2284 resultaten.
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Mag mij dan na zo veel treuren
Zo veel zwoegen, zo veel wee,
Niet een uur van rust gebeuren
Op een stille legerstee?
Drijft mij, met gebroken lenden,
Kreupel, ademloos, en krom,
In een kring, die nooit zal enden,
’s Werelds tuimelmolen om?
God! Gij zag mij heel mijn leven
Aan natuur en leedgenoot
Onvermoeid ten beste geven,
Waar uw wijsheid…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.323 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle…
Hartstocht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.129 Onlangs heb ik over liefde uitgewijd
Een gedicht afkomstig uit de oude doos
Beste beelden en emoties, tomeloos
En het kon nog langer worden uitgebreid
Eigenlijk probeerde ik nog veel te veel
In de korte regels van een blij sonnet
Bij elkaar te proppen, zinnen dichtbezet
En, geloof me, toch was elk woord essentieel
Wie kan zich beperken tot…
Gij zijt niet slecht geweest
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.380 Gij zijt niet slecht geweest: gij waart slechts zwak,
Om niet in Mij te g'loven, die u liefde.
Gij waart een kind, dat àl zijn speelgoed brak,
Wanneer het langer niet zijn speelgoed b'liefde.
O, kind.... IK wàs geen kind! IK ben 't, die kliefde
Dit mijn schoon hoofd, zo sterk eens, tháns zo wrak,
Omdat ik niet met mijne grote Liefde
Alleen…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 Wat hij ziet zegt hij weer te geven
Een kleurenmix en wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij…
Inspiratie
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.096 Er welt een zin op, mooi en dicht
En regels rijgen zich aaneen
De zinnen geven helder licht
Een vers geboren als geen een
Het tweede vers volgt kort erop
De inhoud komt tot atmosfeer
De clou verblijft nog in de dop
De laatste regels als een speer
En nu, het onderwerp ligt vast
Het derde vers kost veel meer tijd
En heel veel woorden zijn…
De wereld
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.607 Wat zijt ge, o samenstel van onbegrijplijkheden?
o Schaakling van gewrocht en oorzaak zonder end?
Wier mooglijkheid de geest te nauwernood rekent;
Wier dadelijk bestaan een nacht is voor de reden!
o Afgrond! die ’t besef geen weg windt in te treden!
Wat zijt ge? Een blote schijn, het zintuig ingeprent?
Een indruk van ’t verstand, waarom ’t zich…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Mijn woede naast de lust
al wat waan en vals en voos is
geschreven aan te klagen,
de schor van hete adem
niet te stillen zucht
het onterechte uit te dagen.
Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.
Het lijdt geen twijfel dat ik…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 Dichtkunst is Gevoel
Mijn vrienden, laat wie 't lust, hier andre gronden stichten!
Mij is 't gevoel de bron; bij mij 't gevoelen, dichten.
Neen, geen verbeelding, dan ontstoken door 't gevoel,
Is dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel
Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen,
Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos…
HET TABAKROKEN
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.553 Die heb met Godvergeten hand
Zijns grijze vaders nek gebroken,
Die 't eerst dat heilloos stinkend roken
Heeft ingevoerd in 't Vaderland.
Hij gaf 't verachtlijk wormgebroedsel
Der laffe en vuile luiheid, voedsel
In breinbedwelmings toverrust:
Hij was 't die de vlijt en spierkracht doofde,
En …
Omarming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
923 Taal van rede met zijn lege vormen
Gedachten en gevoelens zwerven onbegrepen
We worden uitingsloos door eenzaamheid gegrepen
Zijn gebonden aan bedachte normen
Ik voel gebrek bij heel veel mensen
Naasten op de plaatsen waar ik ze ontmoet
Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed
Wel commentaar op vreemde wensen
Geen gevoel voor de hoge…
Gelijk
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.562 Het is vaak met gemak te traceren
Een studie, systeem om van te leren
Te zoeken naar een afgebakend gebied
Een feest van kennis, logisch makend een lied
Domein van hogescholen, universiteiten
Gebouwen, gonsend van de aan te tonen feiten
Centraal en stil, zo ligt een hoog terrein
De faculteit van ‘t persoonlijke zijn
De dromen, wensen van…
DE DRUKPERS
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.788 Thou god of our idolatry, the Press! [Cowper]
Wat zeg ik thans van d'Afgod dezer dagen,
De Drukpers, bron van onopnoembre plagen? -
De zege van Geweten, Vrijheid, Recht,
Is mooglijk door haar invloed eens beslecht;
Doch bozer plaag dan Faroos Rijk bezwaarde
Maakt thans door haar een Helpoel…
Prajñãpãramitã
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
934 Lenig en gekruist zijn beide benen
Waaruit haar lichaam ontspannen spruit
Rijke versierselen zijn haar buit
Dat door delen zinnelijk geuit
Levend heeft gemaakt de dode stenen
Symbolisch rusten beide handen
Malend rad van stille wijsheid
In de boezem van haar leeftijd
Waar slechts eeuwige vlammen branden.
Ze kijkt zo zinnelijk, zo rustig…
De voorhang
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
762 De logica is helder klaar
Geeft ons houvast, volle zekerheid
En stuwt de carriere als maar
En geeft ons zinvol de tijd
Sprekend met de goed gekozen woorden
Intelligent, in elk geval bedaard
En natuurlijk met gestropte boorden
Maar toch een ieder naar zijn eigen aard
Maar niemand kan na weinig jaren
Reeds getuigen van terechte zekerheid…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden…
Der mensen hoogste smart is wonderbaar
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.942 Der mensen hoogste smart is wonderbaar.
