8623 resultaten.
De zwijger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Wie ben jij?
De stille, de zwijger
Wie ben jij?
Die ik heb gekend
Je mond vertelde me weinig
Je spreken ben ik ontwend
De stilte kan jij omarmen
Met wie jij je leed hebt gedeeld
Je gezel is je gedachte
Met wie jij je nooit hebt verveeld
In je stoel laat ik je achter
Niet wetend wat je nu wenst
Soms denk ik dat je vermogens
Door leeftijd…
Zonder onderwerp
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.048 Ik woon
in speekselloze woorden,
in licht dat net niet uitdooft,
in een huis dat niet wil horen.
Ik loop wat zachtjes door
maar vind geen onderwerp
dat me zoekt,
geen enkele voetafdruk
op een zachtwollen doek.
Ik laat mijn lichaam zakken
maar vind alleen
een afdruk van uitgeleefde tranen,
een onderworpen ziel
in de tijd achtergelaten…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik staar zonder ogen,
adem nauwelijks een zucht
mijn lippen gillen stille klanken,
zelfs de eenzaamheid schuwt
verlaten stadsbanken.
Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Alle mooie dingen verminderen
En verlaten mij nu -
Mijn lieve zinne-kinderen
Haten mij nu -
De gouden, de grauwe, de blauwe,
Ze gaan, ze gaan allen heen -
Tussen grote mensen-gebouwen
Sta ik alleen -
In de mensen, in de zon-straten
Koel, onbewogen. -
Ik ben heel alleen gelaten
Door mijn ogen.
Mijn ziel is in leven gebleven -
Leeft…
Ik laat jou gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
952 lijden
schijnen zacht gebroken licht
willen duist're gloed omarmen
glans geven aan jouw gezicht
'n Rail van tranen door het leven
trekt een wissel op jouw geest
zelfs de sporen van de liefde
wissen uit wat is geweest
Op volle snelheid naar de zelfkant
is jouw weg zwart geplaveid
ook ik heb de grip verloren
ik laat jou gaan, mijn eenzaamheid…
loreleike
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
893 dat ik jou uit moet leggen
wat het is om zonder jou
een reiziger zonder bagage
die in jouw ogen heeft gekeken
fantoompijn die zeurt
verbondenheid met dromen
een vreemdeling in eigen land
een pluisje schokschouderend
in de wind zoekt een plekje
lees dan toch de verdomde
korte berichten in de krant…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend bestaan
dus dooft het licht in stilte
wordt iemand eenzaam…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Het verdriet in mij
maakt mijn nachten wakker
en schrijft de leegte op papier.
Onder blauwe tranen cirkelt
mijn hand,woorden razen
tot in de kleinste plekken.
Verkleumd en onnavolgbaar zoekt
mijn schrijven de windstilte in de
striemen van de onophoudelijke vlekken.
Wat blijft er van me over
als mijn zinnen
enkel verlatenheid vinden…
Afscheid
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
999 Een diep verlangen naar het eindige
kruipt traag en wenend
in dikke strepen
naar de stilte van het oneindige
In het vragen naar vergetelheid
kan de nacht mij vinden,
een vuistgroot op mijn kussen,
er ontbreekt enkel nog een afscheid
Sterfelijk vergruist de rand
van de dag nu voorgoed,
geluisterd en diep gedacht schrijf
ik de woorden…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
het leven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Het leven is mooi geniet ervan elke dag,
Met soms een traan en vaak een lach
Het leven is ook zon en regen,
Soms valt het mee maar soms ook tegen
Sinds ik haar ken lijkt de zon heel de dag te schijnen
En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen
En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach
Ik ging weer genieten van het leven…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Zonder titel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
895 De slagbomen opgeheven
kruisen de wegen elkaar
zoekt het hoofd gezelschap
Hij
Banen haar gedachten zich
een weg naar de andere einder
een verwant van de ziel
De wegen lopen gesmeerd
kennen de bomen
één voor één
gaan uit elkaar
komen elkaar weer tegen
De slagbomen neergelaten
een stop bij…
Moe
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.147 Ik zou willen roepen,
schreeuwen, gillen
Ik hou van je
maar ik voel me leeg,
zo leeg van binnen.
Mijn handen beven,
een krop in mijn keel
Ik heb je nodig
zin om me neer te leggen.
‘k Sluit mijn ogen,
mijn gedachten rusten
op tafel.
Mijn hand wil
niet meer,
niet meer bewegen
weigert,
weigert te spreken.
‘k Ga er niet tegen in…
Veertig rond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
853 Houvast snijdt mijn handen,
bloedt mijn bloed,
verliest mijn blaren.
Rauw glijdt langs de wand
mijn bast.
Touw is strohalm,
is mijn angst die beter past.
