12647 resultaten.
Van zon of regen....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Wij kunnen er
-meestal- tegen
schijnsel
...van zon
Wij willen
zomers
met zon
in overvloed
Maar de hortensia
in onze tuin
doet het pas
echt goed
Na
de overvloed
van
'n klaterende bui regen.…
Vlinder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
640 Je vliegt
fladdert
als een vlinder
door 'n tuin...
als een zomers paradijs
Bloemen
met hun bloemkelk
ontvankelijk, open
zonder
enig voorbehoud
Een reis
-lijkt het me-
zonder last
zonder bagage
-vakantie zonder uurwerk-
Je blijkt beresterk
je vliegt met vaart
-kort elk oponthoud-
want je missie:
reis van je leven.…
zeelied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 golven vol gebrul
spatten schuimend en vlokkend
lachend scheert een meeuw…
Het zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Ik ben op weg
dwaal en draal
op twijg, op bloem
Op weg
door blauwe luchten
op m'n vleugels: zon
Het dwalen en dralen
nooit echt
moe
Voldaan
na elk bezoek
aan een bloem
het zoet te proeven.…
uil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 met een wijze blik
draait hij zijn nek klokje rond
en slaat op tijd toe…
Weerbarstigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 en kom
boven maar je overgeven
aan de stroom van leven
dat wind mij niet
gaat snijden op de hoek
als ik rustig laveer kust
hij mij met koude snoet
zacht koestert zomerzon
de nog winters witte huid
die zonder smeren en keren
al snel de noodklok luidt
weerbarstigheid zit
in de genen van de mens
het nooit toe willen staan
dat natuur…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
Lichtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Over de lichtheid
van ons bestaan
is al veel
geschreven, gedicht
Zo licht
als de vleugelslag
wiekslag van vogels
blijkt 't niet
Een meeuw
die je toelacht?
een merel
die goede morgen zingt?
Zelfs 't gebruik
van wiet
is maar
voor even
De lichtheid
van het leven
is niet om
naar te streven
Het overkomt ons
......onverwacht…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
onverzettelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 massief basalt breekt
stukslaand het woeste water
rotsvast de branding…
Gave voor verwondering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Zomaar opeens
ontvang ik zielservaring
door een ontmoeting
met een werkelijkheid
waarvan ik het bestaan
nooit heb vermoed
maar een gevoel geeft
te mooi om te benoemen
opgetild word ik
uit buitensporigheid
doordat de zon
die zich veel te vaak
achter wolken verschuilt
me juist vandaag
opnieuw laat verstommen
bij haar opkomst…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in een natuurlijke ovaal
tussen dikke beukentakken
beweegt een houten mast
met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
Ver
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 Ver van lawaai en herrie,
drammers en gedruk,
van te weinig met teveel
op een te klein stuk.
Streel ik verre zichten
waar het weids de zon verwaait,
en haar waterlanden
nog weten van geluk.…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik tuurde gisternacht
vanaf mijn stee
de diepte in naar het wel en wee.
Ik raad gevloek niet aan,
maar snap nu dat het fijn is
om je af en toe te laten gaan.
Ik wond me op over dat gekloot op aarde
en het duurde godverdommes
eer dat ik bedaarde.
De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels…
Nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 schaduw prijkt
in kleur voor
nieuw geboren
geluk
niet dat zij eerder
zo fragiel
aanvoelde toch
is het vers
net uit het ei
gekropen danst de zon
nog altijd daar waar
zij geboren werd…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Ontwaarding
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Ik weet niet of u het net zo ervaart,
maar ook als een eencellige door ons uitsterft,
zijn wij weer wat minder waard.…
Haar ingenomen stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Mijn weg naar de stilte was gevuld met bewondering
een hartstochtelijk leven die zij duidde in een seconde
maar ons contact kreeg een andere voorbestemming
door een slingerende weg die eindigde in een rotonde.
Haar leven tegen de klok in met ongekende windvlagen
met een aantrekkingskracht voor de stilte van de storm
begaf ik mij door…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 lentelied
als het gras mij groet
voel ik dat het moet
liggen met mijn lief
die mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik…
Wilgen...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 Ze staan
-onverstoorbaar-
aan de waterkant
de wilgen
ze houden van land
en water
Buigen zich
zover voorover
dat ze zich niet
meer strekken kunnen
Hun tengere voeten
klauwen
in modder, aarde
herkennen de waarde
van
het taai houvast
hun twijgen
verwijzen naar:
later.…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Natuurfotografie: schilderen met licht!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 De contouren
de horizon
de zon
de lucht
de wolken
Dat plaatje
vanuit jouw plaats vormt
een palet aan kleuren
vooral veel groen
met veel schaduwen
in het zicht
Klik...foto gemaakt!
Fotograferen is als
schilderen met licht!…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
Rozengeur, geen maneschijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 Van maneschijn
is nog geen sprake
we wandelen
samen
door een rozentuin
de geur
en kleur
als wonderbaarlijk
Hier neem je
niet de benen
noch
de wijk
Hier blijf je
dralen
dwalen
door een hof
Hof van Heden.…
Groene hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Je fietst
door 'Het Groene Hart'
voor mijn part
wandel je er
De einder ver
en immer
het geruis
van snelverkeer
Maar de vogels
strijken neer
op plassen
op zomen van groen
Hun snavels
in beweging
nerveus
hun vleugelslag
Er ademhalen
'moet je doen'
je ogen
op steeltjes.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen…