Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Van zon of regen....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Wij kunnen er -meestal- tegen schijnsel ...van zon Wij willen zomers met zon in overvloed Maar de hortensia in onze tuin doet het pas echt goed Na de overvloed van 'n klaterende bui regen.…

Vlinder

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Je vliegt fladdert als een vlinder door 'n tuin... als een zomers paradijs Bloemen met hun bloemkelk ontvankelijk, open zonder enig voorbehoud Een reis -lijkt het me- zonder last zonder bagage -vakantie zonder uurwerk- Je blijkt beresterk je vliegt met vaart -kort elk oponthoud- want je missie: reis van je leven.…

zeelied

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
golven vol gebrul spatten schuimend en vlokkend lachend scheert een meeuw…

Het zoet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik ben op weg dwaal en draal op twijg, op bloem Op weg door blauwe luchten op m'n vleugels: zon Het dwalen en dralen nooit echt moe Voldaan na elk bezoek aan een bloem het zoet te proeven.…

Weerbarstigheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
en kom boven maar je overgeven aan de stroom van leven dat wind mij niet gaat snijden op de hoek als ik rustig laveer kust hij mij met koude snoet zacht koestert zomerzon de nog winters witte huid die zonder smeren en keren al snel de noodklok luidt weerbarstigheid zit in de genen van de mens het nooit toe willen staan dat natuur…
wil melker11 augustus 2016Lees meer >

Daartussen parelt leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
ik eigen blauw als basis voor helderheid en kou het donkere geeft diepte in mysterieus verdwijnen door het lichte sprankelt zon zijn magisch schijnen op pril groen en later schaduwrijk koel zomerloof dat herfst belooft in vrucht en kleur een volle rijke oogst groen en blauw daartussen parelt leven als schitterend gegeven…
wil melker13 augustus 2016Lees meer >

Lichtheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Over de lichtheid van ons bestaan is al veel geschreven, gedicht Zo licht als de vleugelslag wiekslag van vogels blijkt 't niet Een meeuw die je toelacht? een merel die goede morgen zingt? Zelfs 't gebruik van wiet is maar voor even De lichtheid van het leven is niet om naar te streven Het overkomt ons ......onverwacht…

Ergens in de luwte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 420
ik heb wind contouren gevraagd van het land waarover hij net heeft geraasd hij dwarrelde wat ergens in de luwte sprak ik met hem af benieuwd naar ontmoeten hij streek neer in een vlaag onverwacht maar ik wist dat hij het was hij bulderde niet vloog nauwelijks op maar was heel bedaard zo dicht bij aard hij omvatte mij liet zijn…
wil melker14 augustus 2016Lees meer >

mijn wandeling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland ) we wandelden, verwondering alom deze schoonheid die bloeit hadden we niet verwacht, dat groen zo groen kon zijn en dat de wereld lacht in het fluiten van de bomen we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde groter wordt als de aarde…
elze19 augustus 2016Lees meer >

onverzettelijk

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

Gave voor verwondering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Zomaar opeens ontvang ik zielservaring door een ontmoeting met een werkelijkheid waarvan ik het bestaan nooit heb vermoed maar een gevoel geeft te mooi om te benoemen opgetild word ik uit buitensporigheid doordat de zon die zich veel te vaak achter wolken verschuilt me juist vandaag opnieuw laat verstommen bij haar opkomst…
Cor van Vliet25 augustus 2016Lees meer >

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
in een natuurlijke ovaal tussen dikke beukentakken beweegt een houten mast met vage wimpel zonder vlag waarschijnlijk een toeristen tjalk die voor even in de haven mag in het zonlicht, in de schaduw van de vol gegroeide kronkeltak door het ritme van de rode pannen en het hangend groen gebladerte ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

Ver

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ver van lawaai en herrie, drammers en gedruk, van te weinig met teveel op een te klein stuk. Streel ik verre zichten waar het weids de zon verwaait, en haar waterlanden nog weten van geluk.…
Marije Geerts30 augustus 2016Lees meer >

Gods slaaptherapie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Ik tuurde gisternacht vanaf mijn stee de diepte in naar het wel en wee. Ik raad gevloek niet aan, maar snap nu dat het fijn is om je af en toe te laten gaan. Ik wond me op over dat gekloot op aarde en het duurde godverdommes eer dat ik bedaarde. De mens raakt dan wel aangekleed, maar wordt ook meer en meer proleet en ik acht hem inmiddels…

Nieuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
schaduw prijkt in kleur voor nieuw geboren geluk niet dat zij eerder zo fragiel aanvoelde toch is het vers net uit het ei gekropen danst de zon nog altijd daar waar zij geboren werd…
LadyLove3 september 2016Lees meer >

Zomerakkoorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
gedragen vlaagt warme wind de laatste zomerakkoorden het bronsgroen eiken laat zich door de zon met nog meer kleur verrijken bladeren ritselen steeds nieuwe patronen schonen het herfsttapijt bomen maken zich klaar voor het koudste deel van het jaar het bos gaat in ruste met het geluid van vogels op weg naar zuidelijke kusten…
wil melker5 september 2016Lees meer >

Ontwaarding

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik weet niet of u het net zo ervaart, maar ook als een eencellige door ons uitsterft, zijn wij weer wat minder waard.…

Haar ingenomen stilte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Mijn weg naar de stilte was gevuld met bewondering een hartstochtelijk leven die zij duidde in een seconde maar ons contact kreeg een andere voorbestemming door een slingerende weg die eindigde in een rotonde. Haar leven tegen de klok in met ongekende windvlagen met een aantrekkingskracht voor de stilte van de storm begaf ik mij door…

H2O

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Zoals u vast wel weet bestaat er Zeventig komma negen procent Van de planeet waar u nu bent Uit H2O of kortweg water In vele Afrikaanse streken Wordt er met smart naar uitgekeken Terwijl weer elders werd gebeden Om hulp van boven en met reden Als straten meer op beken leken Onder het alias van regen Verpest het soms een zomerdag…
René Vis5 september 2016Lees meer >

lentelied

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
lentelied als het gras mij groet voel ik dat het moet liggen met mijn lief die mij minnen doet als de wind met bloemen wuift mij verandert in een bij die altijd zoekt en zoemt en zo ’t leven kruis bestuift als de zon mijn geest verruimt en mijn blik verdwaast raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd vertraagt natuur mijn haast als ik…
willem jacobs8 september 2016Lees meer >

Wilgen...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze staan -onverstoorbaar- aan de waterkant de wilgen ze houden van land en water Buigen zich zover voorover dat ze zich niet meer strekken kunnen Hun tengere voeten klauwen in modder, aarde herkennen de waarde van het taai houvast hun twijgen verwijzen naar: later.…

Nostalgie…

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit van ons geliefd…
metske16 september 2016Lees meer >

Natuurfotografie: schilderen met licht!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
De contouren de horizon de zon de lucht de wolken Dat plaatje vanuit jouw plaats vormt een palet aan kleuren vooral veel groen met veel schaduwen in het zicht Klik...foto gemaakt! Fotograferen is als schilderen met licht!…

Het nerveuze snuiven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 470
ik zag de schimmels draven de bosrand langs gemend door vaste hand ouderwets getuigd de kar nog zonder veren een schimmige koetsier geen enkele passagier het was alsof de film bleef haken beelden braken zonder de werkelijkheid te raken ik voelde spanning in de bomenrij een opgestoken wind bracht vreemde geuren dichterbij nog…
wil melker20 september 2016Lees meer >

Rozengeur, geen maneschijn

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
Van maneschijn is nog geen sprake we wandelen samen door een rozentuin de geur en kleur als wonderbaarlijk Hier neem je niet de benen noch de wijk Hier blijf je dralen dwalen door een hof Hof van Heden.…

Groene hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Je fietst door 'Het Groene Hart' voor mijn part wandel je er De einder ver en immer het geruis van snelverkeer Maar de vogels strijken neer op plassen op zomen van groen Hun snavels in beweging nerveus hun vleugelslag Er ademhalen 'moet je doen' je ogen op steeltjes.…

Een vlucht in extase

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
ik drijf buien uiteen men de wolken tot zij uitgeraasd zijn boven het vlakke land span de wind voor mijn wagen om ze stormenderhand weer op te jagen bliksem licht op als we de aarde raken wielen aan bruggen en kerktorens haken donder rolt bulderend door lagen warme en koude lucht een vlucht in extase ik heb dit fenomeen al…
wil melker4 oktober 2016Lees meer >

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

Droom

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.211
Ik woonde in een speelgoedstolp van glas. Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemands vinger, zonder één geluid. Er waren sterretjes als speldenprikken. Toen…