Hartenkreten over vrijheid

het mooie van een potlood, het fijne van een pen. je schrijft iets op een blaadje, verstopt het in je laadje. niemand hoeft te weten, wat jij niet wilt vergeten.…

O wereld van het licht mijn angsten en mijn hoop mijn brandende verlangen doorbreekt de bliksemschicht op het ritme van mijn hart voel ik het leven kloppen de geuren en de kleuren mijn denken is ontward mijn zinnen nu ontwaakt zal ik alleen maar zijn ik hoef nog slechts te leven zo door het licht geraakt…

Loop de weg zoals de weg loopt loopt de weg zoals 't is…

voordat je begint om me te geven, je denkt te weten dat je me kent misschien ècht voor me gaat voelen wil ik je toch even zeggen dat je zover nog helemaal niet bent wil me ervan vergewissen dat je het serieus bedoelt dus heb wat dingen op rij gezet zodat je daarna kunt beslissen of je nog steeds wat voor me voelt dominant,opstandig,recalcitrant…

Het is een vroege morgen ergens in mei. De vogels worden wakker en maken mij blij. Wat kan zoiets kleins toch vreugde brengen. Je moet kunnen genieten van elke nieuwe dag. Ook als het tegen zit komt steeds weer die lach. Een jong vogeltje een lammetje in de wei wat is het toch heerlijk wakker worden in mei.…

De lucht is grijs. Alles lijkt donker. Maar de zon schijnt dwars door de wolken heen. Een straaltje bereikt mijn hart en zegt: "Zolang de zon schijnt zijn er kansen kansen om op te staan verder te gaan te genieten ook al is het maar van het feit dat jij er bent en dat de zon altijd schijnt ookal verstopt hij zich af en toe even…

Eindelijk is het dan zover! De familie staat bepakt We gaan naar de camping toe Eenvoudig of bekakt! Verbroedering heerst daar alom Want allen zijn we één! De wijn vloeit welig en ´t Blonde schuim is er voor iedereen! De bingo kost voor een avondlang Maar een eurootje of tien Na afloop showt men dan de winst Een ieder mag het zien.…

Daar zit ik dan In dat hoekje Ik schrijf in mijn dagboekje Daar zit ik dan Niemand kijkt me aan Ik zie iedereen langs me heen gaan Daar zit ik dan Maar eindelijk komt er iemand naar me toe En vraagt vriendelijk: Kom mee met mij En wees vrij…

het zijn de engelen die het universum omarmen. het zijn de goden die onze harten verwarmen. en ik... met de snelheid van een gedachte vlieg ik van planeet naar planeet moeder aarde vader zon laat mij terugkomen naar waar alles begon.…

Waar is vrijheid toch gebleven? Ik heb het toch gevoeld? Zweefde ik dan heel even? Of is vrijheid zo bedoeld? Bestaat er eigenlijk wel zoiets? Zou het dan materie zijn? Of bestaat vrijheid gewoon uit niets? Zou het dan wel vrijheid zijn? Zal de vraag een antwoord vinden? Of vindt het antwoord misschien de vraag? Zal vrijheid zich dan aan…

Vrijheid zo gezegd maar het is heel wat Vrijheid zonder kunnen we niet Vrijheid het lijkt zo weinig maar het is het niet Vrijheid vroeger smeekte ze erom Vrijheid is jammer genoeg niet overal In vrijheid moeten we leven Vrijheid dat is wat we willen Vrijheid moeten we vieren…

Als ik in mijn kooi zit en ik kijk in de lucht zie ik de andere vogels en sla ik een diepe zucht. De tralies zijn er altijd tussen hen en mij ik voel mij ongelukkig waarom ben ik niet vrij? Al was het maar een uurtje dat ik mijn vrijheid kreeg dan voelde mijn leven beter en niet zo erg leeg.…

Meander, beekje ! Mee drijft een dansend scheepje, Mee stroomt vrij mijn ziel…

Vrijheid, Blijheid. Mooi gezegd , kwaad gedaan. Als er nog steeds niet overal vrijheid is, Wat heb je er dan aan? Laat ze leven, een normaal leven, leven. Een zoals je ook jouw kindje zou geven. Steun de medemens, is dat geen mooie wens? Hulp aan de medemens. Als jij die vallende ster net ook zag, weet je welke wens jij uitspreken mag.…

Heb uw naaste lief, Koester geen grief. Gij zult niet doden, Oorlog is vanaf heden verboden.…

Denkend aan de vijand als een mens En de vijand ook zo aan mij Dat is mijn wens Sterren en medailles onder een schuine baret Hij heeft vrienden verloren vandaag blijft hij in bed Stoere mannen klein en broos Herdenken hun wonden verdrietig en boos Wie wil er nog horen van hoe jong ze waren Hun jeugd verloren, de grote gevaren Schaduwen…

Er dansen lichtjes in mijn hart lichtjes zonder een enkele naam soms van vreugde, ook van smart ze dansen in mijn hart voor het raam. Ze kijken uit naar een boom of een zon doorlatende wolk ze dansen aan de boszoom met een glimlach vol begrip. Ze zingen als een merel op een tak dansen om een kind met een lach slaan elke dag een arm om…

Langzaam gesponnen, de route naar de kern Korter werden de paden strakker het patroon Abstracter de vormen en groter de leegtes Haar pad werd bepaald door beklemmende stiltes en daverend onweer Zijn ego manipuleerde, manoeuvreerde kronkelend tussen waarheid en leugens Een indringend spel roulette van macht en onmacht De benauwdheid sloeg…

Een stipje zag ik in de verte en dacht, daar wil ik heen liep het vuur uit mijn schoenen maar hoe hard ik ook liep ik kwam geen stap dichterbij het stipje was en bleef klein kon het niet inhalen hoe stevig ik ook doorstapte. Ik zag een stipje in de verte en wat ik ook deed het stipje bleef een stipje en ineens dacht ik je wilt niet worden…

Als je vrijheid nou gewoon kon kopen, je naar de winkel toe kon lopen, en kon zeggen: “een pondje vrijheid, alstublieft.” Als je vrijheid nou gewoon kon plukken, dan zou wereldvrede echt gaan lukken, want je pakte een ladder en plukte er een beetje vrijheid bij. Als je vrijheid nou gewoon op kon graven, door gewoon een schepje bij je te dragen…

Waarom gaan toch de allermooiste liedjes, Steeds weer over liefde, vrede of geluk. We neuriën of zingen ze luidkeels mee, Het humeur kan voorlopig niet meer stuk. In ons hart zweeft soms een melodie, Of een tekst die je diep heeft geraakt, Laat je, al is het maar voor even, Proeven hoe ultieme vrijheid smaakt. Als die schrijver onze leider…

Verwonderd sta ik hier te kijken en zie de kinderen samen spelen blank of bruin, het maakt niet uit ze willen alles met elkaar wel delen Zullen deze kinderen ooit nog weten dat hier zo lang geleden oorlog is geweest beseffen zij de twee minuten stilte en de dag erna het bevrijdingsfeest? Ze lezen kranten, zitten achter de p.c. zien op t.v…

Kleine onbevangen vlinder, van de wereld niet bewust. Zwevend, dwarrelend door het leven, met van nature innerlijke rust. Je leeft je leven heel éénvoudig, onbezonnen puur en rein. Kleine onbevangen vlinder, ik wou dat ik als jou kon zijn.…

ik heb als mus beslist een drukke baan ben elke dag op het centraal station waar ik kleurloos ronddwaal als spion je weet vast wel hoe die dingen gaan niets maar dan ook niets zal mij ontgaan soms wacht ik urenlang op het perron op goed geluk pik ik een straaltje zon al wordt dat eigenlijk niet toegestaan ik woon en werk al jaren in de stad…

Grijze nachtvlinder koestert zich aan de laatste eenzame bloem terwijl de zwarte boogschutter zijn volgend schot trefzeker lost Stuipfladderend verdwijnt de vlinder in de duist’re nacht als een schaduwfiguur vluchtend voor ervaringen achterhaald door het lot Smalle holte van een berk lijkt de laatste rustplaats maar een winterlange…

Onrustig zoem je door de kamer, van raam naar raam en weer terug, boos trillen jouw fijngemaasde vleugels tegen het harde, dubbele glas. Nu probeer ik mijn roman te lezen, ik wil jou niet meer horen, maar jij vliegt onverbiddelijk van raam naar raam en weer terug. Menselijk zou het zijn, ja, wellicht Franciscaans, als ik nu mijn glas zou…

een vogel die het nest verlaat zingt hoog zijn mooiste lied vanaf vandaag staat hij op straat een huisje heeft hij niet zijn koffertje met goede raad een traan die niemand ziet vertrouwen, maar geen ruggegraat een echte zielepiet toch vliegt hij dapper ´s avonds laat alleen in grensgebied en controleert met regelmaat of hij…

Gevangen in een wereld Van drukte en haast Dit bedrukkende gevoel Van vrij zijn met beperkingen Ik krijg het niet weg Waarom leven in een land Waar het gevoel heerst Dat je bekeken wordt door iedereen Dat je jezelf niet kunt zijn Alleen maar omdat er altijd iemand Over je schouder meekijkt Ik zou zo graag eens willen voelen Hoe het…

laten we naar de maan zwemmen laten we door het getij heen klimmen de avond doorbreken die de stad probeert te verstoppen laten we vanavond uit zwemmen gaan lieveling het is onze beurt het te proberen geparkeerd aan de rand van de oceaan op onze rit door het maanlicht laten we naar de maan zwemmen laten we door het getij heen klimmen ons…

de wind ging aan de haal met hoe je heette voor het eerst had je een naam het water beukte het hart op hol jouw hart van zand en zout niet eerder kon je spreken de verf op de blinde buitenmuur verborg wat je schrijven wilde pas dan leerde je lezen geluidloos val je, val je samen met het wit tussen de woorden ver gaan om aan te komen…