7023 resultaten.
Uit jouw leven
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.011 Morgenvroeg zal ik als een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer, ik ben heen
Slechts as rest vanwaar ik verdween…
Pijnlijk
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.663 Het is wachten op de zon
die ik zou kunnen achterlaten
als je tragisch zegt
waarom ik je schaduw zou moeten
haten.…
Souvenir
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.139 Als zo velen was je aangespoeld.
op het strand, vlakbij paal zeven.
Ik wilde je een plekje geven,
voor zo lang het was bedoeld.
Briesje deed melancho dansen,
na het laatste zonnebad.
Pas, had ik nog lief gehad,
slechts een tel zag ik je glanzen.
Verzonken stal ik je van het zand,
wilde je de zee weer schenken.
In parelmoer bedacht mijn…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 Ik zie een meisje slent’ren naast de gracht,
Er zit iets treurigs in haar ogen
Terwijl ze naar mij lacht.
Ze zit nu op een bankje bij de brug
Een beetje naar voor gebogen
Met haar kleine smalle rug.
Haar oude pen schrijft traag
Een handvol woorden op een blad
Je ziet: ze doet het graag.
De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Hij is bepaald heel net gekist:
gekleed kostuum; op mat fluweel
doet dat heel goed, 't is rijk en eêl.
Wat zou hij trots zijn als hij 't wist.
Het glas heeft een geslepen rand.
De schuif is van licht notenhout;
Uit donker is de kist gebouwd,
Als passend voor een man van stand.
Plechtstatig wordt de stoet geschikt.
In de rijtuigen…
Achtergebleven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.020 De ochtend is een bericht dat ik vind met kleine
letters
en hulpeloze woorden
die je schreef toen de nacht
verdwaalde
en ik volgde
omdat jij
niet meer in mijn woorden geloofde
en mijn schaduw
niet meer wilde wachten op je
hopeloze
gedachten…
Luchtig vaarwel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.779 Mijn lichaam baant zich een weg,
door de spelonken van het leven.
Om nu en dan te blijven steken,
in de dalen van mijn lot.
De wereld zal ik terug gaan geven,
aan de mensen en de ruimte.
De uitkomst van mijn plot.
Want de wereld is te vol,
met mijn ik erbij.
Keten me, bedwing,
maak de aarde vrij.
Laat het maar weer ademen,
zuchten van…
Gebroken hart
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.924 Een koude rilling
kroop langs m'n rug
De maan schetst jou
en ik kaats terug
Ik moet jou hier
niet meer, nooit
Je hebt me verlaten
je taak voltooid
Je bent nu weg
voor altijd
Ik ben alleen
ben je kwijt…
herinnering
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
3.551 tranen in je ogen
tranen in je hart
een herinnering
een glimlach op je lippen
een glimlach in je hart
een warme herinnering
aan de liefde die ze je gaf
voor altijd in je hart…
Goede kant van mij
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.999 Dromen zijn over
magie is uitgewerkt
Alles ooit
op zijn eigen tijd
Kan niet beginnen te denken
aan herinneringen uit het verleden
Wil niet stoppen te leven
Andere tijd,
nieuwe plaats
Voelde me goed ver weg te zijn
Kan niet terugkeren
Blijf wie en waar ik was
niemand gaat met me mee
zal je missen...
goede kant van mij…
Mama
hartenkreet
4.4 met 39 stemmen
2.931 Vogels vliegen
door de late avondzon
Ze lijken mij te bedriegen
ik bedacht dat het niet kon
Want ik ben niet meer hier
ben weg van iedereen
Ik had nooit plezier
wist niet waarheen
Nu heb ik er spijt van
dat ik niet meer leef
Want wat ik nu niet meer zeggen kan
is hoeveel ik om mijn moeder geef
Vroeger kon ik het nog niet echt weten…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Eenzaam besloot mijn inner wezen
de leegte trotseerde mijn staren
en mijn ziel, kon niet meer genezen
van hen die ooit mij nader waren.
Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven…
In een vloedstroom
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.994 In een vloedstroom
Vervaagt het dorp in mijn herinnering
Het handgebaar dat wekt weer leven
Maar brengt niet terug
wat zojuist verging
De rust die jij me gaf
Is weggevaagd
Je vergat het
de pijn in mij
zag het binnen één oogopslag
Je had het me beloofd
Je zou me geven
wat was weggeroofd
met heel je wezen sprak je over grote golven…
Ginds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.717 Gevonden is mijn pen met
verloren woorden
toen ik verliet wat ik
wilde liefhebben
met zachte woorden
en zachte dromen
van gedachten die blijven
waar ik onze liefde
bereik en jij
nooit meer verleden tijd
zal zijn…
weg en voorbij
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
2.494 pas toen jullie werden begraven
wist ik het is voorbij
nu de tijd is verstreken
ben ik er weer een beetje bij
verdriet en pijn
dat heb ik al 3 jaar lang
vergeten kan ik niet
daarvoor zijn jullie mij te veel waard
ik ben bang om te vergeten
hoe jullie waren
jullie namen zal ik dus never nooit vergeten
mijn broer Maik en mijn zusje Elle…
Laat deze beker
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.507 Dood, oh, dood
neem mij nog niet
ik ben nog lang niet uitgeliefd
ga mij voor nog even
maak mijn weg
naar jou zo lang
zolang ik nog wil leven.
