11282 resultaten.
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
Stilte
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.126 Zachtjes komt de stilte op mij af
als zat ik erom verlegen
In mijn ogen een milde straf
waarin ik mij voel genegen
Zelfs de herfstige storm
kan deze stilte niet doorbreken
Maar de wind in mij giert enorm
om mijn ongenoegen te wreken
Ach stilte,
je hoort het strijdgewoel toch niet
De warmte maakt plaats voor kilte
en het is alleen de stilte…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 Ik wou dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die…
Over de ijdelheid
gedicht
3.0 met 23 stemmen
14.714 Maar ga intussen jezelf maar na,
bekijk jezelf in een winkelruit -
als je ervoor staat, kun je ook
je duimen achter de broekriem steken
en achterover staan,
vooral als de ruit een beetje wiebelt door de wind.
--------------------------------------
uit: Polaroid Gedichten 1955 - 1976.…
Onze rok
gedicht
2.5 met 144 stemmen
24.019 wind in riet. We houden nu het meest
van zaken die je nauwelijks hoort of ziet.
Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…
een kind kwam om in het verkeer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.869 Als zo ons zaad
Langs weg en pad op wind vergaat
Vertaalt ons hart dit kwaad
Als bitterdiep verraad:
Dit kind van ons reed op een doodgewone straat
Waar kruiste zij Uw weg die hoger gaat
Wij hebben enkel borden voor normaal verkeer
En ook geen kinderen meer
Dan die wij hebben Heer
Dan die wij hebben Heer
O God wat doet dit zeer…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
Den Haag, een ode
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.046 Den Haag, je werd stad van het water,
de singels, de grachten, het Spui
en de beek bij Tuschinsky’s,
nu niet meer zo vaak
Den Haag, je bent nog altijd de wind
van het strand af de stad in
waar wappert de vlag met de vogel,
de éénpootsvogel, de kleppervogel,
de trotse, de hooggezetene.…
ZOUTE BITTERHEID
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.022 Een regenwolk is geboren
en zacht gedreven door de troosteloze wind
omdat een persoon is verloren
aan zij die onoverwinnelijk is.
Regen sijpelt op de aarde
als tranen vol zoute bitterheid
die een hogere kracht bewaarde
om te verzachten wat niet te helen is.…
net alsof
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.428 net alsof de wind
haar woorden naar mij fluistert
ik hoor dat zo graag
net alsof de boom
haar handen wil verbeelden
ik zie dat zo graag
net alsof het riet
mijn lichaam wil omarmen
ik voel dat zo graag
net alsof het gras
haar geuren voor mij vasthoudt
ik ruik dat zo graag
net alsof de zon
haar warmte naar mij uitstraalt
ik wil dat…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
moeder natuur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.019 de wind neemt mijn mooiste herinneringen
mee op wereldreis.
als een bliksemschicht
raakte jij mij.
de vonk sprong meteen over.
onze liefde verwaterde al gauw
door de felle regen.
nu sta ik alleen,
in de kou...…
De stilte is gebroken
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
5.828 Een zuchtje wind,
geruis,
geritsel van de bladeren.
Het is stil.
Golvend water,
stromend,
in een riviertje.
Het is stil.
De zonsopgang,
de warme gloed,
belicht de savanne.
Het is stil.
Plots...
De vogels ontwaken,
gefluit,
een melodie,
bij het ochtendlicht.
Een kudde buffels,
stormt voorbij,
opgeschrikt door leeuwen.…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
Ga weg daar!
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.708 mijn hoofd
ik wou dat je kon verdwijnen
dat was mij nog beloofd
Ik wil niet meer denken
over stel nou dat
heb het met jou helemaal,
helemaal gehad
De afschuwelijke gedachte
dat ik nog aan je denken moet
het wordt te druk in mijn hoofd
waarom voelde het ooit zo goed
Ga dan ook maar slapen lief
dan kan ik nu rustig gaan
Ik ga met de wind…
Een nacht zonder jou
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
2.199 jouw ogen zag ik niet
jouw adem hoorde ik niet
de dag eindigde zonder
jouw lippen te raken
geen maan of ster in de nacht
allerwegen de beklemmende stilte
om mij heen
elk zuchtje van de wind
veranderde het ritme van mijn hart
als de ontvanger van de Satelliet
mijn gedachten op jou gericht
elk kanaal aftastend naar beelden…
op een geschrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
695 ons weer een woord gebruiken
of rijm, of taal, of metrum,
of laat ons denken, dat wij schrijven
dat wij zijn, dat wij doen
Kijk weer in de ogen
van je duister spiegelbeeld,
en verkracht de schoonheid
van haar onontslotenheid
Ja we zien die letters krullen,
brullen als een houtvuur
Laten we hopen dat het uitbrand
en de as op de wind…
Hemel van de herfst
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
2.655 onder wegzwierende zomervogels
tegen tedergeelgesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
smelt de wind ons warmwitte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vochtgroenemossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd tot in de geulen
van ons verhittend…
GEWAPEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Je gaat en staat waar de wind waait
en ontwapent waar je kan,
gewapend tot de tand
met de hunkering
sloten naar levens te openen,
zonder sleutels.
Met simpele gebaren, woorden, een blik.
Wanneer je me ziet
draag ik altijd die koffer
vol gezichten;
herinnering aan jou.…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
En plots, zo stil en onverwacht...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
977 En plots, zo stil en onverwacht,
En niemand zag het komen,
De hemel blauw, de wind zo zacht,
Een dag om van te dromen.
En plots, het weggespoelde strand,
een golf zo hoog als bomen,
en iedereen wordt overmand,
door bruisende waterstromen.…
Nieuw leven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 Ik stond op het punt oud te worden,
voor ik werd bevrijd
geboorte uit vervlogen tijd
en raakte het verleden kwijt
De bron van dynamisch energie gevonden
Karmozijn wordt wit
Op vleugels van de trompetkraanvogel
kom ik aan in het land van licht
Verheugend op een lange trek,
strek ik me uit en rust op de wind
Gedragen door de…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.427 De kracht
van de verbeelding
huist in mijn hoofd
zij draagt mij
met vleugels
op de wind
waait mij
naar verre landen
met gouden torens
vreemde klanken
nieuwe kleuren
en ander licht
naar verre kusten
woeste zeeën
en verstilde stranden
met reusachtige bergen
drukke steden
en kleurrijke straten
mijn verbeelding is breekbaar…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…