijlvol vadsig zijn.
Je ging alleen om te bewijzen
hoe het gelijk van vaders is
en hoe het ongelijk van lijken.
Voor afscheid…
Hondewacht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 Diep in de nacht blaft een hond
huilt naar de sikkelvormige maan
Er is weer een bekende overgegaan
een band van zijden draad doorsneden
Misschien is het slechts een droom
van de hond, de maan en van mij…
- Weemoed -
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.690 Weemoed, die verbleekt
het leven op geheel unieke wijze ervaart
in de veronderstelling,
dat rouw toch geen genade zou vinden,
terwijl jij er niet meer bent...…
COENACULUM (1) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 Wat heb ik hier eigenlijk nog te zoeken
Ik kan het met de anderen niet vinden
Mijn liefsten ligt allen te ontbinden
In graven, andere armen of in boeken
Of zijn gewikkeld weer in bakerdoeken
Mijn oogleden zijn als gesloten blinden
Waarachter vraagtekens ’t waarom verslinden
En uitroeptekens het gemis vervloeken
Ik zag je en je wou geen…
Geen woorden
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
2.160 Geen woorden voor verraad,
voor plots heengaan,voor dood,
enkel maar een voelen dat
je wereld instort.
Geen woorden voor troost,
voor nabijheid, voor steun,
enkel maar een trachten
de ander te zien, doorheen tranen.
Geen woorden voor uitleg, voor begrijpen,
enkel maar er zijn, niets kunnen,
doorleven tot het leven weer alles overneemt…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik zit met een gemis dat niet verjaart
Wij werden er in wezen mee geboren
Het rusteloze speuren naar de sporen
Van tweezaamheid lag vast in onze aard
Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?
Iemand is vervangen door
de geurende Dood, die
twee ogen heeft
twee ogen, twee oren
Verwoven in een lichtweb
in een vorm,
in een toestand van geloven
Een vriend van ijzer met
namen die nog klinken
in mijn bloed, die verdrinken in
een toevloed van vriendelijkheid
en nog nakolken…
De Koetsier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
940 Zwarte koetsen
wachten de koetsier
het was wel even wennen
hij hoefde niet te mennen
we verdragen hier
in eerbied de lucht van
dampende paarden
met ingehouden draf
droegen ze de opgebaarde
die ooit de teugels gaf
tijdens zijn ziekte
gepaard met pijn
wist de koetsier
één ding zeker
dat er ook paarden
in de hemel zijn…
"NIKS"
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.275 ...Ik wil écht,
zo vréselijk graag,
de moeder blijven
van onze zonen.
Ik wil af en toe,
met heel m'n hart,
héél éven vergeten
dat ze niet mijn huis bewonen.
Ik wilde dat jíj,
bijna twee jaar verder,
voor deze feiten
iets meer sympathie zou tonen.
Maar ik hèb denk ik
NIKS te willen
en met smeken en huilen,
zal jouw begrip er…
Op mijn schouders
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.066 Daar zit ze dan
Links
Hobbelt al jaren mee
Terwijl ik ga
Liefde, Warmte, Geborgenheid
Nooit zal ik haar vergeten
Daar zit ie dan
Rechts
Heeft zijn plekje daar
Laatst ingenomen
Trots, Creativiteit, Ondeugendheid
Nooit zal ik hem vergeten
Het goud
Op mijn schouders
Geeft mij de kracht
Om door te gaan…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes
de momenten , zij verliezen woorden,
krachtige teksten zonder omhulsel
verdrinken in het glas van het fonkelen
van mijn verre beglazen ogen,
het hoofd helemaal leeggeroofd.
Zij zien sterfelijk leed in jou ..
zoeken elk verlies van pijnvol spijt
het "waarom" jij mij hebt voorgelogen
werkelijkheid…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
’t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ’t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren,
zodat iedereen hem ziet,
morgen is weer een dag,
dan is de traan enkel dauw,
de vloek van verlies,
verdriet en rouw…
HOE DOOD EN DAN?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.548 huil maar als dierbaren dood zijn
huiver maar aan stervensgedachten
hul je maar in diep weegeklaag
houd je maar niet zo sterk
hoe dat mag je zelf invullen
en
wanneer, dat blijft een verassing
want de dood kent geen agenda
waardoor het zo'n mysterie blijft
waarom?, waarheen?, waartoe?
wacht levendig je eigen vorm af!…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.332 Het komt altijd te vroeg:
het moeten scheiden,
het moeten laten gaan
zonder begrijpen, zonder waarom.
We wennen nooit aan ’t sterven,
aan ’t loslaten, het afscheid;
maar laat er dankbaarheid
toch zijn, en hoop en sterkte.
Laat licht vervullen
dit duister, deze afgrond,
dit moeten laten gaan,
zonder waarom, zonder begrijpen.…
Het regent
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.509 Elke druppel
Pijnigt mij
Elke dag weer
De grijze lucht
Klaart niet op
Nu niet
Morgen niet
Maar ik weet
Uiteindelijk zal het stoppen
De regen
Voor altijd
Dus ik wacht
Ik wacht…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 Vanwaar hij was gekomen
weet ik tot op vandaag niet
Ik zag enkel tranen stromen
tranen, die hij biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar…
Gedichten van Jean Fermate
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.441 Gedichten van (h)erkenning
Gedichten van Jean Fermate
verdienen aandacht
tijdens afscheid
tijdens schouw
tijdens scheiden
tijdens rouw
Jean Fermate die speelt
gevoelens, woorden, passie
voor een ieder: kind, ma of pa
want het dichten van Fermate
laat verse sporen van (h)erkenning na…
Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…
Dubbel D
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
757 Ik zak in mezelf
in het ongemak van binnen
diep weggestopt
Morrelend en gravend onder de liefde voor jou
Nog steeds zo stop ik het weg
Blijft wroeten kom hier naar boven
in de late avondzon
in de nacht
in de morgen
in de volle dag
Ga onder in de rivier naar het grote water
Los op in de chaos van het alles…
Morgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 De wereld draait door,
vandaag is geweest,
maar diep het verlangen
naar de wereld van gister,
waarin jij nog leeft.
Bang voor morgen,
wat stilletjes vreet,
vrees ik de dag,
dat ik je naam nog ken
maar je gezicht niet meer weet.
Zo sleep ik mij voort,
ga ik morgen tegemoet,
maar nog niet vandaag,
vandaag wil ik huilen,
misschien vind…