8109 resultaten.
(Zand)zakken vullen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Hij is een prima zakkenfabrikant
En maakt al jarenlang de beste spullen,
Geschikte zakken om met zand te vullen,
Daartegen zijn ze optimaal bestand.
En tevens wordt nu een geheim onthuld:
Daardoor wordt ook zijn eigen zak gevuld.…
Straatnaambord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 De man zag enkel vogels en geen mensen,
Omdat er ook geen straatnaambordje hing,
Wist hij niet waar hij was, de drenkeling,
Maar wat had hij op zo ’n moment te wensen?
Hij is gered en veilig op het strand,
Het zal hem worst zijn waar hij is beland.…
Het weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Zo af en toe was het om af te sterven,
Aeolus en vriend Winter vierden feest.
De meimaand was nog nooit zo koud geweest,
Zelfs voedsel kreeg de kans niet te bederven.
Nu tweeëndertig graden en nog meer,
Gemiddeld is het hier best aardig weer.…
Bewijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Waar hoogmoed vaak gevolgd wordt door de val,
Kon Nik nu -uit de losse pols- bewijzen
Hoe je het snelst van a naar b kunt reizen,
Met onder hem een gruwelijk diep dal.
Bewezen werd, door even flink te stunten:
Het is de rechte lijn tussen die punten.…
Cicade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Magicicades….excentrieke beestjes.
Ze leven solitair maar kerngezond
Tenminste dertien jaar onder de grond,
En daarna pas gunt het zich tijd voor feestjes.
Hooguit een maand leeft het het volle leven…
Was dan maar liever ondergronds gebleven.…
Jouw bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Het gezicht van jouw bevrijding.
Is denkbeeldig geïllustreerd.
Jouw silhouet tegen het zonlicht.
Het gezicht is jouw bevrijding.
Je bent donker uitgedrukt.
Met fijne contouren van je gezicht.
Het gezicht is jouw bevrijding.
Zacht van aandachtige aanraking
Zoals een vlinder haar bloem bestuift.
Het gezicht van jouw bevrijding.
In een…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij bent mijn schaduw.
Mijn smaakversterker.
Mijn eeuwige tenor.
Jouw glinstering.
Schittert als oase.
Mijn eeuwige metafoor.
Door dik en dun.
Waar wegen scheiden.
Besta ik door jou.
Laag in het gras.
Verkoeld mijn geest.
Verfrist door ochtenddauw.
Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.
Het is een berusting.…
In felle bliksemflits
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 zacht vlaagt
een eerste koele wind
langs de verdroogde haag
het donker
stapelt zich ontlaadt
in felle bliksemflits
nog is het drukkend stil
de laatste vogels vluchten
met een verbaasde gil
dan opent hemel
in opkomend suizen
haar grootste sluizen
het begeleidend
gedonder overstemt
al snel dit regenwonder
waar het droge land…
In status nascendi
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 ik kruiste zaden
wist bloemen te laten baden
in een weelde van kleur
heb ze niet geschapen
maar wel begrepen
in gaan voor bestaan
zij kiemden leven
samen beliepen we
andere wegen in groei
heb hun geheimen ontsluierd
talenten in status nascendi
naar voren gebracht
bloeien nu al de pracht
die zij pas na vele levens
ooit zouden hebben…
Drukverschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
600 Voor ieder van ons een weg
naar wat onmogelijk lijkt
een verre top, daarachter
het Beloofde Land, dat lokt
met vruchtbaarheid, omdat er
water stroomt van noord
naar zuid, van hoog naar laag
Hoe men de vaste vorm verliest
verdampt, nieuwe vastigheid vindt…
Ochtendstond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
721 Het kabbelende beekje in het bos.
Je draagt je haren los.
Zachtjes streel ik over de huid van je wang
en plots ben ik even bang
voor wat nog moet komen
en ons reeds is ontnomen.
De ochtendzon en de rijp op het gras
Ik heb altijd al geweten dat jij de ware was.…
Een kleine scene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 een verre donderslag
terwijl thee onverklaarbaar
uit de glaasjes spat
verschrikte kindergezichten
die angstig kijken
bij het volgende weerlichten
een kleine scene
in een handomdraai geschapen
vlak voor het gaan slapen
pas veel later
keert de rust weer terug
als de emoties zijn gesust
toch blijft die donderslag
een leven lang verbonden…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Onder 'n blauwe sterrenhemel
Zij aan zij
Verdwaald in 't duister
Wandelen wij
Op 't ritme van de wind
Deint het gebladerte op en neer
Terwijl de krekel teder sjirpt
voor z'n laatste keer.
Aan de waterkant
Tussen 't ranke riet
Kwaakt de kikker ongeroerd
Zijn hoogste lied
De korenhalm, sierlijk en slank
Vertelt de kruisbes en de…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
Taakstraf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
807 Het afgelopen weekend overziend
Heb ik mij op het gras uit kunnen leven.
De taakstraf die mijn vrouw mij heeft gegeven
Die had ik volgens haar oprecht verdiend.
Het maaien van het grasveld is mijn straf,
De kantjes loop ik moeiteloos eraf.…
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
bij deze foto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 op dit gezicht is alles te vinden
de glimlach heel vaag en de houding
om alles te begrijpen, alles op zijn plaats
met in de achtergrond het bos met de eiken
nimfen dartelen gevleugeld kwinkelerend voorbij
hand in hand als libellen, in elkaar geklonken
de wind van zee fladdert in vlagen met hen mee…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 De wind drijft over de verlaten meren
het rimpelspel van een herinnering.
Oud wolkgevaarte spiegelt zich.
Verloren onderstromen
zoeken nu in het riet verheuld
in zingen onderkomen.
En sta mij bij: dit is een godsteveel.
De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik…
In spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 gestaag
drupt water
van blad op tak
de stam
wordt donkerder
door lange tranen
die in stroompjes
naar beneden komen
wegvloeien in de grond
tot die verzadigd is
en plassen blijven staan
waar in spiegelbeeld
de regen weer gewoon
in stroompjes terug
naar boven lijkt te gaan…
De Eik leeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 De Eik leeft,
hij ademt mijn dromen
en fluistert mij geheimen in
wij staan samen in de tijd
nu is een glimlach
in het moment, een rimpeling
onderweg naar ergens
met mijn voeten in de aarde
voel ik zijn wezen
hij is mij
wij zijn één.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
herfstbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 vallende blaadjes
dwarrelen voor het raam
in kleuren van rood tot
goud
rode lippen
kussen de zomer
tot ziens op mijn mond
opoe herfst haast zich
met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens…
De kunst van het web
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 heb uit handenvol herfst
draden gepakt
wilde mijn web
ermee weven
heb ze geplakt
met luwte en zon
in de regen
glansden ze prachtig
maar de druppels
werden te zwaar
zij scheurden
de lijnen aan flarden
ik laat ze waaien
zoals het hoort
maar de kunst van het web
heeft mij altijd bekoord…
Als attractie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
477 je liefde
was stroperig
hongerig
verstrikte ik
in je web
gracieus
kwam je nader
dansend
op draden
zinnend op pret
je zoog
me niet leeg
maar verenigde
slechts genen
zodat leven bleef
als attractie
liet je mij
hangen om
nog meer prooien
te kunnen vangen…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 in het windstille weer
hoor je ineens de polsslag
van leven om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Het Vaderhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kan ik de wenk weerstaan,
alsmaar vroeger sluiten deuren
het huis tegen nachtelijk treuren
over verloren licht, afgebroken bestaan
mens gevangen in ongekende deining
engelenzang troost zijn verschijning…