Zonder gelach,
zonder geween,
lig ik gestrekt,
beweegloos gestrekt,
starend en stom,
in de nacht.
Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
donkere vormen bewegen zich zacht
in de donkere nacht...
donkere vormen, zonder gerucht,
en ik zucht...
Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
paarden en wagen draven…
Vrijheid
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.447 Quid est libertas? Innocentia.
Epictetus
Wat’s Vrijheid? — Onschuld. — En wat’s Onschuld? — Smetloos zijn:
In ziel en lichaam vrij van ingestort venijn,
Met bloed en merg aan ’t kroost uit de Oudren ingevloten;
Gezuiverd door de Geest uit Hoger kring ontsproten.
Wie andre Vrijheid zoekt, zoekt, op de naam van VRIJ,
Slechts strafbren eigenwil…
Wind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
761 De symbolen van de wind
Leren mij te blijven staan
Dwarrelend beweegt een blad
Door een toeval heen gegaan
Ik verzoek het stil papier
Spiegel voor mijn zucht te zijn
Minder vluchtig en gewoon
Sterren in een raamkozijn
Bomen buigen soms ontwricht
Blijven staan, onaangedaan
Wuiven niet met winden mee
Dwingen mij te blijven staan…
Mening
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
958 Ik vind het slecht, het is niet goed
De kranten schrijven het verkeerd
Woestijnen stromen van het bloed
Onschuldig leven wordt onteerd
Een eindeloze felle strijd
Geniepig soms, om het gelijk
Gedachten worden opgeleid
De wil is sterk en invloedrijk
Het is een vesting, dik ommuurd
Beperkend voor een vrije zin
Een dikke hals met onderkin…
Heengaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
904 Buiten waait een wind een blinde toeval
Doet mij vluchten naar mijn broeikas
Ver van mode ver van elke speelbal
Denk ik en ik koester nieuwe aanwas
Oude weetjes krijgen een nieuw jaartal
Als ik ze bekijk door het vergrootglas
Geen professor en geen vrije weetal
Weten waar de tijd altijd op uit was
Toen en nu, het klinkt alsof we weten
Wat…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 O, rozen, droef en schoon,
ik heb u uitgekozen
Voor àl mijn koude doden,
rode en witte rozen.
Rozen om 't dode haar,
rozen op armen en borsten
Vallen met zacht gebaar,
of zij niet vallen dorsten.
Rozen voor ieder, die
met lachen, of kussen, of groeten,
of schone melodie
Mijn leven wou verzoeten.
Rozen voor mij slechts niet,
voor…
orakel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
696 Uitdrukking van woorden, eenvoud in een zin
Leidt al meer dan dichtende complexiteit
Tot het hoogste, een wisselwerkend gewin
Onbezorgde kreten smoren elk verwijt
Wat betoogt hij nog in wazige gedichten?
Want het blijven immers tobbende complexen
Donk’re woorden, ze zouden moeten verlichten
Zelfs de beste blijven schreeuwende reflexen
Wat…
Gepaste rol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Woorden
spelen met gedachten
ook al zijn ze echt
gelogen en goud eerlijk
spelen woorden
een gepaste rol
In mythen en
in sagen
in verhalen en
mijn waarheid
zijn ze samen
engelen en heilprofeten
tijdloos groots
in heel mijn
leven…
Van de Zee
poëzie
3.8 met 29 stemmen
5.991 Aan Frederik van Eeden
De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet;
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.
Zij wist zichzelven af in eeuwige verreining,
En wendt zich altijd òm en keert weer waar zij vliedt,
Zij drukt zichzelve…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 Schep mij een nieuw harte, o God!
DE PSALMIST.
Hoe vlieden, hoe jagen
De rollende dagen
In wisslende vlagen
Van zoetheên en plagen,
Van smart en genot?
Van smarte
Voor ’t harte
bij ’t wereldse lot!
Van zwoegen
Bij ’t ploegen,
Door de uitkomst bespot! —
Maar blijdschap in ’t streven
Naar 't hogere leven,
Verenigd met God!
o Vloeit…
Als de lichtjes doven
gedicht
3.2 met 653 stemmen
124.582 Op een slagveld klonk een stem,
was van ver te horen,
zong dat er in Bethlehem
een kindje was geboren.
In die nacht zo stil en groot
zwegen de kanonnen,
die zijn bij het morgenrood
toch opnieuw begonnen.
Kerstmis lijkt ons keer op keer
vrede te beloven,
maar kanonnen dreunen weer,
als de lichtjes doven.
Donkere Zuidafrikaan,…
Zoeken wij naar woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Soms denk ik weleens
dat wij gezocht door woorden
hardop spreken om ze
simpel te herhalen
waarom zijn gebruikte woorden
eigen in geroepen waanzin
meestal is een zin
een echo van verouderd
taalgebruik
Soms zijn woorden
fraai gevonden
of ze hebben
fossiele waarden
die opnieuw
gevonden moeten worden…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Het vochtige teken
Der stortende beken
Rijst boven ons hoofd.
Nu zinken de stralen
Waar heuvels dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In ’t vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Verleren het baden,
En schuilen in ’t hout:
En ’t groeien…