12710 resultaten.
Hemelvaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
Onze kinderen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
789 Vandaag moeten onze kinderen
leren omgaan met geweld
want alles wordt uitgebreid
op school, tv en in de krant
vermeld.
Hun vrijheid komt al in gevaar
en ook hun rechten, daar
moeten zij nu al om leren
vechten.
Aanslagen bij de vleet het
is niet meer weg te wuiven
en ik zie het kind in het kind
verschuiven..
Opeens zijn ze volwassen…
Geweld, dodelijk geweld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
658 In Orlando, diepe, diepe rouw
en waarom?
In Parijs, verbijstering
en waarom?
Taal van kogels,
geweren en messen
waarom, leert een mens
niet van de lessen?
Van welk geslacht
een mens ook komt
niemand heeft het recht:
niemand
HEEFT HET RECHT
een leven te nemen,
zoals wederom gebeurde.
Taal van messen, geweren,
kogels
heeft…
Wolken schuiven langzaam.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
598 Daar waar de lucht hemelsblauw kleurde,
de bloemen hun geur afgaven als bezwangerde lucht
schuiven donkere wolken langzaam maar zeker
over de stad.
Maar gisteren, scheen de zon, zoemden de bijen
geurden de bloemen, dat WAS, NU is het donker,
zie jij het ook?…
Eerst drie....en dan vier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Rijdend langs 't weiland,
zie 'k twee paarden staan
maar het waren er toch drie?
Zou er eentje zijn doodgegaan
speurend over het geheel,
zie ik ineens in plaats van drie
dat een moeder haar veulen koestert.
Rijdend langs 't weiland op de weg terug
speur ik naar de vier, geboortes blijven
mooi!…
ruimte en vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
697 in de schaduw van het licht
verscheen een vaag gezicht
gevangen door bramen en doornen
onduidelijk daar doorheen te komen
er was geen ruimte, geen plaats
enkel wat zwak maanlicht weerkaatste
die enge beelden geheel onverwacht
in het diepst van een zwarte nacht
zo speelden weerwolven en demonen
een kat-en- muisspel met mijn dromen
ik was…
Mijn schaduw op de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Een schaduw op de muur is een donkere kopie.
Het leven van een persoon dat het licht niet ziet.
Iedereen weet van het bestaan maar word niet gezien als bijzonder
Maar denk dan eens na vindt je het geen wonder
Hij is aanwezig onder alle mensen
Heeft echter slechts één ding te wensen...
Dat het zich kon tonen in het warmste licht
Schijnt dat…
AAN EEN VADERLOOS KNAAPJE.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.102 Wis toch die traantjes uit uw oog,
Arm weesje! schrei niet meer:
Uw vader heeft het goed omhoog,
Bij onze lieve Heer.
God-zelf wil u een vader zijn,
Geen vader is zo goed.
En doet Zijn hand u somtijds pijn,
Hij weet wel wat Hij doet.
Want u vergeten kan Hij niet,
Hoe ver ook de afstand zij;
Zijn troost is u in 't bangst verdriet
Het allerdichtst…
Mama
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.077 Té goed was je voor je kinderen
Het ging je ook nooit hinderen.
Onze zware boekentassen sjouwen, het vieruurtje stond steeds gereed
Mama en oma waar je - moest - van houden
Zo wijs onderlegd ook gewoon Liefde.
Wat bracht je ons bij
Even genoeg voor mij.....…
Natuurwerk
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
1.244 De vorst bedacht een wit tapijt van gras
en schilderde met rijp de hoge dennen.
Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.
Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.…
65 jaar is Jan Jacob Krediet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
551 Het is nu twaalf uur
de elfde gaat over in de twaalfde
februari van het jaar des Heren en Dames 2017
Ik ben nu officieel 65 jaar
maar ik ga gewoon door of er niks aan de hand is
uit het gedicht van Gerard Reve:
Drinklied aangaande het leven op aarde
want god vorm me me m'n dochter is pas tien!!!…
Bandjir (voor Eddie Van Halen)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 Daar herinnert ineens een woning
In het Nijmegen van weleer
Krachtens hun hall of fame bekroning
Zich de Rozemarijnstraat weer
Waar een stille kracht betrachtte
Dat Eugenie er zo nodig weg wou
Gezien ze zich tweederangs achtte
Met echtgenoot en loten in de hoogbouw
Zoals ze insgelijks ons Insulinde
Waar Jan in big bands musiceerde
De…
Vluchtig Bestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Naar de bakker voor brood
In therapie bij nood
Werken om te leven
Of om 't even
En dan...
Naar de graver voor de dood.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 (Hollands).
Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur.