Ik blijf dus hangen
zeker van de afstand
die ik nauwelijks durf te klaren
want dat touw...
hoe houd ik dat in godsnaam vast.…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Duizend rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren…
mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.711 mijn lieve god ach weet je,ik heb zoveel verdriet
mijn vragen die vergeet je,waarom zie je mij dan niet
hoelang moet ik nog verder,hoeveel jaren moet ik nog gaan
de heer dat is mijn herder, maar ziet mij niet meer staan
mijn kinderen zijn uitgevlogen, ik zit hier maar alleen
lieve god heb mededogen,ik ben toch niet van steen
zit met mijn handen…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Breng me morgen naar het strand
De laatste avond vertelt
haar verhalen,
geen herinneringen meer
Er is hier niets anders dan de wind.
De tocht stelpt het bloed
in mijn hand,
het ademhalen doet zeer
Schelpen zoeken een lege plek.
Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.
Duisternis…
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
achterdeur
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
949 Een achterdeur is wat ik zoek
een deur om even weg te gaan
Waar is die deur die ik zoek
om even weg te zijn van dit bestaan
Achter die deur wil ik even alleen zijn
samen met mijn gedachten over jou
Misschien verbindt die deur wel een lijn
met de achterdeur van jou....…
rigor mortis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
851 als een vogelverschrikker
heb ik gepoogd
leven en dood
te verschalken,
liefde te bewaren
in vergeelde flesjes.
maar nu is mijn stem
welhaast bevroren en
mijn lever zwaar ontstoken
zo overleef ik de weerwraak
van de winter niet.
inwendig plooit
mijn gemoed
tot barstens toe.…
Het Dak van Leuven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
861 Je dagboek gelezen, even later
motregent het buiten en de wind
komt uit het noorden, veegt de wolken
langzaam naar je toe
Te weten dat het goed met je gaat
is vaak voldoende om weer een dag
te overleven zonder heldendaden
De strijd om het bestaan blijft maar
doorgaan net als de markt
op vrijdag en zaterdag in Leuven
waar we eens op het…
Mijn linkerhand
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
790 Afgedwaald
in deze wereld
denk ik aan
een ander land,
luisterend naar
mijn ademhaling
strompel ik net
tot aan de rand.
Woorden rekken zich
door mijn ribben heen,
zinnen buigen zich
over mijn romp,
bewegend
naar de overkant,
liggen gedichten
reeds te wachten,
onbeweeglijk in
mijn mond.
mijn hoofd wacht enkel
nog op mijn…
De massa
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
979 Ik word opgeslokt
door de massa
Zoals een grasspriet
in een wei
of een druppel
in een rivier
Zelfs je verbergen
even achter een
witte wolk kruipen
zoals de zon
is een hele klus
Maar wat ik wil
is even alleen zijn
Heel even alles
mooi ordenen
Helaas, de massa
achtervolgt me
zoals mijn schaduw
en kleeft aan me
net als de wind
aan…
Buitenbeentje
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.341 Ik ben als de regen in een woestijn,
Als vrieskou in de zomer.
Ik ben een bloem op antartica,
Op de mooie witte sneeuw.
Ik ben op een plaats waar ik niet hoor te zijn,
Verdwaald in het oneindige.
Gevangen in een web van leugens,
Ik ben een buitenbeentje!…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 Rozen voor mij slechts niet,
voor mij geen bloemen, die geuren,
voor mij mijn eenzaam lied
En wat stil treuren...…
Eén voor één
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
871 Steeds als de stilte
mij met woorden vult,
rijgen mijn handen de
tranen aaneen.
Zwarte kralen vallen
op de grond,
over mijn gezicht glijden
ze één voor één.
In de pijn verloren
raap ik de woorden terug op,
tussen tranen gevallen,
zijn ze verhard tot steen.
Met geschramde vingers
breekt het touw,
mijn koude hand legt
de stilte…
Der mensen hoogste smart is wonderbaar
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.942 Der mensen hoogste smart is wonderbaar.
Zonder gelach,
zonder geween,
lig ik gestrekt,
beweegloos gestrekt,
starend en stom,
in de nacht.
Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
donkere vormen bewegen zich zacht
in de donkere nacht...
donkere vormen, zonder gerucht,
en ik zucht...
Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
paarden en wagen draven…
Niet meer vluchten
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
971 Schuil je leven maar dicht bij mij
Laat je woorden maar de vrijheid
Dit is niet het leven wat je bedoelde
Huil je leven maar dicht bij mij
Tranen die je nooit liet zien
Schuil je leven maar dicht bij mij
Geef je verleden de tijd om te helen
Dit is niet het leven wat mocht ontluiken
Huil je tranen in een rivier van vergetelheid
Laat je gaan…