12341 resultaten.
LIEVE DOCHTER
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.535 Ieder kind,ook jij
zal moeten weten,
dat deze wereld,vol met mensen
verleiding,goed en kwaad omvat
leren om die weg te nemen
waar het goed is en oprecht
zal ook jou doen beseffen,
dat waar je bent en wat je doet
je nooit alleen bent
altijd vragen, altijd praten
op die wijze weer begrijpen
dat is nu de JUISTE WEG…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 nu komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun…
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land', 1961…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
de nieuwe
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
518 een kakker lakt
de wolken zwart
waardig zeker
neem haar hart
draag het weg
zo ver mogelijk hier vandaan
neem de eer
de zon is geen maan
maar neem van mij aan
dat de weg niet recht zal zijn
ga,maar doe het oprecht
voel de strijd
vol van pijn
wie beter is
is beter af
ga en leef
dat is je straf…
Met gillende sirenes
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
659 Opgelucht haal ik adem:
het gaat om niemand die ik ken
Het antwoord lezen we
vol erbarmen in de ochtendkrant...…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 kolkende massa baant
zich 'n weg
door tegen en er overheen
nietsontziend op zijn route
vol destructie dwingt hij
alles ten onder
wat eens een beekje was
wordt door metershoge golven
overvallen
alles verslindend beuken ze
door wegen en straten
kippenvel rukt op
wanneer de stroom is uitgeraasd
en gaat zakken
zijn het…
Een verloren wereld
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
792 Een wereld vol oorlog en haat,
Weten we nog wel waar het om gaat?
Oorlogen om geloof, macht en geld,
Om nog maar te zwijgen van al het zinloos geweld.
Waar is de tolerantie en de verdraagzaamheid,
Vanwaar al deze agressie en boosheid?…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren.…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Zo zou het moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven…
De eerste dag
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.606 De gangen zijn
duizelend vol,
wazigwarme lucht
drukt steeds zwaarder.
Zoveel gezichten,
zoveel ogen die
jou
niet zien.
Weggedreven en
bijna gezonken,
is daar plots een stem,
een groet.
Je draait je om, lacht
en komt onmerkbaar
weer boven.
Een nieuw begin
is begonnen.…
Het hoedje van Katoo
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
831 Het hoedje van Katoo, het is van puur natuur;
ik zie het graag, het kind is nog vol vuur
en aandacht voor de wereld; het blaakt van levenslust
en drinkt vertrouwen uit de bron die nimmer
droogt, want leven is gegeven. Een kind
kan dankbaar zijn en ongestoord het nu-moment beleven.
Waar is mijn eigen kinderhart gebleven?…
Hoe alles ons gegeven is...
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Hoe alles ons gegeven is,
al is het nu geen lichte dag,
geen dag vol zon en warmte
maar nevel overal en
heimwee in de trage uren.
Toch worden wij gedragen,
door arendsvleugels opgetild
tot waar we zelf gaan vliegen
en anderen dit leren.
Hoe alles ons gegeven is,
al blijft er duisternis en dood,
vergankelijkheid en nevel.…
Een boom opzetten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 een grote hoeveelheid ogen
staren mij indringend aan
op het eerste gezicht
lijken het bomen
vol ongeloof voel ik
me aangetrokken als wel
bespied door gekerfde zielen
die roerloos aan het meer staan
leunend tegen de wind
die hun lange haren streelt
staan zij daar roerloos
overgeleverd aan
©Lady Love 5-12'11…
Voor later
gedicht
2.7 met 7 stemmen
7.518 Er valt aan de toekomst niets te lachen; het voorvoelde falen
des levens zelf dient grootste ernst gewijd, terwille van
wat later weelde en fortuin zal zijn - een smetteloze,
als gepoetste knopen blinkende blik zonder ontgoocheling,
zonder vertwijfeling, vol weerbaar ongeschonden weemoed
omdat het nooit zal komen, wat al in droom vervulling…
Voor de ochtend kwam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
580 Voor de ochtend kwam heb ik
je huid gestroopt, flarden ego
afgescheurd op zoek naar de
zin van het leven
diepere lagen stak ik af tot je
liefde in zicht, de nacht voorbij
sijpelde
druppelsgewijs heb ik het rood
gecheckt op zuiverheidsgehalte
tot mijn bekken vol
je vellen liet ik drogen met de
noorderzon, benieuwd naar wat
je straks…
Satudarah
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
768 Mensen zijn in Enschede van de terrassen gevlucht omdat 200 leden van de motorclub Satudarah in vol ornaat naar de binnenstad waren getrokken.
------------------------------------------
Je zit in Enschede op een terras,
Dan komen er opeens tweehonderd binken,
Die willen heel gezellig ook wat drinken,
Waarschijnlijk doen ze daarna nog een plas…
HOE IK MIJ WEET
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 Je roept me bij mijn naam
ik hang mijn haren uit
en wacht
het daglicht klimt
ergens speelt een pad
voor prins
ik hoor het aan zijn kwaken
weer een spinnewiel
te gaan
voor een dag vol goud
vrouw Holle lacht
ze droogt de schone was
strijkt strakke plooien
in tijd
maar alleen
het daglicht weet dat
ik geen Repelsteeltje heet…
lilac wine
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 de zon trilt al in de fonkelingen
van wat zoete levenswijn
de binnenplaatsen van de lente
geven stilaan tijd voor warm genoegen
want vroeger, toen het kouder was
liep grijs aan beide handen
maar nu alles lichter wordt
belanden bloesems in de sloot
en drinkt geluk een kleine teug
vol tastbaar lichte dood
en van dat
wat we van binnen…
Het zomert
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.156 Het gevoel
een jurkje aan te kunnen trekken,
een heel bloot jurkje
en te flaneren
tussen meneren
met dikke jassen
aktetassen
vol met winterboterhammen
en winterpaperassen.
Ook het stiekem tonen
soms ineens
van achterstevens.
-------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Vingers om te geven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 de aangeboden hand
toont openheid
vingers om te geven
je lach
straalt blijheid
over samen eten
ogen spiegelen zon
in blauwe lucht
vol zomerse verlangens
zacht speelt licht
in bruine tint
over je gave wangen
heb je lippen aangeraakt
de hemel proeven
staat helaas niet op de kaart…
Klein wonder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.629 Een wonder in mijn leven
was jij, ben jij gebleven
een sprankeling,
zo bruisend
een schittering
vol leven
een wonderlijk levend ding
een mens
een wonderlijk schouwspel
jij maakt me aan het lachen
jij zet me aan
tot denken en peinzen
dag mooie vrouw
zou ik willen zeggen
dag wonder
dag leven in mijn leven.…
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…
Hallo wereld!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.196 kom dwalen
in een wereld vol verhalen
prikkel je zintuigen
droom over de aarde
ontmoet culturen
kinderen die leven
spelen tussen kamelen
in de warme woestijn
volkeren die één
met de ijskoude vlaktes zijn
zoek ver dichtbij in woordjes
de plaatjes van het boek
*Kinderboekenweek 2012
Thema: Hallo wereld!…
Ik heb je niet gekend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.794 Gekend
heb ik je niet,
gezien
heb ik je niet,
van je gehoord,
dat heb ik wel,
en dan beseffen
we weer
eens temeer,
dat het leven
zo betrekkelijk is,
want zo ben je er,
en zo
staan we aan je grafje,
zo ben je
vol in het leven
en ineens
is dat leven voorbij,
nemen we afscheid
van een veel te jong mens.…
Het bankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
806 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de eenzaamheid…
Weg
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
509 Lange gangen vol immense leegte
worstelt ze door voordat ze
daar is waar ze wil zijn
voetstappen lijken te vertragen
daar de grond van modder schijnt
waarin haar voeten
steeds verder weg zakken
wordt het zicht vager, het happen
naar lucht ijler
tot ze vast zit tot aan haar middel
al vechtend hopend op
geeft ze zich over aan wat komen…
Mijn meesterwerk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
553 Het wordt tijd om mijn meesterwerk te maken
voordat de put begint leeg te geraken
waar zal het over gaan
over de liefde, nee dat heb ik al eens gedaan
over dat oude kleed vol oude woorden
als je het uitklopt, als je dat al doet
dan verteert het onder je handen.…
Het bankje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
830 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de vergetelheid…
Droomwereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 In mijn droomwereld gebeuren
vreemde dingen
zo kleuren bloemen de sneeuw
zo zingt een rat de aria van de eeuw
mijn droomwereld is niet dor of stil
gaat daar de zon onder dan kleurt de horizon purper
en hoor ik ergens in de verte een muziekbak vol violen
die als vanzelf een stuk van Verdi spelen
als ik wakker word staat de radio aan.…