8109 resultaten.
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
791 En dan is er mist
je ziet
nog net een hand
voor ogen
Mist kent
geen mededogen
het komt plots
je mist zicht
Duur komt
het je te staan
als 'witte wieven'
je de weg versperren
Geen enkel gedicht
mantra noch wachtwoord
doet hen wijken
ze blijven-hologig-naar je kijken
Gesluierd, gehuld
in witte gewaden
ze wenken, reiken
naar…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....
een novembernacht
waarin wind opsteekt
niet wil gaan liggen
Het duwen en trekken
wonderwel gelukt
de takken naakt nu
zonder enig opschik
Het goud
dat uit kruinen
wordt geblazen…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Wachttijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Zon in de winter
glijdt langs huizen en velden
rust tot het voorjaar.…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?
We weten
nu al van terugkeer
van het daglicht
Mede dankzij…
Lichtval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Soms
valt het licht er
zonder splinters
gruzelementen
Soms
staat het licht
weer op
poetst zich schoon
de aarde
van de duivel
of het stof
van een demon
Soms
valt het licht
samen
met een gedicht
dat zegt iets
van de dichter.…
Mijn prachtplek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
539 Mijn prachtplek
bestaat
op vele plaatsen
altijd is er
een in de buurt
er is rust
stilte en vrede
er is Liefde
in alles
om mij heen…
Sluitingstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Het zonneseizoen is voetje gelicht
en tussen plons en rimpeling
in de lotusvijver verdwenen,
ondergedoken in het broedwater
van de jaarwentelingen.
Wolken als kantwerk zijn het
epicentrum van zomerwellust
reeds voorbij gespoord,
wildzang en krekellied
tot zwakstroom gereduceerd.
De subtiele uurwerkmechaniek
van insectenpootjes valt stil…
groet me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Groet me
deze morgen
want ik houd
lente nog even verborgen
Groet me
deze middag
want ik lach
om winter...
die uit
zal blijven
vorst....
die niet toekomt
aan regeren.…
In het herfstbos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 in het herfstbos
losse noten
en bladmuziek…
Wij zijn de soort
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.688 wij zijn de soort
die vraagt naar het waarom
hoe het voelt om vogel te zijn
waarom bromvliegen rondvliegen
waarom je dit zei niet dat (bedenk je later pas)
wat je liever wilt, cremeren of opzetten
mensen die veel aan de dood denken snoepen meer
mensen met veel rommel op hun bureau werken sneller
is onderzocht
zet de zak niet buiten, knip het…
Brief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
757 In een brief
bedankte je me
voor de wandeling
het middaglicht
dat ons rijkelijk
bescheen
er geen genoeg
van kon krijgen
Of ik nog zing?
vraag je me
want je houdt
van m'n stem
Jij kan
je woorden
-met 't grootste gemak-
tot zinnen aaneenrijgen
Het is nu
dat ik ween
want ik ben
je adres onderweg verloren.…
Ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Een ster is gedachteloos
onverwachts oud geworden
om niets bekommerd
Een ster ontlokt verwondering
uit verre expansiedromen,
ondanks eenzaamheid op grote afstand
Wanneer we haar mysteries bezingen
is ze mogelijk reeds weggevlekt
in cryptische zelfbegoocheling
Evenwel,
ondanks alles,
blijft ze stralen.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 De wereld...
is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
532 In de lucht
zit iets blauws
dat weg heeft
van 'n naderend voorjaar
de winter
met natte koude
glad
doet vergeten
We weten
dat zon ons
meer en meer
....verwarmt
Ik ben klaar
met deze winter
de dagen kort
van hemels licht.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Aubade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
712 op mijn verjaardag
's ochtends vroeg een aubade
van een zanglijster…
De schil waarop wij leven
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.585 Op voormalige
zeebodem een vinexvesting, met zo natuurlijk
mogelijk bos omgeven, recreatiepaden,
en met kunstwerk binnenkort. Alma Mater
heet het beeld van Johan IJzerman
en wordt gebouwd van gras,
de schil waarop wij leven.…
Het bos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 kom, laat ons wandelen
in de stilte van het bos
waar bomen zielsrust druipen
zwijgen zelfontmoeting is
even geen verwachtingen
geen ruis van tijd en ego
maar lopen over oergrond
waar licht een nieuwe taal schept.…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 Dat vloed
ertoe doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Wedergeboorte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 van de vers ontloken sneeuwklokjes
rol ik zomaar in de kro die ik kus
met beide handen gooi ik wolken over
naar degene die ze vangen wil
tot dat er één uit elkaar ploft
rond zwevend op kleine waterdruppels
waarmee de aarde besprenkeld wordt
die onuitputtelijk lijkt
tovert zij wederom de lente tevoorschijn
waar ik ieder jaar weer opnieuw…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Als een spiegel
ligt de plas
in het landschap
wat ik nu snap
het is een oog
tussen het geboomte
Het kijkt mij
aan
ik zie m'n gezicht
als in een dicht.…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Begroeten
doe ik lente
het beetje meer zon
Het briesje
dat takken met jong groen
in beweging brengt
De stoel
die ik van binnen
naar buiten draag
om het zachte pastel
van bollen
beter waar te nemen
Het is voor mij
.....geen vraag
naar het zingen
van die ene merel.…
Vrijheid vogelt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
553 je vleugelt
verglijdend
op de wind
een roep
die buren kent
van ver daarginds
vrijheid vogelt
tegen wolken
zonder volgers
nooit alleen
stippen waaieren
zwierig bijeen
scheren zwart
voorbij een
volle maan
voordat zij
naar hun eigen
rustplaats gaan…
Zeeschuimzacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 bij de zee heb ik mijn zorgen losgelaten
als een handvol veertjes bij windkracht acht
buitelden ze als acrobaten de zee in, of uit zicht
ik zoog mijn longen vol, voelde mij licht
door het zorgeloze dat het bracht
een bovenzinnelijk aderlaten
zo onbegrensd en zeeschuimzacht.…
Verdwaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 Ik zag en hoorde
een vroege hommel
binnenshuis verdwaald
Verdwaald.....
in een vaas
met bloemen
Zijn dwaaltocht
begonnen
aan een open deur
In haar vaart
en capriolen
door mij niet te stuiten
Hier onwennig
de weg -in kleuren-
echt niet weten
Waren het de kleuren?
de geuren? van bloemen
juist van de markt
meegenomen?
als…
Wolf
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
667 Het water
kan wild
en onberekenbaar zijn
Het kent
geen waterlijn
geen eerbied voor de broze kust
Het water van zee
is als een wolf
met 'n grote lust
niet tot het breken
van golven
maar tot vraatzuchtig vreten.…