wacht me op
maakt niet uit waar
verras me als je wilt
maar laat me eten
tot mijn honger
uiteindelijk is gestild
laat me proeven van de spijs
die harten voor mij bereiden
maar laat deze beker
aan…
heel even
hartenkreet
2.7 met 30 stemmen
2.912 heel even mocht ik leven
heel even mocht ik zweven
heel even...
heel even mocht ik wachten
heel even mocht ik smachten
heel even...
heel even mocht ik komen
heel even mocht ik dromen
heel even...
heel even mocht ik zingen
heel even mocht ik springen
heel even...
nu is het dromen voorbij
nu is het niets meer voor mij
nu mag ik niet…
De Wandelaar
gedicht
3.2 met 64 stemmen
53.779 De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten
van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft.
Langs de jaren voordien ging zijn tocht.
Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.
In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.
Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.819 Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot,
steeds zeldner denk ik dat mijn werklijk wezen
zich tonen zal en durven te genezen
van de steeds naderende duidelijker dood.
Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover
verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid.
Ik heb mezelf nog van geen ding bevrijd
en er is haast geen tijd meer voor mij over…
Vader overleden
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.764 o Al te kwade boodschapper,
die, bitsig als een horselbie;
die, stekende als een degenstoot;
die, snel gelijk de bliksemslag;
die, stom en doof, noodzakelijk,
te mijwaard op de snaren komt
gevlogen van de tekendraad!
Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden…
Gebogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.487 Opeens waren de bomen in het woud
verdwenen. Weg was het weiland, geen
gras noch kruid. Onstuimig jong of oud
gebogen, het waaide zo maar ergens heen
geen verdampte blik, geen wegruisende echo
spoorloos achter de kille kim vervlogen
nog geen pluisje, stofje, of een rietje stro
God heeft het licht voorgoed verbogen.
------------------------…
Mijn vader
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.844 Mijn vader kijkt dat ik moet zwijgen,
ik zie de woorden die hij denkt.
Hij is zo taai als wat wij eten.
Zo ver als soms de donder is.
Soms zie ik hem in dagen even
om mij te dwingen met zijn blik.
Heeft hij mij lief? Ik weet het niet.
Hij is zo donker als een onweer.
Hij zit daar in een hoek te roken
en kijkt naar mij zonder te zien.
Soms…
Stem van generzijds
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.655 Het was zo licht toen ik moest scheiden,
de spreeuwen kweelden luid en teer,
en een onnoemelijk verblijden
vervulde veld en atmosfeer.
Een plechtig en verblindend wonder
verrees, - als waar 't voor 't eerst, - de zon,
en bloem op bloem ontsloot zich onder
haar zegen, naar zij kracht gewon.
De wereld scheen verbaasd te ontwaken
als vond…
woorden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.688 Ze staan er nog
de woorden gesproken
tussen jou en
de muren horen
de mussen vragen
de meeuwen vliegen
de luipaarden liggen
op het dek een stoel
en ver aan de einder
het laatste licht
dat nog woorden
zag en niet
vergat.
Nu het laatste woord
op muren geschreven
je loopt langs
vergeelde letters
meeuwen krijsen
mussen laten zich niet…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Lager op de trap ontmoet ik de walm
van gisteren. Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het…
Verdwenen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.699 Schim van gisteren
De laatste kruimels veeg ik van tafel
En grijp naast de wollen roes, de wolk
Ons draagvlak
Ergens onder de glazen stolp
Dan verbreek je de lijn
En ik gis naar waarom en wie en hoe
Dan spijkert een sluimerende beul me vast
En je haast je naar de flits
Ik schud de bijtende kevers van het vel
Terwijl een zomerwind jouw…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?
Ik spreid een lijkwade over ons…
Duivelsmooi .....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.785 Het voorportaal van de hel
spiegelt geesten in al hun naaktheid
een plaats waar ongedoopt gestorvenen
graag vertoeven, immer bezield door emotie
Rede sluimert in onmin met de vlammen
terwijl de harmonie tussen hemel en hel
in verzengende hitte vergaat, klinkt
het verleden duivelsmooi in het orkest
dat vol vuur de fanfare probeert
te evenaren…
Seconden zonder eind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.090 Het leed duurt lang, de vreugde kort.
De tijd gaat zo verrassend snel.
September al zowat.
Het jaar is meer dan half voorbij.
Het lentegroen herinnering.
Een mensenleven duurt niet lang.
Het lijkt wat traag op gang te komen.
Minuten lijken jaren.
Tot jaren maar minuten zijn.
Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid.…