9375 resultaten.
Geluk doet weleens pijn
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.248 Opeens kan het me overvallen
kijg ik zo'n warm gevoel vanbinnen
wil ik vanalles tegen je zeggen
maar vind geen woord om te beginnen
Dan blijf ik stil genietend kijken
komt er zo'n warm gevoel in mij
waardoor ik onbeschrijfelijk gelukkig ben
en maken al die kleine dingen blij
Toch kan ik soms zo bang worden
en doet geluk me weleens pijn…
Rust zacht
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
3.322 eind
kwam aan haar strijd
opluchting dat ze nu
nooit meer lijdt
Verdrietig zijn om haar heengaan
en het vreselijk gemis
van haar die zo geliefd was
en nu niet meer is
Dankbaar haar te mogen kennen
haar nooit meer zien doet pijn
want bij het komend afscheid
kan ik er helaas niet zijn
Haar vast vertrouwen in haar Heer
die haar met open…
SPOELEN MAAR!
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
851 “Doe jij je mondje maar eens heel wijd open.
Kijk nou eens aan! Geen gaatjes! Flinke vent!
Doe maar weer dicht, hoor. Volgende patiënt…”
En zo ziet hij zijn kapitaal oplopen.…
Goddelijke gruwel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.097 Gruwel dient zich aan
Met uwer aller lot begaan
De geest angstig verward
Sluit het sponzend in het hart
Gevoed door de geletterden
Dringt het in de open wond
Woekert rond om te veretteren
Ieder ander geloof te verketteren
Luistrend naar wat het boek zegt
Met woorden in oeroud geschrift
Genocide moorden terreur volgens gebod
Verschuilend…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen
open…
je legt me aan en zoogt me dromen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.089 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Onderhuids.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.258 Onderhuids en binnensmonds
fluister jij mijn ogen open..
Blootvoets loop jij over mijn huid;
stralend kom jij in mij op..
Ik fluister terug in 't onvergetene,
doop me in een bad van licht..
En bemin in mijn eigen spiegelbeeld
de vormen van jouw gezicht..
En de muren zuchten om me heen,
de aarde bloost onder mijn voeten..…
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 De deur waardoor hij in het leven kwam, staat open. Het tocht
van oneindigheid. Van eindigheid. Hij is. Hij moet zijn.
-------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten', 2000.…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden wonen open…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
Wanneer de passie verdwijnt
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.310 Wat zal er gebeuren
als een kus je verveelt
en een heftige nacht
opeens niets meer scheelt?
Dan is de passie weg
en de verveling slaat toe
Dan is jullie relatie
van ouderdom moe…
clown gezien
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
5.192 Je voelt bij hem, hoe noem je dat… Diepgang
En goed geschminkt ook
Die neus, ge-wél-dig
Zelden zo’n clown gezien
Echt heel anders dan die clown
Bij de opening van onze Salesafdeling…
Ontkenning
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.696 zo duidelijk daar
Waarom bleef zij
zich zo verschuilen
achter de waarheid van haar
Nimmer heeft hij
dat kunnen begrijpen
totop de dag van vandaag
Blijft het hoe, en het
waarom ik, voor hem
voor altijd een vraag
Zo ziet hij haar
dagelijks lopen over haar
dunne laagje geluk
Angstvallig vastklampend
want zodra die beerput open…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou te zoeken jij was het
die mij begroette met je open…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Lichte geluiden verraden hartgeklop
waarvan het ritme wordt opgevoerd
opeens wordt alles losgelaten
en blijft een roze blos achter op je wangen.…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 ontpopte naakte
vrouwendijen open,
borsten smelten
bijna voor d'ogen.
man trekt cirkel
rond haar navel.
boek zwemt
in een spiegeling
van licht op de tafel.
hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.…
sleutel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.548 Innerlijk gevoel achter tralies
Verlangen in mijn lichaam
Liefde opgesloten in mijn hart
Voor jaren die voorbij zijn gegaan
De handreiking is afgeslagen
Het verlangen blijft onbewogen
De zorg kan niet weg
De troost staat op barsten
Er is niemand die het ontvangen kan
Er is niemand die het krijgen mag
Mijn hart zit op slot
De opening…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van beslotenheid
heb jij de hedendaagse
openheid…
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken
ik weet het al
nooit kan ik meer open…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken
ik weet het al
nooit kan ik meer open…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe van de dag
die aan haar voeten ligt
onbevangen
met open…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Achterom kijken.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.016 Ze zitten achter je aan
Lopend, rennend, fietsend of met het openbaar vervoer.
De angst vliegt je naar de keel
Terwijl je je verstopt, machteloos toekijkt.
Met je ogen dicht adem je in en uit.
Eenmaal uit je trance ontwaak je
Je niet realiserende wat er gebeurd is.
Gewoon opstaan en vooral niet op in gaan.…
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 Langzaam maar zeker
zijn wij bezig
om terug te keren
huiswaarts zonder herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles…
Oester
gedicht
2.7 met 17 stemmen
7.488 zo open, zo gesloten als een oester want hij kent
haar niet. Hij laat zich ook niet kennen, viert alleen
zijn wellust bot. Och god, wat is één oester.
Wie koestert er een oester. Hij lust haar rauw,
hij zuigt haar leeg, hij gooit haar weg.
------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…