12647 resultaten.
De schil waarop wij leven
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.585 Op voormalige
zeebodem een vinexvesting, met zo natuurlijk
mogelijk bos omgeven, recreatiepaden,
en met kunstwerk binnenkort. Alma Mater
heet het beeld van Johan IJzerman
en wordt gebouwd van gras,
de schil waarop wij leven.…
Het bos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 kom, laat ons wandelen
in de stilte van het bos
waar bomen zielsrust druipen
zwijgen zelfontmoeting is
even geen verwachtingen
geen ruis van tijd en ego
maar lopen over oergrond
waar licht een nieuwe taal schept.…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 Dat vloed
ertoe doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Wedergeboorte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 van de vers ontloken sneeuwklokjes
rol ik zomaar in de kro die ik kus
met beide handen gooi ik wolken over
naar degene die ze vangen wil
tot dat er één uit elkaar ploft
rond zwevend op kleine waterdruppels
waarmee de aarde besprenkeld wordt
die onuitputtelijk lijkt
tovert zij wederom de lente tevoorschijn
waar ik ieder jaar weer opnieuw…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Als een spiegel
ligt de plas
in het landschap
wat ik nu snap
het is een oog
tussen het geboomte
Het kijkt mij
aan
ik zie m'n gezicht
als in een dicht.…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Begroeten
doe ik lente
het beetje meer zon
Het briesje
dat takken met jong groen
in beweging brengt
De stoel
die ik van binnen
naar buiten draag
om het zachte pastel
van bollen
beter waar te nemen
Het is voor mij
.....geen vraag
naar het zingen
van die ene merel.…
Vrijheid vogelt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
553 je vleugelt
verglijdend
op de wind
een roep
die buren kent
van ver daarginds
vrijheid vogelt
tegen wolken
zonder volgers
nooit alleen
stippen waaieren
zwierig bijeen
scheren zwart
voorbij een
volle maan
voordat zij
naar hun eigen
rustplaats gaan…
Zeeschuimzacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 bij de zee heb ik mijn zorgen losgelaten
als een handvol veertjes bij windkracht acht
buitelden ze als acrobaten de zee in, of uit zicht
ik zoog mijn longen vol, voelde mij licht
door het zorgeloze dat het bracht
een bovenzinnelijk aderlaten
zo onbegrensd en zeeschuimzacht.…
Verdwaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 Ik zag en hoorde
een vroege hommel
binnenshuis verdwaald
Verdwaald.....
in een vaas
met bloemen
Zijn dwaaltocht
begonnen
aan een open deur
In haar vaart
en capriolen
door mij niet te stuiten
Hier onwennig
de weg -in kleuren-
echt niet weten
Waren het de kleuren?
de geuren? van bloemen
juist van de markt
meegenomen?
als…
Wolf
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
667 Het water
kan wild
en onberekenbaar zijn
Het kent
geen waterlijn
geen eerbied voor de broze kust
Het water van zee
is als een wolf
met 'n grote lust
niet tot het breken
van golven
maar tot vraatzuchtig vreten.…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 ik wilde hoogte
was altijd gericht
op onontbeerlijk licht
heb talloze keren
mijn stam gerecht
tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast…
Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 bergen zijn mooi zegt hij
en bossen en dalen
en vreemde landen
met woestijnen van droogte
maar niets kan het halen
zegt hij, bij de zee
zij is woest en wild
vurig en ontvankelijk
en vooral altijd anders
hij is de man van de zee
die woont onder zijn huid
zelfs wanneer hij over het mulle zand
tegen een schrale wind opklimt
staat hij…
Ach was ik maar een boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 dat ik over 't weiland staarde
mijn wortels stevig in de aarde
met in mijn kruin een vogelgaarde
sprookjesachtig, als een droom
ach was ik maar een boom.…
De drie zwanen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
5.691 Die drie zwanen
drijvend op het meer
zag ik niet weggaan en
waren er weer,
en de treurwilg met een
scheef houten been,
haar haar omlaag
en weerkaatsend omhoog
maakte een boog
om de zwanen heen,
door een kind getekend, maar
ik moet om te beginnen
het kind nog verzinnen.
Dan is het waar
maar lang, lang later.
Dan is het najaar
en klotst…
Over bomen.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 In m'n dromen
staan veel bomen
staan er alleen, in rij
in hun lentetooi
Even mooi
in hun herfstgewaad
en naakt...
ontkleed in winters tij
Vervuld in zomer
overschaduwd terrassen
diepgroen
tot in de kruin
Ik ben blij
dat ik over bomen
ook vrijelijk
kan bomen.…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.152 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.
De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de…
Ooievaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Kijk daar....
een nest
met een ooievaar
Ik kan
m'n ogen
nauwelijks geloven
Je denkt
aan kinderen
je dochters, pasgeboren
Die
op hun beurt
de ooievaar ook zagen
Ik wil mijn gade
vragen
of zij hem
-vanuit haar standpunt-
misschien beter kan zien.…
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit…
Levensbron
gedicht
1.0 met 3 stemmen
2.438 De zee is de zee, een geweldig vat
waarin dood en verderf regeren.
Ik neem op zijn tijd een verfrissend bad,
maar leer toch de dood niet waarderen.
De zee is als zee ook een levensbron,
dat kun je bij iedereen lezen.
En toch zit ik liever terzij in de zon
een beetje mijzelf te wezen.
De zee is de zee, het domein van de vis,
en de draagster…
Recycling
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
846 Naar ik tot mijn verwondering verneem,
Is er een rups die knaagt aan plastic zakken,
Om dan iets anders van dat spul te bakken,
Waardoor een eind komt aan een taai probleem.
Maar als die rups gaat wisselen van huid,
Dan vliegt er vast een plastic vlinder uit.…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Gele zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Zij wuiven mij tegemoet
zij geven niets om geel
zij geven veel
geel
Geschut door de wind en
gevoed door het water en
gezien door mij en
veel geel
Onverschillig kijken zij mij
aan
hun daad is gedaan, ik
ervaar hun leed
Geel en veel geel en
de horizon, zij
is weg
opgelost
Is opgegaan
in de gele zee…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.
Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
-------…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
Een vogel in de hand
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 Op vakantie
waren wij
op reis in 'n deel
van onze buur: Duitsland
Uit folder en boek
hebben we ons
ingelezen
gezocht en gevonden
Waar bergwanden oprijzen
van hoogten
niets te vrezen
bezochten we
Hun kastelen
en paleizen met puntige daken
uit vervlogen tijden
zagen we er
Koene ridders te paard
en jonkvrouwen
die -in modern…
Leeft van lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 je draait
en kolkt
spiraalt wolkend
hoog in de lucht
demoniseert
de zon met
regenbogen water
door brekend licht
jaagt cumulus in
zwart naar een
nog heldere einder
hoost daar alles plat
doezelt in zomer
verspilt tijd van
de dromer met
warme landerigheid
jij bent mijn
heerlijke windekind
leeft van lucht
lacht in iedere vlucht…