En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting…
PaasHaasje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Pasen
Opstaand uit de dood
De magie van het geloof is groot
Jezus wordt alom aanbeden
Heeft voor ons geleden
Door zijn verscheiden zouden wij minder lijden
Maar een ding verbaast je
De haas is nog steeds het haasje.…
Triomf.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
624 Parijs, de Eifel
Vurig brandende Liefde
Passie heerst regeert.…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
van hen die moedeloos-ontkrachtigd leven,
die nooit op banen van manmoedig streven
een veerkrachtige voet hebben gezet.
Ik zie ze gaan, met de slepende gang
van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,
dan even 't kort opflikkren van de vuren
der lust, en weergalm van haar rauw gezang.
Ik zie…
Eensaamheid.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.604 Mij vuurtje en ik is op wag,
mij vuurtje en ik alleen;
die awendster
wenk al van ver
en die velde slaap om-heen.
En stadigies sterwe die dag,
so's éen in sij armoed verlaat,
ongesien, ongeag,
sonder suggie of lach,
waar niemand van weet of van praat.
Nou blij die lug alom
in stil aanbidding staan;
geen tampende bel…
Hoe sterk ben je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
802 Hoe sterk ben je
wanneer
je niet meer rouwt
maar kunt vieren
dat jouw dierbare
geleefd heeft
en voor altijd
aanwezig is
in jouw hart…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 heel soms heb ik die drang
te vluchten zover ik kan
ver weg van hels kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen…
Beesten en mensen.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.093 De aarde brenge voort wat kruipt ofte wandert,
In aarde zal het toch eens werden weer veranderd.
Het water geve uit het slibberige vee,
Het moet toch t’ zijner tijd vervuilen in de zee.
De lucht belaste ik met vogelen te krielen,
Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen.
Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al
Als koning…
Rondelet voor Inge
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 het rondelet
't is een schavuit, een nar, een vlerk
het rondelet
geen schaterlach maar binnenpret
het vlucht voor 't zingen uit de kerk
verdwijnt dan in het blauwe zwerk
het rondelet..…
Draag me zacht...
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.050 Draag me zacht: door al mijn leden
Klopt het baemren van uw voet:
Draagt me zacht: bij iedre schrede
Drupt mijn klare, levend bloed.
Draag me zacht: door de ijle landen
Waait de nijd'ge wind zo koel;
Of zijn 't al uw kille handen,
Dood, die 'k om mijn slapen voel.
Draag me zacht, gelijk een blanke
Lampenvlam in woel'ge lucht,…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 In ‘t oosten klaar laat blozen
De dageraad
De liefelijke rozen
Van haar gelaat.
O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwe love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden…
Pavanne III
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 Ach mijn kind, wie zal jou leren
Dat jij niet verplicht bent aan de
Verkramping van het handbereik.
Het opdelende indelen,
Een catalogus van vakken
Wordt nooit een encyclopedie.
Het waagstuk van het verzuimde
Weten, de rede die omgeeft
En omvat, gaat buiten elk boek
En rang. Helaas een ontschoolde
Zul je zijn voor de leraar en
Zijn…
Pogingen tot relaties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik heb niet geleerd
om te leven, ik ben
eraan gewend geraakt
en probeer om mezelf te zijn
bij vrienden die geen eisen stellen
en beschikbaar zijn
wanneer ik kom of roep
dat ik eenzaam ben
maar met jou is het anders
Soms weet ik achteraf niet
of we verbonden waren
en dan verdwaal ik
in mijn gepeins, dan
is er dus geen contact
moet…
Net als jij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Van tijd tot tijd gebeurt het
onverwacht
dat iemand ruikt als jij
zo kijkt en lacht
ineens begint te dansen
net als jij
of zomaar woorden zegt
die jij ooit zei
Receptie in een groot gebouw
een man praat met een vrouw
en ik, ja ik verlang naar jou
door hem, zijn lichaamsbouw
"Hee, weet je niet meer wie ik ben?
Kom op zeg!" lacht hij…
Overstag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 het zijn van die dagen
dat in alle lagen
men vraagt om een antwoord
op zingevingsvragen
door Socrates, Jezus
en Boeddha verwoord
het gaat niet meer recht
zo die gaat in de zaken
wereld waar niets echt
is zoals het nu lijkt
't is net wat u zegt
we verzetten het baken
we gaan overstag nu,
het roer moet weer om
we gooien…
Ja Ja
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Onder mij warmen jouw handen
mijn billen, jij kneedt en voelt
of ze zich al spannen, we spelen
lippend en likkend met elkaars
zachtste huid en stellen uit
te kiezen tussen voelen en
aanraken, of om te draaien
voor alletwee tegelijk, we branden
onblusbare liefde in ons verlangen
ik ril, het raam staat wijd open
het is te laat voor schaamte…